Ruaje këtë postim Ruaje këtë postim

Merrni njoftime per postimet e reja

Search This Blog

Showing posts with label Biografia. Show all posts
Showing posts with label Biografia. Show all posts

Bilal Golemi

Dr. Bilal Golemi ( 1899 në Golem, Shqipëri - 15 mars 1955 në Stamboll, Turqi ) - doktor i shkencave të veterinarisë, shqiptarë nga Shqipëria.

Mjek veterinar, mikrobiolog i shquar në fushën veterinare e mjekësore, patriot atdhetar e demokrat përparimtar. U largua nga Golemi kur ishte 7 vjec duke shkuar pas të atit në Stamboll. Kreu shkelqyeshëm studimet e larta në mjekësinë veterinare.U specializua për mikrobiologji në institutin "Paster" në Paris. Punoi si asistent e më pas si bashkëpunetor i dy shkenectarëve francezë me famë botërore Ramon e Dyma ku shpalosi talentin e tij duke marrë graden Doktor i Shkencave në moshen 27 vjecare. Për talentin dhe famen që fitoi, Instituti e ftoi të punoje aty, por ai bashkë me të shoqen dhe vajzen më 1928 kthehet në Atdhe më ëndërren dhe dvshirvn pvr ti sherbyer popullit te tij. Me emrin dhe vepren e tij janë të lidhur ngritja dhe organizimi i sherbimit të veterinarisë, themelimi i të parit laborator bakteriologjik të veterinarisë, importimi i racave te kafsheve, ngritja e të parave stacione shkencore të permiresimit racor si në Selenicë e Rozafaj. Prodhimi për herë të parë nv vend i vaksinave kundër disa semundjeve të bagëtive, përgatitja e kuadrove të para veterinare, ndihmoi në organizimin e zhvillimin e para të shkollave bujqësore në Tiranë, Kavaje e Lushnje. Ndërkohë ai është një martir i shkencës, që për hirë të saj e ktheu trupin e tij në laborator studimi e vezhgimi e cila duke iu infektuar rëndë, i kushtoi me jeten e tij. Ai ishte sa shkencetar aq edhe njeri i thjeshtë i dashur patriot demokrat e perparimtar që gëzonte simpati e dashuri të jashtëzakonëshme nga njerezit brenda e jashte vendit.

Dr Bilali nuk u pajtua me shtypjen dhe shfrytezimin e egër prapambetjen e theksuar dhe varferinë e madhe prandaj u pozicionua përkrah forcave demokratike përparimtare dhe merr pjesë në lëvizjen e Vlorës që drejtohej kundër regjimit obscurantist të A.Zogut. Për këtë regjimi monarkist e burgosi më 1932 dhe e dënoi me 101 vjet burg. Mbajti një qëndrim burrëror e dinjitos para gjyqit ku demaskoi ashper regjimin e kalbur. Nën presionin e vijueshem te protestave brenda dhe jashte vendit me 13 shkurt 1935 u lirua nga burgu, por shkencetarit me permasa evropiane iu mohua e drejta e punes dhe e jeteses ne Shqipëri nga regjimi Zogist. I deshperuar ne kulm, detyrohet te shkoje ne Turqi ku e prisnin me padurim institucionet shkencore.

Me 1952 emerohet sekretar i pergjitheshem i institutit qendror veterinary ne Ankara, po kete vit zgjidhet ekspert i organizates Nderkombetare te Shendetesise (OMS). Studimet e tij paten jehone te madhe ne Evrope e Bote. Me 1952 per studimet e tij shkencore ne mikrobiologjine veterinare qeveria franceze e deklaroi me medaljen "Legion d’honneur - Merite agricole". Kreu mbi 50 studime e kerkime e kerkime shkencore mori pjese ne studime e ejkspozita nderkombetare bashkepunoi me shume institute nga te gjitha anet e botes duke u bere keshtu nje figure e shquar ne forumet nderkombetare te Shendetesise.




Dr.Bilal Golemi, përveç se hodhi bazat e zooteknisë si shkencë, themeloi shërbimin veterinar, ngriti laboratorin bakteriologjik veterinar dhe prodhoi per herë të parë në Shqipëri vaksina ,serume dhe biopreparate të tjera , ai ka meriten e hartimit të shumë ligjeve të kësaj fushe, organizimin e konkurseve dhe ekspozitave blegtorale dhe organizimin per herë të parë në Shqipëri të garave të hipizmit. Ai u bë nismëtari i themelimit të shoqates për mbrojtjen e kafshëve me kryetar Mithat Frasherin, një gjë kjo e çuditçme dhe e parakohëshme për Shqipërinë e asaj kohe.Dr. B. Golemi ka hedhur bazat e shkencës së mikrobiologjisë Shqiptare në përgjithësi.Ishte nisma e tij që laboratori bakteriologjik human, që deri atëhere ishte në Durrës, të transferohet në Tiranë dhe e vuri atë mbi baza të mirëfillta shkencore, e paisi me mjete e aksesorët e nevojshëm, duke futur metoda të reja në diagnostikimin e sëmundjeve. Ishte Dr.B. Golemi dhe Dr. Bajram Emiri që diagnostikuan për herë të parë në Shqipëri sëmundjen e Leishmanjozës në disa fëmijë të Tiranës. Dr. Bilali ishte një liberal demokrat. Ai mori pjesë aktivisht në revolucionin demokratik Turk të udhëhequr nga M.Q. Ataturku, gjë për të cilën është dekoruar nga Qeveria Turke me medaljen e Indipedencës. Duke qënë i tillë ai ishte edhe kundër monarkisë që u vendos në Shqipëri në vitin 1928 dhe për këtë arësye ai u përfshi në lëvizien antizogiste të Vlorës të vitit 1932. I përzënë nga atdheu i tij, të cilit deshi ti shërbente me gjithë shpirt, ai u vendos përfundimisht në Turqi.Këtu ai në fakt nuk ka punuar në sistemin e Veterinarisë por në atë të shëndetësisë dhe pikërisht në Institutin Qëndror të Higjenës "R.S.Hivzisihha" Ankara ku pati edhe postin e Zv/Drejtorit dhe më vonë të sekretarit shkencor të këtij Instituti. Në Turqi, Dr. Bilali kreu shumë studime të rëndësishme, kryesisht në fushën e Zoonozave(sëmundjet që prekin kafshët dhe njerzit) të cilat u botuan në rreth 10 organe shkencore të institucioneve shkencore më prestigjioze të Europës dhe në rreth 15 organe të tilla në Republikën e Turqisë, duke u bërë kështu shkenctari Shqiptar më i botuar në Europë. Në Turqi, ai u angazhua me prodhimin e vaksinës së Difterisë së fëmijëve, me prodhimin e serumit kundër Tetanozit dhe studjoi në shkallën më të plotë sëmundjet e Brucelozës,Etheve Q, Aujeskut dhe Tularemisë prej së cilës edhe u infektua. Në katër vitet e fundit të jetës së tij ai punoi si drejtor i prodhimit të vaksinës kundër Tuberkulozit të fëmijëve ( BCG).

Me 15 mars te vitit 1955 pushoi zemra e ketij shkencetarite shquar e atdhetari te madh ne moshen me te pjekur e me produktive. Ne krye te varrit te tij ne Stinje ne Stamboll është gdhendur me mjështëri nje liber i madh ndersa ne faqet e hapura te librit te gurte është skalitur ne bazoreliev nje mikroskop. Ne nderim te vepres se tij Institutit te studimeve veterinare te Shqipërise iu dha emri "Instituti Dr. Bilal Golemi" Kushtuar jetës dhe veprës së këtij shkenctari dhe patrioti janë janë botuar monografia "Dr. BILAL GOLEMI" prej Dr.Vasfi Samimit e Dr.Hulo Hajdërit dhe libri " NJË JETË PËR SHKENCË E ATDHE- DR.BILAL GOLEMI" me autor Manxhar Taka


loading...

Ernesto Sabato - Biografia dhe krijimtaria letrare

 ErnestoSabato001.JPG


Ernesto Sábato është shkrimtar argjentinas me prejardhje arbëreshe.


Biografia

Sábato ka lindur në Rojas, provincia de Buenos Aires në Argjentinë më 24 qershor, 1911. Nëna e tij Juana Maria Ferrari rridhte nga një familje arbëreshe e Italisë, ndërsa babai i tij, Franciso Sabato, po ashtu ishte nga Italia. Ata kishin njëmbëdhjetë fëmijë, të gjithë djem. Ernesto ishte fëmija i dhjetë i familjes Sábato. Ditën që lindi, vëllau më i madh vdiq dhe e ëma e pagëzoi Ernesto sipas vëllait të tij.

Ai kreu shkollën e mesme më 1928 dhe u regjistrua në Universidad de La Plata, ku studioi fizikë dhe matematikë. Në vitin 1930 ai iu bashkua partisë komuniste dhe në atë kohë takoi Matilde Kusminsky Richter, që atëherë ishte shtatëmbëdhjetë vjeç. Të dy lanë familjet dhe studimet dhe filluan të jetojnë bashkë. Ernesto përdorte një emër konspirativ dhe ishte mjaft aktiv në parti. Në vitin 1933 ai u bë sekretar i Rinisë Komuniste, por po fillonte të zhgënjehej me partinë dhe kishte dyshime. Më 1934 ishte dërguar si delegat në Bruksel në Kongresin kundër fashizmit dhe luftës, prej aty duhej të udhëtonte për Moskë për një periudhë ‘spastrimi’. Në Bruksel Ernesto kuptoi natyrën e vërtetë të partisë komuniste dhe iku në Paris, ku jetoi i fshehur pasi partia po e kërkonte. Pa miq dhe pa para, ai fillon të shkruajë romanin e tij të parë.

Në vitin 1935 ai kthehet në Argjentinë ku martohet me Matilden dhe vazhdon studimet në Universidad de La Plata. Në vitin 1938 doktoron në fizikë dhe fiton bursë për të hulumtuar rrezatimin atomic në Laboratorin Curie në Paris. Matilde dhe djali i tyre, Jorge Federico shkojnë me të. Gjatë qëndrimit në Francë ai vazhdon të shkruajë dhe të pikturojë. Më 1939 bursa iu transferua për Massachusetts Institute of Technology. Ai kthehet në Argjentinë dhe fillon të ligjërojë matematikë dhe fizikë në Universidad de La Plata. Ftohet t’i bashkohet revistës Jugu, ku takohet me Jorge Luis Borges dhe të dy bëhen miq. Më 1941 fillon të shkruajë për gazetën La Nacion.

Në vitin 1943 ai kalon një “krizë ekzistenciale” dhe vendos të lërë shkencën dhe t’i përkushtohet krejtësisht vetëm shkrimit dhe pikturimit. Jep dorëheqje nga univeristeti dhe bashkë me familjen zhvendoset në male (Provincia de Cordoba). Fillon të shkruajë dhe shpejt përfundon librin Njëshi dhe gjithësia, që u botua më 1945. Në këtë libër Sábato haptas mohon shkencën dhe racionalen. Fiton çmime dhe nderime për këtë libër.

Roman i tij i parë Tuneli botohet më 1948. Më 1951 botohet libri tjetër Njerëz dhe dhëmbëzorë, me refleksione për paratë, arsyen dhe kalueshmërinë e kohës. Një studim për konceptet e botës dhe jetës moderne duke filluar nga Renesansa. Në vitin 1953 botohet libri Heterodoxia, që është definuar si fjalor i njeriut në krizë. Më 1955 bëhet drejtor i gazetës Mundo Argentino. Në këtë kohë Argjentina ishte në trazira politike. Më 1956 botohen dy librat më kontraverse të Sábatos: El otro rostro del Peronismo (Fytyra tjetër e peronizmit) dhe Torturas y Libertad de Prensa (Torturat dhe liria e shtypit).

Në vitin 1961 boton romanin e tij të dytë Sobre héroes y tumbas (Mbi heronjtë dhe varrezat), një studim psikologjik i njeriut i thurur me idetë filozofike të botuara më parë në librat e tij me ese. Kapitullin Raport për të verbërit shumë studiues e quajnë kryevepër të letërsisë botërore.

Në vitin 1971 fillon të shkruajë për gazetën La Opinion. Në vitin 1973 boton romanin e tretë Abaddón, el exterminador (Abadon, engjëlli i shkatërrimit), një libër për vizionin apokaliptik të botës moderne dhe për triumfin e të keqës.

Në vitin 1977 Italia i akordon çmimin “Medicci”, ndërsa më 1978, në Spanjë e dekoron me urdhrin Gran Cruz de la Orden al Mérito Civil.

Më 1984 presidenti i Argjentinës Raúl Alfonsín e emëron kryetar të Comisión Nacional sobre la Desaparición de las Personas (CONADEP), (Komisioni Kombëtar për Personat e Zhdukur), komision që ka hulumtuar rastet e personave të zhdukur gjatë diktaturës ushtarake në Argjentinë. Libri Nunca Más (Kurrë më) në të cilin jepen dëshmitë e atyre që shpëtuan dhe të dëshmitarëve të zhdukjes dhe vrasjes së mëse njëzetmijë njerëzve, është botuar si rezultat i hulumtimit të këtyre tragjedive.

Organizata e Shteteve Amerikane (O. A. S.) i jep çmimin Gabriel Mistral, ndërsa mbreti i Spanjës, Huan Karlos, e dekoron me çmimin Miguel de Cervantes. Dekorohet prapë nga Italia më 1985 me Urdhrin për Merita dhe më 1987 Fransoa Miteran, kryetar i Francës e dekoron me gradën Komandant i Legjionit të Nderit. Ka marrë gradën “Doktor nderi” (Honoris causa) nga Univeristeti Murica, Spanjë, Universidad de Rosario, Argjentinë, Universidad de Campinas, Brazil, Universidad del Litoral, Santa Fe, Università degli Studi di Torino, Itali Më 1995 në Shqipëri merr titullin Ismail Kadare, të ndarë nga fondacioni Velija. Vdiq në shtëpinë e tij në Argjentinë, më 30 Prill 2011 në moshën 99 vjeçare..
loading...

Gaspër Pali - Biografia

                                

Jeta e Gaspër Palit nuk qe thjesht një ekzistencë, por në radhë të parë një esencë. U lind në Shkodër, në një shtëpi dy katesh të lagjes Serreq, me 14 gusht 1916, kur në të gjitha pemët ndihej muzika e gjinkallave. Kur foshnja bënte rrugën e parë nga materniteti, nëpër kalldrëme trokiste djegaguri . . .

Nëna, Luçia – shtëpiake, ishte bijë e familjes Daberdaku. Babai Kola – çikërrimtar në rrënim e sipër, punonte në pazarin e Shkodrës. Bashkëshortët nxorrën në dritë plot 11 fëmijë, të fundmin Gasprin. Emri qe i përsëritur, mbasi vëllai i madh, që vdiq rreth të njëzetave quhej po ashtu.

I lindur më tepër në një komunitet, se sa në një familje, Gaspri u rrit me ndjenjën e respektit ndaj të tjerëve dhe me atë të përkujdesjes së të tjerëve ndaj tij.

Babai qytetar, ndonëse kishte për të ushqyer një ekip fëmijësh, u dha që të gjithëve arsim në vend e dy prej tyre (Zefit dhe Gasprit) edhe dije të thella në shkollimin e lartë jashtë shtetit.
Gaspri kreu shkëlqyeshëm filloren e pesë klasat e gjimnazit françeskan në qytetin e lindjes. Aty u dashurua pas muzikës, lëndë që e jepte At Martin Gjoka, ngritës i orkestrës frymore "Illyricum", ku Gaspri qe instrumentist flauti e më pas i trombës sibemol. Repertori i zgjedhur i partiturave: "Tango të famshme – Kumparsita – Plegaria – Xhelozia", që ruhet në shtëpinë e mbesës, Luçi Pali (Shantoja), dëshmon se ai e ka njohur mirë muzikën në përgjithësi e thellësisht atë që ekzekutonte me pasion. Shokë shkolle e pjesëtarë orkestre me Gasprin qenë muzikantët e talentuar Prenkë Jakova, Tonin Harapi, Simon Gjoni, Çesk Zadeja, si dhe dramaturgu Kolë Jakova, i cili kujton:
"Në vitin 1929, Martin Gjoka riorganizoi bandën e vjetër "Illyricum" dhe aty mora pjesë edhe unë (me klarinetë)".1
Tek ajo bandë Gaspri u mbrujt me kulturën e traditën e muzikës popullore dhe u njoh me disa pjesë të kompozitorëve të huaj. Me Prenkë Jakovën, në shtëpinë e tij, nëpërmjet disqeve të gramafonit apo të një radioje të vjetër, dëgjon muzikën e Shubertit, Puçinit, Hajdenit, Mozartit.

Në bankat e liceut françeskan ku drejtorë qenë Gjergj Fishta e Frano Kiri dhe mësues Anton Harapi, Bernardin Palaj, Justin Rrota, Marin Sirdani, apo lulja e inteligjencies së kohës; Gaspër Pali çan shtegun e vet poetik, që pesëmbëdhjetë vjeç, me dy sonete në sistemin metrik të kodifikuar si dhe me një vjershë "Djepi i vorfën" – ndikim nga poezia popullore qytetare. Me 4 mars 1933 përmes një eseje 4 faqesh, 17 vjeçari paraqet formimin e tij filozofik, në një apologji idealiste model: "Mbi natyrë të Zotit".

Me 11 korrik të atij viti Gaspër Pali me 16 shokë të liceut "Illyricum" themeloi Shoqninë "Djelmnia Antonjane" e njohur për vlerat e saj kulturore, fetare e atdhetare. Nga regjistri i mbledhjeve të para na kanë mbërritur 2 vargje, shkruar pranë firmës së Gaspër Palit:

"Në mes të tjerëve pa zjarr mbete".
"Në shpia derdhet veç ankim".
Përmes tyre liceisti pasqyronte plagët që kishte vendi ynë në ato vite. 2
Përballë shtëpisë së familjes Pali banonte këngëtari i mirënjohur popullor Kolë Gurashi që i gjinikoi të riut pasionin për mbledhjen e folklorit dhe studimin e tij. Asaj rruge Gaspri nuk do t`i ndahej edhe kur të afirmohej si shkrimtar.

Me 23 prill 1933, përmes modifikimit të Statutit Themeltar të Shtetit, shkollat private u mbyllën. Gaspri kaloi në degën klasike të Gjimnazit të Shtetit Shkodër, ku mori dëftesën e pjekurisë në seksionin e pranverës të vitit shkollor 1934-1935. Bankat qenë skrivania e lirikave të tij prekëse e njëkohësisht vendi ku mori vlerësimet dhe vërejtjet e dy Filipëve: Filip Ndocajt, shokut të klasës dhe Filip Fishtës, profesorit kompetent të letërsisë.

Një vëlla tre vite më i madh se Gaspri, Zefi, që po specializohej për mjek në Vjenë, e frymëzonte të ndiqte studimet e larta. Por me se? Rioshi kërkoi bursë shtetërore, por nuk iu dha. Boshllëkun e vitit shkollor 1935-1936, që e kaloi si i papunë, e mbushi disi me debutimin me 15 shkurt 1936, në revistën "Rilindja" të Korçës. Poezia "Natë shtregullash" ishte shkruar në varg të ç’lirshëm, si ai i disa poetëve të spikatur të atyre viteve, të cilët po sillnin njëkohësisht një formë dhe një përmbajtje të re në letrat shqipe.

Ky botim i suksesshëm jashtë Shkodrës, që e shndërroi Gaspër Kolë Palin në një emër të ri arti në atdhe, e nxiti familjen të bënte një sforcim, të tejkalonte për një çast gjendjen e pamundur ekonomike dhe ta regjistronte poetin e ri, në tetorin e 1936-ës, në Fakultetin e Letërsisë të Firences në Itali.

Gaspri ndoqi studimet për katër vite rresht në të njëjtën degë me shkrimtarin e ardhshëm Filip Ndocaj, me të cilin e lidhte një miqësi e kahershme qysh nga "Illyricum"-i. Në Firence ai shoqërohej me mjaft studentë bashkatdhetarë, që ia hiqnin paksa mallin e vendlindjes. Megjithatë vitet e arta studenteske ai do t`i quante mërgim . . . Gaspër Pali shkoi në qytetin e Dantes si poliglot. Ai dinte me themel, që nga liceu françeskan, greqishten e vjetër, latinishten, italishten. Gjermanishten e mësoi si autodidakt me ndihmën e të vëllait, Zefit, që më 1935 mbaroi studimet në mjekësi në Grac të Austrisë. Librat në gjuhë të huaja, që ende sot ndodhen në bibliotekën e familjes Shantoja dëshmojnë edhe përmes ndonjë shënimi të vogël të Gasprit, për formimin filologjik dhe për preferencat e tij letrare.
Sa mbërrin në Firence, në tetor e dhjetor 1936 Gaspri vendos lidhje me revistën shkodrane "Cirka", tani me stofin e mbledhësit dhe argumentuesit të folklorit, duke përdorur pseudonimin Gimi. Në janar të 1937 do të botojë aty një novelë folkloristike, "Plaka jonë" ku do të shfaqet me profilin e prozatorit.

Me 1 gusht 1937, kur vdiq Ndre Mjeda, Gaspri ishte me pushime në Shkodër. Rregullat kërkonin që për një klerik të thjeshtë varrimi të bëhej pa ceremoni. Por Gaspri me shokët antonjanë kërkuan trupin e Poetit. Atëherë edhe kisha jezuite u vesh me të zeza. Mes blerimit të gjetheve, në një nga kurorat, Gaspri kishte shkruar: "Universitarët – Mësuesit të vet". Kështu poeti nderonte MJESHTRIN.

Më 1938 nga Italia vendos lidhje me kryeqytetin shqiptar duke botuar novelën "Prangat e arta" në gazetën "Java". Ndërsa më 1940 brenda Firences do të botojë një poezi shqip, në revistën "Numero unico degli universitari albanesi".

Tri ngjarje tronditëse do ta plagosnin zemrën e poetit lirik. E para, pushtimi i atdheut nga gjuhëfolësit e po atij vendi ku ai po kulturohej. E dyta, dashuria fundtrishtuar me një vajzë siciliane, studenten Kleyde, që papritmas sëmuret rëndë. E treta, ndarja përfundimtare nga trumba, kur zbuloi përmes tingullit që i dilte nga mushkëritë, shenjat e para të TBC-së. Ishin gjithsesi tepër për një 23 vjeçar hollak dhe sentimental, që fliste gjithnjë me gjysmëton muzikor.

Ja si shfaqet shkrimtari Gaspër Pali, në një kujtim të 1937-ës, të letrarit të ri të asaj kohe Kolë Ashta:
"Më flet mbi letërsinë e re shqiptare, sidomos mbi veprat e Koliqit, të cilat e shtyjnë Palin kah një drejtim i ri letrar . . . Një turmë shkrimtarësh endet në mendën e tij . . . me nji hov të fuqishëm flet mbi shkrimtarët italianë të shekullit tonë.

Pirandello, D`Annunzio, Deledda, Verga, Fogazzaro ia shndrisnin shpirtin . . . Steinbek, Dostojevski, Zweig, Neuman, Proust, Wilde, Buck, Hamsun e sa të tjerë përpihen prej shpirtit t`etshëm qi lypë freskim".3
Le ta shohim këtë poet elegant në vargje dhe në paraqitje edhe përmes dëshmisë gojore, dhënë në Romë me 08. 11. 1999, të zonjës Itale Koka, fiorentine:
"Gaspër Palin e kam pasur shok kursi. Ishte i gjatë, brun, me flokë të lëmuar e tepër të zinj, që i shndrisnin mbi syze. Një dridhje e lehtë duarsh i vihej re kur niste të shkruante. Serioz, plot edukatë, i njerëzishëm. E donte natyrën dhe i pëlqente të bënte shetitje. I pëlqente të shkruante poezi dhe nganjëherë na i lexonte mua dhe burrit tim, Mikelit, që ishte student shqiptar e njëkohësisht shok i ngushtë i Gasprit. Shpesh vizitonim të tre muzetë, veçanërisht Galleria degli Uffizi. Gaspri dashurohej me gjërat e bukura si p.sh. panorama e Firences e parë nga Piazzale Michelangelo, urat e bukura mbi lumin Arno, gjërat antike, kishat artistike të restauruara dhe gjithça në to. Binte në kontemplacion me qiellin. Kur i thoshim mbrëmjeve: A pe ndonjë yll tjetër?, nuk fyhej. Mik i mirë! Megjithatë në bisedat e tij kishte diçka të trishtë . . ."

Në fillim të viti shkollor 1940 – 1941 Dr. Gaspër Pali u emërua profesor i shqipes në Gjimnazin e Shtetit Shkodër, ku afërsisht dy vite shkollore punoi me aftësi e zell. Revistat më në zë të kohës kërkojnë të thithin firmën e poetit dhe penën e kritikut letrar Gaspër Pali. Kështu drejtuesi i revistës "Shkëndija" në Tiranë, shkrimtari Ernest Koliqi, në hapësirën e një viti (shtator 1941 – qershor 1942) i boton tri poezi dhe një ese. "Hylli i Dritës" , sapo Gaspri kthehet në Shkodër, në shtator 1940 i boton një studim të gjërë mbi letërsinë e huaj. "Cirka" në nëntor 1941 boton broshurën 31 faqesh "Cordignano në gjyq para botës", ku Gaspri është bashkautor me një grup profesorësh të Gjimnazit të Shtetit Shkodër. Broshura qe shembull i një polemike shkencore dhe pati një jehonë të fortë në mbarë Shqipërinë e më tej.

Por ky bum intelektual-artistik nuk vazhdoi gjatë. Në gjysmë të dhjetorit 1941 Gaspri u sëmur për të mos u çuar nga shtrati. Më tepër lexon në pesë gjuhë. Poezinë e fundit e shkruan në spitalin e Tiranës me 2 shkurt 1942. As kujdesi i të vëllait, Zefit, doktor ftiziatër-rentgenolog s`mundi t`ia zgjasë jetën, që iu ndërpre, po në verë, po në Shkodër, me 21 korrik 1942, kur në të gjitha pemët përhapej gumëzhima e mbytur e gjinkallave.

Shuarja e yllit të Gaspër Palit pikëlloi veçanërisht kolegët e penës, që mbetën me një frymëzues më pak. Letrave shqipe iu përsërit si një skemë a si një makth vdekja e poetëve në rini. Kështu me Kolë Mirditën (Helenaun), kështu me Millosh Gjergj Nikollën (Migjenin) , kështu me Veli Stafën(Platonicusin), kështu me Gaspër Palin (Gimin), kështu . . .

"Kishte ndrrue jetë nji puntuer i letrave shqipe . . . nji zemër që kishte vuejtë thellë jetën".4 Kështu do ta përcillte në banesën e fundit një nxënës i tij.

"Një shpresë e gjallë i fiket letërsisë sonë. Nji lavrues i ri i dhanun me gjithë shpirt mbas letrave shqipe".5 Kështu do ta kujtonte vetëm mbas tre muajve në Romë, studenti (më vonë Profesori) Kolë Ashta.

Ndërsa në Mars 1944, Agron Libhova do ta përgjithësonte: "Flamurtarët e kanë jetën e shkurtë. Tue luftue ata bijnë".6
Të bëjnë përshtypje këto tre vlerësime menjëherë pas vdekjes, që janë më tepër realiste se sa panegjerike; në një kohë kur Gaspër Pali gjatë periudhës së tij të shkurtër krijuese (1931-1942) botoi gjithsej 13 krijime, 8 në prozë dhe vetëm 5 në poezi. Për të arritur tek epiteti "flamurtar" ndikoi patjetër edhe botimi i 5 vjershave të tjera tek revista "Fryma", 1944, nga vëllimi "Bisedë me vetvedin", që Gaspër Palit i mbeti në dorë si projekt. Por e vërteta rreth portretizimit të saktë të Gaspër Palit nga bashkëkohësit në gjalljen e tij a fill pas vdekjes, bërë në shtyp a në biseda të lira, është e thjeshtë. Ata kishin lexuar e komentuar edhe dorëshkrimet poetike të Gaspër Palit, pra bisedën e tij me vetveten e me të tjerët dhe kësisoj njihnin mirë bërthamën e saj rrezatuese. Tipik është rasti i shkrimtarit Filip Ndocaj, të cilit Gaspër Pali ia besoi dorëshkrimet përfundimtare të veprës së tij.

Pas vitit 1944, në ndryshim nga të eskomunikuarit e mëdhenj: Fishta, Konica, Prennushi, Palaj, Shantoja, Harapi, Koliqi, Haxhiademi etj., Gaspër Pali, ashtu pesimist dhe sentimental, figuron në tekstet shkollore për shkollat e mesme, si p.sh. "Histori e letërsisë shqipe" e Prof. Dh. S. Shuteriqit, Tiranë, 1960. Emri i përmendej në formën e zvogëluar, G. Pali. Por as edhe një vjershë e G. Palit nuk përfshihej në antologjinë letrare. Edhe pas botimit të 19 poezive të tij më 1959 nga shkrimtarët Nasho Jorgaqi e Filip Ndocaj në vëllimin "Hyjt mbi greminë" (ku 5 poezi të tjera nuk e kaluan dot provën e zjarrtë të censurës), gjendja nuk ndryshoi shumë. Përmendej me kujdes në "Histori e letërsisë shqiptare", Tiranë, 1983; jepej ndonjë leksion për të në kuadrin e poetëve minorë, në Universitetin Shtetëror të Tiranës, por vazhdonte të mos kishte as edhe një përfaqësim në antologjitë shkollore. Gjithsesi duhet thënë se vepra e Gaspër Pali u qëndroi gjithfarë revolucionarizimeve dhe luftërave klasore, jo me peshën ideologjike të saj, por me finesën estetike.

Dalja e vëllimit të hollë poetik më 1959 dhe ajo e përmbledhjes "Bisedë me vetvedin" më 2000 qenë një shërbim i madh për njohjen më të plotë të poetit Gaspër Pali jo veç nga bashkëkohësit, të cilët kishin një vizion të qartë, por në radhë të parë për brezat e rinj; të lexuesve, të shkrimtarëve, të studiuesve.

Personalitete të njohura të kulturës si Kolë Ashta (1942), Qemal Draçini (1945;1995-botim postum), Mark Gurakuqi (1966), Rinush Idrizi (1972), Gjergj Zheji (1988), Robert Elsie (1995), Robert Shvarc (1997), Perikli Jorgoni (2000) do t`i kushtojnë një vëmendje të posaçme Gaspër Palit në librat, studimet, artikujt apo intervistat, duke arritur majën në vlerësimin e argumentuar të Nasho Jorgaqit (2000): "Pionier i poezisë moderne shqiptare".7

Nëse jeta e poetit u mbyll brenda gjysmës së parë të shekullit të njëzetë, vepra e tij mbetet e hapur në shtrirjen e mijëvjeçarit të tretë.

loading...

Irfan Salihu Biografia - ( Audio -Me zë) - Biografia e Hoxhës Irfan Salihu

loading...

Shefqet Krasniqi Biografia - Biografia e Hoxhë Shefqet Krasniqit

loading...

Veton Surroi - Biografia

Veton Surroi është publicist dhe politikan i njohur shqiptar dhe themelues e udhëheqës i Partisë Reformiste ORA. Ai është deputet i Kuvendit të Kosovës që nga viti 2004. Surroi në vitin 1997 themeloi gazetën e përditshme më të lexuar në Kosovë, "Koha Ditore", dhe për disa vite punoi si kryeredaktor në këtë të përditshme.

Më vonë, i pakënaqur me elitën politike në Kosovë ai vendosi të futet ne skenën politike duke e themeluar Listën Qytetare ORA, të cilën më pas e shndërroi në parti politike. Në zgjedhjet e përgjithshme në Kosovë, të mbajtura ne vjeshtë të vitit 2004, ORA morri 6.2% të votave dhe siguroi shtatë ulëse në Kuvendin e Kosovës.

Veton Surroi vjen nga një familje e njohur shqiptare dhe i ati i tij, Rexhai Surroi, ishte ambasador i ish-RSF Jugosllavisë në Spanjë dhe në një numër të vendeve Latino Amerikane. Si rrjedhojë, Surroi e kaloi një pjesë të jetës së tij në botën spanjisht-folëse dhe u shkollua atje.

Veton Surroi u diplomua nga Universiteti i Mexico City-it dhe flet një numër gjuhësh të huaja, si anglisht, spanjisht, serbo-kroatisht dhe gjuhën amtare shqipe.Njeherit eshte edhe anetare i rregullt i Grupes se Bilderbergut qe nga 1 Qershori 2000 i mbajtur ne Bruksel. Me 3-4 maj 2009 ka marre pjese ne mbledhjen e 57 te radhes te grupes se Bilderbergve ne nje paralagje elite te Athines-Vuljagmen.
loading...

Viktor Canosinaj - Biografia

Viktor Canosinaj lindi në vitin 1960 në Vlorë. Fëmijërinë dhe rininë i kaloi në qytetin e Durrësit. Pas studimeve universitare ne Gjuhë - Letërsi, punoi mësues letërsie, gazetar dhe përkthyes. Ai gjithashtu ka punuar për kujdesën e fëmijëve në një fshat të SOS-it. Në vitet 70 publikonte poezi dhe vjersha të shkurtra. Ndërsa në fillim të viteve 80 botoi librin e tij të parë për fëmijë, duke ndjekur me botimin e tij të parë për të rritur në vitin 1989 me anë të cilit fitoi edhe një çmim kombëtar. Pas rënies së komunizmit, Canosinaj doli si një prej autorëve më popullor të Shqipërisë në botimin e librave për fëmijë dhe të rinj. Aktualisht jeton në Tiranë dhe punon për Parlamentin shqiptar, por duke ia kushtuar pjesën më të madhe letërsisë.


Katër "yje" në qytet (1989)
Ata kërkonin lumturinë (1998)
Mikjon / Piratja syboje qielli novele (1999)
Lulet e përgjakura te 7 marsit (1999)
Ne rruge roman (2000)
Ikja e pëllumbave roman (2000)
Lamtumire guacka ime (1999)
Meriyll (2001)
Dashuri në ikje (2001)
Monstrat e Rrugës së Mimozave roman (2002)
Të gjithë tulipanët e botës roman (2003)
Lufta në udhëkryq (2003)
Vite blu (2006)
Një dashuri sa dy oqeane (2007)
Endrrat e anijes me vela roman (2004)
Foleja e madhe perralla dhe tregime (2004)
Qeni milioner roman (2003)
Neser do te jete ndrysheroman (2008)
loading...

Virgjil Muçi - Biografia


Virgjil Muçi u lind në Tiranë më 18 gusht 1956.

Veprimtaria e tij letrare e artistike është tejet e gjerë dhe e larmishme. Autor i mëse 10 librave që rrokin një krijimtari që zë fill me prozën e shkurtër e të gjatë, për të vijuar më pas me poezinë, kinematografinë dhe, së fundi, edhe në lëmin e kritikës letrare.

Kontributi i tij është i ndjeshëm edhe në fushën e përkthimit me rreth 13 tituj nga gjuhë dhe autorë të ndryshëm, si: Sontag, Lindgren, Bukowski, Albahari, Kagan, Edgar, Rothschild, Dickens, Christie, Candito, Salleo etj.

Gjithashtu ai është aktiv edhe në shtypin e përditshëm e atë periodik me shkrime kryesisht nga fusha e kulturës.
loading...

Adem Gajtani - Biography


Adem Gajtani - Biography
  

Born: 1935 in Besianë.

Education: elementary and secondary school in Pristina, studied law in Belgrade at the beginning, then went to Skopje.

Activities: devoted to journalism, working as a correspondent in Skopje Renaissance, and editor of the cultural section in the newspaper Flaka. Has translated works by Albanian Macedonian language and vice versa.

Died: in 1982 in Skopje.


Adem Gajtani  Biography,biography of Adem Gajtani
loading...

Kolë Idromeno - Biografia



Kolë Idromeno ishte piktor, skulptor, fotograf, arkitekt dhe inxhinier i njohur shqiptar.

U lind në Shkodër në vitin 1860. Studioi në Venedik.

Në vitin 1923 në Shkodër hapi të parën ekspozitë.

Mbante letërkëmbim me Vëllezërit Lumier nga Parisi.

Hapi ekspozitë në Budapest (1900) dhe New Jork (1939)

Kolë Idromeno - Biografia,cka ishte me profesion Kolë Idromeno,kur u lind Kolë Idromeno,ne cilin vit lindi Kolë Idromeno,ku studio Kolë Idromeno,ku u lind Kolë Idromeno
loading...

Flora Brovina - Biografia




Flora Brovina u lind më 30 shtator 1949 në Skenderaj.

Studimet i filloi dhe mbaroi në Fakultetin e Mjekësisë në Prishtinë.

Ka botuar disa vëllime me poezi dhe ato janë: ”Vërma emrin tim” (1973), “Bimë e zë” (1979), “Luleborë” (1988), “Mat e çmat” (1995) dhe “Thirrje e Kosovë” (1999, në kohën kur ajo ishte në burgun e Pozharevacit në Serbi).

Në vitin 1999, në një kohë kur fati i Flora Brovinës pas arrestimit ishte i panjohur, ajo mori çmimin Tucholsky për vitin 1999 ’in absentia’ nga PEN Klubi Suedez.

Flora Brovina - Biografia,Ku dhe kur lindi Flora Brovina,ku i kreu studimet,cilat jane veprat e saj,cilat çmime i morri
loading...

Ernest Koliqi - Biografia


Ernest Koliqi lindi më 20 maj,1903 në Shkodër.

Familje: patriotike.

Shkollimi:1918-1921- kolegj të Bergamos dhe Milano-Itali.

1933-regjistrohet në Universitetin e Padovës.

1937-diplomon me temën “Epika popullore shqiptare”.

Aktivitete:1923- me Anton Harapin,Nush Topallin themelon revistën “Ora e maleve”.

1924-pjesëmarrës në Shoqërinë patriotike “Bashkimi” krijuar nga Avni Rrustemi.

Strehoi Norbert Joklin(albanalog austriak) nga duart e nazistëve.

1940-themelon revistën “Shkëndija”-Tiranë.

1957-1973- ndihmon botimin e revistës letrare“Shejzat”-Romë(botohet 16 vjet rradhazi)

U internua 5 vite në Tuzlë,B.e Hercegovinë,se ishte në listën e revolucionerëve të ndjekur nga forcat e Ahmet Zogut.

Punoi: sekretar personal i Luigj Gurakuqit,sekretar në Ministrinë e Brendshme,mësues në Shkollë tregtare –Vlorë,professor në gjimnazin Shkodër.

1939-emërohet në katedrën në gjuhë dhe letërsi shqipe – Romë,pastaj ishte ministër i arsimit dhe hap shkolla shqipe në Kosovë,Maqedoni Shqipëri. 71

1942-1943-kryetar i Inst.të studimeve Shqiptare.

1944-profesor i Albanologjisë në Universitetin e Romës.

Vdes: 15 janar 1975,Romë.
loading...

Bedri Hysa - biografia dhe bibliografia


Bedri Hysa, bedri hysa,biografia,jeta


Bedri Hysa (1935) u lind në Mitrovicë në një familje të ardhur nga Stagova e Kaçanikut.

Shkollën fillore dhe gjimnazin i kreu në Kaçanik, kurse studimet për Gjuhë dhe letërsi shqipe në Fakultetin e Filologjisë në Universitetin e Prishtinës.

Ka qenë drejtor i Bibliotekës Kombëtare dhe Universitare të Kosovës.

Ka botuar pesëmbëdhjetë libra me poezi dhe një monografi për Bibliotekën Kombëtare dhe Universitare të Kosovës.

Poezia e tij është përkthyer në: anglisht, turqisht, arabisht, polonisht, rumunisht, maqedonisht, sllovenisht, serbokroatisht etj.; është përfaqësuar në shumë antologji shqipe dhe është bërë objekt studimi nga kritikë të ndryshëm, kurse parathënie dhe pasthënie për librat e tij kanë shkruar edhe: Dr. Ibrahim Rugova (parathënie për librin në serbokroatisht “Shprushja e kohës”), Dr. Ag Apolloni (pasthënie për librin “Te(k)st(l)ament”) dhe Dr. Sali Bashota (parathënie për librin me poezi të përzgjedhura “Vetëtin njeriu”).

Nga kritika shqiptare poezia e Bedri Hysës është vlerësuar si poezi e veçantë dhe me stil unik në kuadër të letërsisë bashkëkohore shqipe.


BIBLIOGRAFIA

1. Bedri Hysa, Duke kërkuar njerinë (poezi), Prishtinë, Rilindja, 1973
2. Bedri Hysa, Erë në erë (poezi), Prishtinë, Rilindja, 1975
3. Bedri Hysa, Myshqe (poezi), Prishtinë, Rilindja, 1977
4. Bedri Hysa, Paskajore (poezi), Prishtinë, Rilindja, 1980
5. Bedri Hysa, Shekullore (poezi), Prishtinë, Rilindja, 1985
6. Bedri Hysa, Pikë e pesë (poezi), Prishtinë, Rilindja, 1987
7. Bedri Hysa, Kohë Kosove (poezi), Prishtinë, Rilindja, 1991
8. Bedri Hysa, Këtu është Troja (poezi), Prishtinë, Rilindja, 1994
9. Bedri Hysa, Në mes fjala e bekuar (poezi), Prishtinë, Rozafa, 2000
10. Bedri Hysa, Maja (poezi), Prishtinë, Rilindja, 2002
11. Bedri Hysa, Sizif a je shqiptar (poezi), Prishtinë, Faik Konica, 2004
12. Bedri Hysa, Orë e mirë (poezi), Prishtinë, Faik Konica, 2006
13. Bedri Hysa, (S)a je njeri (poezi), Prishtinë, Faik Konica, 2007
14. Bedri Hysa, Te(k)st(l)ament (poezi), Prishtinë, Faik Konica, 2009
15. Bedri Hysa, Tempulli i librit (monografi), Prishtinë, BKUK, 2009
16. Bedri Hysa, Shoka e ylberit (poezi), Prishtinë, 2012

Bedri Hysa krijimtaria letrare,veprat letrare,poezi,Bedri Hysa vepra nga Bedri Hysa,Bedri Hysa shqip,Bedri Hysa,krijimtaria letrare e Bedri Hyses,biografia,jeta dhe vepra
loading...

Ali Asllani - Biografia






Ali Asllani - Biografia


Lindi:1882,Vlorë

Familja :intelektualësh.


Shkollimi : mësimet fillore i mori në Vlorë,të mesmet në Janinë dhe të lartat(shkencat politiko-shoqërore dhe administrative) në Stamboll.

Punoi: si administrator në Perandorinë Osmane,ministër,diplomat në qeverinë e Zogut,përkthyes në Institutin e Shkencave.



Vdiq : 1966.

ali asllani jeta,biografia,biografia dhe jeta e Ali Asllanit
loading...

Viktor Hygo - Biografia





Lindi : më 1802 në Bezanson,Francë lindore

Familja:Intelektuale, i ati general i Napoleon Bonapartës , e ëma grua aristokrate rojaliste.

Si fëmijë jetoi në Francë ,Spanjë dhe Itali.

Aktivitetet: Shërbeu si ushtarak i Napoleonit,më 1812 kthehet në Paris vazhdon jetën me familjen,regjistrohet në kolegjin Kordie.

Më 1817 mer pjesë në konkursin e Akademisë Franceze ku mer vendin e parë.

Studioi në fakultetin politeknik dhe përfundoi në drejtësi.Më 1841 u bë anëtarë i akademisë Franceze.

Më 1848 u zgjodh Hugo në parlament nga Luigj Napoleoni III,nipi i Bonapartës.


Vdiq më 1885 

viktor hygo biografia,jeta,kur lindi viktor hygo,kur vdiq,kur vdic viktor hygo,ku lindi,ne cilin vend lindi
loading...

Vehbi Kikaj - Biografia dhe veprat


Vehbi Kikaj është poet e prozator i letërsisë sonë për fëmijë.

Vehbi Kikaj lindi në Lupç të Poshtëm të Podujevës në vitin 1942.

Vehbi Kikaj ka shkruar libra me vjersha si: ''Gurrat'', ''Zogu i argjendtë'', ''Shtëpia ime ka sy''.

Ka shkruar romanin: ''Sarajet e bardha''.

Ka drejtuar revistën për fëmijë ''Pioneri''.

Vehbi Kikaj vdiq në vitin 1986.

Pas vdekjes, në kuadër të kompletit të veprave të tij, iu botua libri me vjersha ''Ecjen e mësoi prej lumit''.

vebi kikaj biografia,jeta,vepra,vehbi kikaj biografia
loading...

Jetish Bislimi (Vishi) - Biografia

Jetish Bislimi (Vishi)  lindi më 1 maj 1914 në fshatin Vërban nga e ëma Kadirja dhe i Ati Salihi. 

Shkollën fillore e kreu në Gërmovë më 1927, kurse Medresen e Isabegut, gjegjësisht të Medahit në Shkup më 1939. 

Gjatë karrierës së tij si mësues për arsye politike e hudhën dallgët e jetës në disa vende të ndryshme të: Kosovës, Karshiakës, Dërvendit të Kumanovës si dhe të Karadakut të Shkupit.

Gjatë karrierës së tij pati fatin të hapë shkolla për herën e parë në gjuhën shqipe në 4 vende: në Vërban më 1 qershor 1943, në Rashqe të Dervendit të Shkupit më 10 shkurt 1945, në Zhelinë të Tetovës më 1 shtator 1945 dhe në Chicago të SHBA më 1 shtator 1973 deri më 30 maj 1977. 

Në këto katër vende Jetish Bislimi (Vishi) për herën e parë  zhvilloi germën e parë në gjuhën shqipe. 

Nga kjo farë e mbjellur nga Jetish Bislimi (Vishi) tani numërojmë me qindra shkollarë të profileve të ndryshme në katër anët e botës.
 

Po kështu emri i tij ka qenë edhe në disa faqe të historisë si në librin e Tahir Berishës “Trojet që nuk shuhen”, mandej në librin e tij “Emrat që nuk harrohen”.Poashtu është përmendur edhe në librin e Dr. Muhamet Pirrakut “Mulla Idriz Gjilani”.Gjithashtu edhe në revistën javore “ORA” nr. IV.
 

Jetish Vishi përmendet edhe në revistën “Shkëndija” të datës 1 qershor 1951 me rastin e 50-vjetorit të hapjes së shkollës fillore në Vërban si vit jubilar.


Shkruar nga: Agon F. Bislimi


Jetish Vishi,biografia, jeta,vepra, biografia dhe jeta, jeta dhe biografia, Jetish Bislimi- Vishi,biografia, Jetish Vish,jeta dhe veprimtaria e Jetish Vishit - Bislimit, nacionalisti Jetish Bislimi- Vishi, Jetish Vishi- Bislimi Verban,dita e clirimit verba,clirimi nga bullgaria
loading...

Kur u lind Hoxhë Irfan Salihu ?

Hoxhë Irfan Salihu u lind më 1971 në qytetin e Prizrenit, ku edhe me sukses e përfundoi shkollimin fillore. 

Lexo më shumë: Irfan Salihu - Biografia

kur u lind Hoxhe Irfan Salihu,Irfan Salihu, Irfan Salihu vendi i lindjes,
loading...

Rexhep Qosja - biografia

Rexhep Qosja,qosja,rexhep qosja,REXHEP QOSJA FOTO
Rexhep Qosja



Rexhep Qosja lindi më 25.VI.1936 në Vuthaj të Malit të Zi. 

Katër klasat e para të fillores i kreu në Vuthaj, kurse gjysmëmaturën në Guci. 

Më 1959 mbaroi Shkollën Normale në Prishtinë, ndërsa më 1960 u regjistrua në Degën e Gjuhës dhe të Letërsisë Shqipe të Fakultetit Filozofik të Prishtinës ku u diplomua më 1964. 

Lexo edheveprën : Vdekja më vjen prej syve të tillë 


Në vitin 1967 Rexhep Qosja  pranohet asistent në Institutin Albanologjik të Prishtinës dhe gjatë viteve 1967/68 specializon shkencën e letërsisë në studimet e shkallës së tretë në Fakultetin Filologjik të Universitetit të Beogradit. 

Më 1969 zgjidhet bashkëpunëtor shkencor i Institutit Albanologjik të Prishtinës. Në vitin 1971 mbrojti tezën e doktoratës mbi jetën dhe krijimtarinë e Asdrenit. 

Pas doktorimit, më 1972, është zgjedhur, një herë bashkëpunëtor i lartë e, pastaj, këshilltar shkencor në Institutin Albanologjik, profesor inordinar dhe, mandej, profesor ordinar në Fakultetin Filozofik të Prishtinës. 

Rexhep Qosja Ishte drejtor i Institutit Albanologjik prej vitit 1972 deri në vitin 1981, shef shumëvjeçar i Degës së Letërsisë dhe të Gjuhës Shqipe të Fakultetit Filozofik dhe, gjatë viteve 1974-1975, kryeredaktor i jashtëm i revistës letrare Jeta e Re.

Ka botuar një numër të madh recensionesh, vështrimesh, artikujsh, sprovash, trajtesash dhe studimesh nëpër shumicën e revistave shkencore dhe letrare, duke trajtuar në to çështje të veçanta të letërsisë shqipe e të krijimtarisë letrare në përgjithësi. 

Deri tani ka botuar 16 libra , në mesin e të cilëve edhe Historinë e romantizmit shqiptar, në tri vëllime. Punime apo vepra të veçanta i janë përkthyer në disa gjuhë. 

Libri Letërsia dhe kritika i është botuar në serbokroatishte, kurse romani Vdekja më vjen prej syve të tillë i është botuar në serbokroatishte, në sllovenishte dhe në bullgarishte. 

Drama Sfinga e gjallë i është botuar në serbokroatishte, kurse drama Beselam pse më flijojnë, në arabishte. 

Proza ese e studime i janë botuar edhe në rusishte, në frëngjishte, në rumanishte, në turqishte, në maqedonishte e në hungarishte. 

Është përfaqësuar në antologjitë e prozës shqipe të botuara në Jugosllavi, në Paris, në Moskë dhe në antologjitë e eseve të kombeve e të kombësive të Jugosllavisë, të botuar në Lubjanë.

Për krijimtarinë shkencore dhe letrare është çmuar me: Shpërblimin e qytetit të Prishtinës, më 1968; me Shpërblimin Krahinor të Dhjetorit më 1969; me dy shpërblime të SHSH të Kosovës, më 1972 dhe 1974 dhe me Shpërblimin e RS të Serbisë – 7 Korriku, më 1975.



Rexhep Qosja është marrë edhe me veprimtari politike; në periudhën 1998-2000 drejtoi një parti politike në Kosovë.




Në vitin 2000 kryetari i Republikës së Shqipërisë i ka dhënë Rexhep Qosjes çmimin “Nderi i Kombit”.


Postime të ngjashme:

Vdekja më vjen prej syve të tillë 

Fragment Vdekja më vjen prej syve të tillë

Rexhep Qosja -  biografia, biografia Rexhep Qosja,Rexhep Qosja 
loading...

XHORXH GORDON BAJRONI-Biografia

Lindi:më 1788 në Londër

Familja: Fisnike

Shkollimi:U shkollua në një shkollë të fëmijëve të pasur vazhdon studimet në Universitetin e
Kembrixhit.

Studion gjuhën dhe letërsinë klasike greko-latine,historinë e vjetër atë të Lindjes.

Lexoi shkrimtarë francize të shek XVIII m Volterin , Rusonë.

Aktivitetet:I ati së bashku me të u vendos në Skoci,në Albred , natyra dhe njerëzit që dinin legjenda më von do i shërbejnë për veprat që do të koncipojë.Si fëmijë lëndoi këmbën dhe mbeti tërë jetën i çalë,kish temperament eksploziv,i paqëndrueshëm dhe me kompleksin e inferioritetit.Kish të ëmën zemrake.Në moshë dhjetë vjeçare trashëgoi pasuri pasurinë familjare nga kushëriri i tij me titullin e lordit.Pasi kreu fakultetin u paraqit në parlamentin anglez më 1809,në dhomën e Lordëve.Më 1809 u largua nga Anglia , nisi turne për në Portugali,Spanjë,Malti,Greqi,Turqi dhe Shqipëri.Më 1812 kthehet në Angli.Gruaja me fëmijën e posalidur i kërkon divorc,ndahet me pikëllim shkon në Zvicërr.Nga Zvicrra kalon në Itali.Mori pjesë në luftën greke ashtu si shkrimtari shqiptar Marko Boçari .


Vdiq në Greqi nga sëmundja e Malaries më 1824.
loading...