Ruaje këtë postim Ruaje këtë postim

Merrni njoftime per postimet e reja

Search This Blog

Showing posts with label Opinione. Show all posts
Showing posts with label Opinione. Show all posts

Të vërtetat e tmerrshme të specializimit në QKUK-Prishtinë





Shkruan: Elmedina Baraliu

Fjalët e shkruara jetojnë. Sa më të sakta e të mençura të jenë, aq më të gjatë e kanë jetën. Të vërtetat e specializimit në QKUK do të jetojnë përgjithmonë sepse e vërteta e tyre është më e pastër se loti.

Jeta është Mësuese e vërtetë. Aq shumë probleme ka në QKUK saqë është e vështirë t'ia fillosh hedhjen në letër apo letërsimin e tyre.

Si specializant në QKUK jo vetëm që do të jesh argat por shumicën e herave do të jesh edhe skllav i specialistit.

Si specializant në QKUK jo vetëm që do të tallen me ty specialistat, motrat e infermierët por edhe rojtarët, bartësit e pastruesit.

Si specializant në QKUK jo vetëm që do të punosh si skllav por as që do të paguhesh për punën tënde, madje do të nënçmohesh e nënvlerësohesh.

Si specializant në QKUK jo vetëm që rroga juaj nuk do të del me muaj të tërë por ajo do të humb fare dhe nuk do të del për tërë ato muaj me arsyetime të ndryshme që pothuajse të gjitha janë të kota.

Të gjitha të këqijat e mëdha krijohen nga të këqijat e vogla dhe kjo më së miri vërehet në QKUK.

 Si specializant në QKUK jo vetëm që do të nënçmohesh çdo ditë edhe pse punët i kryen por edhe do të jesh tërë kohën në gojërat e specialistëve( të cilët gjenden në kafe) duke u tallur me ty dhe duke shpifur për ty , duke të përqeshur ty dhe duke thurrur kurthe të ndryshme kundrejt teje.

Si specializant në QKUK tërë kohën do të merresh me punë administrative dhe duke mos u marrur me shkollim specialistik. Të gjithë do të synojnë të të shfrytëzojnë dijen, energjinë dhe mundin tënd dhe si shpërblim për këtë nuk do të marrësh asgjë më shumë sesa nënçmimin e tmerrshëm.

Si specializant në QKUK nuk do të mësosh asgjë sepse askush nuk të tregon asgjë dhe nuk të mëson asgjë, madje ata t'i vjedhin edhe ato gjëra që i din.

Si specializant në QKUK, shumica e specialistëve nuk duan as që të shohin me sy sidomos kur je në vitin e katërt ose të pestë të specializimit.

Si specializant në QKUK jo vetëm që nuk do të kesh para të mjaftueshme për veten dhe familjen tënde por shumë herë do të jesh edhe rast social dhe do të kërkosh para borgj tek njerëzit që i njeh.

Si specializant në QKUK do të përballesh me kurthe të ndryshme të përpiluara qoftë nga specialistët...qoftë nga motrat ose infermierët. Kurthet e tyre shpeshherë janë të fshehura me petkun e "respektit të rrejshëm" dhe ndonjëherë dalin sheshazi duke bërë që në sytë e tyre të dukesh vetëm si një gjah i tyre.

Si specializant në QKUK jo vetëm që nuk do të paguhen kujdestaritë që i mban por kujdestaritë e tua do të keqpërdoren më sakt do të vjedhen nga "Mafia zhvatëse" e cila është instaluar brenda QKUK-së që nga themelimi i saj. Fakti akoma më i tmerrshëm është se me paratë e tua kjo "Mafi zhvatëse" do të blej banesa, shtëpi, vetura dhe objekte të ndryshme në Kosovë, Maqedoni dhe Shqipëri dhe madje me paratë e specializantëve të fituar me shumë mund, do të shkojnë edhe në pushimet e tyre.

Si specializant në QKUK jo vetëm që do të përhumbesh nga "labirintet kriminale" brenda saj por një ditë do të akuzohesh edhe ti që je pjesë e tyre.

Si specializant në QKUK jo vetëm që do të kuptosh se shumica e personelit janë me personalitet të maskuar por poashtu do të kuptosh që shumica e specialistëve nuk e zbatojnë betimin e hipokratit por betimin e hipokritit.

Në lëmitë internistike asnjë ose pothuajse asnjë specialist nuk të mëson për asgjë. Të gjithë do të ikin nga ju edhe nëse i pyet diçka të japin përgjigje tjetër të gabuar ose ngatërruese.

Në lëminë e Gjinekologjisë askush nuk tregon asgjë. Të gjithë të ngarkojnë me punë të tilla si fletëlëshim, analiza histopatologjike,analiza citilogjike, punë operatore, përcjellje të pacientave dhe asnjë nuk është i interesuar të mësojë për ndonjë operacion apo intervenim gjinekologjik.

E njejta gjë vlen edhe në lëmitë Kirurgjike, pothuajse të gjithë të shohin me syrin e urrejtjes, pakkush ose askush nuk është i interesuar të të mësojë asgjë, të konsiderojnë si skllav dhe janë akoma më paragjykues, akuzues, kurthatorë të padëgjuar e të paparë. Edhe nëse ndonjë specialist ndonjëherë tenton të të jap ndonjë operacion, atëherë Anesteziologu do të mundohet me tërë qenien e tij që t'a pengoj, duke folur haptas ose duke bërë me gjeste të ndryshme drejtuar specialistit Kirurg me qëllimin e vetëm që të mos mësohet kurrë të operoj asgjë.

Në Gastroenterologji nuk të mësojnë pothuajse asgjë, tërë kohën do të jesh skllav i tyre. Mund të kalojnë 5 vite të specializimit dhe ju nuk do të dini të bëni asnjë gastroskopi ose kolonoskopi sepse askush nuk ju mëson.

Në Oftalmogji është pothuajse e njejta situatë, pakkush ose askush nuk të tregon asgjë, shumica merren me thashetheme.

E njejta frymë e zymtë vlen në të gjitha drejtimet specialistike, e njejta xhungël është në tërë QKUK-në, edhe po të jesh i përndritur ata me veprimet e tyre do të errësojnë dhe do të të bëjnë edhe me të zi se ata.

Si specializant në QKUK jo vetëm që do të kesh pësime të ndryshme por do të kesh edhe hakmarrje të hapura dhe hakmarrje të fshehura nga njerëz që jetojnë me hakmarrjen. Vetëm nëse flet të vërtetën ata janë në gjendje të lëvizin çdo gurë për t'u hakmarrë. Çmenduria e tyre skizofrenike i kalon edhe kufijtë e të dukshmes dhe realitetit, ajo arrin në kufirin e stërkeqjes.

Si specializant në QKUK jo vetëm që do të pengohesh gjatë specializimit tënd por edhe do të dëshpërohesh dhe do të dëshirosh që të largohesh sa më parë nga ky vend dhe të specializosh në një vend tjetër larg "Ujqërve të QKUK-së".

Si specializant në QKUK do të përjetosh fyerje, poshtërime të ndryshme, vuajtje, përpjekje për zhdukje të plotë (edhe fizike), nënçmime, ofendime, akuzime, shpifje, kërcënime, thashetheme, kurtha të ndryshme, dhembje shpirtërore, padrejtësi, hidhërime, inatosje, xhindosje, hakmarrje, kundërshtime, hipokrizi, skandale dhe të gjitha këto do t'i kesh si "dhuratë e shkollimit specialistik" në QKUK, dhuratë e cila është bërë nga drejtorët, specialistët, motrat, infermierët, rojtarët, bartësit, pastruesit etj.

Si specializant në QKUK do të kuptosh që shumicën e herave pacienti nuk shikohet më si pacientë por si klient ose si vlerë monetare dhe kjo do të bën të kuptosh që Mjekësi dhe humanizëm më nuk ka por këto fjalë janë zëvendësuar me fjalët tregti dhe biznes.

Vetëm të uriturit ia besojnë të uriturëve. Vetëm ata që e kanë prekur fundin e dhembjes, e njohin dhe e kuptojnë se çfarë është dhembja e vërtetë. Dhe ju specializantë  të dashur e dini plotësisht dhe e ndjeni se të gjitha këto janë të vërteta të pakundërshtueshme.




Shkruan: Elmedina Baraliu

Fjalët e shkruara jetojnë. Sa më të sakta e të mençura të jenë, aq më të gjatë e kanë jetën. Të vërtetat e specializimit në QKUK do të jetojnë përgjithmonë sepse e vërteta e tyre është më e pastër se loti.

Jeta është Mësuese e vërtetë. Aq shumë probleme ka në QKUK saqë është e vështirë t'ia fillosh hedhjen në letër apo letërsimin e tyre.

Si specializant në QKUK jo vetëm që do të jesh argat por shumicën e herave do të jesh edhe skllav i specialistit.

Si specializant në QKUK jo vetëm që do të tallen me ty specialistat, motrat e infermierët por edhe rojtarët, bartësit e pastruesit.

Si specializant në QKUK jo vetëm që do të punosh si skllav por as që do të paguhesh për punën tënde, madje do të nënçmohesh e nënvlerësohesh.

Si specializant në QKUK jo vetëm që rroga juaj nuk do të del me muaj të tërë por ajo do të humb fare dhe nuk do të del për tërë ato muaj me arsyetime të ndryshme që pothuajse të gjitha janë të kota.

Të gjitha të këqijat e mëdha krijohen nga të këqijat e vogla dhe kjo më së miri vërehet në QKUK.

 Si specializant në QKUK jo vetëm që do të nënçmohesh çdo ditë edhe pse punët i kryen por edhe do të jesh tërë kohën në gojërat e specialistëve( të cilët gjenden në kafe) duke u tallur me ty dhe duke shpifur për ty , duke të përqeshur ty dhe duke thurrur kurthe të ndryshme kundrejt teje.

Si specializant në QKUK tërë kohën do të merresh me punë administrative dhe duke mos u marrur me shkollim specialistik. Të gjithë do të synojnë të të shfrytëzojnë dijen, energjinë dhe mundin tënd dhe si shpërblim për këtë nuk do të marrësh asgjë më shumë sesa nënçmimin e tmerrshëm.

Si specializant në QKUK nuk do të mësosh asgjë sepse askush nuk të tregon asgjë dhe nuk të mëson asgjë, madje ata t'i vjedhin edhe ato gjëra që i din.

Si specializant në QKUK, shumica e specialistëve nuk duan as që të shohin me sy sidomos kur je në vitin e katërt ose të pestë të specializimit.

Si specializant në QKUK jo vetëm që nuk do të kesh para të mjaftueshme për veten dhe familjen tënde por shumë herë do të jesh edhe rast social dhe do të kërkosh para borgj tek njerëzit që i njeh.

Si specializant në QKUK do të përballesh me kurthe të ndryshme të përpiluara qoftë nga specialistët...qoftë nga motrat ose infermierët. Kurthet e tyre shpeshherë janë të fshehura me petkun e "respektit të rrejshëm" dhe ndonjëherë dalin sheshazi duke bërë që në sytë e tyre të dukesh vetëm si një gjah i tyre.

Si specializant në QKUK jo vetëm që nuk do të paguhen kujdestaritë që i mban por kujdestaritë e tua do të keqpërdoren më sakt do të vjedhen nga "Mafia zhvatëse" e cila është instaluar brenda QKUK-së që nga themelimi i saj. Fakti akoma më i tmerrshëm është se me paratë e tua kjo "Mafi zhvatëse" do të blej banesa, shtëpi, vetura dhe objekte të ndryshme në Kosovë, Maqedoni dhe Shqipëri dhe madje me paratë e specializantëve të fituar me shumë mund, do të shkojnë edhe në pushimet e tyre.

Si specializant në QKUK jo vetëm që do të përhumbesh nga "labirintet kriminale" brenda saj por një ditë do të akuzohesh edhe ti që je pjesë e tyre.

Si specializant në QKUK jo vetëm që do të kuptosh se shumica e personelit janë me personalitet të maskuar por poashtu do të kuptosh që shumica e specialistëve nuk e zbatojnë betimin e hipokratit por betimin e hipokritit.

Në lëmitë internistike asnjë ose pothuajse asnjë specialist nuk të mëson për asgjë. Të gjithë do të ikin nga ju edhe nëse i pyet diçka të japin përgjigje tjetër të gabuar ose ngatërruese.

Në lëminë e Gjinekologjisë askush nuk tregon asgjë. Të gjithë të ngarkojnë me punë të tilla si fletëlëshim, analiza histopatologjike,analiza citilogjike, punë operatore, përcjellje të pacientave dhe asnjë nuk është i interesuar të mësojë për ndonjë operacion apo intervenim gjinekologjik.

E njejta gjë vlen edhe në lëmitë Kirurgjike, pothuajse të gjithë të shohin me syrin e urrejtjes, pakkush ose askush nuk është i interesuar të të mësojë asgjë, të konsiderojnë si skllav dhe janë akoma më paragjykues, akuzues, kurthatorë të padëgjuar e të paparë. Edhe nëse ndonjë specialist ndonjëherë tenton të të jap ndonjë operacion, atëherë Anesteziologu do të mundohet me tërë qenien e tij që t'a pengoj, duke folur haptas ose duke bërë me gjeste të ndryshme drejtuar specialistit Kirurg me qëllimin e vetëm që të mos mësohet kurrë të operoj asgjë.

Në Gastroenterologji nuk të mësojnë pothuajse asgjë, tërë kohën do të jesh skllav i tyre. Mund të kalojnë 5 vite të specializimit dhe ju nuk do të dini të bëni asnjë gastroskopi ose kolonoskopi sepse askush nuk ju mëson.

Në Oftalmogji është pothuajse e njejta situatë, pakkush ose askush nuk të tregon asgjë, shumica merren me thashetheme.

E njejta frymë e zymtë vlen në të gjitha drejtimet specialistike, e njejta xhungël është në tërë QKUK-në, edhe po të jesh i përndritur ata me veprimet e tyre do të errësojnë dhe do të të bëjnë edhe me të zi se ata.

Si specializant në QKUK jo vetëm që do të kesh pësime të ndryshme por do të kesh edhe hakmarrje të hapura dhe hakmarrje të fshehura nga njerëz që jetojnë me hakmarrjen. Vetëm nëse flet të vërtetën ata janë në gjendje të lëvizin çdo gurë për t'u hakmarrë. Çmenduria e tyre skizofrenike i kalon edhe kufijtë e të dukshmes dhe realitetit, ajo arrin në kufirin e stërkeqjes.

Si specializant në QKUK jo vetëm që do të pengohesh gjatë specializimit tënd por edhe do të dëshpërohesh dhe do të dëshirosh që të largohesh sa më parë nga ky vend dhe të specializosh në një vend tjetër larg "Ujqërve të QKUK-së".

Si specializant në QKUK do të përjetosh fyerje, poshtërime të ndryshme, vuajtje, përpjekje për zhdukje të plotë (edhe fizike), nënçmime, ofendime, akuzime, shpifje, kërcënime, thashetheme, kurtha të ndryshme, dhembje shpirtërore, padrejtësi, hidhërime, inatosje, xhindosje, hakmarrje, kundërshtime, hipokrizi, skandale dhe të gjitha këto do t'i kesh si "dhuratë e shkollimit specialistik" në QKUK, dhuratë e cila është bërë nga drejtorët, specialistët, motrat, infermierët, rojtarët, bartësit, pastruesit etj.

Si specializant në QKUK do të kuptosh që shumicën e herave pacienti nuk shikohet më si pacientë por si klient ose si vlerë monetare dhe kjo do të bën të kuptosh që Mjekësi dhe humanizëm më nuk ka por këto fjalë janë zëvendësuar me fjalët tregti dhe biznes.

Vetëm të uriturit ia besojnë të uriturëve. Vetëm ata që e kanë prekur fundin e dhembjes, e njohin dhe e kuptojnë se çfarë është dhembja e vërtetë. Dhe ju specializantë  të dashur e dini plotësisht dhe e ndjeni se të gjitha këto janë të vërteta të pakundërshtueshme.

Kur je me shëndet nuk i intereson askujt ndërsa kur je i sëmurë interesohen të gjithë për ty



Kur je me shëndet nuk i intereson askujt ndërsa kur je i sëmurë interesohen të gjithë për ty

Kjo është dyfytyrësia e rradhës e popullit tonë. Kur je me shëndet të mirë askush nuk interesohet për ty ndërsa po u sëmure atëherë të gjithë interesohen për ty miqtë dhe armiqtë.

Kjo gjë më së shumti vërehet tek qendrat e ndryshme të mjekësisë familjare, në spitalet rajonale dhe në QKUK, gjendje e cila tregon për ndërgjegjen e fëlliqur, të baltosur që po vazhdon të praktikohet çdo ditë e më shumë nga qytetarët tanë.

Një familjar të sëmurë e shoqërojnë 5 deri 10 persona ( ka pasur edhe 20 e më shumë) dhe të gjithë rrinë dhe bëjnë presion mbi personelin shëndetësor duke e penguar punën e tyre dhe duke komplikuar shëndetin e familjarëve të tyre. 

Janë po ata persona që ndoshta e kanë shkaktuar gjendjen e rënduar shëndetësore të familjarit të tyre dhe tani dëshirojnë të gjejnë shfajësim tek personeli shëndetësor.

Saherë që shkon njeriu në qendrat e mjekësisë familjare çdokush mund të shikon se këto qendra janë të stërmbushura me njerëz të profileve të ndryshme dhe kur i shikon të mbushet mendja që asnje qytetar shqiptar nuk gëzon shëndet por të gjithë janë të sëmurë. Por në fakt për një njeri kanë ardhur 5 deri 10 persona të cilët qëndrojnë afër familjarit të tyre sa për t'a pastruar kinse personalitetin e tyre dhe për të mos hyrë në "gojën e botës".

Kjo gjendje duhet të ndryshoj dhe duhet të pastrohet personaliteti i përbaltosur i pjesës më të madhe të atyre që e shoqërojnë familjarin e tyre për të kërkuar ndihmë shëndetësore në qendrat e ndryshme të trajtimit të sëmundjeve. 

Vizitojeni familjarin tënd derisa është në gjendje të shëndoshë sepse kur sëmuret e vizitojnë të gjithë...madje edhe armiqtë.






Kur je me shëndet nuk i intereson askujt ndërsa kur je i sëmurë interesohen të gjithë për ty

Kjo është dyfytyrësia e rradhës e popullit tonë. Kur je me shëndet të mirë askush nuk interesohet për ty ndërsa po u sëmure atëherë të gjithë interesohen për ty miqtë dhe armiqtë.

Kjo gjë më së shumti vërehet tek qendrat e ndryshme të mjekësisë familjare, në spitalet rajonale dhe në QKUK, gjendje e cila tregon për ndërgjegjen e fëlliqur, të baltosur që po vazhdon të praktikohet çdo ditë e më shumë nga qytetarët tanë.

Një familjar të sëmurë e shoqërojnë 5 deri 10 persona ( ka pasur edhe 20 e më shumë) dhe të gjithë rrinë dhe bëjnë presion mbi personelin shëndetësor duke e penguar punën e tyre dhe duke komplikuar shëndetin e familjarëve të tyre. 

Janë po ata persona që ndoshta e kanë shkaktuar gjendjen e rënduar shëndetësore të familjarit të tyre dhe tani dëshirojnë të gjejnë shfajësim tek personeli shëndetësor.

Saherë që shkon njeriu në qendrat e mjekësisë familjare çdokush mund të shikon se këto qendra janë të stërmbushura me njerëz të profileve të ndryshme dhe kur i shikon të mbushet mendja që asnje qytetar shqiptar nuk gëzon shëndet por të gjithë janë të sëmurë. Por në fakt për një njeri kanë ardhur 5 deri 10 persona të cilët qëndrojnë afër familjarit të tyre sa për t'a pastruar kinse personalitetin e tyre dhe për të mos hyrë në "gojën e botës".

Kjo gjendje duhet të ndryshoj dhe duhet të pastrohet personaliteti i përbaltosur i pjesës më të madhe të atyre që e shoqërojnë familjarin e tyre për të kërkuar ndihmë shëndetësore në qendrat e ndryshme të trajtimit të sëmundjeve. 

Vizitojeni familjarin tënd derisa është në gjendje të shëndoshë sepse kur sëmuret e vizitojnë të gjithë...madje edhe armiqtë.




Radiologët e QKUK-së vlerësohen si më të mirët në botë


Dërguar nga: K.I.

Radiologët në QKUK po vazhdojnë me zhvillimin e tyre të profesional çdo ditë e më shumë. Për këtë tregojnë edhe faktet e sotme ku përmes ultrazërit apo ultrazingullit arrijnë t'a dallojnë apendiksin me 5 ose 6 milimetra ndërsa nuk mund t'a dallojnë tumorin me 5 ose 6 centimetra. 

Kjo është një e arritur e madhe diagnostike në datatekën diagnostike superprofesionale mjekësore për të cilin kemi nderin dhe privilegjin t'a kemi në QKUK. 

Radiologët e QKUK-së dallohen botërisht për "profesionalizëm" ku gjatë leximit të CT-së kanë përshkruar edhe patologji kur nuk ka pasur patologji fare. Është përshkruar psh. Koleksion retroperitoneal djathtas ndërsa gjatë laparotomisë është hasur koleksioni majtas. Është përshkruar tromb i arteries mezenterike ndërsa gjatë operacionit nuk ka rezultuar te jetë ashtu. Është përshkruar tromb në arterien splenike ndërsa gjatë laparotomisë është hasur rupturë e shprektës. Kjo tregon që Radiologët tanë i dinë tepër mirë dallimin në mes të anës së majtë dhe të djathtë, trombit dhe gjakut apo lëngut dhe ndryshimeve tjera që hasen në leximin e CT-së.  Ka edhe shumë "saktësi profesionale" tjera gjatë leximit të CT-së por duhet të tregohemi pak modest sepse nëse i tregojmë të gjitha "saktësitë e tyre profesionale" atëherë druhemi se atyre do t'u rritet mendja dhe do të mendojnë se janë "mbreti dhe mbretresha" e QKUK-së dhe kjo pastaj do të ndikonte negativisht në shëndetin e tyre të gjithëmbarshëm prandaj ne nuk dëshirojmë të jemi shkaktarë të dëmtimit të askujt, iu dëshirojmë këndellje të gjithëve.

Poashtu ka të dhëna faktike ku Radiologët kanë refuzuar realizimin e CT-së për pacienta të ndryshëm me arsyetimin kinse biokimisë jo normale të pacientit ndërsa të njejtit pacient me po atë biokimi ia kanë realizuar CT-në në objektin e tyre privat. Kjo tregon edhe një aftësi të tyre "nuhatja e lekut" dhe pastaj ngrënja e "popkekut profesional".

Aftësia e tyre diagnostike nuk ka të ndalur, ata përmes Ultrazërit,rentgenit dhe CT-së po arrijnë të kenë njohuri edhe se çka ka ngrënë pacienti, a ka ngrënë gjellë me fasule apo patate? A ka pasur qime në gjellërat e ngrëna apo jo? A ka ngrënë pacienti mish viçi apo mish hiçi? A ka pirë ujë mineral apo lëng portokalli?

Këto aftësi të jashtëzakonshme ose mund të themi lirisht "aftësi jashtëtoksore" gjenden vetëm tek Radiologët e QKUK-së dhe "sipas të dhënave" që i kemi këto aftësi tanimë janë zhdukur edhe në planetet tjera. 

Duhet të kemi respekt të madh për Radiologët e QKUK-së sepse konsiderojmë që këta janë e ardhmja e Radiologjisë botërore dhe besojmë fuqishëm se do të jenë edhe e ardhmja e Radiologjisë së tërë Gjithësisë.

Dërguar nga: K.I.

Radiologët në QKUK po vazhdojnë me zhvillimin e tyre të profesional çdo ditë e më shumë. Për këtë tregojnë edhe faktet e sotme ku përmes ultrazërit apo ultrazingullit arrijnë t'a dallojnë apendiksin me 5 ose 6 milimetra ndërsa nuk mund t'a dallojnë tumorin me 5 ose 6 centimetra. 

Kjo është një e arritur e madhe diagnostike në datatekën diagnostike superprofesionale mjekësore për të cilin kemi nderin dhe privilegjin t'a kemi në QKUK. 

Radiologët e QKUK-së dallohen botërisht për "profesionalizëm" ku gjatë leximit të CT-së kanë përshkruar edhe patologji kur nuk ka pasur patologji fare. Është përshkruar psh. Koleksion retroperitoneal djathtas ndërsa gjatë laparotomisë është hasur koleksioni majtas. Është përshkruar tromb i arteries mezenterike ndërsa gjatë operacionit nuk ka rezultuar te jetë ashtu. Është përshkruar tromb në arterien splenike ndërsa gjatë laparotomisë është hasur rupturë e shprektës. Kjo tregon që Radiologët tanë i dinë tepër mirë dallimin në mes të anës së majtë dhe të djathtë, trombit dhe gjakut apo lëngut dhe ndryshimeve tjera që hasen në leximin e CT-së.  Ka edhe shumë "saktësi profesionale" tjera gjatë leximit të CT-së por duhet të tregohemi pak modest sepse nëse i tregojmë të gjitha "saktësitë e tyre profesionale" atëherë druhemi se atyre do t'u rritet mendja dhe do të mendojnë se janë "mbreti dhe mbretresha" e QKUK-së dhe kjo pastaj do të ndikonte negativisht në shëndetin e tyre të gjithëmbarshëm prandaj ne nuk dëshirojmë të jemi shkaktarë të dëmtimit të askujt, iu dëshirojmë këndellje të gjithëve.

Poashtu ka të dhëna faktike ku Radiologët kanë refuzuar realizimin e CT-së për pacienta të ndryshëm me arsyetimin kinse biokimisë jo normale të pacientit ndërsa të njejtit pacient me po atë biokimi ia kanë realizuar CT-në në objektin e tyre privat. Kjo tregon edhe një aftësi të tyre "nuhatja e lekut" dhe pastaj ngrënja e "popkekut profesional".

Aftësia e tyre diagnostike nuk ka të ndalur, ata përmes Ultrazërit,rentgenit dhe CT-së po arrijnë të kenë njohuri edhe se çka ka ngrënë pacienti, a ka ngrënë gjellë me fasule apo patate? A ka pasur qime në gjellërat e ngrëna apo jo? A ka ngrënë pacienti mish viçi apo mish hiçi? A ka pirë ujë mineral apo lëng portokalli?

Këto aftësi të jashtëzakonshme ose mund të themi lirisht "aftësi jashtëtoksore" gjenden vetëm tek Radiologët e QKUK-së dhe "sipas të dhënave" që i kemi këto aftësi tanimë janë zhdukur edhe në planetet tjera. 

Duhet të kemi respekt të madh për Radiologët e QKUK-së sepse konsiderojmë që këta janë e ardhmja e Radiologjisë botërore dhe besojmë fuqishëm se do të jenë edhe e ardhmja e Radiologjisë së tërë Gjithësisë.

Çdo dhembje e barkut ka "natyrë kirurgjike" sipas Gastroenterologëve të QKUK-së




Gastroenterologët e QKUK-së kanë vazhduar me "mençurinë" e rradhës, që nuk gjendet as në Bangladesh. Ata qe një kohë të gjatë po mendojnë që çdo dhembje e barkut ka natyrë kirurgjike. Sipas tyre çdo herë që dikush ka dhembje barku duhet të operohet. Pra nëse gjatë ditës keni një, dy ose më shumë herë dhembje barku duhet të operoheni po aq herë sa keni dhembje barku. 

Ky konkludim i tyre lidhet me faktin që çdo dhembje e barkut ose kolikë abdominale duhet të shkoj direkt te Kirurgu Abdominal sepse dhembja e barkut duhet të largohet me intervenim kirurgjik dhe të mos trajtohet fare me barna nga ana e Gastroenterologut. 

Sipas tyre, Gastriti akut, Gastriti kronik, Gastroenterocoliti akut dhe të gjitha sëmundjet tjera që më parë janë trajtuar nga Gastroenterologu tanimë duhet të trajtohen nga ana e Kirurgut abdominal duke bërë intervenimin kirurgjik për të menjanuar dhembjen e barkut. 

Këto ide "përparuese" të mjekësisë bashkëkohore po vazhdojnë të jenë të pranishme akoma në Kosovë e veçanërisht në QKUK. 

Gastroenterologët tanë të QKUK-së e shohin më të arsyeshme që tek pacientët me dhembje barku të mos shërohen me medikamente por me operacion. Bravo e madhe për ju Gastroenterologë që po e zhvilloni mjekësinë kosovare dhe po e dërgoni në piedestalin e mjekësisë botërore.




Gastroenterologët e QKUK-së kanë vazhduar me "mençurinë" e rradhës, që nuk gjendet as në Bangladesh. Ata qe një kohë të gjatë po mendojnë që çdo dhembje e barkut ka natyrë kirurgjike. Sipas tyre çdo herë që dikush ka dhembje barku duhet të operohet. Pra nëse gjatë ditës keni një, dy ose më shumë herë dhembje barku duhet të operoheni po aq herë sa keni dhembje barku. 

Ky konkludim i tyre lidhet me faktin që çdo dhembje e barkut ose kolikë abdominale duhet të shkoj direkt te Kirurgu Abdominal sepse dhembja e barkut duhet të largohet me intervenim kirurgjik dhe të mos trajtohet fare me barna nga ana e Gastroenterologut. 

Sipas tyre, Gastriti akut, Gastriti kronik, Gastroenterocoliti akut dhe të gjitha sëmundjet tjera që më parë janë trajtuar nga Gastroenterologu tanimë duhet të trajtohen nga ana e Kirurgut abdominal duke bërë intervenimin kirurgjik për të menjanuar dhembjen e barkut. 

Këto ide "përparuese" të mjekësisë bashkëkohore po vazhdojnë të jenë të pranishme akoma në Kosovë e veçanërisht në QKUK. 

Gastroenterologët tanë të QKUK-së e shohin më të arsyeshme që tek pacientët me dhembje barku të mos shërohen me medikamente por me operacion. Bravo e madhe për ju Gastroenterologë që po e zhvilloni mjekësinë kosovare dhe po e dërgoni në piedestalin e mjekësisë botërore.

Gabimi i mjekut familjar rreth kolikës abdominale dhe renale




Gabimi i mjekut familjar rreth kolikës abdominale dhe renale

Kohët e fundit është bërë praktikë e gabuar nga ana e Mjekut Familjar(pjesa më e madhe e tyre) për kolikën abdominale(dhembjes së barkut) dhe kolikën renale(dhembjes së veshkave) rreth trajtimit të saj dhe udhëzimit te Gastroenterologu, Kirurgu abdominal apo Urologu. 

Mjekët familjar mendojnë që e largojnë përgjegjësinë që nëse e udhëzojnë pacientin te Kirurgu, Gastroenterologu ose Urologu por përkundrazi në fakt çdo udhëzim analizohet duke shkruar në regjistër Mjekun udhëzues dhe vlerësimin e udhëzimit të tij.

Në shumicën e rasteve Mjekët familjar(shumica e tyre) bëjnë gabim fatal profesional kur çdo pacient/e me dhembje të barkut e udhëzojnë te Kirurgu Abdominal duke menduar që çdo dhembje e barkut ka natyrë kirurgjike. Ata madje as që e ekzaminojnë (perkusion,palpacion, inspeksion, auskultacion të abdomenit) pacientin dhe as nuk e ka idenë më të vogël rreth orirgjinës së dhembjes së barkut. Nëse ka ndonjë dyshim rreth dhembjes së barkut në vend që pacientin ta ekzaminojnë fillimisht ose t'a trajtojnë me medikamente, ata menjëherë shkruajnë udhëzimin. Gabimi tjetër është se në vend që pacientin me dhembje barku t'a udhëzojnë te Gastroenterologu ata e udhëzojnë menjëherë te Kirurgu duke menduar që çdo kolikë abdominale ka orirgjinë kirurgjike.

Poashtu edhe në udhëzimin e dhënë nga Mjeku familjar nuk përshkruhet as anamneza, as ekzaminimet e bëra, as trajtimi dhe ndonjëherë as diagnoza madje edhe nëse shkruhet diagnoza atëherë ose është e shkruar gabimisht ose është e mangët dhe të gjitha këto veprime janë të paligjshme dhe në kundërshtim me parimet e trajtimit mjekësor dhe që mund të rrezikojnë licencën e punës të mjekut që e udhëzon në formë të tillë pacientin.

Kolikën abdominale të dyshimtë udhëzojeni te Gastroenterologu pastaj nëse Gastroenterologu diagnostikon ndonjë sëmundje me natyrë Kirurgjike abdominale e thërret Kirurgun abdominal për konsultë. 

Gabimi tjetër edhe më i madh i mjekut familjar është udhëzimi i kolikave renale ose dhembjes së barkut në regjionin lumbal(lateral) të majtë ose të djathtë te Kirurgu në vend se të udhëzohet te Urologu.

Poashtu gabimet janë edhe se pacientët udhëzohen menjëherë pa u kontrolluar fare, pa e pyetur fare për ankesat dhe paraqitjen e sëmundjes dhe pa e trajtuar fare pacientin për sëmundjen përkatëse qoftë në formë të injeksioneve, infuzioneve apo per os.

Çdo ditë në QKUK udhëzohen te Kirurgu abdominal 100 deri 120 pacienta dhe vetem 1 ose dy raste janë për operacion pra përqindja e gabimeve është 98%.

Sikur çdo dhembje e barkut të kishte natyrë kirurgjike atëhërë nuk do të mjaftonin as 500 Spitale Rajonale e Klinika Universitare për pacientët që do të operoheshin. Por fatmirësisht dhembjet e barkut ndonjëherë shërohen vetvetiu e shpesh herë me medikamente prandaj kontrollojeni mirë pacientin dhe merreni një anamnezë të detajuar e cila do t'i eleminonte gabimet trashanike të specialistit të Mjekësisë Familjare.






Gabimi i mjekut familjar rreth kolikës abdominale dhe renale

Kohët e fundit është bërë praktikë e gabuar nga ana e Mjekut Familjar(pjesa më e madhe e tyre) për kolikën abdominale(dhembjes së barkut) dhe kolikën renale(dhembjes së veshkave) rreth trajtimit të saj dhe udhëzimit te Gastroenterologu, Kirurgu abdominal apo Urologu. 

Mjekët familjar mendojnë që e largojnë përgjegjësinë që nëse e udhëzojnë pacientin te Kirurgu, Gastroenterologu ose Urologu por përkundrazi në fakt çdo udhëzim analizohet duke shkruar në regjistër Mjekun udhëzues dhe vlerësimin e udhëzimit të tij.

Në shumicën e rasteve Mjekët familjar(shumica e tyre) bëjnë gabim fatal profesional kur çdo pacient/e me dhembje të barkut e udhëzojnë te Kirurgu Abdominal duke menduar që çdo dhembje e barkut ka natyrë kirurgjike. Ata madje as që e ekzaminojnë (perkusion,palpacion, inspeksion, auskultacion të abdomenit) pacientin dhe as nuk e ka idenë më të vogël rreth orirgjinës së dhembjes së barkut. Nëse ka ndonjë dyshim rreth dhembjes së barkut në vend që pacientin ta ekzaminojnë fillimisht ose t'a trajtojnë me medikamente, ata menjëherë shkruajnë udhëzimin. Gabimi tjetër është se në vend që pacientin me dhembje barku t'a udhëzojnë te Gastroenterologu ata e udhëzojnë menjëherë te Kirurgu duke menduar që çdo kolikë abdominale ka orirgjinë kirurgjike.

Poashtu edhe në udhëzimin e dhënë nga Mjeku familjar nuk përshkruhet as anamneza, as ekzaminimet e bëra, as trajtimi dhe ndonjëherë as diagnoza madje edhe nëse shkruhet diagnoza atëherë ose është e shkruar gabimisht ose është e mangët dhe të gjitha këto veprime janë të paligjshme dhe në kundërshtim me parimet e trajtimit mjekësor dhe që mund të rrezikojnë licencën e punës të mjekut që e udhëzon në formë të tillë pacientin.

Kolikën abdominale të dyshimtë udhëzojeni te Gastroenterologu pastaj nëse Gastroenterologu diagnostikon ndonjë sëmundje me natyrë Kirurgjike abdominale e thërret Kirurgun abdominal për konsultë. 

Gabimi tjetër edhe më i madh i mjekut familjar është udhëzimi i kolikave renale ose dhembjes së barkut në regjionin lumbal(lateral) të majtë ose të djathtë te Kirurgu në vend se të udhëzohet te Urologu.

Poashtu gabimet janë edhe se pacientët udhëzohen menjëherë pa u kontrolluar fare, pa e pyetur fare për ankesat dhe paraqitjen e sëmundjes dhe pa e trajtuar fare pacientin për sëmundjen përkatëse qoftë në formë të injeksioneve, infuzioneve apo per os.

Çdo ditë në QKUK udhëzohen te Kirurgu abdominal 100 deri 120 pacienta dhe vetem 1 ose dy raste janë për operacion pra përqindja e gabimeve është 98%.

Sikur çdo dhembje e barkut të kishte natyrë kirurgjike atëhërë nuk do të mjaftonin as 500 Spitale Rajonale e Klinika Universitare për pacientët që do të operoheshin. Por fatmirësisht dhembjet e barkut ndonjëherë shërohen vetvetiu e shpesh herë me medikamente prandaj kontrollojeni mirë pacientin dhe merreni një anamnezë të detajuar e cila do t'i eleminonte gabimet trashanike të specialistit të Mjekësisë Familjare.



Pse nuk duhet të specializoni në QKUK - Prishtinë?









 - Muaji korrik, është muaji kur një nxënës 18 vjeçar që sapo ka vendosur të studiojë vendos po ashtu për fatin e vet. Shumë të rinj, të freskët, plot jetë dhe ambicie konkurrojnë në fakultetin e mjekësisë, dhe ata që pranohen i gëzohen tej mase . Të mbushur plot jetë, plot shpresa dhe shumë plane për të ardhmen përfundojnë fakultetin e mjekësisë pas 6-10 vitesh. 

- Pavarësisht vështirësive, buzëqeshje dhe gëzim ka në fytyrat e të sapodiplomuarve. Pasi përfundon çdo gjë dhe vjen koha e punësimit , fillojnë edhe hapat e "stresit postdiplomik" te quajmë ne. Edhe pse të gjithë që posedojnë një "diplomë" meritojnë të punësohen, gjithsesi nuk shkon ashtu! Duhet të mundohesh e stërmundohesh për të gjetur një " krah të fortë" për ndihmë dhe poqë se nuk e gjen, mund të " futesh gishtat në gojë dhe të fishkëllesh". Ambicia bie, frustrimi dhe zhgënjimi rritet, dhe ti si 24-30 vjeç/e je ende një ‘’bebe e rritur’’ sepse prindërit vazhdojnë të të financojnë. Por prapë një copë shprese mbet, se do të hapet specializimi dhe ti do të fitosh vendin që të takon, atë që si student/e i/e dalluar e ke ëndërruar gjithmonë. Po çfarë ndodh? Hapet konkursi,me kritere të cilat e zhvlerësojnë gjithë mundin e një kandidati potencial, një kandidati që mund të bëhet një profesionist i shkëlqyer në fushën e vet...pas konkursit atëherë kur sheh njoftimet e kupton që ke humb mundësinë kundrejt kandidatëve që nuk i ke menduar kurrë si konkurrent, ( pa nënvlerësime) mirëpo gjithsecili meriton vendin e vet, për aq sa ka punuar dhe studiuar. Dhe në 80% të rasteve nuk janë të merituara, 10% me meritë dhe përqindja tjetër thjesht fat. Epo secili pak a shumë e din, e pret, nuk është befasi për askënd. Pas përpjekjeve të mundimshme më në fund e fiton edhe specializimin. Sapo futesh në botën tjetër atë realen, të vërtetën, e jo irealen e studentit, atëherë fjala shpresë, ambicie , dhe ëndërr zhduken tërësisht. Para se të përballesh me shumë strese për një shkollim të mirëfilltë, fillon lufta për ekzistencë.

Tanimë sigurisht 90% prej nesh kanë krijuar familje. Dhe vazhdon i njëjti avaz prindërit kujdesen për ‘’bebet e mëdha’’ dhe ‘’bebet e tyre të vogla’’. Gjithsesi me përpjekje të shumta që gjenerata të specializantëve bëjnë, arrijnë të sigurojnë një pagesë minimale, subvencione të cilave iu gëzohen shumë sepse në momentin që del ajo pagesë del dhe blen ushqimin për shtëpi, "pampersat" për fëmijë dhe psherëtinë në heshtje me zemërim për çmimet e larta, kosto e madhe e jetës, e të ardhurat minimale....

• Mbahen kujdestaritë, disa në numër më shumë e disa më pak por asnjëherë nuk e di njeri, sa shkon "pazari". Sepse mjerisht prej 4 a 5 brenda muajit vetëm pagesa e njërës nga kujdestaritë del, ndonjëherë edhe dy. Dëshpërohen, brengosen, stresohen, nervozohen aq shumë për këto pagesa të kujdestarive, sepse me siguri ka planifikuar se çka duhet të paguajë apo blejë me "paratë e kujdestarive" ndonjëherë dhe ndonjë kredit të paguash, dhe gjatë gjithë kohës të kujtohet sa i vështirë ka qenë ai 24 orësh, plot e përplot me pacientë dhe raste të rënda.

• Ankohen specializantët , flasin specialistët dhe tregojnë se si edhe ata kanë kaluar nëpër të njëjtat rrugë. Vallë për 18 vite s'ka pas asnjë ndryshim pyesim ne ? Kurse përgjigja që marrim është:" veç edhe ma keq është bo". 

• Sikur t’i ktheheshim aspektit të studimit, specializanti nuk i ka as kushtet minimale për të dalë specialist.

• Me aq sa kanë mundësi specialistët trajnojnë të rinjtë, mirëpo kushtet mungojnë, aparatet s'punojnë, disa janë të prishura me vite të tëra, me siguri edhe "korrozioni i ka kap". 

• Po ashtu një pjesë e specializantëve "vjedh zanat", një pjesë mund edhe interesim të mos ketë, por ka edhe të tillë që ambicia u është shuar. Krijohet një ambient plot luftë, frikë, stres, zhgënjim dhe frustrim.

• Mungon planifikimi, mbikëqyrja, orientimi , dhe të humb busulla.

• Nuk ka as nivelizim të punës, meqë dikush "thyen shpinën" kurse dikush tjetër jo dhe aq. Tenton të bësh "diçka" por sinqerisht nuk mund të bësh asgjë. Në atë moment e kupton që në vendin tonë vlen ‘’Ligji i xhunglës’’, ku vetëm i forti mbijeton.

I ke dy zgjedhje të rrish t’i përshtatesh xhunglës apo të ikësh?

Ky është realiteti që e pret çdo 18 vjeçar të lumtur që është pranuar në Fakultetin e Mjekësisë...dhe ky është një cikël që vazhdimisht përsëritet. 

Përzemërsisht mjeku/mjekja.








 - Muaji korrik, është muaji kur një nxënës 18 vjeçar që sapo ka vendosur të studiojë vendos po ashtu për fatin e vet. Shumë të rinj, të freskët, plot jetë dhe ambicie konkurrojnë në fakultetin e mjekësisë, dhe ata që pranohen i gëzohen tej mase . Të mbushur plot jetë, plot shpresa dhe shumë plane për të ardhmen përfundojnë fakultetin e mjekësisë pas 6-10 vitesh. 

- Pavarësisht vështirësive, buzëqeshje dhe gëzim ka në fytyrat e të sapodiplomuarve. Pasi përfundon çdo gjë dhe vjen koha e punësimit , fillojnë edhe hapat e "stresit postdiplomik" te quajmë ne. Edhe pse të gjithë që posedojnë një "diplomë" meritojnë të punësohen, gjithsesi nuk shkon ashtu! Duhet të mundohesh e stërmundohesh për të gjetur një " krah të fortë" për ndihmë dhe poqë se nuk e gjen, mund të " futesh gishtat në gojë dhe të fishkëllesh". Ambicia bie, frustrimi dhe zhgënjimi rritet, dhe ti si 24-30 vjeç/e je ende një ‘’bebe e rritur’’ sepse prindërit vazhdojnë të të financojnë. Por prapë një copë shprese mbet, se do të hapet specializimi dhe ti do të fitosh vendin që të takon, atë që si student/e i/e dalluar e ke ëndërruar gjithmonë. Po çfarë ndodh? Hapet konkursi,me kritere të cilat e zhvlerësojnë gjithë mundin e një kandidati potencial, një kandidati që mund të bëhet një profesionist i shkëlqyer në fushën e vet...pas konkursit atëherë kur sheh njoftimet e kupton që ke humb mundësinë kundrejt kandidatëve që nuk i ke menduar kurrë si konkurrent, ( pa nënvlerësime) mirëpo gjithsecili meriton vendin e vet, për aq sa ka punuar dhe studiuar. Dhe në 80% të rasteve nuk janë të merituara, 10% me meritë dhe përqindja tjetër thjesht fat. Epo secili pak a shumë e din, e pret, nuk është befasi për askënd. Pas përpjekjeve të mundimshme më në fund e fiton edhe specializimin. Sapo futesh në botën tjetër atë realen, të vërtetën, e jo irealen e studentit, atëherë fjala shpresë, ambicie , dhe ëndërr zhduken tërësisht. Para se të përballesh me shumë strese për një shkollim të mirëfilltë, fillon lufta për ekzistencë.

Tanimë sigurisht 90% prej nesh kanë krijuar familje. Dhe vazhdon i njëjti avaz prindërit kujdesen për ‘’bebet e mëdha’’ dhe ‘’bebet e tyre të vogla’’. Gjithsesi me përpjekje të shumta që gjenerata të specializantëve bëjnë, arrijnë të sigurojnë një pagesë minimale, subvencione të cilave iu gëzohen shumë sepse në momentin që del ajo pagesë del dhe blen ushqimin për shtëpi, "pampersat" për fëmijë dhe psherëtinë në heshtje me zemërim për çmimet e larta, kosto e madhe e jetës, e të ardhurat minimale....

• Mbahen kujdestaritë, disa në numër më shumë e disa më pak por asnjëherë nuk e di njeri, sa shkon "pazari". Sepse mjerisht prej 4 a 5 brenda muajit vetëm pagesa e njërës nga kujdestaritë del, ndonjëherë edhe dy. Dëshpërohen, brengosen, stresohen, nervozohen aq shumë për këto pagesa të kujdestarive, sepse me siguri ka planifikuar se çka duhet të paguajë apo blejë me "paratë e kujdestarive" ndonjëherë dhe ndonjë kredit të paguash, dhe gjatë gjithë kohës të kujtohet sa i vështirë ka qenë ai 24 orësh, plot e përplot me pacientë dhe raste të rënda.

• Ankohen specializantët , flasin specialistët dhe tregojnë se si edhe ata kanë kaluar nëpër të njëjtat rrugë. Vallë për 18 vite s'ka pas asnjë ndryshim pyesim ne ? Kurse përgjigja që marrim është:" veç edhe ma keq është bo". 

• Sikur t’i ktheheshim aspektit të studimit, specializanti nuk i ka as kushtet minimale për të dalë specialist.

• Me aq sa kanë mundësi specialistët trajnojnë të rinjtë, mirëpo kushtet mungojnë, aparatet s'punojnë, disa janë të prishura me vite të tëra, me siguri edhe "korrozioni i ka kap". 

• Po ashtu një pjesë e specializantëve "vjedh zanat", një pjesë mund edhe interesim të mos ketë, por ka edhe të tillë që ambicia u është shuar. Krijohet një ambient plot luftë, frikë, stres, zhgënjim dhe frustrim.

• Mungon planifikimi, mbikëqyrja, orientimi , dhe të humb busulla.

• Nuk ka as nivelizim të punës, meqë dikush "thyen shpinën" kurse dikush tjetër jo dhe aq. Tenton të bësh "diçka" por sinqerisht nuk mund të bësh asgjë. Në atë moment e kupton që në vendin tonë vlen ‘’Ligji i xhunglës’’, ku vetëm i forti mbijeton.

I ke dy zgjedhje të rrish t’i përshtatesh xhunglës apo të ikësh?

Ky është realiteti që e pret çdo 18 vjeçar të lumtur që është pranuar në Fakultetin e Mjekësisë...dhe ky është një cikël që vazhdimisht përsëritet. 

Përzemërsisht mjeku/mjekja.

Fëmija ose nipi në spital e nëna ose gjyshja me dashnorin e ri në hotel ose në mal!




Dërguar nga: N.N.

Mund të tingëlloj si artikull i ashpër por në Kosovë realiteti është i tillë.

Të përdalura(kurva,nepërka, të pamoralshme,lavire, bitcha,) ka pasur gjithmonë por kohët e fundit numri i tyre ka arritur numër të madh! Këtë e dëshmojnë çdo ditë e më shumë ngjarjet e ndryshme që po ndodhin në trojet shqiptare.

Dukuria më e tmerrshme e cila po ndodh sot është me një pjesë të madhe të nënave dhe gjysheve shqiptare. Ato(një pjesë e madhe e tyre) çdo ditë e më shumë po shfaqin shthurrjen e tyre morale duke tradhtuar burrat e tyre çdo ditë, me çdokënd dhe në çdo vend!

Kjo dukuri po ndodh pothuajse në çdo spital në trojet shqiptare dhe do të vazhdoj të ndodh përderisa "burrat e tyre pa tru" nuk interesohen fare për gratë e tyre se ku shkojnë dhe çfarë bëjnë. Edhe nëse interesohen këto femra(nëna,gjyshe) e kanë një strategji dhe të etiketojnë menjëherë me termin xheloz ose i sëmurë prej xhelozisë e cila nuk qëndron sepse çdo burrë duhet të interesohet për gruan e tij.

Spitalet janë bërë vendtakime të të dashuruarëve ose të nimfomaniakeve apo satyromaniakëve.

Nënat dhe gjyshet(një pjesë e madhe e tyre) i gënjejnë burrat e tyre dhe djemtë e tyre shpesh herë se nuk po ndjehem mirë dhe më duhet të shkoj te mjeku për t'u kontrolluar dhe në fakt ajo shkon krejt tjetërkun dhe e tradhton burrin e saj ose shkon në spital dhe e takon të dashurin e saj.

Shpesh herë njerëzit që punojnë në villa dhe hotele tregojnë ngjarje të ndryshme, të tmerrshme se si gra të ndryshme vinë me burra të huaj dhe ushtrojnë aktivitete seksuale në ato objekte. Poashtu ka raste kur nënat e ndryshme dhe gjyshet kanë marrur me vete fëmijët e tyre, nipat ose mbesat e tyre dhe kanë shkuar në ato objekte dhe i kanë lënë fëmijët në koridore të atyre objekteve duke i thënë luani me këto lodra dhe unë kthehem shumë shpejt duke i bërë edhe ndonjë premtim kalimthi duke i thënë nëse rri qetë dhe nuk qan do të blej akullore, hamburger ose do të dërgoj tek lodrat e qytetit! Pra të gjitha këto gjëra po ndodhin në shoqërinë tonë dhe shkatërrimi i familjeve si duket e ka bazën në tradhti bashkëshortore!

Ka edhe shumë raste që shumë femra paraqiten në spital me simptomat dhe shenjat e histerisë ose neurozës konverzive pra në popull njihet si "shtirje", "simulim", "heqje", "mu shtirav" dhe shumica e këtyre rasteve sikur që e ka spjeguar edhe Frojdi vuajnë nga mungesa e kënaqësive seksuale dhe tentojnë ta gjejnë kënaqësinë seksuale tek mjeku ose infermieri!

Ka poshtu edhe femra që kanë shumë dëshirë t'a kalojnë natën si përcjellës të të sëmurëve të tyre familjar në spital! Ato i shfrytëzojnë ambientet spitalore për takime me dashnorët e tyre duke u dakorduar për vendin e takimit përmes rrjeteve sociale si facebook(mesengjer), viber, whatsapp, instagram, telegram, snapchat etj.

Shtrohet pyetja pse sot është shtuar numri i vrasjeve të grave. Shkaktari kryesor është tradhtia. Askush nuk të vret pa bërë diçka të madhe. Megjithëse ne jemi kundër këtyre vrasjeve, përsëri numri i madh i tyre na shqetëson sepse tregon edhe për numrin e madh të tradhtisë bashkëshortore! Ju mund të thoni se edhe burrat e huaj kanë faj por ne ju themi juve se pa dashtë femra asgjë nuk bëhet, por si duket atyre po iu pëlqejnë kënaqësitë e shfrenuara dhe avanturat dhe prandaj po e pësojnë nga burrat e tyre ligjor të cilët po hakmerren me vrasjen e tyre.

Ka me mijëra raste kur infermieret tregojnë se si nënat e tyre po i lënë fëmijët në spital dhe zhduken për dy ose tri orë dhe pastaj kthehen dhe kur shikon në fytyrat e tyre vëren ndryshime të ndryshme lëkurore poashtu edhe flokët janë të shpupurishura ndërsa fëmija i gjorë vazhdimisht qante dhe kërkonte nënën e saj e cila kishte ikur për të kërkuar kënaqësitë e botës.

Të gjitha këto ngjarje nuk i "pastrojnë" aspak mjekët e infermieret por për këtë do të merremi në një shkrim tjetër.

Ne jemi për respektimin e familjes, për respektimin e burrit dhe gruas, për besnikërinë ndaj njëri tjetrit dhe nuk jemi për prishje të raporteve familjare dhe bashkëshortore. Shpresoj që kjo situatë të ndryshoj për të mirë në të ardhmen.



Dërguar nga: N.N.

Mund të tingëlloj si artikull i ashpër por në Kosovë realiteti është i tillë.

Të përdalura(kurva,nepërka, të pamoralshme,lavire, bitcha,) ka pasur gjithmonë por kohët e fundit numri i tyre ka arritur numër të madh! Këtë e dëshmojnë çdo ditë e më shumë ngjarjet e ndryshme që po ndodhin në trojet shqiptare.

Dukuria më e tmerrshme e cila po ndodh sot është me një pjesë të madhe të nënave dhe gjysheve shqiptare. Ato(një pjesë e madhe e tyre) çdo ditë e më shumë po shfaqin shthurrjen e tyre morale duke tradhtuar burrat e tyre çdo ditë, me çdokënd dhe në çdo vend!

Kjo dukuri po ndodh pothuajse në çdo spital në trojet shqiptare dhe do të vazhdoj të ndodh përderisa "burrat e tyre pa tru" nuk interesohen fare për gratë e tyre se ku shkojnë dhe çfarë bëjnë. Edhe nëse interesohen këto femra(nëna,gjyshe) e kanë një strategji dhe të etiketojnë menjëherë me termin xheloz ose i sëmurë prej xhelozisë e cila nuk qëndron sepse çdo burrë duhet të interesohet për gruan e tij.

Spitalet janë bërë vendtakime të të dashuruarëve ose të nimfomaniakeve apo satyromaniakëve.

Nënat dhe gjyshet(një pjesë e madhe e tyre) i gënjejnë burrat e tyre dhe djemtë e tyre shpesh herë se nuk po ndjehem mirë dhe më duhet të shkoj te mjeku për t'u kontrolluar dhe në fakt ajo shkon krejt tjetërkun dhe e tradhton burrin e saj ose shkon në spital dhe e takon të dashurin e saj.

Shpesh herë njerëzit që punojnë në villa dhe hotele tregojnë ngjarje të ndryshme, të tmerrshme se si gra të ndryshme vinë me burra të huaj dhe ushtrojnë aktivitete seksuale në ato objekte. Poashtu ka raste kur nënat e ndryshme dhe gjyshet kanë marrur me vete fëmijët e tyre, nipat ose mbesat e tyre dhe kanë shkuar në ato objekte dhe i kanë lënë fëmijët në koridore të atyre objekteve duke i thënë luani me këto lodra dhe unë kthehem shumë shpejt duke i bërë edhe ndonjë premtim kalimthi duke i thënë nëse rri qetë dhe nuk qan do të blej akullore, hamburger ose do të dërgoj tek lodrat e qytetit! Pra të gjitha këto gjëra po ndodhin në shoqërinë tonë dhe shkatërrimi i familjeve si duket e ka bazën në tradhti bashkëshortore!

Ka edhe shumë raste që shumë femra paraqiten në spital me simptomat dhe shenjat e histerisë ose neurozës konverzive pra në popull njihet si "shtirje", "simulim", "heqje", "mu shtirav" dhe shumica e këtyre rasteve sikur që e ka spjeguar edhe Frojdi vuajnë nga mungesa e kënaqësive seksuale dhe tentojnë ta gjejnë kënaqësinë seksuale tek mjeku ose infermieri!

Ka poshtu edhe femra që kanë shumë dëshirë t'a kalojnë natën si përcjellës të të sëmurëve të tyre familjar në spital! Ato i shfrytëzojnë ambientet spitalore për takime me dashnorët e tyre duke u dakorduar për vendin e takimit përmes rrjeteve sociale si facebook(mesengjer), viber, whatsapp, instagram, telegram, snapchat etj.

Shtrohet pyetja pse sot është shtuar numri i vrasjeve të grave. Shkaktari kryesor është tradhtia. Askush nuk të vret pa bërë diçka të madhe. Megjithëse ne jemi kundër këtyre vrasjeve, përsëri numri i madh i tyre na shqetëson sepse tregon edhe për numrin e madh të tradhtisë bashkëshortore! Ju mund të thoni se edhe burrat e huaj kanë faj por ne ju themi juve se pa dashtë femra asgjë nuk bëhet, por si duket atyre po iu pëlqejnë kënaqësitë e shfrenuara dhe avanturat dhe prandaj po e pësojnë nga burrat e tyre ligjor të cilët po hakmerren me vrasjen e tyre.

Ka me mijëra raste kur infermieret tregojnë se si nënat e tyre po i lënë fëmijët në spital dhe zhduken për dy ose tri orë dhe pastaj kthehen dhe kur shikon në fytyrat e tyre vëren ndryshime të ndryshme lëkurore poashtu edhe flokët janë të shpupurishura ndërsa fëmija i gjorë vazhdimisht qante dhe kërkonte nënën e saj e cila kishte ikur për të kërkuar kënaqësitë e botës.

Të gjitha këto ngjarje nuk i "pastrojnë" aspak mjekët e infermieret por për këtë do të merremi në një shkrim tjetër.

Ne jemi për respektimin e familjes, për respektimin e burrit dhe gruas, për besnikërinë ndaj njëri tjetrit dhe nuk jemi për prishje të raporteve familjare dhe bashkëshortore. Shpresoj që kjo situatë të ndryshoj për të mirë në të ardhmen.

Të punosh si mjek në Kosovë!




Të punosh si mjek në Kosovë do të thotë të jesh i nënçmuar, i nëperkëmbur dhe i përbuzur. Të jesh mjek do të thotë te kryesh 6 vjet Mjekësi e përgjithshme, 6 specializim , +/-3 doktoraturë dhe tërë jetën e mbetur studim. Do të thotë të kalosh jetën në stres, të kalosh kohë më shumë në spital se në famije, të vuash për gjumë, dhe në fund të përbuzesh e të mos marrësh as 1 falenderim e lëre më rrogë të dinjitetshme dhe trajtim te dinjitetshëm. 

 Të jesh mjek në Kosovë do të thotë që pasi i kryen gjithë këto vite studimi vlerësohesh me një fjali shkatërruese " ai/ajo sen' spo dika " nga njerëz që as qerekun e studimeve tua nuk i kanë kryer e te mos them edhe nga ata qe janë analfabetë. Të jesh mjek në Kosovë je aq i nënçmuar, sa për trajtim të sëmundjeve besohet më shumë fallxhorja ! 

Te jesh mjek do të thotë të qash për "Vitrat" te cilat nuk i qesin në konton tënde, dhe të gëzohesh si fëmiu kur ato dalin me vonesë.Të jesh mjek do të thotë të shfrytëzohesh si skllav thua se ti nuk ha bukë, nuk ke fëmijë per të ushqyer, nuk të nevojitet kulm mbi kokë, ku vetura për ty ështe luks dhe atë prap duhet të punosh pa ndalur falas, ose për "Vitra". 

Të jesh mjek do të thotë të kujdestarosh 24 orë, dhe ndonjëherë të qëndrosh edhe 8 orë tjera në vazhdim, dhe në fund të ndjehesh i zhgënjyer nga lufta që ke përjetuar brenda 32 orëve, dhe ke pranë teje njerëz që shfryejnë helm ndaj teje.

Të jesh mjek në Kosovë atëherë kur ti nuk mund të ia ndalësh vdekjen atij ose asaj që nuk ka shërim, duhet të paguajnë për këtë : mjekët, infermierët , xhamat dhe dyert e spitalit .Të jesh mjek do të thotë të punosh në kushte të mjerueshme çdo ditë.

Të jesh mjek do të thotë, të jesh në tehun e thikës, në tv dhe rrjete sociale e shikon sa investohet në spitale rajonale, qendra të mjekësisë familjare dhe Qkuk , kurse ti vuan për letër të EKG-së, infuzione, injeksione, gjilpërë, penjë, jod dhe shumë gjëra tjera elementare e poashtu mga mungesa e tyre qytetarët i etiketojnë mjekët dhe infermierët me titullin "Hajn".

Të jesh mjek në Kosovë do të thotë që pos stresit të punës , i cili është i pashmangshëm nga vet natyra e punës, shtohet edhe stresi dhe frika nga sulmi mos po të vjen grushti prapa kokës dhe nuk e sheh (si dhuratë jo vetëm nga pacientët e përcjellësit e tyre por edhe nga Institucionet) .  

Të jesh mjek në Kosovë do të thotë ti që ke mësuar aq shumë, ke mbaruar universitetin me note mesatare 8, 9 e 10-të duhet t'i lutesh të pranojnë në punë apo specializim, sepse ai mjeku/politikan/dallavergji/ ta zë vendin ty sa hap e mbyll sytë. 

Të jesh mjek do të thotë të cilësojnë si gjarpër dhe pak si fillon ta ngritësh kokën, ta prejnë! Dhuna dhe sulme verbale të cilat janë bërë përditshmëri për mjekët i kanë bërë vigjilent dhe të vendosur të gjitha këto gjëra të cekura në këtë shkrim po i motivojnë shumë për ikjen e tyre në Gjermani, Austri, Zvicërr dhe në vende të tjera ku ushtrimi i profesionit të mjekut ka dinjitet, përkrahje dhe vlerësim të vazhdueshëm nga qytetarët dhe dora e shtetit.

Përfundimisht të jesh mjek në Kosovë do të thotë të jesh i palumtur, i frustruar, i kërcënuar, i demotivuar dhe i nënçmuar.

Gjithsesi ju falenderojmë popull i dashur, sepse po na tregoni me kohë realitetin, dhe secili nga ne po e mësojmë një Gjuhë të re, ashtu siç jemi ne , të etur për dije dhe ne, mjekët e këqinjë, të padijshëm, mjekët e nënçmuar nga shteti dhe politikanët tonë, çuditërisht në Gjermani, Austri,Zvicërr dhe në vende tjera nuk po cilësohemi si të tillë ! 

Përzemërsisht Mjeku/Mjekja


Lexo edhe:


Fakultetet e sotme po kryhen me teste

6 arsye për të mos studiuar mjekësinë

PËR MJEKËT!



Të punosh si mjek në Kosovë do të thotë të jesh i nënçmuar, i nëperkëmbur dhe i përbuzur. Të jesh mjek do të thotë te kryesh 6 vjet Mjekësi e përgjithshme, 6 specializim , +/-3 doktoraturë dhe tërë jetën e mbetur studim. Do të thotë të kalosh jetën në stres, të kalosh kohë më shumë në spital se në famije, të vuash për gjumë, dhe në fund të përbuzesh e të mos marrësh as 1 falenderim e lëre më rrogë të dinjitetshme dhe trajtim te dinjitetshëm. 

 Të jesh mjek në Kosovë do të thotë që pasi i kryen gjithë këto vite studimi vlerësohesh me një fjali shkatërruese " ai/ajo sen' spo dika " nga njerëz që as qerekun e studimeve tua nuk i kanë kryer e te mos them edhe nga ata qe janë analfabetë. Të jesh mjek në Kosovë je aq i nënçmuar, sa për trajtim të sëmundjeve besohet më shumë fallxhorja ! 

Te jesh mjek do të thotë të qash për "Vitrat" te cilat nuk i qesin në konton tënde, dhe të gëzohesh si fëmiu kur ato dalin me vonesë.Të jesh mjek do të thotë të shfrytëzohesh si skllav thua se ti nuk ha bukë, nuk ke fëmijë per të ushqyer, nuk të nevojitet kulm mbi kokë, ku vetura për ty ështe luks dhe atë prap duhet të punosh pa ndalur falas, ose për "Vitra". 

Të jesh mjek do të thotë të kujdestarosh 24 orë, dhe ndonjëherë të qëndrosh edhe 8 orë tjera në vazhdim, dhe në fund të ndjehesh i zhgënjyer nga lufta që ke përjetuar brenda 32 orëve, dhe ke pranë teje njerëz që shfryejnë helm ndaj teje.

Të jesh mjek në Kosovë atëherë kur ti nuk mund të ia ndalësh vdekjen atij ose asaj që nuk ka shërim, duhet të paguajnë për këtë : mjekët, infermierët , xhamat dhe dyert e spitalit .Të jesh mjek do të thotë të punosh në kushte të mjerueshme çdo ditë.

Të jesh mjek do të thotë, të jesh në tehun e thikës, në tv dhe rrjete sociale e shikon sa investohet në spitale rajonale, qendra të mjekësisë familjare dhe Qkuk , kurse ti vuan për letër të EKG-së, infuzione, injeksione, gjilpërë, penjë, jod dhe shumë gjëra tjera elementare e poashtu mga mungesa e tyre qytetarët i etiketojnë mjekët dhe infermierët me titullin "Hajn".

Të jesh mjek në Kosovë do të thotë që pos stresit të punës , i cili është i pashmangshëm nga vet natyra e punës, shtohet edhe stresi dhe frika nga sulmi mos po të vjen grushti prapa kokës dhe nuk e sheh (si dhuratë jo vetëm nga pacientët e përcjellësit e tyre por edhe nga Institucionet) .  

Të jesh mjek në Kosovë do të thotë ti që ke mësuar aq shumë, ke mbaruar universitetin me note mesatare 8, 9 e 10-të duhet t'i lutesh të pranojnë në punë apo specializim, sepse ai mjeku/politikan/dallavergji/ ta zë vendin ty sa hap e mbyll sytë. 

Të jesh mjek do të thotë të cilësojnë si gjarpër dhe pak si fillon ta ngritësh kokën, ta prejnë! Dhuna dhe sulme verbale të cilat janë bërë përditshmëri për mjekët i kanë bërë vigjilent dhe të vendosur të gjitha këto gjëra të cekura në këtë shkrim po i motivojnë shumë për ikjen e tyre në Gjermani, Austri, Zvicërr dhe në vende të tjera ku ushtrimi i profesionit të mjekut ka dinjitet, përkrahje dhe vlerësim të vazhdueshëm nga qytetarët dhe dora e shtetit.

Përfundimisht të jesh mjek në Kosovë do të thotë të jesh i palumtur, i frustruar, i kërcënuar, i demotivuar dhe i nënçmuar.

Gjithsesi ju falenderojmë popull i dashur, sepse po na tregoni me kohë realitetin, dhe secili nga ne po e mësojmë një Gjuhë të re, ashtu siç jemi ne , të etur për dije dhe ne, mjekët e këqinjë, të padijshëm, mjekët e nënçmuar nga shteti dhe politikanët tonë, çuditërisht në Gjermani, Austri,Zvicërr dhe në vende tjera nuk po cilësohemi si të tillë ! 

Përzemërsisht Mjeku/Mjekja


Lexo edhe:


Fakultetet e sotme po kryhen me teste

6 arsye për të mos studiuar mjekësinë

PËR MJEKËT!

PËR MJEKËT!



Për ti shkruar këto rrjeshta më nxiti një postim i bërë dje ku disa mjekë kinezë kishin operuar për 32 orë me rradhë një pacient që kishte një aneurizëm dhe një tumor në kokë. Në foto ato shfaqen të shtrirë në dysheme të lodhur, por besoj edhe të gëzuar që ia dolën.

Raporti i mjekëve me popullin, jo thjesht me pacientët, ka ndryshuar në dekadat e fundit. Mjekët bëjnë një rrugë të gjatë, plot sakrifica për të qenë në gjendje që tu shërbejnë njerëzve. Mjekët janë shndërruar shpesh herë në objekte sulmesh nga qytetarë (pacientë ose familjarë), të zhgënjyer, të mllefosur, të irrituar herë me arsye dhe herë pa kurrëfarë arsye.

Ndonjëherë të krijohet përshtypja se komercializimi i mjekësisë i zhveshi mjekët nga humanizmi, kurse qytetarët i bëri më mosbesues ndaj tyre. Më kanë rënë rasti të dëgjoj njerëz nëpër korridore që shajnë ose që thonë “hë mo se kështu e duan këta”, duke justifikuar agresivitetin e tyre. Nuk e besoj që ka qenë me vend kjo sjellje në shumicën e rasteve.

Mjekët në shumicën e rasteve janë korrekt, me etikë, të përkushtuar dhe të papërtuar, por ka edhe raste kur abuzohet me nevojën për shërbim të tyre, sidmos këtu te ne që nuk respektohen rregullat, triazhimi, standartet e kujdesit, sistemi i referencës, etj. Unë nuk them që në këtë komunitet nuk ka prej atyre që janë jokorrekt, të udhëhequr nga nevoja për përfitime, të papërgjegjshëm apo që nuk kanë takt dhe shkathtësi komunikative, por ata janë pakicë brenda këtij komuniteti.

Unë do të doja që njerëzit ti shikojnë më me realizëm mjekët, përtej bluzës së tyre edhe si njerëz.
Duke i parë kështu mund ti mirëkuptojmë dhe respektojmë, mund ti lehtësojmë stresin dhe ti fuqizojmë.
Mjekët shpesh herë ndihen të pafuqishëm ndaj humbjes së të afërmve të tyre apo edhe të pacientëve. Ata përballen me nivele të larta stresi dhe me kohë të pakët rikuperimi. Ata flenë dhe shplodhen më pak, janë në punë me dhe pa orar, luftojnë me frikërat ekzistenciale. Ata duan të fitojnë gjithmonë mbi sëmundjen, por shpesh herë nuk ia dalin. Suksesin ia duan të gjithë, në dështim nuk ia zgjat dorën askush.

Ata në sytë e të tjerëve duken gjakftohtë dhe të plotfuqishëm, por në fakt janë të brishtë (vuajnë më shumë se popullata e përgjithshme nga problemet mendore, tentojnë më shpesh vetëvrasjen, abuzojnë me substancat shumë herë më tepër se popullata e përgjithshme). Ata kanë nevojë për inkurajim dhe për mbështetje, në vend të sharjeve, ofendimeve, hakërrimeve, refuzimit.

Sot, mjekët pakësohen, ikin për kushte më të mira pune gjetkë, zgjedhin një profesion që nuk punojnë direkt me pacientë, pensionohen, shkollohen të rinj gjithmonë e më pak dhe sa herë që ata mungojnë njerëzit e kuptojnë sa të rëndësishëm ishin. Mjekësia nuk është profesion i kërkuar sot në vendet e zhvilluara si dikur.

Ata që mbesin kanë gjithmonë e më shumë ngarkesë, më shumë mundësi për gabime, stres dhe lodhje.
Shumë shpesh media (por jo vetëm ajo) nxjerr apo peshkon shembujt negativë, por ka pak hapësirë për mrekullitë që mjekët bëjnë, për humanizmin apo vetëmohimin, për shembujt pozitivë. Perceptimi nga mediat bëhet bashkë me paragjykimet dhe përvojat e këqia, duke i kontribuar një imazhi të shtrembëruar për mjekët dhe jo realist. Ne kemi afinitet për të keqen si miza ndaj mjaltit. Ajo ngjit shpejt dhe zë vend. Askush nuk mendon pasojat.

Mjekëve iu duhet shpesh të punojnë me burime të pakta, të cilat e vështirësojnë misionin e tyre, ata kanë gjithmonë më pak pajisje, mjete, barna në dispozicion, por ia dalin me ato që munden. Ata nuk ngrihen të fajësojnë të tjerët.

Unë mendoj se mjekët mund të bëhen më të mirë, më humanë, nëse të gjithë ndryshojnë qasjen ndaj tyre. Ata meritojnë respekt, ashtu si duhen ndëshkuar kur neglizhojnë apo kur abuzojnë me profesionin e tyre.

Mjekët janë si të gjitha gjërat e kësaj bote, nga më i keqi prit të jetë më shumë se hiçi dhe nga më i miri mos prit kurrë të jetë i përsosur.

Duke shkruar këto fjalë doja që mjekët ti shihnit nga këndi i tyre, jo nga tuaji dhe do të kuptonit se edhe ata janë “pacientë” që kanë nevojë për mirënjohje, mirkëkuptim dhe mbështetje. I gjykoni ashtu si janë, jo ashtu si ju duken ju.

Respekt për të gjithë ata që bëjnë këtë profesion!

Shkruan: Gentian Çala


Lexo edhe: 

Të punosh si mjek në Kosovë!

Fakultetet e sotme po kryhen me teste

6 arsye për të mos studiuar mjekësinë
 


Për ti shkruar këto rrjeshta më nxiti një postim i bërë dje ku disa mjekë kinezë kishin operuar për 32 orë me rradhë një pacient që kishte një aneurizëm dhe një tumor në kokë. Në foto ato shfaqen të shtrirë në dysheme të lodhur, por besoj edhe të gëzuar që ia dolën.

Raporti i mjekëve me popullin, jo thjesht me pacientët, ka ndryshuar në dekadat e fundit. Mjekët bëjnë një rrugë të gjatë, plot sakrifica për të qenë në gjendje që tu shërbejnë njerëzve. Mjekët janë shndërruar shpesh herë në objekte sulmesh nga qytetarë (pacientë ose familjarë), të zhgënjyer, të mllefosur, të irrituar herë me arsye dhe herë pa kurrëfarë arsye.

Ndonjëherë të krijohet përshtypja se komercializimi i mjekësisë i zhveshi mjekët nga humanizmi, kurse qytetarët i bëri më mosbesues ndaj tyre. Më kanë rënë rasti të dëgjoj njerëz nëpër korridore që shajnë ose që thonë “hë mo se kështu e duan këta”, duke justifikuar agresivitetin e tyre. Nuk e besoj që ka qenë me vend kjo sjellje në shumicën e rasteve.

Mjekët në shumicën e rasteve janë korrekt, me etikë, të përkushtuar dhe të papërtuar, por ka edhe raste kur abuzohet me nevojën për shërbim të tyre, sidmos këtu te ne që nuk respektohen rregullat, triazhimi, standartet e kujdesit, sistemi i referencës, etj. Unë nuk them që në këtë komunitet nuk ka prej atyre që janë jokorrekt, të udhëhequr nga nevoja për përfitime, të papërgjegjshëm apo që nuk kanë takt dhe shkathtësi komunikative, por ata janë pakicë brenda këtij komuniteti.

Unë do të doja që njerëzit ti shikojnë më me realizëm mjekët, përtej bluzës së tyre edhe si njerëz.
Duke i parë kështu mund ti mirëkuptojmë dhe respektojmë, mund ti lehtësojmë stresin dhe ti fuqizojmë.
Mjekët shpesh herë ndihen të pafuqishëm ndaj humbjes së të afërmve të tyre apo edhe të pacientëve. Ata përballen me nivele të larta stresi dhe me kohë të pakët rikuperimi. Ata flenë dhe shplodhen më pak, janë në punë me dhe pa orar, luftojnë me frikërat ekzistenciale. Ata duan të fitojnë gjithmonë mbi sëmundjen, por shpesh herë nuk ia dalin. Suksesin ia duan të gjithë, në dështim nuk ia zgjat dorën askush.

Ata në sytë e të tjerëve duken gjakftohtë dhe të plotfuqishëm, por në fakt janë të brishtë (vuajnë më shumë se popullata e përgjithshme nga problemet mendore, tentojnë më shpesh vetëvrasjen, abuzojnë me substancat shumë herë më tepër se popullata e përgjithshme). Ata kanë nevojë për inkurajim dhe për mbështetje, në vend të sharjeve, ofendimeve, hakërrimeve, refuzimit.

Sot, mjekët pakësohen, ikin për kushte më të mira pune gjetkë, zgjedhin një profesion që nuk punojnë direkt me pacientë, pensionohen, shkollohen të rinj gjithmonë e më pak dhe sa herë që ata mungojnë njerëzit e kuptojnë sa të rëndësishëm ishin. Mjekësia nuk është profesion i kërkuar sot në vendet e zhvilluara si dikur.

Ata që mbesin kanë gjithmonë e më shumë ngarkesë, më shumë mundësi për gabime, stres dhe lodhje.
Shumë shpesh media (por jo vetëm ajo) nxjerr apo peshkon shembujt negativë, por ka pak hapësirë për mrekullitë që mjekët bëjnë, për humanizmin apo vetëmohimin, për shembujt pozitivë. Perceptimi nga mediat bëhet bashkë me paragjykimet dhe përvojat e këqia, duke i kontribuar një imazhi të shtrembëruar për mjekët dhe jo realist. Ne kemi afinitet për të keqen si miza ndaj mjaltit. Ajo ngjit shpejt dhe zë vend. Askush nuk mendon pasojat.

Mjekëve iu duhet shpesh të punojnë me burime të pakta, të cilat e vështirësojnë misionin e tyre, ata kanë gjithmonë më pak pajisje, mjete, barna në dispozicion, por ia dalin me ato që munden. Ata nuk ngrihen të fajësojnë të tjerët.

Unë mendoj se mjekët mund të bëhen më të mirë, më humanë, nëse të gjithë ndryshojnë qasjen ndaj tyre. Ata meritojnë respekt, ashtu si duhen ndëshkuar kur neglizhojnë apo kur abuzojnë me profesionin e tyre.

Mjekët janë si të gjitha gjërat e kësaj bote, nga më i keqi prit të jetë më shumë se hiçi dhe nga më i miri mos prit kurrë të jetë i përsosur.

Duke shkruar këto fjalë doja që mjekët ti shihnit nga këndi i tyre, jo nga tuaji dhe do të kuptonit se edhe ata janë “pacientë” që kanë nevojë për mirënjohje, mirkëkuptim dhe mbështetje. I gjykoni ashtu si janë, jo ashtu si ju duken ju.

Respekt për të gjithë ata që bëjnë këtë profesion!

Shkruan: Gentian Çala


Lexo edhe: 

Të punosh si mjek në Kosovë!

Fakultetet e sotme po kryhen me teste

6 arsye për të mos studiuar mjekësinë
 

Të jesh njeri i mirë nuk nevojiten shumë kushte

Të jesh njeri i mirë nuk nevojiten shumë kushte, thjesht të dish si të mendosh mirë, të mendosh mirë, të mos bërtasësh për pjesën e pambushur të gotës, ta shijosh pjesën e mbushur të saj dhe të sillesh me mirësi edhe me njerëzit jo aq të mirë!Iljasa Salihu
Të jesh njeri i mirë nuk nevojiten shumë kushte, thjesht të dish si të mendosh mirë, të mendosh mirë, të mos bërtasësh për pjesën e pambushur të gotës, ta shijosh pjesën e mbushur të saj dhe të sillesh me mirësi edhe me njerëzit jo aq të mirë!Iljasa Salihu

Nuk duhet akuzuar vetëm ata që po dalin se...

Nuk duhet akuzuar vetëm ata që po dalin se paskan bashkëpunuar me Sashon, por edhe Sashon që paska bashkëpunuar me disa njerëz të cilët janë porsi ai, në mos edhe më të këqij! Iljasa Salihu
Nuk duhet akuzuar vetëm ata që po dalin se paskan bashkëpunuar me Sashon, por edhe Sashon që paska bashkëpunuar me disa njerëz të cilët janë porsi ai, në mos edhe më të këqij! Iljasa Salihu

Disa vajza po të kishin pak frikë dhe nder ndaj Zotit

Disa vajza po të kishin pak frikë dhe nder ndaj Zotit dhe pak mëshirë ndaj meshkujve, vërtet do të kishte kuptim dhe kënaqësi shëtitja lirshëm përgjatë stinës së pranverës dhe verës. Megjithatë, të gjendur përballë një (zh)veshje tejet provokuese, meshkujt detyrohen t’i mbajnë sytë kah pemët e veshura me lëvozhga e me gjethe. Fjala është për ata meshkuj të cilët gjënë më të shtrenjtë në jetë – moralin duan ta mbrojnë prej meteorëve të mëdhenj! Iljasa Salihu
Disa vajza po të kishin pak frikë dhe nder ndaj Zotit dhe pak mëshirë ndaj meshkujve, vërtet do të kishte kuptim dhe kënaqësi shëtitja lirshëm përgjatë stinës së pranverës dhe verës. Megjithatë, të gjendur përballë një (zh)veshje tejet provokuese, meshkujt detyrohen t’i mbajnë sytë kah pemët e veshura me lëvozhga e me gjethe. Fjala është për ata meshkuj të cilët gjënë më të shtrenjtë në jetë – moralin duan ta mbrojnë prej meteorëve të mëdhenj! Iljasa Salihu

Një realitet i mbrapshtë në botëkuptimin e shoqërisë sonë

Një realitet i mbrapshtë në botëkuptimin e shoqërisë sonë; nëse e simpatizon popullin gjerman, askush nuk të thotë gjerman, kurse po e the ndonjë fjalë të mirë për popullin turk, menjëherë të thonë se je turk, madje e vënë në dyshim të thellë edhe përkatësinë tuaj kombëtare. Detyrë e intelektualëve është që ta shporrin këtë anomali, edhe pse shumë anomali duhet hequr. Me rëndësi është që të punohet në heqjen e këtyre anomalive!  Iljasa Salihu
Një realitet i mbrapshtë në botëkuptimin e shoqërisë sonë; nëse e simpatizon popullin gjerman, askush nuk të thotë gjerman, kurse po e the ndonjë fjalë të mirë për popullin turk, menjëherë të thonë se je turk, madje e vënë në dyshim të thellë edhe përkatësinë tuaj kombëtare. Detyrë e intelektualëve është që ta shporrin këtë anomali, edhe pse shumë anomali duhet hequr. Me rëndësi është që të punohet në heqjen e këtyre anomalive!  Iljasa Salihu

Duke lexuar " Zonja Z"-Albatros Rexhaj.


Roman i cili fton femrën shqiptare në evolucion dhe në revolucion.
Ndoshta i përafërt me Revolucionin e majit 1968 në Francë, i cili degradoi dhe satanizoi familjen dhe shoqërinë franceze, nën emrin e modernizmit, lirisë seksuale, ç`lirimit nga maçoizmi mashkullor dhe përhapja e ideve të lëvizjeve postfeministe si "Terre des femmes" (Toka e femrave)  Ardian Ramadani

Analiza, Referat, Analiza Zonja Z

Roman i cili fton femrën shqiptare në evolucion dhe në revolucion.
Ndoshta i përafërt me Revolucionin e majit 1968 në Francë, i cili degradoi dhe satanizoi familjen dhe shoqërinë franceze, nën emrin e modernizmit, lirisë seksuale, ç`lirimit nga maçoizmi mashkullor dhe përhapja e ideve të lëvizjeve postfeministe si "Terre des femmes" (Toka e femrave)  Ardian Ramadani

Analiza, Referat, Analiza Zonja Z

Grubi po përpiqet të bëhet si Sula

Grubi po përpiqet të bëhet si Sula. Përmes padive penale dëshiron të hiqet i fuqishëm në shoqëri, të mbjellë frikë dhe të mbrohet prej atyre që haptas duan ta shprehin pakënaqësinë ndaj këtij pushteti të poshtër e të kalbur. Gjithsesi, paditeni Llatasin dhe shokët e tij nëse dëshironi t'i jepni jetë dhe kuptim padive penale dhe jo ata që në sajë të këtyre vorbullave të mjegullta mund edhe të gabojnë diku. Pushteti nuk është i përhershëm, ndaj edhe kam shpresë për ditë më të mira!



Burimi:Iljasa Salihu
 
Grubi po përpiqet të bëhet si Sula. Përmes padive penale dëshiron të hiqet i fuqishëm në shoqëri, të mbjellë frikë dhe të mbrohet prej atyre që haptas duan ta shprehin pakënaqësinë ndaj këtij pushteti të poshtër e të kalbur. Gjithsesi, paditeni Llatasin dhe shokët e tij nëse dëshironi t'i jepni jetë dhe kuptim padive penale dhe jo ata që në sajë të këtyre vorbullave të mjegullta mund edhe të gabojnë diku. Pushteti nuk është i përhershëm, ndaj edhe kam shpresë për ditë më të mira!



Burimi:Iljasa Salihu
 

Jashtëqitje, udbash, zorrë politike e spiunë

Jashtëqitje, udbash, zorrë politike e spiunë, janë disa prej fjalëve të përdorura publikisht prej liderit të opozitës shqiptare, drejtuar disa profesorëve, shkrimtarëve e publicistëve. Unë nuk dua të merrem me atë nëse këta intelektual janë apo nuk janë të këtillë siç i quan ai, porse çmeritem me këtë fjalor aspak etik që më së paku do t’i shkonte përshtati një liderit. Aq më keq, po në këtë qerthull, thotë se jemi të pastër! Mua nuk më vjen keq se me këtë fjalor kurrë nuk mund t’i fitojë zgjedhjet, por më vjen keq se publikisht dhe prej njerëzve që duhet të jenë shëmbëlltyrë në shoqëri, po ndodhë që shoqëria jonë të helmohet me një kulturë tejet të ulët të bisedave. Me të drejtë gazetari i Televizioni Koha tha se si medium tërhiqet prej këtyre fjalëve!
Iljasa Salihu
Jashtëqitje, udbash, zorrë politike e spiunë, janë disa prej fjalëve të përdorura publikisht prej liderit të opozitës shqiptare, drejtuar disa profesorëve, shkrimtarëve e publicistëve. Unë nuk dua të merrem me atë nëse këta intelektual janë apo nuk janë të këtillë siç i quan ai, porse çmeritem me këtë fjalor aspak etik që më së paku do t’i shkonte përshtati një liderit. Aq më keq, po në këtë qerthull, thotë se jemi të pastër! Mua nuk më vjen keq se me këtë fjalor kurrë nuk mund t’i fitojë zgjedhjet, por më vjen keq se publikisht dhe prej njerëzve që duhet të jenë shëmbëlltyrë në shoqëri, po ndodhë që shoqëria jonë të helmohet me një kulturë tejet të ulët të bisedave. Me të drejtë gazetari i Televizioni Koha tha se si medium tërhiqet prej këtyre fjalëve!
Iljasa Salihu

Në vend të urimit si klishe...

Në vend të urimit si klishe, uroj që arsimi shqip të del sa më shpejtë prej konvaleshencës, ku njerëzit nuk do të marrin vetëm diploma, por edhe dituri!
Iljasa Salihu
Në vend të urimit si klishe, uroj që arsimi shqip të del sa më shpejtë prej konvaleshencës, ku njerëzit nuk do të marrin vetëm diploma, por edhe dituri!
Iljasa Salihu

Nëse bombat e hedhura prej Zaevit janë...

Nëse bombat e hedhura prej Zaevit janë të ngjashme me serialet turke, ashtu siç po lexoj prej shumë syresh, atëherë me keqardhje them se protagonistët e këtyre filmave në fund të filmit ose i dalin trenit përpara, ose duke qenë të kredhur thellë në dashuri, kërcejnë prej ndonjë ure për t’u vetëmbytur!
Iljasa Salihu
Nëse bombat e hedhura prej Zaevit janë të ngjashme me serialet turke, ashtu siç po lexoj prej shumë syresh, atëherë me keqardhje them se protagonistët e këtyre filmave në fund të filmit ose i dalin trenit përpara, ose duke qenë të kredhur thellë në dashuri, kërcejnë prej ndonjë ure për t’u vetëmbytur!
Iljasa Salihu

Virusi që çdo ditë po na shembë

Flet për mua me orë të tërë me të tjerët, por nuk e di se përse të paktën disa minuta nuk i ndanë për të folur me mua rreth meje! Iljasa Salihu

Flet për mua me orë të tërë me të tjerët, por nuk e di se përse të paktën disa minuta nuk i ndanë për të folur me mua rreth meje! Iljasa Salihu

Qeveri kopilësh

Ç’të presësh prej një qeverie të stërmbushur me kopilë, fëmijë këta të lindur prej prindërve të pamartuar, të cilët mund ta dinë se përse erdhën në këtë botë dhe kush i solli ata, por jo edhe shkaktarët e kësaj prurjeje. Për më keq, po këta kopilë ndërtuan aq shumë përmendore, saqë prindërit dhe gjeneza e atyre përmendoreve assesi të dihen. Njerëzit kopilë ndërtuan përmendore po ashtu kopilë. Këta edhe paratë i kanë kopilë, sepse burimi i atyre parave nuk dihet, pra edhe parave të tyre nuk i dihen prindërit, apo ndoshta i dihen, por takimi i tyre qe vetëm sa për një shfryrje epshi. Vaj halli kur njerëzit e lindur prej prindërve të martuar të udhëhiqen prej kopilëve!



Burimi:Iljasa Salihu
 
Ç’të presësh prej një qeverie të stërmbushur me kopilë, fëmijë këta të lindur prej prindërve të pamartuar, të cilët mund ta dinë se përse erdhën në këtë botë dhe kush i solli ata, por jo edhe shkaktarët e kësaj prurjeje. Për më keq, po këta kopilë ndërtuan aq shumë përmendore, saqë prindërit dhe gjeneza e atyre përmendoreve assesi të dihen. Njerëzit kopilë ndërtuan përmendore po ashtu kopilë. Këta edhe paratë i kanë kopilë, sepse burimi i atyre parave nuk dihet, pra edhe parave të tyre nuk i dihen prindërit, apo ndoshta i dihen, por takimi i tyre qe vetëm sa për një shfryrje epshi. Vaj halli kur njerëzit e lindur prej prindërve të martuar të udhëhiqen prej kopilëve!



Burimi:Iljasa Salihu
 

Namazi

Syzat