Ruaje këtë postim Ruaje këtë postim

Merrni njoftime per postimet e reja

Search This Blog

Showing posts with label Analiza letrare. Show all posts
Showing posts with label Analiza letrare. Show all posts

Ku mund të gjej Analiza dhe Referate të veprave letrare?

 Analiza dhe Referate mund te gjeni duke klikuar mbi: Analiza Letrare


analize letrare iliada analize letrare referati i nje vepre letrare ese letrare referate referate shqip iliada ese argumentuese
loading...
 Analiza dhe Referate mund te gjeni duke klikuar mbi: Analiza Letrare


analize letrare iliada analize letrare referati i nje vepre letrare ese letrare referate referate shqip iliada ese argumentuese

Anton Pashku - Krijimtaria letrare

Anton Pashku konsiderohet themelues i letërsisë moderne shqipe. 

Ka shkruar tregime, një roman dhe dy drama. 

Temat e tij ngrihen mbi tabanin e letërsisë dhe historisë kombëtare. 

Pashku nuk e lufton mitin, por e afirmon dhe krijon mite të reja. 

Në tregimet e tij dallohen tre rrathë tematik:  

dashuria, 

vetmia (ku shprehet dhembja për përmbysjen vlerave morale të njeriut) dhe 

dhuna (përshkruhet dhuna e luftës dhe shprehet qëndrimi injorues i autorit ndaj dhunës nëpërmjet ironisë,humorit të zi dhe groteskës). 

Postime të ngjashme:

Anton Pashku - Biografia

Lutjet e mbrëmjes
 

Analiza e tregimit "Klithma" nga Anton Pashku
 

Romani- Oh
 

Cilat janë veprat letrare të Anton Pashkut?



Nëse doni analiza letrare të veprave tjera kliko mbi analiza letrare

 Anton Pashku krijimtaria letrare,Anton Pashku analize,Anton Pashku krijimtaria letrare
loading...
Anton Pashku konsiderohet themelues i letërsisë moderne shqipe. 

Ka shkruar tregime, një roman dhe dy drama. 

Temat e tij ngrihen mbi tabanin e letërsisë dhe historisë kombëtare. 

Pashku nuk e lufton mitin, por e afirmon dhe krijon mite të reja. 

Në tregimet e tij dallohen tre rrathë tematik:  

dashuria, 

vetmia (ku shprehet dhembja për përmbysjen vlerave morale të njeriut) dhe 

dhuna (përshkruhet dhuna e luftës dhe shprehet qëndrimi injorues i autorit ndaj dhunës nëpërmjet ironisë,humorit të zi dhe groteskës). 

Postime të ngjashme:

Anton Pashku - Biografia

Lutjet e mbrëmjes
 

Analiza e tregimit "Klithma" nga Anton Pashku
 

Romani- Oh
 

Cilat janë veprat letrare të Anton Pashkut?



Nëse doni analiza letrare të veprave tjera kliko mbi analiza letrare

 Anton Pashku krijimtaria letrare,Anton Pashku analize,Anton Pashku krijimtaria letrare

Zani i zemrës- Filip Shiroka - Analiza


Zani i zemrës i Filip Shirokës është një prej veprave që përfshihen në kolanën Visare të letërsisë shqiptare.

Filip Shiroka është nga ata patriotë, i cili rrëmbeu jo vetëm pushkën, por dhe penën për të mbrojtur të drejtat legjitime të një populli, të cilat po merreshin nëpër këmbë brutalisht.

Ndjenjat e tij patriotike dhe karakteri i tij i ndershëm dhe i drejtë e lidhën ngushtë me A. Z. Çajupin, që ishte figura më e shquar e lëvizjes atdhetare në Egjipt, shpirti i kolonisë dhe i lëvizjes atdhetare të shqiptarëve të mërguar atje. Filip Shiroka pati fatin të jetonte në dy epoka historike: në epokën e Rilindjes Kombëtare dhe në atë që nisi pas fitores së Pavarësisë, më 28 Nëntor 1912.

Thelbin e veprës të tij e formojnë idetë e çlirimit kombëtar nga zgjedha osmane dhe ëndrra e lirisë që qe frymëzimi i të gjithë rilindasve shqiptarë.
loading...

Zani i zemrës i Filip Shirokës është një prej veprave që përfshihen në kolanën Visare të letërsisë shqiptare.

Filip Shiroka është nga ata patriotë, i cili rrëmbeu jo vetëm pushkën, por dhe penën për të mbrojtur të drejtat legjitime të një populli, të cilat po merreshin nëpër këmbë brutalisht.

Ndjenjat e tij patriotike dhe karakteri i tij i ndershëm dhe i drejtë e lidhën ngushtë me A. Z. Çajupin, që ishte figura më e shquar e lëvizjes atdhetare në Egjipt, shpirti i kolonisë dhe i lëvizjes atdhetare të shqiptarëve të mërguar atje. Filip Shiroka pati fatin të jetonte në dy epoka historike: në epokën e Rilindjes Kombëtare dhe në atë që nisi pas fitores së Pavarësisë, më 28 Nëntor 1912.

Thelbin e veprës të tij e formojnë idetë e çlirimit kombëtar nga zgjedha osmane dhe ëndrra e lirisë që qe frymëzimi i të gjithë rilindasve shqiptarë.

Mbreti Lir - Komenti dhe Analiza - William Shakespeare

Subjekti :
Mbreti Lir eshte mbreti i Anglise. Ai vendos te lere fronin e tij dhe t’a ndaje mes tre vajzave te tij, Gonerilit, Reganit dhe Kordelias. Ai I vendos ato para nje prove ku do te shihte se cila nga vajzat do ta donte me shume. Dy vajzat e medha  nisin ta manipulojne me fjale, ndersa Kordelja, vajza e vogel thote se ajo e do babain e saj ashtu sic do femije. Prandaj ai nuk I jep asaj nga tokat e veta, por e mallkon  dhe  e debon ate nga shtepia. Nderkohe  Kordelja shkon ne France pasi mbreti I Frances ishte ne dashuri me te. Me pas  Liri e kupton se c’gabim te rende kishte bere pasi dy vajzat e debojne nga shtepia dhe e lene ne shi.
Nderkohe  Konti I Glosterit  ka gjithashtu probleme familjare. Djali I tij I madh, Edmundi, eshte I adaptuar . Ai nuk e pranon dot kete dhe thur nje intrigue sikur djali tjeter , Edgari do te vrase babane e tyre. Ndaj Glosteri e debon Edgarin dhe mban prane vetes Edmundin. Kur Glosteri merr vesh qe Lirin e kane braktisur te bijat, e ndihmon ate. Regan dhe I shoqi I saj ,  e masakrojne per kete, dhe ai perfundon serisht tek Edgari, ku shkoi dhe Liri.
Nje ushtri franceze niset kundra Anlgise, e kryesuar nga Kordelja. Edmundi lidhet me dy motrat, dhe Albani, I shoqi I Gonerilit eshte shume I shqetesuar rreth ceshtjes se Lirit, dhe per pasoje ate e vrasin. Nderkohe ushtria e Kordelias mundet dhe ajo dhe I ati mbahen peng. Nga ana tjeter ushtria angleze e Edmundit dhe motrave thyhet nga ajo e Edgarit. Glosteri tenton te vrase veten, Edgari vret Edmundin, Gonerili vret motren e saj per shkak te xhelozise ndaj Edmundit dhe me pas kryen vetevrasje , Glosteri vdes, Kordelja ekzekutohet dhe Liri vdes I thyer n zemer me trupin e saj nder duar.
Personazhet:
Mbreti Lir -  ka nje karakter te dyfishte e kontradiktor ku spikasin: despotizmi mizor me humanizmin e thelle, mendja cinike me ate plot kureshtje, dyshimi me pastertine shpirterore. Ai eshte nje karakter qe eshte formuar nen ndikimin e raporteve te caktuara shoqerore. Edhe ne moshe te madhe, mbreti ka nje krenari te tepruar, e vetem me dinakeri mund t’ia fitosh zemren. Kjo ka ndikuar keq e ne edukimin e vajzave , dhe vete Shekspiri thote keshtu. Edhe ato jane impulsive e I binden mbretit sa per sy e faqe, dhe kur u cenohet interesi  bejne veprime ekstreme. Mbreti Lir vetem kur mbetet jashte kupton te verteten. Ai peson nje goditje te tmerrshme, saqe cmendet. Gjate zhvillimit te ngjarjeve ndryshon dhe mendimi I lexuesit per mbretin. Ne fillim mbreti duket sikur I intereson me shume aparenca se  e verteta. Kordelja eshte vazja e tij e preferuar ne fillim, dhe ai ndoshta e di qe ajo e do me shume, por nuk mund ta pranoje pergjigjen e saj indiferente. Me vone ai meson nga gabimet e tij.
Kordelja – Karakteristikat e saj jane bukuria fizike e shpirterore, ndershmeria, perkujdesja, dashuria etj. Ajo kontraston me karakteret e dy motrave. Ajo eshte personifikimi I virtytit, dhe nga ana tjeter nje viktime e pafajshme e padrejtesive te botes.
Edmundi – eshte antagonisti I tragjedi. MEgjithate karakteri I tij eshte kompleks, pasi ai nuk vepron vetem per interesa te tipit dedhira per pushtet, ambicja per sa me shume, por sepse nuk mund te lejoje qe shoqeria ta shohe si nje bastard, sic e cilesoi dhe vete babi I tij. Ai eshte shume I ftohte, porsi dhe shoqeria  ka trajtuar ate, dhe vetem ne fund te tragjedise shfaq nje shenje dobesie, kur sheh qe Gonerili dhe Regani kishin vdekur per te.
Regan dhe Gonerili- jane personazhe negative. Ne fillim ato duken te zgjuara, aq te zgjuara sa t’ia hedhin babait te tyre. Me pas ato tregohen te pashpirta dhe shume ambicioze, te pangopura. Nuk kane meshire as kur perzene babain e tyre dhe as kur verbojne Glosterin. Ne fund ato duan te kenaqen me Edmundin, por e keqja I kthehet mrapsht duke I vrare ato te dyja nga duart e njera tjetres.
Temat :
Drejtesia  
Autoriteti kunder kaosit – Liri s’eshte vetem nje baba, por edhe nje mbret. Ai ia le trashegim fronin e tij vajzave, por nga ana tjeter kjo qeverisje I sjell kaos Anglise.
Pajtimi – Edhe pse Liri e deboi Kordelia, ajo vazhdoi ta doje babain e saj dhe madje ta mbroje ate. Edhe 
Liri I cili u tregua aq I ashper me te, u lidh me shume se me cdo njeri tjeter.
Motivet :
Çmenduria -  Nga vuajtet  dhe tronditjet e medha, Liri cmendet dhe kjo cmenduri e shoqeron tere tragjedine.Personazhit te tij tragjik I bashkangjitet dhe persnazhi komik I Lolos. Nen pamjen e tij qesharake fshihet nje dituri e urtesi dhe nje zemer e madhe. Ai misheron urtesine popullore dhe e sheh jeten me sy te mprehte dhe e di te verteten.
Tradhetia – fillimisht mes femijeve dhe babait, dhe vellait me villain. Ne marredhenien e Kordelias dhe te atit forcohet ideja qe zemra e tradhetise eshte  mospasja e  nje gjykimi te drejte.
Simbolet
Shiu dhe shtrengata e madhe - simbol I krimit me te tmerrshem : uzurpimi I pushtetit dhe mosmirenjohja ndaj prindit. Ky krim I dyfishte ka prishur gjithe ekuilibrat natyrore mbi te cilet ngrihet jeta shoqerore dhe ajo individuale. Gjendja shpirterore e mbretit te shperfillur jepet pikerisht me kete shtrangate. Ajo mund te jete gjithashtu simbol I natyres qe I ben thirrje mbretit te shohe te vertetat, simbolizon drejtesine hyjonore qe eshte e thyer nga veprimet e njerezve, por edhe gjendjen ne te cilen Liri po le vendin e tij.
Verbimi -  verbimi fizik I Glosterit eshte gjithashtu metaforik. Si ai si Liri kane te dy femije te ndershem dhe te pandershem , dhe ata jane te verbuar per sa kohe nuk shohin te verteten, por mbajne anen e te keqinjve. Ato jane te verbuar nga fjalet, dhe nuk mund ta shohin te verteten .
Mesazhet :
Ajo percjell ide humaniste. Liri nis te ndieje dhimbje per te varfrit dhe urrerjte e zemerim te thelle kunder krimineleve, hipokrizive dhe sistemit shoqeror. Fataliteti I pashmangshem e heronjve  lidhet me denimin e tyre per te ikur nga bota e se keqes qe u solli aq shume vuajtje sa qene gjalle. Kjo tragjedi eshte kunder erresires se despotizmit te kishte pushtuar Europen ne Rilindjk, dhe kjo shfaqet me kundershtimin e hapur ndaj mbretit te Kordelias dhe Kentit. Ne fund ka shprese dhe kjo jepet me fjalet “Ju miq te dashur, te dy tok sundoni, Dhe rregullojeni shtetin e percare.”


Shkruar nga Sara Shiku



loading...
Subjekti :
Mbreti Lir eshte mbreti i Anglise. Ai vendos te lere fronin e tij dhe t’a ndaje mes tre vajzave te tij, Gonerilit, Reganit dhe Kordelias. Ai I vendos ato para nje prove ku do te shihte se cila nga vajzat do ta donte me shume. Dy vajzat e medha  nisin ta manipulojne me fjale, ndersa Kordelja, vajza e vogel thote se ajo e do babain e saj ashtu sic do femije. Prandaj ai nuk I jep asaj nga tokat e veta, por e mallkon  dhe  e debon ate nga shtepia. Nderkohe  Kordelja shkon ne France pasi mbreti I Frances ishte ne dashuri me te. Me pas  Liri e kupton se c’gabim te rende kishte bere pasi dy vajzat e debojne nga shtepia dhe e lene ne shi.
Nderkohe  Konti I Glosterit  ka gjithashtu probleme familjare. Djali I tij I madh, Edmundi, eshte I adaptuar . Ai nuk e pranon dot kete dhe thur nje intrigue sikur djali tjeter , Edgari do te vrase babane e tyre. Ndaj Glosteri e debon Edgarin dhe mban prane vetes Edmundin. Kur Glosteri merr vesh qe Lirin e kane braktisur te bijat, e ndihmon ate. Regan dhe I shoqi I saj ,  e masakrojne per kete, dhe ai perfundon serisht tek Edgari, ku shkoi dhe Liri.
Nje ushtri franceze niset kundra Anlgise, e kryesuar nga Kordelja. Edmundi lidhet me dy motrat, dhe Albani, I shoqi I Gonerilit eshte shume I shqetesuar rreth ceshtjes se Lirit, dhe per pasoje ate e vrasin. Nderkohe ushtria e Kordelias mundet dhe ajo dhe I ati mbahen peng. Nga ana tjeter ushtria angleze e Edmundit dhe motrave thyhet nga ajo e Edgarit. Glosteri tenton te vrase veten, Edgari vret Edmundin, Gonerili vret motren e saj per shkak te xhelozise ndaj Edmundit dhe me pas kryen vetevrasje , Glosteri vdes, Kordelja ekzekutohet dhe Liri vdes I thyer n zemer me trupin e saj nder duar.
Personazhet:
Mbreti Lir -  ka nje karakter te dyfishte e kontradiktor ku spikasin: despotizmi mizor me humanizmin e thelle, mendja cinike me ate plot kureshtje, dyshimi me pastertine shpirterore. Ai eshte nje karakter qe eshte formuar nen ndikimin e raporteve te caktuara shoqerore. Edhe ne moshe te madhe, mbreti ka nje krenari te tepruar, e vetem me dinakeri mund t’ia fitosh zemren. Kjo ka ndikuar keq e ne edukimin e vajzave , dhe vete Shekspiri thote keshtu. Edhe ato jane impulsive e I binden mbretit sa per sy e faqe, dhe kur u cenohet interesi  bejne veprime ekstreme. Mbreti Lir vetem kur mbetet jashte kupton te verteten. Ai peson nje goditje te tmerrshme, saqe cmendet. Gjate zhvillimit te ngjarjeve ndryshon dhe mendimi I lexuesit per mbretin. Ne fillim mbreti duket sikur I intereson me shume aparenca se  e verteta. Kordelja eshte vazja e tij e preferuar ne fillim, dhe ai ndoshta e di qe ajo e do me shume, por nuk mund ta pranoje pergjigjen e saj indiferente. Me vone ai meson nga gabimet e tij.
Kordelja – Karakteristikat e saj jane bukuria fizike e shpirterore, ndershmeria, perkujdesja, dashuria etj. Ajo kontraston me karakteret e dy motrave. Ajo eshte personifikimi I virtytit, dhe nga ana tjeter nje viktime e pafajshme e padrejtesive te botes.
Edmundi – eshte antagonisti I tragjedi. MEgjithate karakteri I tij eshte kompleks, pasi ai nuk vepron vetem per interesa te tipit dedhira per pushtet, ambicja per sa me shume, por sepse nuk mund te lejoje qe shoqeria ta shohe si nje bastard, sic e cilesoi dhe vete babi I tij. Ai eshte shume I ftohte, porsi dhe shoqeria  ka trajtuar ate, dhe vetem ne fund te tragjedise shfaq nje shenje dobesie, kur sheh qe Gonerili dhe Regani kishin vdekur per te.
Regan dhe Gonerili- jane personazhe negative. Ne fillim ato duken te zgjuara, aq te zgjuara sa t’ia hedhin babait te tyre. Me pas ato tregohen te pashpirta dhe shume ambicioze, te pangopura. Nuk kane meshire as kur perzene babain e tyre dhe as kur verbojne Glosterin. Ne fund ato duan te kenaqen me Edmundin, por e keqja I kthehet mrapsht duke I vrare ato te dyja nga duart e njera tjetres.
Temat :
Drejtesia  
Autoriteti kunder kaosit – Liri s’eshte vetem nje baba, por edhe nje mbret. Ai ia le trashegim fronin e tij vajzave, por nga ana tjeter kjo qeverisje I sjell kaos Anglise.
Pajtimi – Edhe pse Liri e deboi Kordelia, ajo vazhdoi ta doje babain e saj dhe madje ta mbroje ate. Edhe 
Liri I cili u tregua aq I ashper me te, u lidh me shume se me cdo njeri tjeter.
Motivet :
Çmenduria -  Nga vuajtet  dhe tronditjet e medha, Liri cmendet dhe kjo cmenduri e shoqeron tere tragjedine.Personazhit te tij tragjik I bashkangjitet dhe persnazhi komik I Lolos. Nen pamjen e tij qesharake fshihet nje dituri e urtesi dhe nje zemer e madhe. Ai misheron urtesine popullore dhe e sheh jeten me sy te mprehte dhe e di te verteten.
Tradhetia – fillimisht mes femijeve dhe babait, dhe vellait me villain. Ne marredhenien e Kordelias dhe te atit forcohet ideja qe zemra e tradhetise eshte  mospasja e  nje gjykimi te drejte.
Simbolet
Shiu dhe shtrengata e madhe - simbol I krimit me te tmerrshem : uzurpimi I pushtetit dhe mosmirenjohja ndaj prindit. Ky krim I dyfishte ka prishur gjithe ekuilibrat natyrore mbi te cilet ngrihet jeta shoqerore dhe ajo individuale. Gjendja shpirterore e mbretit te shperfillur jepet pikerisht me kete shtrangate. Ajo mund te jete gjithashtu simbol I natyres qe I ben thirrje mbretit te shohe te vertetat, simbolizon drejtesine hyjonore qe eshte e thyer nga veprimet e njerezve, por edhe gjendjen ne te cilen Liri po le vendin e tij.
Verbimi -  verbimi fizik I Glosterit eshte gjithashtu metaforik. Si ai si Liri kane te dy femije te ndershem dhe te pandershem , dhe ata jane te verbuar per sa kohe nuk shohin te verteten, por mbajne anen e te keqinjve. Ato jane te verbuar nga fjalet, dhe nuk mund ta shohin te verteten .
Mesazhet :
Ajo percjell ide humaniste. Liri nis te ndieje dhimbje per te varfrit dhe urrerjte e zemerim te thelle kunder krimineleve, hipokrizive dhe sistemit shoqeror. Fataliteti I pashmangshem e heronjve  lidhet me denimin e tyre per te ikur nga bota e se keqes qe u solli aq shume vuajtje sa qene gjalle. Kjo tragjedi eshte kunder erresires se despotizmit te kishte pushtuar Europen ne Rilindjk, dhe kjo shfaqet me kundershtimin e hapur ndaj mbretit te Kordelias dhe Kentit. Ne fund ka shprese dhe kjo jepet me fjalet “Ju miq te dashur, te dy tok sundoni, Dhe rregullojeni shtetin e percare.”


Shkruar nga Sara Shiku



Shumë zhurmë për asgjë - William Shakespeare - Analiza


Komedia Shume zhurme për asgjë i përket periudhës së pjekurisë së Shekspirit dhe futet në llojin e komedisë së zakoneve, me subjekt satirik dhe problemor. Motivi në të cilin mbështet kjo komedi është i njohur që në Antikitet dhe rishfaqet në mjaft autore të kohës së Shekspirit : ai njihet si motivi i "kipcit" ose i ngatërresës që vjen si pasoje e ngjashmërisë fizike mes dy personazhesh të ndryshme. Në komedinë e Shekspirit "ipci" shkakton rënien në kurth të djaloshit, i cili mashtrohet nga një grua që për nga pamja ngjan si e dashura e tij. Fabula pastaj shtjellohet nga Shekspiri krejt lirshëm dhe në përshtatje me shijet e tij estetike. Dy djelmosha, Benedikti dhe Klaudi, ndodhen për vizite të guvernatori i Mesinës, princi Leonato që është babai i Heros dhe xhaxhai i Beatricës. Ndërsa Klaudi bie në dashuri me vajzën e guvernatorit dhe përgatitet të martohet me të, Benedikti dhe Beatricja nuk rreshtin se ngacmuari e se talluri me njeri-tjetrin, here më të mirë e herë më të keq. Miqtë e tyre vendosin t'u punojnë një rreng, në mënyre qe t'i bëjnë të bien në dashuri dhe këta të dy. Si të gjitha komeditë e Shekspirit, Shumë zhurme për asgjë është e mbushur me veprim dhe me të papritura, me kthesa të befta të subjektit. Ndryshe nga tragjedia, këtu të mirët shpërblehen kurse te ligjtë marrin ndëshkimin e merituar : ndërkohe dy çiftet vene kurore të lumtur, dy prishësit e kësaj feste ndëshkohen siç e meritojnë. Ama ndëshkohet gjithashtu edhe mendjelehtësia e Klaudit, i cili për një dyshim te çastit e flaku tutje si lecke të zgjedhuren e zemrës, për çka ai nuk e fitoi simpatinë e spektatorit. Tërheqes deri në fund mbeten "grindavecet" e lumtur Beatricja dhe Benedikti të cilët jo vetëm e mbushin me hare spektaklin me batutat e tyre të kripura, por tregojnë se në rast nevoje dinë të jenë serioze dhe të përkushtuar në miqësi, përderisa i dalin zot me të gjitha mjetet që kanë në dorë Heros së poshtëruar. Po prapë nuk duhet bërë shumë zhurme, se jeta kështu e ka : djemtë teveqele gjithmonë marrin vajzat më të mira. Ata jetuan te lumtur ne fundit mbeten gjithmone te qeshur.
loading...

Komedia Shume zhurme për asgjë i përket periudhës së pjekurisë së Shekspirit dhe futet në llojin e komedisë së zakoneve, me subjekt satirik dhe problemor. Motivi në të cilin mbështet kjo komedi është i njohur që në Antikitet dhe rishfaqet në mjaft autore të kohës së Shekspirit : ai njihet si motivi i "kipcit" ose i ngatërresës që vjen si pasoje e ngjashmërisë fizike mes dy personazhesh të ndryshme. Në komedinë e Shekspirit "ipci" shkakton rënien në kurth të djaloshit, i cili mashtrohet nga një grua që për nga pamja ngjan si e dashura e tij. Fabula pastaj shtjellohet nga Shekspiri krejt lirshëm dhe në përshtatje me shijet e tij estetike. Dy djelmosha, Benedikti dhe Klaudi, ndodhen për vizite të guvernatori i Mesinës, princi Leonato që është babai i Heros dhe xhaxhai i Beatricës. Ndërsa Klaudi bie në dashuri me vajzën e guvernatorit dhe përgatitet të martohet me të, Benedikti dhe Beatricja nuk rreshtin se ngacmuari e se talluri me njeri-tjetrin, here më të mirë e herë më të keq. Miqtë e tyre vendosin t'u punojnë një rreng, në mënyre qe t'i bëjnë të bien në dashuri dhe këta të dy. Si të gjitha komeditë e Shekspirit, Shumë zhurme për asgjë është e mbushur me veprim dhe me të papritura, me kthesa të befta të subjektit. Ndryshe nga tragjedia, këtu të mirët shpërblehen kurse te ligjtë marrin ndëshkimin e merituar : ndërkohe dy çiftet vene kurore të lumtur, dy prishësit e kësaj feste ndëshkohen siç e meritojnë. Ama ndëshkohet gjithashtu edhe mendjelehtësia e Klaudit, i cili për një dyshim te çastit e flaku tutje si lecke të zgjedhuren e zemrës, për çka ai nuk e fitoi simpatinë e spektatorit. Tërheqes deri në fund mbeten "grindavecet" e lumtur Beatricja dhe Benedikti të cilët jo vetëm e mbushin me hare spektaklin me batutat e tyre të kripura, por tregojnë se në rast nevoje dinë të jenë serioze dhe të përkushtuar në miqësi, përderisa i dalin zot me të gjitha mjetet që kanë në dorë Heros së poshtëruar. Po prapë nuk duhet bërë shumë zhurme, se jeta kështu e ka : djemtë teveqele gjithmonë marrin vajzat më të mira. Ata jetuan te lumtur ne fundit mbeten gjithmone te qeshur.

Analiza e romanit "Viti i mbrapshtë" - Ismail Kadare

 Analiza e romanit "Viti i mbrapshtë" - Ismail Kadare

Ngjarjet e romanit "Viti i mbrapshtë" ndodhin në vitin 1914. Në këtë vit Shqipëria fiton pavarësinë. Kështu vendosën Gjemania, Anglia, Austro-Hungaria, Franca, Italia dhe Rusia. Secili prej këtyre shteteve përpiqet ta tërheqë pas vetes kombin e ri. Gjë që shpjegon serinë e aleancave me synime të caktuara, si dhe ushtritë e huaja që ngatërrohen në këmbët e njëra-tjetrës, por pa u ndeshur mes tyre. Rivaliteti mes serbëve dhe turqëve i ndërlikon edhe më tepër punët.

Atëherë emërohet një mbret, një austriak, i cili nuk mund të pranohet nga myslimanët pa u bërë synet.Jemi në zemër të një komedie të përforcuar nga një vodevil i luajtur nga diplomatët e akredituar në Shqipëri. Dhe Ismail Kadareja qesëndis historianët e ardhshëm, kur të tundohen për të vënë rregull në tërë këtë mishmash të pashpjegueshëm dhe të pakuptueshëm, për të mos thënë absurd. Jemi larg luftës së proletariatit kundër imperializmit.

Përveç faktit se, nga gjithë kjo histori e ngatërruar, ngrihet zëri modest i fshatarëve të thjeshtë që ndërgjegjësohen për çështjen kombëtare. Të keqarmatosur, të keqkomanduar, ata enden kuturu andej-këndej, diku duke dalë fitimtarë, por duke humbur përfundimisht. Sidoqoftë, nuk ka asnjë dyshim se këta këmbëzbathur shkruajnë, në syrin e Kadaresë, epopenë e vërtetë shqiptare.
loading...
 Analiza e romanit "Viti i mbrapshtë" - Ismail Kadare

Ngjarjet e romanit "Viti i mbrapshtë" ndodhin në vitin 1914. Në këtë vit Shqipëria fiton pavarësinë. Kështu vendosën Gjemania, Anglia, Austro-Hungaria, Franca, Italia dhe Rusia. Secili prej këtyre shteteve përpiqet ta tërheqë pas vetes kombin e ri. Gjë që shpjegon serinë e aleancave me synime të caktuara, si dhe ushtritë e huaja që ngatërrohen në këmbët e njëra-tjetrës, por pa u ndeshur mes tyre. Rivaliteti mes serbëve dhe turqëve i ndërlikon edhe më tepër punët.

Atëherë emërohet një mbret, një austriak, i cili nuk mund të pranohet nga myslimanët pa u bërë synet.Jemi në zemër të një komedie të përforcuar nga një vodevil i luajtur nga diplomatët e akredituar në Shqipëri. Dhe Ismail Kadareja qesëndis historianët e ardhshëm, kur të tundohen për të vënë rregull në tërë këtë mishmash të pashpjegueshëm dhe të pakuptueshëm, për të mos thënë absurd. Jemi larg luftës së proletariatit kundër imperializmit.

Përveç faktit se, nga gjithë kjo histori e ngatërruar, ngrihet zëri modest i fshatarëve të thjeshtë që ndërgjegjësohen për çështjen kombëtare. Të keqarmatosur, të keqkomanduar, ata enden kuturu andej-këndej, diku duke dalë fitimtarë, por duke humbur përfundimisht. Sidoqoftë, nuk ka asnjë dyshim se këta këmbëzbathur shkruajnë, në syrin e Kadaresë, epopenë e vërtetë shqiptare.

Mbi tregimin "KUKULLA TE NGRIRA" të Robert Martikos

Astrit Lulushi

Janë këto Kukulla, megjithëse të ngrira, që nxisin mendimin dhe i japin jetë vështrimit duke e bërë atë sa të thellë edhe të mprehtë. Eshtë fjala për katër kukulla, si katër stinët, secila me bukuri të vecantë. Nëpermjet tregimit, plot kthesa të papritura në një rrugë rrethanash të rastit, si në ekran me imazhe të krijuara nga fuqia e fjalës, Robert Martiko e shpie lexuesin në një kohë tjetër me bëma që nuk zhbëhen, vite që nuk kthehen, të humbura por jo pa gjurmë. “M’u desh pothuajse një jetë e tërë për ta kuptuar këtë!”, thotë Martiko, ndërsa tregon, në vetën e parë, e me pak shpresë, nga shtrati i një spitali.


Kukullat e tregimit, që e bëjnë Martikon të flasë, apo ai i vë në shërbim të tregimit, janë vajza-kukulla jo robotike, jo me kurdisje, por të ngrira, si ato që kishte ëndërruar të luante në fëmijërinë tij, por nuk e kishin lënë, jo sepse ishte djalë.

Personazhi, emigrant, është punësuar në një familje të pasur suedeze, ku ai pësoi edhe  zhgënjimin e parë të jetës në perëndim kur u njoh me njerëz fisnikë. Ky ishte një dy here zhgënjim, pozitiv, pas një jete mes gënjeshtrave.

Krishtlindjet po afronin dhe cifti Swedberg, kishte përgatitur surprizat e radhës për fëmijët e vet, e njerëzit e tjerë e të ftuarit e shumtë. Cfarë ishin ato?

“…u duk se sekreti i çiftit Swedberg do të merrej vesh qysh më parë”, thotë personazhi i tregimit, duke përmendur më parë se Swedberg është personi që e kishte punësuar dhe e kishte ndihmuar, “..derisa u sëmura përsëri. Ndërkohë, ai nuk harronte të më ftonte në çdo festë që bënte familja e tij. Aq sa tani unë ndihem në gjirin e saj si njeri i tyre”. Ata nuk mbanin më sekrete.

Kukullat vinin nga vende të largët si Tahiti, Hawai Japonia, “mbasi për europianët joshja prej këtyre femrave ekzotike, me një bukuri aq të rrallë, ka qenë përherë tepër e madhe…deri me rënien së Murit..kur këtyre emrave filluan t’u shtoheshin edhe ato të disa vendeve që dikur gjendeshin mbas Perdes së Hekurt.”, ku më parë mendohej se nga mungesat ushqimore e varfëria, bukuria ishte shuar.

Kukullat mbërritën me kamjon: “duke u larguar, shoferi nuk harroi të më merrte firmën. Ndërkohë unë i kërkova atij të shtonte në faturën e agjencisë së transportit shënimin: llogaria u shlye. Ja një mosbesim i tepruar,...ndoshta një atavizëm lindor! dhe si për të shlyer gabimin i zgjat shoferit 10 euro, për të pirë një kafe”. Eshtë ndjenja që njeriu provon kur arrinë të njoh vetëveten.

Dhe aty ku një surprizë merr fund, tjetra fillon, sepse ndërsa harrohesh pas leximit, Martiko, magjishëm i shndërron fjalët në imazhe: “Ishin katër kuti të mëdha prej druri të lustruar, me ngjyrë të kuqërreme, në të cilat disa etiketa prej letre të plastifikuar ngjyrë rozë thoshnin se në secilën prej tyre gjendej e mbyllur një vajzë e re...”.

Por në këtë mjedis miqësor, në prag feste, një gjë sikur nuk shkonte: “prania e ftohtë si e ngrirë  e një inxhinieri arkitekt, disi të pakomunikueshëm dhe snob, më turbullonte lehtë”. Në jetë ai ishte ndeshur shpesh me njerëz të tille, dhe dinte nga t’i hidhte sytë, për të dalë nga keqardhja që ndjente, jo për veten; “..u ngroha diçka në vijim vetëm kur mendova se, në fund të fundit, qëndrimi i tij ishte diçka që i bezdiste edhe të tjerët”.

Kukulla e parë, ishte aziatike, e dyta më e bukur se e para, por çuditërisht tepër e zbehtë. Dhe Martiko me prozën e tij poetike vazhdon: “Nën një lloj bukurie me tipare klasike, dallohej diçka fëminore, tretur në një pamje serioze…diçka si një vel trishtimi, shkaktuar si prej një gabimi, që edhe në gjumë shpërndan qetësisht helmin e tij”.

Dhe kukulla sado e ngrirë, “Ishte një bukuri e rrallë, delikate, prekëse dhe njëkohësisht tragjike. Ndieva fatalitetin…në formën e asaj dorës së pamëshirshme të shkëputur nga pjesët e tjera të trupit, të më shtrëngonte më mizorisht në fyt”.

Në këtë gjendje iu afrua kukullës së tretë. “më shfaqej në kokë mendimi se këtë kukull unë e njihja qysh më parë në një vend..ku lodrat e paka prej druri i mbanin të mbyllura me çelës. Na i jepnin vetëm kur ca inspektorë seriozë u vinin mësueseve për kontroll. Por ata pothuajse nuk vinin kurrë..”.

Kur hapi kutinë dhe pa kukullën e katërt, ai ndjehu t’i përforcohej era misterioze “e një fëmjërie të largët, kënga e mistershme e bulkthit netëve të vakta të verës…sëbashku me kujtime të turbullta njerëzish pothuaj të harruar, dashuri të vjetra të mjegulluara, më tepër platonike, të parealizuara….Çudi! Ndiej të mos më ndahet nga thellësitë e shpirtit edhe ajo pjesa e bukur, e ëmbël e ca njerëzve të ndershëm, të brishtë, të lëne pas dore, që kam patur fatin të
njoh në Shqipëri”.

Tregimi i Martikos vazhdon edhe më tej, duke krijuar atë ndjesinë që lë prerja e shpejtë, e befasishme dhe e thellë, që aty-për-aty e bën dhembjen të mos ndjehet. A është kjo ndjenje që njeriu provon kur jeta i afrohet rrethit të saj te plotë? Kështu edhe në tregim, dhembja vjen pas gjithë mbresave të tjera: “Me interesimin e zotit Olaf (Swedberg) tani ndodhem i shtruar këtu në Sahlgrenska, ku mjekët përpiqen të më shërojnë prej një sëmundje të vjetër në mëlçi. Do të më
mbajnë këtu edhe nja dy-tri ditë. Për shërimin tim thuhet se nuk kanë më shpresë”, megjithese mes miqve e njerëzve të mirë, për të cilët i kishin thënë se duhej t’i urrente, ndërsa tani i admironte dhe shprehjen "klasë borgjeze" prej kohësh e kishte fshirë nga fjalori.
loading...
Astrit Lulushi

Janë këto Kukulla, megjithëse të ngrira, që nxisin mendimin dhe i japin jetë vështrimit duke e bërë atë sa të thellë edhe të mprehtë. Eshtë fjala për katër kukulla, si katër stinët, secila me bukuri të vecantë. Nëpermjet tregimit, plot kthesa të papritura në një rrugë rrethanash të rastit, si në ekran me imazhe të krijuara nga fuqia e fjalës, Robert Martiko e shpie lexuesin në një kohë tjetër me bëma që nuk zhbëhen, vite që nuk kthehen, të humbura por jo pa gjurmë. “M’u desh pothuajse një jetë e tërë për ta kuptuar këtë!”, thotë Martiko, ndërsa tregon, në vetën e parë, e me pak shpresë, nga shtrati i një spitali.


Kukullat e tregimit, që e bëjnë Martikon të flasë, apo ai i vë në shërbim të tregimit, janë vajza-kukulla jo robotike, jo me kurdisje, por të ngrira, si ato që kishte ëndërruar të luante në fëmijërinë tij, por nuk e kishin lënë, jo sepse ishte djalë.

Personazhi, emigrant, është punësuar në një familje të pasur suedeze, ku ai pësoi edhe  zhgënjimin e parë të jetës në perëndim kur u njoh me njerëz fisnikë. Ky ishte një dy here zhgënjim, pozitiv, pas një jete mes gënjeshtrave.

Krishtlindjet po afronin dhe cifti Swedberg, kishte përgatitur surprizat e radhës për fëmijët e vet, e njerëzit e tjerë e të ftuarit e shumtë. Cfarë ishin ato?

“…u duk se sekreti i çiftit Swedberg do të merrej vesh qysh më parë”, thotë personazhi i tregimit, duke përmendur më parë se Swedberg është personi që e kishte punësuar dhe e kishte ndihmuar, “..derisa u sëmura përsëri. Ndërkohë, ai nuk harronte të më ftonte në çdo festë që bënte familja e tij. Aq sa tani unë ndihem në gjirin e saj si njeri i tyre”. Ata nuk mbanin më sekrete.

Kukullat vinin nga vende të largët si Tahiti, Hawai Japonia, “mbasi për europianët joshja prej këtyre femrave ekzotike, me një bukuri aq të rrallë, ka qenë përherë tepër e madhe…deri me rënien së Murit..kur këtyre emrave filluan t’u shtoheshin edhe ato të disa vendeve që dikur gjendeshin mbas Perdes së Hekurt.”, ku më parë mendohej se nga mungesat ushqimore e varfëria, bukuria ishte shuar.

Kukullat mbërritën me kamjon: “duke u larguar, shoferi nuk harroi të më merrte firmën. Ndërkohë unë i kërkova atij të shtonte në faturën e agjencisë së transportit shënimin: llogaria u shlye. Ja një mosbesim i tepruar,...ndoshta një atavizëm lindor! dhe si për të shlyer gabimin i zgjat shoferit 10 euro, për të pirë një kafe”. Eshtë ndjenja që njeriu provon kur arrinë të njoh vetëveten.

Dhe aty ku një surprizë merr fund, tjetra fillon, sepse ndërsa harrohesh pas leximit, Martiko, magjishëm i shndërron fjalët në imazhe: “Ishin katër kuti të mëdha prej druri të lustruar, me ngjyrë të kuqërreme, në të cilat disa etiketa prej letre të plastifikuar ngjyrë rozë thoshnin se në secilën prej tyre gjendej e mbyllur një vajzë e re...”.

Por në këtë mjedis miqësor, në prag feste, një gjë sikur nuk shkonte: “prania e ftohtë si e ngrirë  e një inxhinieri arkitekt, disi të pakomunikueshëm dhe snob, më turbullonte lehtë”. Në jetë ai ishte ndeshur shpesh me njerëz të tille, dhe dinte nga t’i hidhte sytë, për të dalë nga keqardhja që ndjente, jo për veten; “..u ngroha diçka në vijim vetëm kur mendova se, në fund të fundit, qëndrimi i tij ishte diçka që i bezdiste edhe të tjerët”.

Kukulla e parë, ishte aziatike, e dyta më e bukur se e para, por çuditërisht tepër e zbehtë. Dhe Martiko me prozën e tij poetike vazhdon: “Nën një lloj bukurie me tipare klasike, dallohej diçka fëminore, tretur në një pamje serioze…diçka si një vel trishtimi, shkaktuar si prej një gabimi, që edhe në gjumë shpërndan qetësisht helmin e tij”.

Dhe kukulla sado e ngrirë, “Ishte një bukuri e rrallë, delikate, prekëse dhe njëkohësisht tragjike. Ndieva fatalitetin…në formën e asaj dorës së pamëshirshme të shkëputur nga pjesët e tjera të trupit, të më shtrëngonte më mizorisht në fyt”.

Në këtë gjendje iu afrua kukullës së tretë. “më shfaqej në kokë mendimi se këtë kukull unë e njihja qysh më parë në një vend..ku lodrat e paka prej druri i mbanin të mbyllura me çelës. Na i jepnin vetëm kur ca inspektorë seriozë u vinin mësueseve për kontroll. Por ata pothuajse nuk vinin kurrë..”.

Kur hapi kutinë dhe pa kukullën e katërt, ai ndjehu t’i përforcohej era misterioze “e një fëmjërie të largët, kënga e mistershme e bulkthit netëve të vakta të verës…sëbashku me kujtime të turbullta njerëzish pothuaj të harruar, dashuri të vjetra të mjegulluara, më tepër platonike, të parealizuara….Çudi! Ndiej të mos më ndahet nga thellësitë e shpirtit edhe ajo pjesa e bukur, e ëmbël e ca njerëzve të ndershëm, të brishtë, të lëne pas dore, që kam patur fatin të
njoh në Shqipëri”.

Tregimi i Martikos vazhdon edhe më tej, duke krijuar atë ndjesinë që lë prerja e shpejtë, e befasishme dhe e thellë, që aty-për-aty e bën dhembjen të mos ndjehet. A është kjo ndjenje që njeriu provon kur jeta i afrohet rrethit të saj te plotë? Kështu edhe në tregim, dhembja vjen pas gjithë mbresave të tjera: “Me interesimin e zotit Olaf (Swedberg) tani ndodhem i shtruar këtu në Sahlgrenska, ku mjekët përpiqen të më shërojnë prej një sëmundje të vjetër në mëlçi. Do të më
mbajnë këtu edhe nja dy-tri ditë. Për shërimin tim thuhet se nuk kanë më shpresë”, megjithese mes miqve e njerëzve të mirë, për të cilët i kishin thënë se duhej t’i urrente, ndërsa tani i admironte dhe shprehjen "klasë borgjeze" prej kohësh e kishte fshirë nga fjalori.

“Zazen” - Ag Apolloni - Analiza (komenti)



Novela “Zazen” nga Ag APOLLONI, trajton fatin e një të riu kosovar që pasi mbaron studimet, kthehet në vendlindje, por ky kthim bëhet tragjik për të, pasi që ai si shkollar shpërfillet nga komuna, keqkuptohet nga katundi, shpallet i çmendur nga familja.

"Zazen" ndërlidh një shumësi temash: sociale, filozofike, politike, nacionale, religjioze etj.

“Zazen” rrëfen ankthin dhe jetën tragjikomike të Zen Zabelit, i cili ka shumë ide, pak kërkesa e aspak mundësi.

Ag Apolloni analiza zazen, analiza letrare, analiza shqip, komente shqip
loading...


Novela “Zazen” nga Ag APOLLONI, trajton fatin e një të riu kosovar që pasi mbaron studimet, kthehet në vendlindje, por ky kthim bëhet tragjik për të, pasi që ai si shkollar shpërfillet nga komuna, keqkuptohet nga katundi, shpallet i çmendur nga familja.

"Zazen" ndërlidh një shumësi temash: sociale, filozofike, politike, nacionale, religjioze etj.

“Zazen” rrëfen ankthin dhe jetën tragjikomike të Zen Zabelit, i cili ka shumë ide, pak kërkesa e aspak mundësi.

Ag Apolloni analiza zazen, analiza letrare, analiza shqip, komente shqip

Analiza - Vdekja më vjen prej syve të tillë - Rexhep Qosja

Vdekja më vjen prej syve të tillë roman. Autori: Rexhep Qosja.

Autori rrëfen jetën e banorëve të Vajazanit, në veçanti për Xhezairin Gjikën, rrëfimi mbi të është realizuar prej tre kënde të ndryshme këndvështrimi.

Xhezairi duke veçuar disa nga çastet kyçe të jetës së vet, hedh dritë të fuqishme mbi esencën e raporteve ndërnjerëzore dhe ambientit.

Rrëfimi bëhet në dy linja: Në përjetimet e drejtpërdrejta të tij dhe nga frymëzimi që merr nga soditjet që I bën ambientit dhe njerëzve.

Rexhep Qosja përshkruan me mjeshtëri anët negative të njeriut dhe është i shqetësuar për këtë çështje.

Lexo një analizë më të zgjeruar: Vdekja më vjen prej syve të tillë

Vdekja më vjen prej syve të tillë,vdekja me vjen prej syve te tille,vdekja me vjen prej syve te tille analize,vdekja me vjen prej syve te tille rexhep qosja,rexhep qosja vdekja me vjen prej syve te tille analiz
loading...
Vdekja më vjen prej syve të tillë roman. Autori: Rexhep Qosja.

Autori rrëfen jetën e banorëve të Vajazanit, në veçanti për Xhezairin Gjikën, rrëfimi mbi të është realizuar prej tre kënde të ndryshme këndvështrimi.

Xhezairi duke veçuar disa nga çastet kyçe të jetës së vet, hedh dritë të fuqishme mbi esencën e raporteve ndërnjerëzore dhe ambientit.

Rrëfimi bëhet në dy linja: Në përjetimet e drejtpërdrejta të tij dhe nga frymëzimi që merr nga soditjet që I bën ambientit dhe njerëzve.

Rexhep Qosja përshkruan me mjeshtëri anët negative të njeriut dhe është i shqetësuar për këtë çështje.

Lexo një analizë më të zgjeruar: Vdekja më vjen prej syve të tillë

Vdekja më vjen prej syve të tillë,vdekja me vjen prej syve te tille,vdekja me vjen prej syve te tille analize,vdekja me vjen prej syve te tille rexhep qosja,rexhep qosja vdekja me vjen prej syve te tille analiz

Analiza e romanit ''Dashuria e Talatit me Fitneten'' nga Sami Frashëri

Dashuria e Talatit me Fitneten
loading...

Analiza e veprës ''Dhelpra e Trojës'' nga Ferit Lamaj


Duke lexuar fabulat e Ferit Lamajt ndjehet një kënaqësi estetike.

Lexuesi vë buzën në gaz nga rrëkezat e humorit, ironisë dhe sarkazmës për shumë gjëra që na bëjnë të qeshim në këtë botë të trazuar e të mbushur me halle.

Fabulat janë plot me të papritura e paradokse, të shkruara shkathët e natyrshëm, jashtë letrarizmave estetizante. Ato shquhen nga konciziteti dhe mençuria e batutave, duke iu larguar moralizmit të hapur e banal.

Ndër to, nuk mund të mos vësh re edhe frymën popullore dhe kombëtare të përrallave e rrëfimeve të popullit tonë përmes personazhit-kafshë. Jo vetëm kaq. Në fabulat e Ferit Lamajt ndihet edhe kultura, edhe ajo esencë që është përftuar e nxjerrë qysh nga Ezopi e La Fonten, Krillovi e Trilusa dhe deri te autorët bashkëkohës.
loading...

Duke lexuar fabulat e Ferit Lamajt ndjehet një kënaqësi estetike.

Lexuesi vë buzën në gaz nga rrëkezat e humorit, ironisë dhe sarkazmës për shumë gjëra që na bëjnë të qeshim në këtë botë të trazuar e të mbushur me halle.

Fabulat janë plot me të papritura e paradokse, të shkruara shkathët e natyrshëm, jashtë letrarizmave estetizante. Ato shquhen nga konciziteti dhe mençuria e batutave, duke iu larguar moralizmit të hapur e banal.

Ndër to, nuk mund të mos vësh re edhe frymën popullore dhe kombëtare të përrallave e rrëfimeve të popullit tonë përmes personazhit-kafshë. Jo vetëm kaq. Në fabulat e Ferit Lamajt ndihet edhe kultura, edhe ajo esencë që është përftuar e nxjerrë qysh nga Ezopi e La Fonten, Krillovi e Trilusa dhe deri te autorët bashkëkohës.

Analiza e veprës ''Barka me visare'' nga Hajro Ulqinaku



Libri përmbledh 22 tregime. Ai është një përzgjedhje.

Do të ishte mirë dhe e nevojshme të bëhej literaturë për fëmijë të moshës nga klasa II-VII të shkollës fillore.

Libri mban peshën e përzgjedhjes së autorit dhe këtu shprehet opusi më i mirë i autorit.

Vepra duhet të merret si literaturë, sepse Hajro Ulqinaku është prezent në librat shkollorë, ngaqë askund nuk trajtohet më mirë përjetimi i detit sesa në veprën e Hajro Ulqinakut dhe të rrallë janë ata krijues që trajtojnë detin, aq bukur dhe me imagjinatë si ky autor. Tregimet janë të lehta, të kapshme për fëmijë.

Deti është metaforë e frymëzimit të përjetuar. Duke lexuar përzgjedhjen, fëmija pasuron fjalorin me shprehje të detarisë, me terminologji që s’e ka dëgjuar ndonjëherë.


Këto shprehje janë të rralla, si dhe emrat e peshqve. Fëmijët e Ulqinit i dinë shumicën e shprehjeve, por të tjerët do të kishin nevojë për një fjalor sqarues të kësaj terminologjie në fund të librit. Por kjo nuk e rëndon librin, ai është i qartë. Libri përfundon me "Tregimin e kaltër", me një anije të vizatuar bukur si dhe vizatimet e tjera që e bëjnë librin të paharrueshëm, me ballinën me një velore të anijes ulqinake të Shurdhajve.
loading...


Libri përmbledh 22 tregime. Ai është një përzgjedhje.

Do të ishte mirë dhe e nevojshme të bëhej literaturë për fëmijë të moshës nga klasa II-VII të shkollës fillore.

Libri mban peshën e përzgjedhjes së autorit dhe këtu shprehet opusi më i mirë i autorit.

Vepra duhet të merret si literaturë, sepse Hajro Ulqinaku është prezent në librat shkollorë, ngaqë askund nuk trajtohet më mirë përjetimi i detit sesa në veprën e Hajro Ulqinakut dhe të rrallë janë ata krijues që trajtojnë detin, aq bukur dhe me imagjinatë si ky autor. Tregimet janë të lehta, të kapshme për fëmijë.

Deti është metaforë e frymëzimit të përjetuar. Duke lexuar përzgjedhjen, fëmija pasuron fjalorin me shprehje të detarisë, me terminologji që s’e ka dëgjuar ndonjëherë.


Këto shprehje janë të rralla, si dhe emrat e peshqve. Fëmijët e Ulqinit i dinë shumicën e shprehjeve, por të tjerët do të kishin nevojë për një fjalor sqarues të kësaj terminologjie në fund të librit. Por kjo nuk e rëndon librin, ai është i qartë. Libri përfundon me "Tregimin e kaltër", me një anije të vizatuar bukur si dhe vizatimet e tjera që e bëjnë librin të paharrueshëm, me ballinën me një velore të anijes ulqinake të Shurdhajve.

Analiza e veprës ''Përralla shqiptare'' nga Virgjil Muçi



Qe e mos na qe na ishte njëherë Qenka që mos na qoftë Ishte mos na ishte...Kishte pas qenë... Qenkërke mos na qenkërke një herë e një kohë...? Kështu nisin përrallat e rrëfyera nga Virgjil Muçi, njëlloj si ato të rrëfyera në gjuhën shqipe njëmijë ose dymijë vjet më parë. Asgjë nuk ka prekur rishkruesi i këtyre rrëfenjave nga rrashku i përrallave origjinale. Megjithatë, ato nuk kanë mbetur ashtu siç kanë pas qenë vjelë nga goja e popullit. Që prej dhjetë vjetësh, Virgjil Muçi i ka përzgjedhur dhe ripërpunuar. Burimi i tyre, lënda që ata kanë punuar, ka qenë folklori. Bibliografia që ka shfrytëzuar Muçi nis me katër vëllimet e Folklorit shqiptar ose “Proza Popullore”, botuar në 1963 dhe 1966 dhe të paribotuara më vonë. Por nuk mbarojnë këtu librat që ka shfrytëzuar autori për katër vëllimet e ripunuara të “Përrallave Shqiptare”, ndër të cilët dy të parat titullohen “Përralla shqiptare për 100+ 1 natë” në volumin një dhe dy, ndërsa i treti thjesht “Përralla Shqiptare”. “Prrallat Kombtare” të botuara në Shkodër më 1942 nga P. Donat Kurti, në Vjenë nga Thimi Mitko më 1924, Spiro Dine, në Sofie më 1908, Stavro Frashëri, në Durrës më 1936, “Visaret e Kombit”, vëllimi i 1939-ës, “Përrallat e Institutit Albanalogjik të Prishtinës” të 1979-ës, janë disa nga librat, jo edhe të shumtë me përralla shqiptare, që ka shfrytëzuar autori.
loading...


Qe e mos na qe na ishte njëherë Qenka që mos na qoftë Ishte mos na ishte...Kishte pas qenë... Qenkërke mos na qenkërke një herë e një kohë...? Kështu nisin përrallat e rrëfyera nga Virgjil Muçi, njëlloj si ato të rrëfyera në gjuhën shqipe njëmijë ose dymijë vjet më parë. Asgjë nuk ka prekur rishkruesi i këtyre rrëfenjave nga rrashku i përrallave origjinale. Megjithatë, ato nuk kanë mbetur ashtu siç kanë pas qenë vjelë nga goja e popullit. Që prej dhjetë vjetësh, Virgjil Muçi i ka përzgjedhur dhe ripërpunuar. Burimi i tyre, lënda që ata kanë punuar, ka qenë folklori. Bibliografia që ka shfrytëzuar Muçi nis me katër vëllimet e Folklorit shqiptar ose “Proza Popullore”, botuar në 1963 dhe 1966 dhe të paribotuara më vonë. Por nuk mbarojnë këtu librat që ka shfrytëzuar autori për katër vëllimet e ripunuara të “Përrallave Shqiptare”, ndër të cilët dy të parat titullohen “Përralla shqiptare për 100+ 1 natë” në volumin një dhe dy, ndërsa i treti thjesht “Përralla Shqiptare”. “Prrallat Kombtare” të botuara në Shkodër më 1942 nga P. Donat Kurti, në Vjenë nga Thimi Mitko më 1924, Spiro Dine, në Sofie më 1908, Stavro Frashëri, në Durrës më 1936, “Visaret e Kombit”, vëllimi i 1939-ës, “Përrallat e Institutit Albanalogjik të Prishtinës” të 1979-ës, janë disa nga librat, jo edhe të shumtë me përralla shqiptare, që ka shfrytëzuar autori.

Analiza e romanit ''Biri i erës'' nga Viktor Canosinaj


Biri i erës është një roman për fëmijë shumë tërheqës. Romani flet për një kalë të egër që prindërit e kishin quajtur Biri i erës. Ai ishte një kalë shumë i rrallë në llojin e tij, shumë i shpejtë, që, kur vraponte, dukej sikur fluturonte. 

Duke qenë një kalë shumë i rralle, ai filloi të ndiqej nga njerëzit. Por, meqë ishte e pamundur ta kapnin atë, atëherë njerëzit vendosin të kapin të ëmën e Birit te Erës, duke berë kështu të mundur që kali fluturues të bie në dorën e tyre. 

Nën robërinë që ranë, ata vuajtën shumë, njerëzit u treguan të pamëshirshëm. Nga lodhja e madhe, nënës se Birit të erës i erdhi fundi dhe duke dhënë shpirt ajo i lë amanet të birit që të luftojë deri në fund për të fituar lirinë. 

Pas shumë vuajtjesh e peripecish, Biri i erës arrin të ikë dhe të shkojë në Pyllin e Pishave, atje ku kishte lindur dhe kishte kaluar kohët e bukura të lirisë. Por një zhgënjim i madh e pret, kur sheh se edhe aty kishin ardhur njerëzit dhe kishin ndërtuar një miniere. Megjithatë, ai vendosi që sa të jete gjallë të lufojë për liri.
loading...

Biri i erës është një roman për fëmijë shumë tërheqës. Romani flet për një kalë të egër që prindërit e kishin quajtur Biri i erës. Ai ishte një kalë shumë i rrallë në llojin e tij, shumë i shpejtë, që, kur vraponte, dukej sikur fluturonte. 

Duke qenë një kalë shumë i rralle, ai filloi të ndiqej nga njerëzit. Por, meqë ishte e pamundur ta kapnin atë, atëherë njerëzit vendosin të kapin të ëmën e Birit te Erës, duke berë kështu të mundur që kali fluturues të bie në dorën e tyre. 

Nën robërinë që ranë, ata vuajtën shumë, njerëzit u treguan të pamëshirshëm. Nga lodhja e madhe, nënës se Birit të erës i erdhi fundi dhe duke dhënë shpirt ajo i lë amanet të birit që të luftojë deri në fund për të fituar lirinë. 

Pas shumë vuajtjesh e peripecish, Biri i erës arrin të ikë dhe të shkojë në Pyllin e Pishave, atje ku kishte lindur dhe kishte kaluar kohët e bukura të lirisë. Por një zhgënjim i madh e pret, kur sheh se edhe aty kishin ardhur njerëzit dhe kishin ndërtuar një miniere. Megjithatë, ai vendosi që sa të jete gjallë të lufojë për liri.

Analiza e veprës ''Historia e Skënderbeut'' nga Fan S. Noli


Historia e Skënderbeut është vepra së cilës Noli iu rikthye disa herë. Ai e botoi atë për herë të parë më 1921 në Boston dhe pastaj e punoi të ripunuar anglisht më 1947 e përsëri të ripunuar në shqip më 1949. Për të shkruar këtë vepër, Noli u mbështet jo vetëm te Barleti, por edhe në dokumente të reja, që mundi të gjejë pas një pune këmbëngulëse. Skënderbeu, ashtu si për çdo patriot e artist shqiptar, edhe për Nolin, ishte figura më e dashur, që ai e kishte adhuruar që në fëmijëri. Ky pëlqim i autorit ndihet edhe në vepër nëpërmjet tonit të ngrohtë me të cilin është dhënë figura e tij. Gjatë trajtimit të momenteve kyçe të jetës së heroit, Fan Noli ka përcaktuar qartë marrëdhëniet e tij me shtetet e Ballkanit, sidomos me shtetet fqinje, qëndrimin e disa vendeve të fuqishme evropiane ndaj luftës së Skënderbeut etj. Gjithashtu ai ka arritur të na japë qartë politikën e brendshme të këtij udhëheqësi legjendar, duke theksuar meritën e madhe te tij në formimin e një shteti të centralizuar feudal shqiptar, gjë që në shekullin e XV nuk ishte realizuar dot në shumë vende të Evropës. Për të krijuar atmosferën e kohës, për të dhënë ngjyrat e një bote mesjetare, që kërcënonte të shkatërronte botën evropiane si dhe pozitën e një vendi si Shqipëria, ku liria dhe kultura humaniste po mbyteshin nga dhuna osmane. Noli ka thurur e shkrirë me art të vërtetën historike, dokumentin me gojëdhënën e legjendën. Figura e Skënderbeut në veprën e tij është shumë e plotë. Ai është jo vetëm një udhëheqës popullor, që shquhet si luftëtar e strateg, por dallohet edhe si burrë shteti e diplomat. Përshkrimet e betejave heroike dhe të situatave të vështira janë bërë me ngjyra të forta romantike, gjë që i jep veprës edhe vlera artistike dhe e bën që të lexohet me emocion. Në këtë vepër Noli i jep rëndësi figurës së heroit dhe rolit të tij në histori, pa nënvleftësuar masat.
loading...

Historia e Skënderbeut është vepra së cilës Noli iu rikthye disa herë. Ai e botoi atë për herë të parë më 1921 në Boston dhe pastaj e punoi të ripunuar anglisht më 1947 e përsëri të ripunuar në shqip më 1949. Për të shkruar këtë vepër, Noli u mbështet jo vetëm te Barleti, por edhe në dokumente të reja, që mundi të gjejë pas një pune këmbëngulëse. Skënderbeu, ashtu si për çdo patriot e artist shqiptar, edhe për Nolin, ishte figura më e dashur, që ai e kishte adhuruar që në fëmijëri. Ky pëlqim i autorit ndihet edhe në vepër nëpërmjet tonit të ngrohtë me të cilin është dhënë figura e tij. Gjatë trajtimit të momenteve kyçe të jetës së heroit, Fan Noli ka përcaktuar qartë marrëdhëniet e tij me shtetet e Ballkanit, sidomos me shtetet fqinje, qëndrimin e disa vendeve të fuqishme evropiane ndaj luftës së Skënderbeut etj. Gjithashtu ai ka arritur të na japë qartë politikën e brendshme të këtij udhëheqësi legjendar, duke theksuar meritën e madhe te tij në formimin e një shteti të centralizuar feudal shqiptar, gjë që në shekullin e XV nuk ishte realizuar dot në shumë vende të Evropës. Për të krijuar atmosferën e kohës, për të dhënë ngjyrat e një bote mesjetare, që kërcënonte të shkatërronte botën evropiane si dhe pozitën e një vendi si Shqipëria, ku liria dhe kultura humaniste po mbyteshin nga dhuna osmane. Noli ka thurur e shkrirë me art të vërtetën historike, dokumentin me gojëdhënën e legjendën. Figura e Skënderbeut në veprën e tij është shumë e plotë. Ai është jo vetëm një udhëheqës popullor, që shquhet si luftëtar e strateg, por dallohet edhe si burrë shteti e diplomat. Përshkrimet e betejave heroike dhe të situatave të vështira janë bërë me ngjyra të forta romantike, gjë që i jep veprës edhe vlera artistike dhe e bën që të lexohet me emocion. Në këtë vepër Noli i jep rëndësi figurës së heroit dhe rolit të tij në histori, pa nënvleftësuar masat.

Analiza e veprës ''Dimri iku duke qarë'' nga Skënder Hasko


Dimri iku duke qarë përbëhet nga 2 novela.

Novela e parë me titull “Çimi dhe Roboti budalla” bën fjalë për një djalë që quhej Çimi. Ky djalë mësonte përmendësh çdo mësim. Duke mësuar përmendësh, i ndodhte që kur ngrihej në mësim mundohej të fillonte gjithmonë nga fillimi dhe në këtë mënyrë nuk ishte në gjendje të përgjigjej saktë. Atëherë, shokët dhe shoqet e klasës ndërtuan një robot, i cili dinte tabelën e shumëzimit, por vazhdimisht kur ndalonte, fillonte gjithçka nga fillimi. Kur e pa, Çimi mbeti i habitur, por kur filloi të pyeste sa bëjnë 3x4 ose 6x6 dhe roboti fillonte nga 1x1, ai e quajti atë robot budalla. Atëherë shokët iu drejtuan Çimit duke i thënë se kështu dukesh edhe ti kur e fillon mësimin nga e para. Kjo ngjarje e bëri Çimin që të mësonte me arsye dhe jo përmendësh.

Novela e dytë “Dimri iku duke qarë” na çon në kohën e pushtimit turk ku shqiptarët nuk kishin të drejtë te kishin shkolla shqipe. Novela na tregon përpjekjet e shumë patriotëve shqiptarë për të mbrojtur gjuhën amtare. Por populli i thjeshtë ishte i etur të mësonte shkrim dhe këndim. Këtu tregohet se si populli i përkrahu dhe u bashkua me mësuesit e gjuhës shqipe. Novela mbyllet me fjalët e mësues Lelos “Këngën e bukur të bilbilave se mund dot asnjë zë”, dhe fton fëmijët të këndojnë këngën “Gjuha jonë sa e mirë”.
loading...

Dimri iku duke qarë përbëhet nga 2 novela.

Novela e parë me titull “Çimi dhe Roboti budalla” bën fjalë për një djalë që quhej Çimi. Ky djalë mësonte përmendësh çdo mësim. Duke mësuar përmendësh, i ndodhte që kur ngrihej në mësim mundohej të fillonte gjithmonë nga fillimi dhe në këtë mënyrë nuk ishte në gjendje të përgjigjej saktë. Atëherë, shokët dhe shoqet e klasës ndërtuan një robot, i cili dinte tabelën e shumëzimit, por vazhdimisht kur ndalonte, fillonte gjithçka nga fillimi. Kur e pa, Çimi mbeti i habitur, por kur filloi të pyeste sa bëjnë 3x4 ose 6x6 dhe roboti fillonte nga 1x1, ai e quajti atë robot budalla. Atëherë shokët iu drejtuan Çimit duke i thënë se kështu dukesh edhe ti kur e fillon mësimin nga e para. Kjo ngjarje e bëri Çimin që të mësonte me arsye dhe jo përmendësh.

Novela e dytë “Dimri iku duke qarë” na çon në kohën e pushtimit turk ku shqiptarët nuk kishin të drejtë te kishin shkolla shqipe. Novela na tregon përpjekjet e shumë patriotëve shqiptarë për të mbrojtur gjuhën amtare. Por populli i thjeshtë ishte i etur të mësonte shkrim dhe këndim. Këtu tregohet se si populli i përkrahu dhe u bashkua me mësuesit e gjuhës shqipe. Novela mbyllet me fjalët e mësues Lelos “Këngën e bukur të bilbilave se mund dot asnjë zë”, dhe fton fëmijët të këndojnë këngën “Gjuha jonë sa e mirë”.

Komenti i veprës “I vogli Donat Argjenti” nga Papa Kristo Negovani


Ngjarjet tek “I vogli Donat Argjenti”, autori i vë në kohën e princërve.

Subjekti i novelës është i thjeshtë.

Djali i një princi shqiptar grabitet nga disa kusarë, por më vonë, pas shumë peripecive, por me ndihmën e njerëzve të mirë, kthehet në krahët e prindërve të tij.

Të gjithë novelën e përshkon ideja e së mirës, e cila triumfon mbi të keqen.
loading...

Ngjarjet tek “I vogli Donat Argjenti”, autori i vë në kohën e princërve.

Subjekti i novelës është i thjeshtë.

Djali i një princi shqiptar grabitet nga disa kusarë, por më vonë, pas shumë peripecive, por me ndihmën e njerëzve të mirë, kthehet në krahët e prindërve të tij.

Të gjithë novelën e përshkon ideja e së mirës, e cila triumfon mbi të keqen.

Analiza e veprës “Mikjon”-“Piratja sybojëqielli” nga Viktor Canosinaj


“Mikjon”-“Piratja sybojëqielli” përbëhet nga dy novela.

Novela “Mikjon” tregon historinë e një këlyshi ujku. Ai ishte biri i Ujkonjës së Madhe, e cila ishte prirëse e një kopeje ujqërish. Barinjtë e dhenve tmerroheshin nga ajo, sepse shpesh në dyluftim me qentë e tyre i mbyste. Një dimër i egër dëmtoi mjaft kopenë e saj. Duke dashur të gjente ushqim ulkonja bie në pritën e njerëzve, të cilët e vrasin bashkë me këlyshët e saj. Vetëm njëri shpëton, por i plagosur rëndë në këmbë. Gjergji, një djalë nga fshati e gjen këlyshin, e merr dhe e strehon tek një mulli i vjetër. Ai kujdesej çdo ditë për këlyshin e ujkut deri sa njerëzit e kuptuan dhe kërkuan ta vrisnin. Ujku pret që të takohet edhe një herë të fundit me Gjergjin, pastaj largohet duke u bashkuar me një kope 8 ujqërish, duke jetuar kështu i lirë dhe larg njerëzve.

Novela e dytë “Piratja sybojqielli” bën fjalë për një mace që e kishin ndarë që të vogël nga nëna e saj. Për të mbijetuar ajo ishte bërë grabitqare e madhe. Shkonte shtëpi më shtëpi duke vjedhur ushqimin. Macja u bë shumë e rrezikshme. Fëmijët filluan ta quanin “Pirate”. Të mërzitur nga dëmet që ajo shkaktonte ato i ngritën një kurth dhe e zunë. E varën nga këmbët dhe i bënë gjyqin. Ina u bë avokatja e saj, e cila vendosi ta marrë macen në shtëpi dhe të kujdeset për të. Ina e ushqeu mirë e mirë dhe e lau. Ajo doli si bora, kështu që nga Pirate ia vunë emrin Bora. Një ditë një gjarpër po kërcënonte jetën e një fëmije, Bora u hodh mbi gjarprin dhe shpëtoi fëmijën. Por në dyluftim ajo u plagos, menjëherë fëmijët e çuan tek veterineri, i cili e kuroi me shumë dashuri macen heroinë.
loading...

“Mikjon”-“Piratja sybojëqielli” përbëhet nga dy novela.

Novela “Mikjon” tregon historinë e një këlyshi ujku. Ai ishte biri i Ujkonjës së Madhe, e cila ishte prirëse e një kopeje ujqërish. Barinjtë e dhenve tmerroheshin nga ajo, sepse shpesh në dyluftim me qentë e tyre i mbyste. Një dimër i egër dëmtoi mjaft kopenë e saj. Duke dashur të gjente ushqim ulkonja bie në pritën e njerëzve, të cilët e vrasin bashkë me këlyshët e saj. Vetëm njëri shpëton, por i plagosur rëndë në këmbë. Gjergji, një djalë nga fshati e gjen këlyshin, e merr dhe e strehon tek një mulli i vjetër. Ai kujdesej çdo ditë për këlyshin e ujkut deri sa njerëzit e kuptuan dhe kërkuan ta vrisnin. Ujku pret që të takohet edhe një herë të fundit me Gjergjin, pastaj largohet duke u bashkuar me një kope 8 ujqërish, duke jetuar kështu i lirë dhe larg njerëzve.

Novela e dytë “Piratja sybojqielli” bën fjalë për një mace që e kishin ndarë që të vogël nga nëna e saj. Për të mbijetuar ajo ishte bërë grabitqare e madhe. Shkonte shtëpi më shtëpi duke vjedhur ushqimin. Macja u bë shumë e rrezikshme. Fëmijët filluan ta quanin “Pirate”. Të mërzitur nga dëmet që ajo shkaktonte ato i ngritën një kurth dhe e zunë. E varën nga këmbët dhe i bënë gjyqin. Ina u bë avokatja e saj, e cila vendosi ta marrë macen në shtëpi dhe të kujdeset për të. Ina e ushqeu mirë e mirë dhe e lau. Ajo doli si bora, kështu që nga Pirate ia vunë emrin Bora. Një ditë një gjarpër po kërcënonte jetën e një fëmije, Bora u hodh mbi gjarprin dhe shpëtoi fëmijën. Por në dyluftim ajo u plagos, menjëherë fëmijët e çuan tek veterineri, i cili e kuroi me shumë dashuri macen heroinë.

Komenti i veprës ''Tregimet e së shtunës'' nga Skënder Drini


Tregimet e së shtunës është një libër me 11 tregime shumë interesante për fëmijët.

Në disa tregime autori nxjerr në pah bukurinë e qytetit të tij, por edhe problemet që ai ka patur në të kaluarën.

Interesant është tregimi i fundit “Një natë në mes të botës së shahut”.

Në tregim flitet për Agronin, i cili në ëndërr hyn në botën e magjishme të lojës së shahut.
loading...

Tregimet e së shtunës është një libër me 11 tregime shumë interesante për fëmijët.

Në disa tregime autori nxjerr në pah bukurinë e qytetit të tij, por edhe problemet që ai ka patur në të kaluarën.

Interesant është tregimi i fundit “Një natë në mes të botës së shahut”.

Në tregim flitet për Agronin, i cili në ëndërr hyn në botën e magjishme të lojës së shahut.

Analiza e veprës ''Hamleti'' nga William Shakespeare

Këtu bëhet fjalë për Hamletin princin e Danimarkës. Babai i Hamletit mbytet nga vëllai i tij Mbreti Klaud për të marrë në dorë pushtetin mbretëror. Pasi merr pushtetin në dorë ai po ashtu martohet me nënën e princit Hamlet, Gertruden. Mbreti Klaud të gjithë i bind se kjo ishte një vdekje natyrore. Por, pasi i lajmërohet fantazma e babait Hamletit, ai e sheh se kjo nuk ishte një vdekje natyrore, por mbreti Klaud e kishte vrarë babanë e tij me helm kur ai ishte duke fjetur . Pas ca kohe në qytet vin disa aktor të huaj ku Hamleti iu thotë të luajne një ngjarje si ajo që i kishte ndodhur ati. Pas kësaj ngjarjeje Hamleti vërtëtohet për vdekjen jo natyrale të babait. Ai kishte të dashur Ofelinë, ajo ishte e bije e Pollonit dhe vëlla e kishte Laertin. Ai fillon të sillet si i marrë për te gjetur mënyrë sa më të mirë se si ti hakmerret Mbretit. Gjatë këtij roli ai vret edhe babain e Ofelis, Pollonin. Pas kësaj ngjarjeje Ofelia ishte shumë e tronditur dhe ajo mbytet në lumë. Kur i vëllau merr vesh për vdekjen e babait dhe të motrës së tij i vërsulet mbretit. Mbreti me dinakrin e tij e bind Laertin se Hamleti ia kishte vrarë babanë dhe i bind që të ndeshen. Gjatë ndeshjes Laerti e plagos me një thikë të helmuar që Laerti dhe Mbreti e kishin pregaditur për Hamletin. Pastaj ndërrojnë armët dhe Hamleti e plagos për vdekje Laertin. Gjatë dyluftimit Mbretëresha pinë verën e helmuar dhe vdes. Hamleti i tërbuar e godet mbretin me thike dhe e vret. Laerti në momentet e fundit të jetës i kërkon falje Hamletit dhe vdes. Horati shoku më i ngushte i Hamletit dëshiron që ta vras veten por Hamleti nuk lejon dhe thotë se dikush duhet të jetoj dhe të tregoj të vërtetën. Pas shume përpjekjeve Hamleti arrin ta vrase mbretin por tragjedia përfundon me vdekjen e Hamletit.

hamleti analiza hamleti i shekspirit ,hamleti subjekti ,hamleti william shakespeare ,hamleti shqip ,hamleti te rrosh a te mos rrosh ,hamleti monoloog ,hamleti permbledhje,referat

loading...
Këtu bëhet fjalë për Hamletin princin e Danimarkës. Babai i Hamletit mbytet nga vëllai i tij Mbreti Klaud për të marrë në dorë pushtetin mbretëror. Pasi merr pushtetin në dorë ai po ashtu martohet me nënën e princit Hamlet, Gertruden. Mbreti Klaud të gjithë i bind se kjo ishte një vdekje natyrore. Por, pasi i lajmërohet fantazma e babait Hamletit, ai e sheh se kjo nuk ishte një vdekje natyrore, por mbreti Klaud e kishte vrarë babanë e tij me helm kur ai ishte duke fjetur . Pas ca kohe në qytet vin disa aktor të huaj ku Hamleti iu thotë të luajne një ngjarje si ajo që i kishte ndodhur ati. Pas kësaj ngjarjeje Hamleti vërtëtohet për vdekjen jo natyrale të babait. Ai kishte të dashur Ofelinë, ajo ishte e bije e Pollonit dhe vëlla e kishte Laertin. Ai fillon të sillet si i marrë për te gjetur mënyrë sa më të mirë se si ti hakmerret Mbretit. Gjatë këtij roli ai vret edhe babain e Ofelis, Pollonin. Pas kësaj ngjarjeje Ofelia ishte shumë e tronditur dhe ajo mbytet në lumë. Kur i vëllau merr vesh për vdekjen e babait dhe të motrës së tij i vërsulet mbretit. Mbreti me dinakrin e tij e bind Laertin se Hamleti ia kishte vrarë babanë dhe i bind që të ndeshen. Gjatë ndeshjes Laerti e plagos me një thikë të helmuar që Laerti dhe Mbreti e kishin pregaditur për Hamletin. Pastaj ndërrojnë armët dhe Hamleti e plagos për vdekje Laertin. Gjatë dyluftimit Mbretëresha pinë verën e helmuar dhe vdes. Hamleti i tërbuar e godet mbretin me thike dhe e vret. Laerti në momentet e fundit të jetës i kërkon falje Hamletit dhe vdes. Horati shoku më i ngushte i Hamletit dëshiron që ta vras veten por Hamleti nuk lejon dhe thotë se dikush duhet të jetoj dhe të tregoj të vërtetën. Pas shume përpjekjeve Hamleti arrin ta vrase mbretin por tragjedia përfundon me vdekjen e Hamletit.

hamleti analiza hamleti i shekspirit ,hamleti subjekti ,hamleti william shakespeare ,hamleti shqip ,hamleti te rrosh a te mos rrosh ,hamleti monoloog ,hamleti permbledhje,referat

Namazi

Syzat