Ruaje këtë postim Ruaje këtë postim

Merrni njoftime per postimet e reja

Search This Blog

Showing posts with label Agjerimi. Show all posts
Showing posts with label Agjerimi. Show all posts

SEKRETET E AGJERIMIT TE PRANUAR


-Agjerimi eshte tri shkalle:
1. Agjerimi i pergjithshem i cili perfshine ndaljen nga ngrenja, pirja dhe marredheniet bashkeshortore;
2. Agjerimi i veqante i gjymtyreve i cili perfshine;
- Uljen e shikimit dhe ndalimi i shikimit te çdo gjeje qe eshte mekat dhe e urrejtur.
- Ruajtjen e gjuhes nga fjalet e pahijshme, genjeshtra, gibeti (pergojimi), thashethemet, nga fjalet amorale, te padobishme, te kota, nga grindja dhe polemikat e panevojshme;
- Ndalimi i degjimit nga çdo gje qe eshte e urrejtur sepse çdo gje qe eshte e ndaluar te flitiet, eshte e ndaluar edhe degjimi i saj;
- Ruajtja e gjymtyreve tjera siç jane duart dhe kembet nga mekatet dhe nga te urrejturat;
- Kujdesi per ushqim me te cilin bejme iftar qe te jete hallall e te mos jete haram sepse nese eshte i fituar ne menyre jo te lejuar dhe bejme iftar me ate ushqim atehere eshte sikurse shembulli i atij qe nderton nje pallat dhe rrenon nje shtet;
- Te jete zemra e agjeruesit pas iftarit e lidhur dhe e varur ndermjet frikes dhe shpreses sepse ai nuk e din a i eshte pranuar agjerimi apo i eshte refuzuar.
3. Agjerimi i veqante i zemres;
i cili perfshine agjerimin perkatesisht mos preukopimin e zemres dhe mendjes se agjeruesit me gjera te panevojshme dhe te ndaluara nga Allahu, por te jete zemra dhe mendimet e agjeruesit te angashuara se si te arrijne kenaqesine e Allahut dhe permes saj te fitojne shperblimet e Tij.
Nese agjeruesi mundohet dhe i realizon keto virtyte gjate agjerimit te Ramazanit, do te jete me larg prej grupit te njerezve te cilet i permende i Derguari i Allahut (paqja dhe meshira e Allahut qofte mbi te), ku ka thene:
"Sa jane ata qe agjerojne e nga agjerimi i tyre nuk kane asgje, perveq urise dhe etjes" dhe do te jene me afer dy thenieve tjera: "Ai i cili e agjeron muajin e Ramazanit me besim dhe shpreson ne shperblimin i falen mekatet e meparme" (Transmeton Ahmedi) dhe "Ai i cili e agjeron nje dite ne rruge te Allahut, Allahu i Lartesuar ia largon (per kete dite) fytyren e tij nga zjarri shtatedhjete pranvera".(Transmeton Ahmeti)

Burimi: Të përfitojmë nga H. Irfan Salihu

-Agjerimi eshte tri shkalle:
1. Agjerimi i pergjithshem i cili perfshine ndaljen nga ngrenja, pirja dhe marredheniet bashkeshortore;
2. Agjerimi i veqante i gjymtyreve i cili perfshine;
- Uljen e shikimit dhe ndalimi i shikimit te çdo gjeje qe eshte mekat dhe e urrejtur.
- Ruajtjen e gjuhes nga fjalet e pahijshme, genjeshtra, gibeti (pergojimi), thashethemet, nga fjalet amorale, te padobishme, te kota, nga grindja dhe polemikat e panevojshme;
- Ndalimi i degjimit nga çdo gje qe eshte e urrejtur sepse çdo gje qe eshte e ndaluar te flitiet, eshte e ndaluar edhe degjimi i saj;
- Ruajtja e gjymtyreve tjera siç jane duart dhe kembet nga mekatet dhe nga te urrejturat;
- Kujdesi per ushqim me te cilin bejme iftar qe te jete hallall e te mos jete haram sepse nese eshte i fituar ne menyre jo te lejuar dhe bejme iftar me ate ushqim atehere eshte sikurse shembulli i atij qe nderton nje pallat dhe rrenon nje shtet;
- Te jete zemra e agjeruesit pas iftarit e lidhur dhe e varur ndermjet frikes dhe shpreses sepse ai nuk e din a i eshte pranuar agjerimi apo i eshte refuzuar.
3. Agjerimi i veqante i zemres;
i cili perfshine agjerimin perkatesisht mos preukopimin e zemres dhe mendjes se agjeruesit me gjera te panevojshme dhe te ndaluara nga Allahu, por te jete zemra dhe mendimet e agjeruesit te angashuara se si te arrijne kenaqesine e Allahut dhe permes saj te fitojne shperblimet e Tij.
Nese agjeruesi mundohet dhe i realizon keto virtyte gjate agjerimit te Ramazanit, do te jete me larg prej grupit te njerezve te cilet i permende i Derguari i Allahut (paqja dhe meshira e Allahut qofte mbi te), ku ka thene:
"Sa jane ata qe agjerojne e nga agjerimi i tyre nuk kane asgje, perveq urise dhe etjes" dhe do te jene me afer dy thenieve tjera: "Ai i cili e agjeron muajin e Ramazanit me besim dhe shpreson ne shperblimin i falen mekatet e meparme" (Transmeton Ahmedi) dhe "Ai i cili e agjeron nje dite ne rruge te Allahut, Allahu i Lartesuar ia largon (per kete dite) fytyren e tij nga zjarri shtatedhjete pranvera".(Transmeton Ahmeti)

Burimi: Të përfitojmë nga H. Irfan Salihu

KUSH NUK LEJOHET TE AGJEROJ?


- Femrat ne periudhen e menstruacioneve dhe Lehonat (periudha duke filluar nga lindja e shtatzenes e deri sa ti nderpritet gjakderdhja ose deri sa ti kalojne 40 dite nga lindja).

Ne keto raste jane te obliguara ta kompenzojne agjerimin posa te kalojne nga kjo gjendje, duke u bazuar ne thenien e Aishes, gruas se te Derguarit te Allahut (paqja dhe meshira e Allahut qofte mbi te) e cila ka thene: "Ne kohen e te Derguarit te Allahut (paqja dhe meshira e Allahut qofte mbi te), ishim me menstruacione dhe urdheroheshim te kryenim kaza (te kompenzonim) agjerimin, por jo namazin."(Transmeton Buhariu dhe Nesaiu)

Burimi:  Të përfitojmë nga H. Irfan Salihu

- Femrat ne periudhen e menstruacioneve dhe Lehonat (periudha duke filluar nga lindja e shtatzenes e deri sa ti nderpritet gjakderdhja ose deri sa ti kalojne 40 dite nga lindja).

Ne keto raste jane te obliguara ta kompenzojne agjerimin posa te kalojne nga kjo gjendje, duke u bazuar ne thenien e Aishes, gruas se te Derguarit te Allahut (paqja dhe meshira e Allahut qofte mbi te) e cila ka thene: "Ne kohen e te Derguarit te Allahut (paqja dhe meshira e Allahut qofte mbi te), ishim me menstruacione dhe urdheroheshim te kryenim kaza (te kompenzonim) agjerimin, por jo namazin."(Transmeton Buhariu dhe Nesaiu)

Burimi:  Të përfitojmë nga H. Irfan Salihu

KUSH MUND TE ZGJEDHE MES AGJERIMIT DHE NGRENIES


- Udhetari;
- I semuari;
- i moshuari dhe i pa afti;
- shtatzena dhe gjidhenesja.
- I semuari me semundje te rende, te gjate dhe te pasherushme, i moshuari dhe i paafti nuk jan te obliguar me agjerim dhe si kompenzim ata jane te obliguar ta ushqejne nga nje te varfer per çdo dite te Ramazanit qe nuk e kane agjeruar.
Udhetari i cili udheton per nevoja te lejuara te cilit agjerimi ia veshtirson udhetimin, te semurit me semundje te shkurte dhe te sherueshme te cilit agjerimi ia keqeson gjendjen, shtatzena dhe gjidhenesja (qe frikohen per shendetin e tyre dhe te femijeve), mirepo jane te obliguar qe aq dite sa nuk i kane agjeruar ne Ramazan ti kompenzojne duke i agjeruar pas ketij muaji.
Per keto lehtesime kemi argument ajetin kur'anor, ku Allahu thote: ".... e kush eshte i semure prej jush ose eshte ne udhetim, atehere ai (le te agjeroj) me vone aq dite." (El Bekare 184)


Burimi: Të përfitojmë nga H. Irfan Salihu

- Udhetari;
- I semuari;
- i moshuari dhe i pa afti;
- shtatzena dhe gjidhenesja.
- I semuari me semundje te rende, te gjate dhe te pasherushme, i moshuari dhe i paafti nuk jan te obliguar me agjerim dhe si kompenzim ata jane te obliguar ta ushqejne nga nje te varfer per çdo dite te Ramazanit qe nuk e kane agjeruar.
Udhetari i cili udheton per nevoja te lejuara te cilit agjerimi ia veshtirson udhetimin, te semurit me semundje te shkurte dhe te sherueshme te cilit agjerimi ia keqeson gjendjen, shtatzena dhe gjidhenesja (qe frikohen per shendetin e tyre dhe te femijeve), mirepo jane te obliguar qe aq dite sa nuk i kane agjeruar ne Ramazan ti kompenzojne duke i agjeruar pas ketij muaji.
Per keto lehtesime kemi argument ajetin kur'anor, ku Allahu thote: ".... e kush eshte i semure prej jush ose eshte ne udhetim, atehere ai (le te agjeroj) me vone aq dite." (El Bekare 184)


Burimi: Të përfitojmë nga H. Irfan Salihu

ÇKA E PRISH AGJERIMIN?


- Ngrenja dhe pirja;
- Marredheniet intime bashkeshortore;
- Çdo gje qe eshte ne kuptim te ngrenjes dhe pijes (infunzionet);
- Te vjellurat me qellim;
- Paraqitja e menstruacioneve;
- Futja nga goja e sendeve te cilat nuk jan ushqim;

- Keto jane gjerat qe e prishin agjerimin, mirepo nuk e prishin nese nuk plotesohen keto tri kushte:
- Dituria - ta kete te ditur agjeruesi se keto gjera e prishin agjerimin dhe ta kete te ditur qe ka filluar koha kur duhet filluar agjerimi (ka kaluar koha e syfyr-agimi);
- Kujtesa - te jete i vetedijshem per ate qe po vepron dhe mos ta bene nga harresa;
- Qellimi - ta prish agjerimin me vetedeshiren e tij e jo nga detyrimi.

Burimi: Të përfitojmë nga H. Irfan Salihu

- Ngrenja dhe pirja;
- Marredheniet intime bashkeshortore;
- Çdo gje qe eshte ne kuptim te ngrenjes dhe pijes (infunzionet);
- Te vjellurat me qellim;
- Paraqitja e menstruacioneve;
- Futja nga goja e sendeve te cilat nuk jan ushqim;

- Keto jane gjerat qe e prishin agjerimin, mirepo nuk e prishin nese nuk plotesohen keto tri kushte:
- Dituria - ta kete te ditur agjeruesi se keto gjera e prishin agjerimin dhe ta kete te ditur qe ka filluar koha kur duhet filluar agjerimi (ka kaluar koha e syfyr-agimi);
- Kujtesa - te jete i vetedijshem per ate qe po vepron dhe mos ta bene nga harresa;
- Qellimi - ta prish agjerimin me vetedeshiren e tij e jo nga detyrimi.

Burimi: Të përfitojmë nga H. Irfan Salihu

ÇKA NUK E PRISH AGJERIMIN?


- Ngrenja apo pirja me harrese;
- Vjellja pa qellim;
- Kaperdimja e peshtymes se vet;
- Gelltitja e kelbazes, mirepo nese ajo arrin ne goje, me mire eshte te peshtyhet;
- Dalja e gjakut nga hunda dhe goja, duke mos e gelltitur;
- Thithja e pluhrave te rruges, tymit te fabrikave dhe djegies se druve prej te cilave nuk mund te ruhemi;
- Inieksonet per sherim qofte ne vene apo ne muskuj;
- Pikat ne sy dhe vesh nese nuk arrijne ne brendesi;
- Pikat per hunde nese nuk arrijne ne brendsi (fyt);
- Nxjerrja e dhembit;
- Analizat e gjakut;
- Perdorimi i aparatit per lehtesimin e frymemarrjes;
- Perdorimi i misvakut;
- Perdorimi i parfumit;
- Freskimi nga te nxehtit duke e lagur trupin me uje;
- Shijimi i ushqimit (nga personi qe e pergatit ushqimin), mirepo kjo eshte mire mos te veprohet, vetem nese ka nevoje, e nese e gelltit pa qellim kjo nuk e prish agjerimin.

Burimi: Të përfitojmë nga H. Irfan Salihu

- Ngrenja apo pirja me harrese;
- Vjellja pa qellim;
- Kaperdimja e peshtymes se vet;
- Gelltitja e kelbazes, mirepo nese ajo arrin ne goje, me mire eshte te peshtyhet;
- Dalja e gjakut nga hunda dhe goja, duke mos e gelltitur;
- Thithja e pluhrave te rruges, tymit te fabrikave dhe djegies se druve prej te cilave nuk mund te ruhemi;
- Inieksonet per sherim qofte ne vene apo ne muskuj;
- Pikat ne sy dhe vesh nese nuk arrijne ne brendesi;
- Pikat per hunde nese nuk arrijne ne brendsi (fyt);
- Nxjerrja e dhembit;
- Analizat e gjakut;
- Perdorimi i aparatit per lehtesimin e frymemarrjes;
- Perdorimi i misvakut;
- Perdorimi i parfumit;
- Freskimi nga te nxehtit duke e lagur trupin me uje;
- Shijimi i ushqimit (nga personi qe e pergatit ushqimin), mirepo kjo eshte mire mos te veprohet, vetem nese ka nevoje, e nese e gelltit pa qellim kjo nuk e prish agjerimin.

Burimi: Të përfitojmë nga H. Irfan Salihu

5 Arsyet që muslimani duhet ta prish agjërimin!

5 aresye per ta prishur agjerimin

1. Sëmundja, nëse e dëmton agjëruesin e sëmurë, me këshillimin e mjekut mysliman specialist i përkushtuar në fe, apo nga përvoja e vetë të sëmurit (për dëmin që sjell agjërimi), ose nëse agjërimi i zgjat kohën e vuajtjes së sëmundjes sipas mendimit të mjekut apo personi tësëmurë.
Allahu xh.sh. ka thënë:
“Ndërsa kush është i sëmurë ose në udhëtim (le të agjërojë) aq ditë nga ditët e tjera. Allahu juve ju dëshiron lehtësim e nuk ju dëshiron vështirësi”. (El-Bekare, 185).
Pastaj ato ditë i bën kaza, më vonë.

2. Udhëtimi i ligjshëm me të cilin ndërlidhen rreguIlat. Ky është udhëtimi që përfshin nijetin (vendosjen) dhe synimin e një vendi që ndodhet në largësi 81 kilometra e më shumë, dhe arsyetimi vlen derisa të kthehet në vendin e vet, me kusht që në vendin e caktuar të qëndrojë më pak se 15 ditë, atij i lejohet të hajë në Ramazan. Nëse gjatë udhëtimit agjërimi e dëmton shumë agjëruesin, agjërimi urrehet, po në rast se nuk e dëmton fare, atëherë është më mirë të agjërohet gjatë udhëtimit.
Allahu xh.sh. ka thënë:
“E ata që i rëndon ai (që nuk mund të agjërojnë),janë të obliguar për kompensim, ushqim (njëditor) i një të varfri, e ai që, nga vullneti,jep më tepër, kjo është edhe më mirë për të. Mirëpo të agjëroni është më mirë për ju, nëse e dini”. (El- Bekare, 184).
Xhabiri r.a. ka thënë: “Pejgamberi alejhi selam ishte në një udhëtim dhe ndërkohë vërejti një grumbull (njerëzish) dhe një njeri të cilit i bënin hije. Pejgamberi alejhi selam pyeti se ç’bëhej. Ata i thanë: “Njeri agjërueshëm”, e Pejgamberi alejhi selam tha: ”Nuk është nga punët e mira agjërimi në udhëtim “Mutefikun Alejhi. Pastaj i bën kaza në ditë të tjera.

3. Shtatzënia dhe gjidhënia. Gratë shtatzëna ose gjidhënëse, edhe nëse janë me pagesë (‘mëndeshë’, që nuk është nënë e fëmijës), nëse frikësohen për veten ose për fëmijët e tyre, lejohen të mos agjërojnë. Ky mosagjërim për gruan në këtë gjendje, është me arsye, për shkak të kujdesit ndaj fëmijës, ndaj shëndetit dhe ushqimit të tij. Më vonë do t’i bëjë kaza ato ditë të mbetura, në ditë të tjera…

4. Pleqëria dhe sëmundja e vazhdueshme. Nëse njeriu është i moshuar dhe për të agjërimi është i rëndë, saqë nuk mund ta përballojë, i lejohet mosagjërimi. Nëse më vonë ka mundësi të agjërojë, e bën kaza Ramazanin, e nëse jo, atëherë obligohet me fidje – (ushqim një ditor), që i jepet një të varfri, për secilën ditë që nuk e ka agjëruar. Po nëse ai është i varfër, atëherë nuk ka kurrfarë obligimi, derisa të jetë i varfër. Allahu xh.sh. thotë:
“E ata që i rëndon ai (agjërimi), obligohen për kompe- nsim, ushqim (një ditor) i një të varfri…”. (El-Bekare, 184)
Ibn Abasi për ajetin e sipërshënuar ka thënë: “Ky ajet nuk është i anuluar, por ka të bëjë me plakun dhe plaken që nuk kanë mundësi të agjërojnë, dhe ata për çdo ditë duhet të ushqejnë nga një të varfër, Transmetojnë Ebu Davudi dhe Buhariu, në tefsir. Ky transmetim vjen edhe nga Aliu, i biri i Ebi Talibit, nga Ibni Abasi, Ibni Umeri, etj. Fethul kadir 2/83.
Njëherësh ky ajet ka të bëjë edhe me të sëmurin nga një sëmundje (e pashërueshme) për shërimin e së cilës nuk ka shpresë.
Ibn Abasi r.a., në lidhje me ajetin e lartpërmendur, gjithashtu ka thënë: ”Nuk i lejohet në këtë rast mosagjërimi dhe fidja, përveçse atij që nuk mund ta përballojë agjërimin ose të sëmurit që nuk ka shërim”. Transmeton En-Nesaiu.
Thabit el-Benanij ka thënë: “Enes bin Maliku r.a. u plak pa pasur mundësi që të agjëronte, prandaj nuk agjëronte dhe e jepte fidjen”. Transmetojnë Abdurr-Rrezaku, Buhariu, e nxori et-Tabaraniu.
Seid bin Xhubejr lexonte ajetin e lartpërmendur kuranor dhe thoshte: “Këtu është fjala për plakun dhe plaken e mbet- ur, të cilët nuk kanë mundësi agjërimi, po detyrohen të ushq- ejnë nga një të varfër për çdo ditë. E nëse nuk kanë mundësi, atëherë nuk ka asnjë obligim për ta”.
Ikrimeh bin Amar ka thënë: “E pyeta Tavusin për nënën time, e cila ishte me diabet-sëmundje nga e cila njeriu pi ujë shumë e nuk mund të shuajë etjen, dhe nuk kishte mundësi të agjëronte Ramazanin. Ai tha: Le të ushqejë për çdo ditë nga një të varfër me nga dy mudde (njësi matjeje). I thashë: Me çfarë muddel Ai tha – me atë të vendit tënd”. (Autori Abdu- rrrezaku). Musanif Abdurr-Rrezak.
Fidja është të ushqyerit e një të varfri me ushqim të lejuar, dy shujta (vakte) ditore, që i mjaftojnë të varfrit për t’u ngopur, ose gjysmë sa’a (njësi – enë për matje: 1.665 gr.) grurë apo miell, ose një sa’a hurma, elb, ose sa vlera e tyre.
E nëse shërohet i sëmuri, i cili, për shkak se kishte mend- uar se sëmundja e tij ishte e pashërueshme, kishte paguar fidjen për secilën ditë të paagjëruar, ai obligohet të bëjë kaza ato ditë që nuk ka agjëruar, për shkak se është krijuar mundësia për agjërim. Allahu xh.sh. ka thënë: “Ndërsa kush është i sëmurë ose në udhëtim (le të agjërojë) aq ditë nga ditët e tjera” (I sëmuri pas shërimit, e udhëtari pas kthimit në shtë- pi). Zoti e di më së miri.

5. Uria dhe etja e tepërt. Nëse agjëruesi frikësohet prej shkatërrimit ose humbjes së mendjes nga uria dhe etja e madhe, për shkak se agjëron pa ngrënë syfyr, ose punon ndonjë punë të vështirë e të rëndë, – këtij agjëruesi i lejohet ngrëna (mosagjërimi) për shkak të detyrimit, që është frika nga shkatërrimi i vetvetes.
Allahu xh.sh. në lidhje me atë që, nga uria, detyrohet të hajë mish të shtazës së ngordhur ose të derrit, thotë:
“E kush shtrëngohet (të hajë nga këto), pa pasur qëllim shijen dhe pa e tepruar, (sa për të mbajtur shpirtin) – për të nuk është mëkat. Vërtet, Allahu fal, është Mëshi- rues”. (El-Bekare: 173)
Ato ditë që ka prishur ose nuk i ka agjëruar, duhet t’i agjërojë pas Ramazanit.
SHKEPUTUR NGA LIBRI “DISPOZITAT E AGJERIMIT”
5 aresye per ta prishur agjerimin

1. Sëmundja, nëse e dëmton agjëruesin e sëmurë, me këshillimin e mjekut mysliman specialist i përkushtuar në fe, apo nga përvoja e vetë të sëmurit (për dëmin që sjell agjërimi), ose nëse agjërimi i zgjat kohën e vuajtjes së sëmundjes sipas mendimit të mjekut apo personi tësëmurë.
Allahu xh.sh. ka thënë:
“Ndërsa kush është i sëmurë ose në udhëtim (le të agjërojë) aq ditë nga ditët e tjera. Allahu juve ju dëshiron lehtësim e nuk ju dëshiron vështirësi”. (El-Bekare, 185).
Pastaj ato ditë i bën kaza, më vonë.

2. Udhëtimi i ligjshëm me të cilin ndërlidhen rreguIlat. Ky është udhëtimi që përfshin nijetin (vendosjen) dhe synimin e një vendi që ndodhet në largësi 81 kilometra e më shumë, dhe arsyetimi vlen derisa të kthehet në vendin e vet, me kusht që në vendin e caktuar të qëndrojë më pak se 15 ditë, atij i lejohet të hajë në Ramazan. Nëse gjatë udhëtimit agjërimi e dëmton shumë agjëruesin, agjërimi urrehet, po në rast se nuk e dëmton fare, atëherë është më mirë të agjërohet gjatë udhëtimit.
Allahu xh.sh. ka thënë:
“E ata që i rëndon ai (që nuk mund të agjërojnë),janë të obliguar për kompensim, ushqim (njëditor) i një të varfri, e ai që, nga vullneti,jep më tepër, kjo është edhe më mirë për të. Mirëpo të agjëroni është më mirë për ju, nëse e dini”. (El- Bekare, 184).
Xhabiri r.a. ka thënë: “Pejgamberi alejhi selam ishte në një udhëtim dhe ndërkohë vërejti një grumbull (njerëzish) dhe një njeri të cilit i bënin hije. Pejgamberi alejhi selam pyeti se ç’bëhej. Ata i thanë: “Njeri agjërueshëm”, e Pejgamberi alejhi selam tha: ”Nuk është nga punët e mira agjërimi në udhëtim “Mutefikun Alejhi. Pastaj i bën kaza në ditë të tjera.

3. Shtatzënia dhe gjidhënia. Gratë shtatzëna ose gjidhënëse, edhe nëse janë me pagesë (‘mëndeshë’, që nuk është nënë e fëmijës), nëse frikësohen për veten ose për fëmijët e tyre, lejohen të mos agjërojnë. Ky mosagjërim për gruan në këtë gjendje, është me arsye, për shkak të kujdesit ndaj fëmijës, ndaj shëndetit dhe ushqimit të tij. Më vonë do t’i bëjë kaza ato ditë të mbetura, në ditë të tjera…

4. Pleqëria dhe sëmundja e vazhdueshme. Nëse njeriu është i moshuar dhe për të agjërimi është i rëndë, saqë nuk mund ta përballojë, i lejohet mosagjërimi. Nëse më vonë ka mundësi të agjërojë, e bën kaza Ramazanin, e nëse jo, atëherë obligohet me fidje – (ushqim një ditor), që i jepet një të varfri, për secilën ditë që nuk e ka agjëruar. Po nëse ai është i varfër, atëherë nuk ka kurrfarë obligimi, derisa të jetë i varfër. Allahu xh.sh. thotë:
“E ata që i rëndon ai (agjërimi), obligohen për kompe- nsim, ushqim (një ditor) i një të varfri…”. (El-Bekare, 184)
Ibn Abasi për ajetin e sipërshënuar ka thënë: “Ky ajet nuk është i anuluar, por ka të bëjë me plakun dhe plaken që nuk kanë mundësi të agjërojnë, dhe ata për çdo ditë duhet të ushqejnë nga një të varfër, Transmetojnë Ebu Davudi dhe Buhariu, në tefsir. Ky transmetim vjen edhe nga Aliu, i biri i Ebi Talibit, nga Ibni Abasi, Ibni Umeri, etj. Fethul kadir 2/83.
Njëherësh ky ajet ka të bëjë edhe me të sëmurin nga një sëmundje (e pashërueshme) për shërimin e së cilës nuk ka shpresë.
Ibn Abasi r.a., në lidhje me ajetin e lartpërmendur, gjithashtu ka thënë: ”Nuk i lejohet në këtë rast mosagjërimi dhe fidja, përveçse atij që nuk mund ta përballojë agjërimin ose të sëmurit që nuk ka shërim”. Transmeton En-Nesaiu.
Thabit el-Benanij ka thënë: “Enes bin Maliku r.a. u plak pa pasur mundësi që të agjëronte, prandaj nuk agjëronte dhe e jepte fidjen”. Transmetojnë Abdurr-Rrezaku, Buhariu, e nxori et-Tabaraniu.
Seid bin Xhubejr lexonte ajetin e lartpërmendur kuranor dhe thoshte: “Këtu është fjala për plakun dhe plaken e mbet- ur, të cilët nuk kanë mundësi agjërimi, po detyrohen të ushq- ejnë nga një të varfër për çdo ditë. E nëse nuk kanë mundësi, atëherë nuk ka asnjë obligim për ta”.
Ikrimeh bin Amar ka thënë: “E pyeta Tavusin për nënën time, e cila ishte me diabet-sëmundje nga e cila njeriu pi ujë shumë e nuk mund të shuajë etjen, dhe nuk kishte mundësi të agjëronte Ramazanin. Ai tha: Le të ushqejë për çdo ditë nga një të varfër me nga dy mudde (njësi matjeje). I thashë: Me çfarë muddel Ai tha – me atë të vendit tënd”. (Autori Abdu- rrrezaku). Musanif Abdurr-Rrezak.
Fidja është të ushqyerit e një të varfri me ushqim të lejuar, dy shujta (vakte) ditore, që i mjaftojnë të varfrit për t’u ngopur, ose gjysmë sa’a (njësi – enë për matje: 1.665 gr.) grurë apo miell, ose një sa’a hurma, elb, ose sa vlera e tyre.
E nëse shërohet i sëmuri, i cili, për shkak se kishte mend- uar se sëmundja e tij ishte e pashërueshme, kishte paguar fidjen për secilën ditë të paagjëruar, ai obligohet të bëjë kaza ato ditë që nuk ka agjëruar, për shkak se është krijuar mundësia për agjërim. Allahu xh.sh. ka thënë: “Ndërsa kush është i sëmurë ose në udhëtim (le të agjërojë) aq ditë nga ditët e tjera” (I sëmuri pas shërimit, e udhëtari pas kthimit në shtë- pi). Zoti e di më së miri.

5. Uria dhe etja e tepërt. Nëse agjëruesi frikësohet prej shkatërrimit ose humbjes së mendjes nga uria dhe etja e madhe, për shkak se agjëron pa ngrënë syfyr, ose punon ndonjë punë të vështirë e të rëndë, – këtij agjëruesi i lejohet ngrëna (mosagjërimi) për shkak të detyrimit, që është frika nga shkatërrimi i vetvetes.
Allahu xh.sh. në lidhje me atë që, nga uria, detyrohet të hajë mish të shtazës së ngordhur ose të derrit, thotë:
“E kush shtrëngohet (të hajë nga këto), pa pasur qëllim shijen dhe pa e tepruar, (sa për të mbajtur shpirtin) – për të nuk është mëkat. Vërtet, Allahu fal, është Mëshi- rues”. (El-Bekare: 173)
Ato ditë që ka prishur ose nuk i ka agjëruar, duhet t’i agjërojë pas Ramazanit.
SHKEPUTUR NGA LIBRI “DISPOZITAT E AGJERIMIT”

Namazi

Syzat