Ruaje këtë postim Ruaje këtë postim

Merrni njoftime per postimet e reja

Search This Blog

Showing posts with label Faik Konica. Show all posts
Showing posts with label Faik Konica. Show all posts

Një thënie për Shqipërinë dhe politikanët nga Faik Konica

Në qoftëse Shqipëria do të vdiste ndonjëherë, atëherë në epitafin e saj duhet te shkruhet:"Shqipëria lindi nga Zoti, Shpëtoi nga rastësia, vdiq nga politikanët"!

|Faik Konica|
Thenie, Thenie per politikanet, Thenie per politiken, Faik Konica, Thenie per Shqiperine
 
loading...

Doktor Gjilpëra - Analiza



''Doktor Gjilpëra'' - Analiza

Është kryevepra në prozë e shkrimtarit Faik Konica

Lexo edhe biografinë e : Faik Konica

Ky roman i papërfunduar u botua në disa numra të gazetës «Dielli», në Amerikë më 1924. 

Vepra paraqet apo shtron problemin e Konicës, të shkolluar në perëndim, i cili në kohën e pjekurisë së tij krijuese kthehet në Shqipëri duke u përpjekur të bëhet apostull i qytetarisë për vendin e tij të prapambetur. 

Kjo vepër merret kryesisht me portretizimin dituror, moral e shpirtëror të protagonistit, Dr. Gjilpërës, duke e vendosur atë në mjediset shqiptare të viteve 20-ta.
        

 Vepra ndahet në dy pjesë. 

Në pjesën e parë autori merret me përshkrimin e personazhit gjatë kohës kur ishte për studime jashtë atdheut, kurse në pjesën e dytë përshkruhet kthimi në atdhe, kërkimet dhe zbulimet e tij në jetën shqiptare të kohës. Kështu Dr. Gjilpëra zbret nga bota e përrallës evropiane në realitetin e ashpër shqiptar.
          

Që në faqet e para ballafaqohemi me përshkrimin e një shtëpie të bukur diku në kodrat e rrethit të Tiranës, kurse më pastaj ngjarja do të zhvillohet diku në Petërburg. 

Dr. Gjilpëra i diplomuar për mjekësi ai kthehet në vendin e tij me bindje se, i madh mund të bëhet në atdheun e tij. Mirëpo, që në takimin e parë me atdheun ai ndeshet me mjerimin e popullit dhe egërsinë e pushtetit. 

Shoqëria shqiptare sundohet nga Komorra, në krye të së cilës është ministri Salemboza. 

Shtresa tjetër e shoqërisë janë të ashtuquajturit të diturit «Doktorët e Tiranës». 

Një shtresë tjetër janë familjet e pasura dhe të paditura, kurse shtresa tjetër , më e gjëra, është shtresa e popullit. 

Dr. Gjilpëra dhe nëpërmjet tij Faik Konica, përpiqet të studiojë të gjitha këto shtresa të shoqërisë shqiptare, me synimin që kjo shoqëri të përparojë. 

Të dijshmit e qytetit, Doktorët, Protagoras Dhalla dhe Dr. Emurllahu janë shtresat më mashtruese të shoqërisë: shpallen si prijës të dijes, e në të vërtetë janë injorantë. 

Njëri është progres e tjetri proturk. Në të tria këto shtresa gjenden njerëz të prishur fizikisht e moralisht. Shtresimi i fundit, populli, gëzon shëndet, jeton jetën e vet autentike. 

Është e vetmja shtresë ku, mund të ekzistojë optimizmi për rindërtimin e shoqërisë shqiptare. 

Në këtë roman nëpërmjet protagonistit autobiografikDr. Gjilpërës, Faik Konica shpreh idetë e tij për shoqërinë shqiptare të kohës.

Lexoni edhe një analizë tjetër: Doktor Gjilpëra 


Shih edhe: 

Faik Konica (1875 – 1942) - Biografia
 

analiza e romanit dr gjilpera,doktor gjilpera referat,referati dr gjilpera faik konica


loading...

Faik Konica (1875 – 1942) - Biografia

Faik Konica (1875 – 1942) - Biografia

Është njëri nga lëvruesit më të mëdhenj të gjuhës shqipe, publicist, studiues dhe përkthyes. 

Lindi në Konicë në vitin 1875. 

Në vendlindje mori mësimet e para në gjuhën turke, arabe dhe greke. 

Studioi në liceun e Stambollit dhe i përfundoi në Francë.

 Në Bruksel drejtoi gazetën “Dielli” dhe më pas “Trumbeta e Krujës”. 

Qe sekretar i përgjithshëm i Federatës “Vatra”. 

Mbrojti çështjen shqiptare në Konferencën e Amasadorëve në Londër.

 Ka shkruar: “Nën hijen e urmave” (1924), “Doktor Gjilpëra, zbulon rrënjët e dramës së
Mamurrasit”, “Katër përralla nga Zullulandi”, “Shqipëria si m’u duk...”. 

La në dorëshkrim të shkruar anglisht veprën: “Shqipëra – kopshti shkëmbor i Evropës Juglindore” e cila u botua në vitin 1957.

 Ka shkruar edhe shumë artikuj, pamflete, shënime, ese etj. 

Vdiq në vitin 1942 në Amerikë.

Lexo edhe këto artikuj:

Doktor Gjilpëra

Katër përrallat e Zulullandit
loading...

Malli i atdheut - Faik Konica

Faik Konica
            Malli i atdheut - Faik Konica


Kur vete njeriu i lirë e i vetëm, larg atdheut, viset e reja, ndryshimi i zakoneve, ëmbëlsira e udhëtimit e një mijë gjëra që vihen re ndër popuj të huaj, të gjitha këto ta përgëzojnë zemrën e të bëjnë jo ta harrosh Shqipërinë, po të mos vejë tek ajo aq dendur mendja.

Më tutje, si ngopen sytë së pari ndryshime, gazi shuhet pak nga pak. S’di ç’të mungon, s’di ç‘të duhet. Një hije trishtimi ta mbulon fytyrën e, pikë së pari, herë-herë, pastaj më dendur e më në fund shpesh e pothuaj kurdo e kudo, kujtim i prindërve, i miqve dhe i shokëve, kujtim i dheut ku lindëm e u rritëm, ku qan foshnja e ku lozin djemtë, kujtim i atyre maleve, larg të cilave nuk rron dot mirë një shqiptar, kujtim i kombit, që, me gjithë ca të liga që ka, është kombi ynë, e më tepër kujtimi, dëshira e etja e gjuhës sonë ta shtrëngojnë e ta dërrmojnë me të vërtetë zemrën. Ah, malli i Shqipërisë, malli i atdheut të dashur, i shenjti mall e dashuri e shenjtë, kush është ai shqiptar që s’e ka pasur në dhe të huaj! Duhet të jesh jashtë Shqipërisë e të jesh larg, për ta kuptuar se ç’forcë e ç’bukuri të ëmbël ka për veshët kjo fjalë: Shqipëri!
Ajo më e zbrazura, ajo fjala më e vogël, na sjell, kur vjen nga Shqipëria, një gaz të parrëfyeshëm, se na sjell një copë të atdheut.
loading...