Ruaje këtë postim Ruaje këtë postim

Merrni njoftime per postimet e reja

Search This Blog

Showing posts with label Referate. Show all posts
Showing posts with label Referate. Show all posts

Analiza e romanit “Qeni milioner” nga Viktor Canosinaj


Qeni milioner” është një roman për moshat 9-12 vjeç. 

Personazhi kryesor është një qen i quajtur Topi prej bore, i cili kalon nga një jetë e vështirë dhe e pasigurt në një jetë aristokratësh. 

Por ndryshe nga disa njerëz, që sapo bëhen të pasur bëhen mendjemëdhenj dhe varfërohen në shpirt, zemra e Topit prej bore nuk ndryshon aspak, por mbetet e artë dhe e kulluar. 

Në botën njerëzore ndodh ndryshe, zemra e disa njerëzve nuk është e tillë. Janë pikërisht këta njerëz që përpiqen të vrasin familjen e Topit prej bore. Por qeni nuk është lakmitar. Ai lë pasurinë dhe shkon të jetojë në një vend të sigurt. 

Romani ka vlera edukative, pasi del qartë ideja se besnikëria shpërblehet dhe hipokrizia ndëshkohet.
loading...

Qeni milioner” është një roman për moshat 9-12 vjeç. 

Personazhi kryesor është një qen i quajtur Topi prej bore, i cili kalon nga një jetë e vështirë dhe e pasigurt në një jetë aristokratësh. 

Por ndryshe nga disa njerëz, që sapo bëhen të pasur bëhen mendjemëdhenj dhe varfërohen në shpirt, zemra e Topit prej bore nuk ndryshon aspak, por mbetet e artë dhe e kulluar. 

Në botën njerëzore ndodh ndryshe, zemra e disa njerëzve nuk është e tillë. Janë pikërisht këta njerëz që përpiqen të vrasin familjen e Topit prej bore. Por qeni nuk është lakmitar. Ai lë pasurinë dhe shkon të jetojë në një vend të sigurt. 

Romani ka vlera edukative, pasi del qartë ideja se besnikëria shpërblehet dhe hipokrizia ndëshkohet.

Analiza e romanit '' Kështjella '' nga Ismail Kadare

        
“Kështjella” e Kadaresë, alegoria e Shqipërisë sovjetike

Analizë mbi një prej romaneve më të suksesshme.

“Forcat osmane janë përdorur si një prizëm përmes të cilit të aludohet për diktaturën”

“Kështjella” është një nga katër romanet e shkrimtarit të madh shqiptar Ismail Kadare, që lidhet me të shkuarën osmane të vendit të tij të lindjes. Ai rrëfen historinë e një përpjekjeje të ushtrisë osmane për të pushtuar një qytet të paidentifikuar në Shqipëri, me shumë gjasë në gjysmën e parë të shek. XV.
 

Një ngrehinë e lartë e vetmuar reziston e rrethuar nga fusha të shkreta e male të zymta, në këmbë të të cilëve forca të shumta osmane janë grumbulluar për të përgatitur sulmin. Thuajse e gjithë historia tregohet nga brenda kampit osman, përmes personalitetesh, përfshirë edhe pashain që drejton ushtrinë, kryeastrologun, myftiu, intendenti i gjeneralit, arkitekti dhe kronikani zyrtar i kështjellës, Mevla Çelebiu. Sulmi i parë i ushtrisë dështoi, me përpjekjet për të përdorur forcën brutale shkatërruese; atëherë ata provuan të kalonin në muret mbrojtës; ndjekur nga plani më pak konvencional i lëshimit të minjve të sëmurë mbi mure; dhe së fundi prerja e furnizimit të kështjellës me ujë. Sakaq, shirat e vjeshtës mbërritën, duke ngopur mbrojtësit dhe duke e detyruar ushtrinë e mundur osmane të tërhiqet. Pas kësaj pashai i pasuksesshëm vret veten.
 

Lexuesit e parë të këtij romani të vitit 1970, duhet ta kenë ditur që nga fillimi se rrethimi ishte i destinuar të dështonte, ashtu si osmanëve iu bëri ballë Heroi Kombëtar shqiptar, Gjergj Kastrioti apo Skënderbeu. Skënderbeu është njohur si një mbrojtës sypatrembur në emër të krishterimit, deri në vdekjen e tij në 1468 dhe Perandoria Osmane, në fakt, nuk e pushtoi Shqipërinë deri vonë në shek. XV. Gjithsesi, Kadare e ka deklaruar më herët se ky në fakt nuk është aspak një “roman historik”; më së shumti ai është lexuar si një kthim pas në histori për të reflektuar mbi Shqipërinë sovjetike nën diktaturën e egër të Enver Hoxhës.
Si shumë artistë përpara dhe gjatë diktaturës, Kadare përdori alegorinë kreative- me shumë nënshtresa kuptimore për t’u vetëmbrojtur- për të thënë atë që në çdo rast ishte e pathënshme. Ashtu siç e ka thënë diku tjetër, “opozita e hapur” ndaj shtetit në atë kohë “ishte thjesht e pamundur”.
 

Unë do ta pranoja hapur se ai cep i vogël i çuditshëm i Europës, që është Shqipëria, nuk është subjekt i studimeve të mia, por mënyra se si turqit osmanë janë përdorur për të kritikuar në mënyrë indirekte regjimin Hoxhës, pa dyshim ia vlen që të përmendet. Sulmuesit janë përshkruar si mizorë, plot ngjyra të gjalla, plot shkëlqim dhe jonjerëzorë, por më shumë se një rast i trajtimit nacionalist, është në fakt një mënyrë imagjinatave për t’iu referuar regjimit brutal të Hoxhës. Pas mësymjeve të para të dështuara, pashai ngriti në rrjet spiunazhi për të zbuluar se hodhi “magjinë” e dyshuar në kështjellë. Një atmosferë frike ngrihet në kamp, me gjyqe farsë për të dënuar fajtorin që do të zhdukej për të gërmuar “tunelin”.
 

Për të përforcuar këtë paralele është dialogu “modern” anakronik që është përdorur në rrëfim dhe fakti që ushtria osmane është përshkruar apostafat në një mënyrë epike. Kështu që, edhe një rishtar si unë, siç e pranoj edhe vetë, mbi Shqipërinë sovjetike mund të shohë se forcat osmane janë përdorur thjesht si një prizëm përmes të cilit të aludohet për sistemin sovjetik.
Kadare nuk gabon në asnjë yçkël si ndonjë Pamuk apo Borges, që me shumë gjasë do të sillnin në një material të tillë, por ai vazhdon ta thurë atë me humor dhe një sy të mprehtë për absurdin. Botuesi provon guximshëm në kopertinë të shpalosë prej saj rrëfenjën e “përplasjes së qytetërimeve”, por ky është një ekzagjerim i vërtetë. Përshkrimi i “Kështjellës” si një meditim fiksional mbi Shqipërinë sovjetike nën Enver Hoxhën, ndoshta nuk do t’i japë shumë ngjyrime komerciale.
 

Publikuar në gazetën turke “Hurriyet Daily News”

William Armstrong*
loading...
        
“Kështjella” e Kadaresë, alegoria e Shqipërisë sovjetike

Analizë mbi një prej romaneve më të suksesshme.

“Forcat osmane janë përdorur si një prizëm përmes të cilit të aludohet për diktaturën”

“Kështjella” është një nga katër romanet e shkrimtarit të madh shqiptar Ismail Kadare, që lidhet me të shkuarën osmane të vendit të tij të lindjes. Ai rrëfen historinë e një përpjekjeje të ushtrisë osmane për të pushtuar një qytet të paidentifikuar në Shqipëri, me shumë gjasë në gjysmën e parë të shek. XV.
 

Një ngrehinë e lartë e vetmuar reziston e rrethuar nga fusha të shkreta e male të zymta, në këmbë të të cilëve forca të shumta osmane janë grumbulluar për të përgatitur sulmin. Thuajse e gjithë historia tregohet nga brenda kampit osman, përmes personalitetesh, përfshirë edhe pashain që drejton ushtrinë, kryeastrologun, myftiu, intendenti i gjeneralit, arkitekti dhe kronikani zyrtar i kështjellës, Mevla Çelebiu. Sulmi i parë i ushtrisë dështoi, me përpjekjet për të përdorur forcën brutale shkatërruese; atëherë ata provuan të kalonin në muret mbrojtës; ndjekur nga plani më pak konvencional i lëshimit të minjve të sëmurë mbi mure; dhe së fundi prerja e furnizimit të kështjellës me ujë. Sakaq, shirat e vjeshtës mbërritën, duke ngopur mbrojtësit dhe duke e detyruar ushtrinë e mundur osmane të tërhiqet. Pas kësaj pashai i pasuksesshëm vret veten.
 

Lexuesit e parë të këtij romani të vitit 1970, duhet ta kenë ditur që nga fillimi se rrethimi ishte i destinuar të dështonte, ashtu si osmanëve iu bëri ballë Heroi Kombëtar shqiptar, Gjergj Kastrioti apo Skënderbeu. Skënderbeu është njohur si një mbrojtës sypatrembur në emër të krishterimit, deri në vdekjen e tij në 1468 dhe Perandoria Osmane, në fakt, nuk e pushtoi Shqipërinë deri vonë në shek. XV. Gjithsesi, Kadare e ka deklaruar më herët se ky në fakt nuk është aspak një “roman historik”; më së shumti ai është lexuar si një kthim pas në histori për të reflektuar mbi Shqipërinë sovjetike nën diktaturën e egër të Enver Hoxhës.
Si shumë artistë përpara dhe gjatë diktaturës, Kadare përdori alegorinë kreative- me shumë nënshtresa kuptimore për t’u vetëmbrojtur- për të thënë atë që në çdo rast ishte e pathënshme. Ashtu siç e ka thënë diku tjetër, “opozita e hapur” ndaj shtetit në atë kohë “ishte thjesht e pamundur”.
 

Unë do ta pranoja hapur se ai cep i vogël i çuditshëm i Europës, që është Shqipëria, nuk është subjekt i studimeve të mia, por mënyra se si turqit osmanë janë përdorur për të kritikuar në mënyrë indirekte regjimin Hoxhës, pa dyshim ia vlen që të përmendet. Sulmuesit janë përshkruar si mizorë, plot ngjyra të gjalla, plot shkëlqim dhe jonjerëzorë, por më shumë se një rast i trajtimit nacionalist, është në fakt një mënyrë imagjinatave për t’iu referuar regjimit brutal të Hoxhës. Pas mësymjeve të para të dështuara, pashai ngriti në rrjet spiunazhi për të zbuluar se hodhi “magjinë” e dyshuar në kështjellë. Një atmosferë frike ngrihet në kamp, me gjyqe farsë për të dënuar fajtorin që do të zhdukej për të gërmuar “tunelin”.
 

Për të përforcuar këtë paralele është dialogu “modern” anakronik që është përdorur në rrëfim dhe fakti që ushtria osmane është përshkruar apostafat në një mënyrë epike. Kështu që, edhe një rishtar si unë, siç e pranoj edhe vetë, mbi Shqipërinë sovjetike mund të shohë se forcat osmane janë përdorur thjesht si një prizëm përmes të cilit të aludohet për sistemin sovjetik.
Kadare nuk gabon në asnjë yçkël si ndonjë Pamuk apo Borges, që me shumë gjasë do të sillnin në një material të tillë, por ai vazhdon ta thurë atë me humor dhe një sy të mprehtë për absurdin. Botuesi provon guximshëm në kopertinë të shpalosë prej saj rrëfenjën e “përplasjes së qytetërimeve”, por ky është një ekzagjerim i vërtetë. Përshkrimi i “Kështjellës” si një meditim fiksional mbi Shqipërinë sovjetike nën Enver Hoxhën, ndoshta nuk do t’i japë shumë ngjyrime komerciale.
 

Publikuar në gazetën turke “Hurriyet Daily News”

William Armstrong*

Analiza e veprës ‘’Miqtë e përjetshëm’’ nga Frederik Shuraja


Miqtë e përjetshëm” botohet për të njohur lexuesit e vegjël me personazhet më të dashur të letërsisë për fëmijë.

Tek këto personazhe gjithsecili prej tyre gjen sado pak veten e tij, me aventurat, imagjinatën, fantazitë e moshës e botën e tij.

Shumë nga personazhet e përzgjedhur në këtë libër janë shkëputur nga letërsia klasike për fëmijë.

Ata, me sjelljen dhe veprimet e tyre kanë vlerë të paçmueshme njohëse dhe edukuese.

Maçoku me çizme, Hirushja, Pinoku, Uini-Puh, Gishtoja, Sydielli, Lulbardha, e Lulkuqja, Bukuroshja e fjetur, Princesha bizele janë personazhet aq të dashur të rrëfenjave me të njëjtët emra në këtë libër.
loading...

Miqtë e përjetshëm” botohet për të njohur lexuesit e vegjël me personazhet më të dashur të letërsisë për fëmijë.

Tek këto personazhe gjithsecili prej tyre gjen sado pak veten e tij, me aventurat, imagjinatën, fantazitë e moshës e botën e tij.

Shumë nga personazhet e përzgjedhur në këtë libër janë shkëputur nga letërsia klasike për fëmijë.

Ata, me sjelljen dhe veprimet e tyre kanë vlerë të paçmueshme njohëse dhe edukuese.

Maçoku me çizme, Hirushja, Pinoku, Uini-Puh, Gishtoja, Sydielli, Lulbardha, e Lulkuqja, Bukuroshja e fjetur, Princesha bizele janë personazhet aq të dashur të rrëfenjave me të njëjtët emra në këtë libër.

Analiza e romanit '' Vivaldi pa stinë '' nga Konstandin Dhamo


Analiza e romanit '' Vivaldi pa stinë '' nga Konstandin Dhamo

Ky roman i shkrimtarit Konstandin Dhamo ka në qendër të subjektit të tij natyrën, ndërrimet e stinëve, për të dhënë sa më natyrshëm “poezinë” e jetës. 

Si protagonistë të ngjarjeve, autori paraqet disa nxënës me fisnikërinë e tyre të shpirtit. 

Ky libër mban shumë vlera, si, së pari: është rikrijimi i një atmosfere të bukur me pamje të qëndrueshme nga natyra jonë, si edhe njeriu, në këtë rast, nxënësit kundrejt saj, me dëshirën për të jetuar dhe gëzuar fëmijërinë dhe rininë e tyre që sapo nis. Së dyti, paraqitja e marrëdhënieve midis nxënësve në shkollë. 

Përmendim këtu protagonistin që rrëfen dhe shokun e tij, Niku, me prirje për poezi; Vjollcën që nuk i përgjigjet këtij në ndjenjat; mësueset, sidomos ajo e matematikës, Viviana, me një shpirt poetik, që i do shumë nxënësit e saj etj. 

Këto marrëdhënie janë përshkruar me ndjenjë të hollë në një rrëfim për natyrën dhe bukurinë e saj. Së treti, këtij libri i shtohet edhe një vlerë, ngarkesa shoqërore e së dobishmes për të ruajtur natyrën, ekologjinë që është në rrezik të dëmtohet më tepër. 

Analiza, komenti, referati vivaldi pa stine
loading...

Analiza e romanit '' Vivaldi pa stinë '' nga Konstandin Dhamo

Ky roman i shkrimtarit Konstandin Dhamo ka në qendër të subjektit të tij natyrën, ndërrimet e stinëve, për të dhënë sa më natyrshëm “poezinë” e jetës. 

Si protagonistë të ngjarjeve, autori paraqet disa nxënës me fisnikërinë e tyre të shpirtit. 

Ky libër mban shumë vlera, si, së pari: është rikrijimi i një atmosfere të bukur me pamje të qëndrueshme nga natyra jonë, si edhe njeriu, në këtë rast, nxënësit kundrejt saj, me dëshirën për të jetuar dhe gëzuar fëmijërinë dhe rininë e tyre që sapo nis. Së dyti, paraqitja e marrëdhënieve midis nxënësve në shkollë. 

Përmendim këtu protagonistin që rrëfen dhe shokun e tij, Niku, me prirje për poezi; Vjollcën që nuk i përgjigjet këtij në ndjenjat; mësueset, sidomos ajo e matematikës, Viviana, me një shpirt poetik, që i do shumë nxënësit e saj etj. 

Këto marrëdhënie janë përshkruar me ndjenjë të hollë në një rrëfim për natyrën dhe bukurinë e saj. Së treti, këtij libri i shtohet edhe një vlerë, ngarkesa shoqërore e së dobishmes për të ruajtur natyrën, ekologjinë që është në rrezik të dëmtohet më tepër. 

Analiza, komenti, referati vivaldi pa stine

Analiza e romanit “Meriyll” nga Viktor Canosinaj

                                          Meriyll.jpg


Meriyllështë roman i llojit të problemeve shoqërore. 

Ky roman trajton fatin e një vajze që humb nënën në moshën 13-vjeçare dhe mbi supet e saj të njoma bie barra e shtëpisë dhe e familjes. 

Në këtë roman Viktor Canosinaj tregon jetën e trembëdhjetëvjeçares Meriyll

Pasi e ëma e saj vdes, asaj i duhet të kujdeset për vëllezërit më të vegj ël dhe të merret me punët e shtëpisë. 

Kur punët filluan të shkonin mirë, babai i saj humbet punën, ai bie në depresion dhe fillon të konsumoj alkoolin. 

Familja mezi po mbijetonte dhe tashmë përgjegjësia për Meriyll ishte edhe më e madhe. 

Ajo e vetme vendos të shkojë në Greqi, ku aty do të përballet me rrjetin e tmerrshëm të prostitucionit. 

Vetëm me ndihmën dhe dashurinë e shokut të klasës Sidritit, Meriyll do të arrinte të kthehej pranë familjes së saj dhe të bënte një jetë norma le duke lënë pas të shkuarën.

Mes Sidit dhe Meriyllit lindin ndjenjat e para të dashurisë.

Ndalohet rreptësisht kopjimi dhe postimi në një faqe tjetër

Analiza, Referati, Analiza e romani meriyll, Viktor Canosinaj Referati i romanit meriyll viktor, komenti letrar

loading...
                                          Meriyll.jpg


Meriyllështë roman i llojit të problemeve shoqërore. 

Ky roman trajton fatin e një vajze që humb nënën në moshën 13-vjeçare dhe mbi supet e saj të njoma bie barra e shtëpisë dhe e familjes. 

Në këtë roman Viktor Canosinaj tregon jetën e trembëdhjetëvjeçares Meriyll

Pasi e ëma e saj vdes, asaj i duhet të kujdeset për vëllezërit më të vegj ël dhe të merret me punët e shtëpisë. 

Kur punët filluan të shkonin mirë, babai i saj humbet punën, ai bie në depresion dhe fillon të konsumoj alkoolin. 

Familja mezi po mbijetonte dhe tashmë përgjegjësia për Meriyll ishte edhe më e madhe. 

Ajo e vetme vendos të shkojë në Greqi, ku aty do të përballet me rrjetin e tmerrshëm të prostitucionit. 

Vetëm me ndihmën dhe dashurinë e shokut të klasës Sidritit, Meriyll do të arrinte të kthehej pranë familjes së saj dhe të bënte një jetë norma le duke lënë pas të shkuarën.

Mes Sidit dhe Meriyllit lindin ndjenjat e para të dashurisë.

Ndalohet rreptësisht kopjimi dhe postimi në një faqe tjetër

Analiza, Referati, Analiza e romani meriyll, Viktor Canosinaj Referati i romanit meriyll viktor, komenti letrar

Analiza e tregimit "Klithma" nga Anton Pashku


Analiza e tregimit "Klithma"


Te tregimi "Klithma" mozaiku dhe detajet janë pak më të bollshme: terri, hëna, kreshta e malit, lumi; të gjitha të mbërthyera nga telat e heshtjes. Heshtin qyqja dhe bulku, ndërsa lart, i paarritshëm, ylli.
Në këtë univers të ngujuar të acarit, shpërthen thekshëm klithja që çan hapësirën e tendosur nën ankthin e përgjithshëm. Dhe dëgjohet krrokama e korbit. Tundet gjithësia nga kjo klithje: paskësh ndodhur krimi! Hëna fshihet: të mos jetë dëshmitare. Hija e vdekjes e kaplon vendin (Truallin?)...

Në të dyja rastet, data në fund të tekstit është jo vetëm çast i rëndësishëm, por, do të thoshim, përbërës i barabartë në shumësinë narrative. Bëhet fjalë për jehonën e aksionit famëkeq, tragjik për Kosovën dhe shqiptarët: aksionin e UDB-së për mbledhjen e armëve, një nga terroret më të egra që u pasua me disa qindra mijëra shqiptarë të shpërngulur me dhunë drejt Anadollit të Turqisë. Ky krim, duke u artikuluar si shqetësim i shkrimtarit, mbetet si dëshmitari më i fuqishëm i kësaj tragjedie. Si çdo krijues i madh, Anton

Pashku ishte i pakapshëm për deshifrimet dhe interpretimet këqija të censurës komuniste antishqiptare. Në artin e vet letrar, gjatë tërë jetës, krimin e ushtruar në vendin e vet, në Kosovë, Pashku do ta stigmatizojë në shkallë universale, siç ndodh me artin e madh.

Postime të ngjashme:

Anton Pashku - Biografia
Lutjet e mbrëmjes
 

Anton Pashku - Krijimtaria letrare 
Romani- Oh
 

Cilat janë veprat letrare të Anton Pashkut?
loading...

Analiza e tregimit "Klithma"


Te tregimi "Klithma" mozaiku dhe detajet janë pak më të bollshme: terri, hëna, kreshta e malit, lumi; të gjitha të mbërthyera nga telat e heshtjes. Heshtin qyqja dhe bulku, ndërsa lart, i paarritshëm, ylli.
Në këtë univers të ngujuar të acarit, shpërthen thekshëm klithja që çan hapësirën e tendosur nën ankthin e përgjithshëm. Dhe dëgjohet krrokama e korbit. Tundet gjithësia nga kjo klithje: paskësh ndodhur krimi! Hëna fshihet: të mos jetë dëshmitare. Hija e vdekjes e kaplon vendin (Truallin?)...

Në të dyja rastet, data në fund të tekstit është jo vetëm çast i rëndësishëm, por, do të thoshim, përbërës i barabartë në shumësinë narrative. Bëhet fjalë për jehonën e aksionit famëkeq, tragjik për Kosovën dhe shqiptarët: aksionin e UDB-së për mbledhjen e armëve, një nga terroret më të egra që u pasua me disa qindra mijëra shqiptarë të shpërngulur me dhunë drejt Anadollit të Turqisë. Ky krim, duke u artikuluar si shqetësim i shkrimtarit, mbetet si dëshmitari më i fuqishëm i kësaj tragjedie. Si çdo krijues i madh, Anton

Pashku ishte i pakapshëm për deshifrimet dhe interpretimet këqija të censurës komuniste antishqiptare. Në artin e vet letrar, gjatë tërë jetës, krimin e ushtruar në vendin e vet, në Kosovë, Pashku do ta stigmatizojë në shkallë universale, siç ndodh me artin e madh.

Postime të ngjashme:

Anton Pashku - Biografia
Lutjet e mbrëmjes
 

Anton Pashku - Krijimtaria letrare 
Romani- Oh
 

Cilat janë veprat letrare të Anton Pashkut?

19 Analiza apo Referate

19 Analiza apo Referate

Vepra e Bodlerit
Çajld HaroldiPlaku dhe deti - Analiza
Xha Gorio
Poezia e Pablo Nerudës
Romani ,,I huaji” nga Alber Kamy-kritikë letrare a...
Garda Krutane nga Kolë Jakova-Kritikë letrare apo ...
Romani ,,Era dhe Lisi'' nga Sinan Hasani-kritikë l...
Romani ,,Dikush më buzëqeshte” nga Fatos Arapi-kri...
Vdekja më vjen prej syve të tillë - Analiza
Romani ,,Përsëri në këmbë” i Dhimitër Xhuvanit-kr...
Romani ,,Rruga e shtëpisë sime” nga Nazmi Rrahmani...
Drama ,,Cuca e maleve” - Analiza 
Poezia e Din Mehmetit-kritikë letrare apo analizë ...
Poezia e Ali Podrimjes-Kritikë letrare apo analizë...
Romani ,,Para agimit” i Shevqet Musarajt -kritikë ...
Kronike ne gur - Analiza
Romani Kronikë ne gur nga Ismail Kadare
Kështjella Ismail Kadare - (Analiza)
Lumi i vdekur i Jakov Xoxes
loading...

Romani ,,Nëna” nga Maksim Gorki - Analiza


Romani ''Nëna'' nga ''Maksim Gorki''

 

Shkruar nga : Agon Bislimi


Romani ''Nëna'' nga ''Maksim Gorki'' - ''Analiza''

Lufta revolucionare e klasës punëtore është pasqyruar në mënyrë më të qartë dhe idetë socialiste janë shprehur më hapur në romanin  ''Nëna''.
Romani ''Nëna'' u shkrua me 1906—1907, apo menjëherë pas revolucionit të vitit 1905.
Romani është nga veprat me karakteristike e më të mëdha të letërsisë ruse e të letërsisë botërore si nga rëndësia e problemeve që trajtohen në të, nga metoda artistike e re e përdorur, ashtu edhe nga ndikimi që ushtroi në shtresat e gjëra punonjëse dhe në lëvizjen revolucionare të mbarë botës.

Brendinë e romanit e formojnë ngjarjet revolucionare që kanë ndodhur në Sormovë në vitet 1901—1902, grevat e demostratat e 1 majit, gjyqi kundër pjesëtarëve të organizatës lokale të partisë.

Heronjtë kryesorë, Pavli dhe nëna e tij, janë njerëz që kanë jetuar me të vërtetë dhe që i ka njohur Gorki. (Si prototipe për të krijuar figurat e Pavlit dhe të Pellage Nilovnës, Gorki mori punëtorin e ri bolshevik Pjetër Zallomov dhe nënën e tij, Ana Zallomovën, me të cilët kishte miqësi).

''Subjekti''

Në fillim të romanit ''Gorki'' përshkruan jetën e mjerë në  një lagje punëtore në një qytet industrial rus rreth vitit 1901. Punëtorët janë zhytur në varfëri, padituri e paragjykime, ata s’janë të organizuar, prandaj nuk kanë mundësi t’u bëjnë ballë pronarëve të fabrikave që i shfrytëzojnë egërsisht.

Në një nga familjet e lagjes punëtore, në shtëpinë e punëtorit mekanik Mihal Vllasov jeta, si kudo, kalon monotone e pa asnjë gëzim. Mihali i ri i ngrisur e i heshtur. I egërsuar nga jeta, mjerimi, ai pi e dehet përherë, e rreh mizorisht djalin, Pavlin, e sidomos gruan e vet, Pellagenë, e cila është katandisur si një skllave.
Pas vdekjes së babait Pavli shkon të punojë në fabrikë. Në fillim edhe ai nis një rrugë disi të shthurur. Si shumë të rinj të tjerë pi e sillet keq e kjo gjë e pikëllon fort Pellagenë, e cila përgjërohet për të birin.
Por nuk zgjat shumë dhe në jetën e Pavlit ndodh një ndryshim rrënjësor në lagjen punëtore nis të veproj organizata e Partisë Social-Demokrate Ruse, që porsa është formuar. Pavli hyn në parti dhe i kushtohet me mish e me shpirt çështjes së triumfit të klasës punëtore. Tani ai bën një jetë shumë të rregullt, sillet shumë mirë me nënën dhe me të gjithë; së bashku me punëtorin e ri Andrea Nahodka dhe me disa të tjerë studion me ngulm teorinë marksiste, zgjeron horizontin kultural, bën agjitacion ndër punëtorët e fabrikës, përpiqet t’i organizoj ata që të luftojnë bashkërisht kundër fabrikantëve dhe qeverisë cariste. Dalëngadalë ai fiton besimin e madh dhe respektin e punëtorëve që fillojnë të sqarohen politikisht, të bashkohen dhe të kuptojnë se klasa e tyre zotëron një forcë të madhe dhe se ajo duhet të udhëheqë tërë masat e tjera punonjëse të vendit.
Edhe nëna, Pellageja, pëson një ndryshim të madh shpirtëror, që shtrihet gjatë gjithë romanit. Kjo është një grua mbi 40 vjeçe e cila qysh në fëmijëri ka jetuar si një skllave, s’ka parë gjë tjetër në jetën e saj veç se vuajtje e poshtërim; ndjenja e tmerrit ndaj jetës ia ka pushtuar shpirtin, por ajo është shumë fetare dhe s’guxon të ngrej zërin për të kundërshtuar. Shpresa e saj e vetme është i biri, prandaj në fillim ajo e sheh me një frikë të madhe punën revolucionare të Pavlit, i cili ka vënë veten e vet në rrezik. Por, me kohë Pellageja fillon të kuptoj shumë gjëra; ajo i dëgjon me një interesim gjithnjë e më të madh fjalët e zjarrta të të birit dhe të Andreas, i cili banon në shtëpi të saj. Kur policia i arreston të dy punëtorët e rinjë, sepse dyshon ndër të tjera se mos ata shpërndajnë trakte socialiste në fabrikë, Pellageja, për t’i shpëtuar, merr përsipër t’i shpjerë fshehurazi vetë traktet. Kjo qe puna e saj e parë revolucionare.
Ajo merr pjesë në demostratën punëtore të 1 Majit, të cilën e kanë organizuar Pavli me shokët.

Në gjyqin carist kundër drejtonjësve të demostratës, Pavli dhe shokët e tij qëndrojnë të papërkulur; Pavlin e dënojnë me internim në Siberi. Këto ngjarje nuk e trembin Pellagenë; përkundrazi ajo vendos që tanimë të jepet e tëra pas luftës revolucionare. Ajo e ndihmon aktivisht organizatën e partisë në shpërndarjen e letërsisë ilegale në krahina, bën agjitacion në fshatra. Në shpirtin e saj s’mbeten as gjurmët e nënshtrimit, të mosbesimit dhe të frikës së saj të dikurshme. Kur një ditë, në një stacion treni, policët e diktojnë me një valixhe me trakte dhe e arrestojnë, ajo qëndron para tyre me trimëri; dhe me zë të lartë, që ta dëgjojnë të gjithë, thërret: ,,Popull, bashko fuqitë e tua! Të vërtetën nuk do ta zhdukin as në një det prej gjaku…’’
Romani, pra, mbaron me burgosjen e protagonistëve, megjithatë vepra të ngjall një ndjenjë të fuqishme optimiste:  lexonjësi sheh qartë në të se çështja për të cilën lufton Nëna, Pavli e Andrea do të triumfoj.

''Personazhet''
Ndodhitë e jetës personale në roman mpleksen e varen nga ngjarjet, me karakter politik e shoqëror, kështu që romani është një pasqyrë e gjërë, tipike, e luftës revolucionare të proletariatit rus. Gorki ka gjetur tani në përfaqësuesit revolucionarë të klasës punëtore heronjtë, tipat pozitivë, plot guxim e dashuri për të shtypurit që do t’i japin fund shfrytëzimit e do të ndërtojnë një botë të re, të lirë e të lumtur. Dhe këta tipa ai i përshkruan me mjeshtëri të lartë artistike në romanin ''Nëna”.

''Pavli''
Pavli është tip i punëtorit bolshevik. Gjakftohtësia, burrëria, urrejtja dhe përbuzja për armikun, zotësia për të fituar dashurinë e shokëve të tij, besimi i madh në fitoren, janë disa veçori të karakterit të tij. Njeri me vullnet çeliku, ai ndjek rrugën e vet, pa marrë parasysh kurrfarë pengese. Etja për arsim e përpjekja për të zgjeruar dijen janë anë të natyrës së tij luftonjëse. Ai është i dhënë me mish e me shpirt pas çështjes se çlirimit të klasës punëtore, së cilës i kushton gjithë mendimet, ndjenjat dhe veprimet e tija. Largon edhe ndjenjën e dashurisë për të mos pasur pengesë në rrugën e detyrës së tij. Gjithmonë i pari ai kërkon të jap shembull gatishmërie për sakrifica dhe shkon në vendin më të rrezikshëm. Për Pavël Vllasovin kuptimi i jetës është te lufta, te përpjekja; ai shfrytëzon çdo rast për të zgjuar ndërgjegjen e punëtorëve dhe për të propaganduar idetë socialiste. Prandaj edhe refuzon të arratiset nga burgu, se dëshiron të parashtroj publikisht në gjyq programin e partisë së vet. Dhe atje, nga i akuzuar, me guxim e me trimëri, ai kthehet në akuzonjës dhe agjitator.
''Nëna''
Figura themelore në roman është nëna e Pavlit, Pellagea Nilovna. Ajo zë vendin më të madh në vepër, është shoqëruese e gjithë ngjarjeve dhe pjesëmarrëse në to në një mënyrë ose tjetër. Çdo gjë që ndodh, lë vragë të thellë në të, kundërvepron mbi ndërgjegjen e saj, e ndryshon gradualisht. Në këtë figurë Gorki tregon si lind, si rritet luftëtari për një botë të re. Një grua e vuajtur, Nilovna, hyn në lëvizjen punëtore në fillim për dashurinë që ka ndaj të birit, më vonë prej dashurisë që ka për të gjithë ata që kërkojnë të drejtën. Ajo hyn pak nga pak në punën ilegale, merr pjesë në të në mënyrë të vendosur e pa rezerva, i kushtohet e tëra çështjes së madhe të çlirimit të punëtorëve. Në procesin e luftës dashuria e saj ndaj djalit dhe shokëve të tij rritet e kthehet në dashuri për klasën punëtore. Ajo përtërihet shpirtërisht dhe bëhet një revolucionare e ndërgjegjshme, e cila tani beson plotësisht në fitoren e fundit. Ky proces i lindjes dhe i rritjes së njeriut të ri Nilovna, ishte një fenomen që ndeshej shpesh në ato kohë. Dhe pikërisht këtu qëndron rëndësia e romanit si pasqyrim artistik i luftës për çlirimin e kiasës punëtore. Në këtë luftë shumë punëtorë nga njerëz të humbur pa vetëdije klase, tërhiqen prej saj, bëhen luftëtarë të vijës së pare.

''Rëndësia e romanit''
Duke na dhënë një pikturë të drejtë të lëvizjes shoqërore në fillim te shekullit XX, duke pasqyruar kontradiktat komplekse shoqërore, aty vihen në dukje përfaqësuesit e asaj klase e cila do të shpëtoj njerëzimin nga shfrytëzimi dhe do ta dërgoj kulturën përpara. Ideja e socializmit vë në lëvizje gjithçka në roman.
Për herë të parë në letërsinë botërore del një roman i tillë ku përshkruhet se si zhvillohet ndërgjegja socialiste e klasës punëtore dhe se si formohet karakteri i njeriut të ri në zjarrin e luftës revolucionare. Në romanin ,,Nëna” del qartë se klasa punëtore qëndron tani në pararojë të luftës së njerëzimit për liri e përparim.
Romani ''Nëna'' luajti dhe luan gjithnjë edhe sot një rol të veçantë në edukimin e punonjësve të botes me idetë e socializmit.
Romani ''Nëna'' nuk dallon vetëm për idetë e thella dhe për problemet shumë të rëndësishme që trajton; ai ka edhe një vlerë të madhe artistike: personazhet janë skalitur me mjeshtëri, në të hasim analiza të thella psikologjike, sidomos bukur është pasqyruar bota shpirtërore e Pellagesë.
Romani të mallëngjen dhe të entuziazmon; ai përshkohet i tëri nga një frymë e ngrohtë humaniste dhe heroike.
''Nëna'' është modeli i parë i përsosur i një vepre të realizmit socialist. 

Shkruar nga: ''Agon Bislimi''
Romani ,,Nëna” nga Maksim Gorki - Analiza,Këtu mund të gjeni analizën apo referatin e veprës apo romanit ,Nëna” nga Maksim Gorki.Në këtë analizë apo referat trajtohet ideja e romanit,brendia e romanit, heronjtë kryesorë,subjekti i romanit Nëna, personazhet, rëndësia e romanit,motivet,idetë socialiste,karakteret e personazheve etj.Analiza e romanit nena,romanit Nena analiza,Maksim Gorki analiza shqip,analiza te romaneve shqip,analize letrare shqip,koment,referat shqip,analiza letrare shqip,romani nena nga Maksim Gorki koment dhe analize
loading...

Romani ''Nëna'' nga ''Maksim Gorki''

 

Shkruar nga : Agon Bislimi


Romani ''Nëna'' nga ''Maksim Gorki'' - ''Analiza''

Lufta revolucionare e klasës punëtore është pasqyruar në mënyrë më të qartë dhe idetë socialiste janë shprehur më hapur në romanin  ''Nëna''.
Romani ''Nëna'' u shkrua me 1906—1907, apo menjëherë pas revolucionit të vitit 1905.
Romani është nga veprat me karakteristike e më të mëdha të letërsisë ruse e të letërsisë botërore si nga rëndësia e problemeve që trajtohen në të, nga metoda artistike e re e përdorur, ashtu edhe nga ndikimi që ushtroi në shtresat e gjëra punonjëse dhe në lëvizjen revolucionare të mbarë botës.

Brendinë e romanit e formojnë ngjarjet revolucionare që kanë ndodhur në Sormovë në vitet 1901—1902, grevat e demostratat e 1 majit, gjyqi kundër pjesëtarëve të organizatës lokale të partisë.

Heronjtë kryesorë, Pavli dhe nëna e tij, janë njerëz që kanë jetuar me të vërtetë dhe që i ka njohur Gorki. (Si prototipe për të krijuar figurat e Pavlit dhe të Pellage Nilovnës, Gorki mori punëtorin e ri bolshevik Pjetër Zallomov dhe nënën e tij, Ana Zallomovën, me të cilët kishte miqësi).

''Subjekti''

Në fillim të romanit ''Gorki'' përshkruan jetën e mjerë në  një lagje punëtore në një qytet industrial rus rreth vitit 1901. Punëtorët janë zhytur në varfëri, padituri e paragjykime, ata s’janë të organizuar, prandaj nuk kanë mundësi t’u bëjnë ballë pronarëve të fabrikave që i shfrytëzojnë egërsisht.

Në një nga familjet e lagjes punëtore, në shtëpinë e punëtorit mekanik Mihal Vllasov jeta, si kudo, kalon monotone e pa asnjë gëzim. Mihali i ri i ngrisur e i heshtur. I egërsuar nga jeta, mjerimi, ai pi e dehet përherë, e rreh mizorisht djalin, Pavlin, e sidomos gruan e vet, Pellagenë, e cila është katandisur si një skllave.
Pas vdekjes së babait Pavli shkon të punojë në fabrikë. Në fillim edhe ai nis një rrugë disi të shthurur. Si shumë të rinj të tjerë pi e sillet keq e kjo gjë e pikëllon fort Pellagenë, e cila përgjërohet për të birin.
Por nuk zgjat shumë dhe në jetën e Pavlit ndodh një ndryshim rrënjësor në lagjen punëtore nis të veproj organizata e Partisë Social-Demokrate Ruse, që porsa është formuar. Pavli hyn në parti dhe i kushtohet me mish e me shpirt çështjes së triumfit të klasës punëtore. Tani ai bën një jetë shumë të rregullt, sillet shumë mirë me nënën dhe me të gjithë; së bashku me punëtorin e ri Andrea Nahodka dhe me disa të tjerë studion me ngulm teorinë marksiste, zgjeron horizontin kultural, bën agjitacion ndër punëtorët e fabrikës, përpiqet t’i organizoj ata që të luftojnë bashkërisht kundër fabrikantëve dhe qeverisë cariste. Dalëngadalë ai fiton besimin e madh dhe respektin e punëtorëve që fillojnë të sqarohen politikisht, të bashkohen dhe të kuptojnë se klasa e tyre zotëron një forcë të madhe dhe se ajo duhet të udhëheqë tërë masat e tjera punonjëse të vendit.
Edhe nëna, Pellageja, pëson një ndryshim të madh shpirtëror, që shtrihet gjatë gjithë romanit. Kjo është një grua mbi 40 vjeçe e cila qysh në fëmijëri ka jetuar si një skllave, s’ka parë gjë tjetër në jetën e saj veç se vuajtje e poshtërim; ndjenja e tmerrit ndaj jetës ia ka pushtuar shpirtin, por ajo është shumë fetare dhe s’guxon të ngrej zërin për të kundërshtuar. Shpresa e saj e vetme është i biri, prandaj në fillim ajo e sheh me një frikë të madhe punën revolucionare të Pavlit, i cili ka vënë veten e vet në rrezik. Por, me kohë Pellageja fillon të kuptoj shumë gjëra; ajo i dëgjon me një interesim gjithnjë e më të madh fjalët e zjarrta të të birit dhe të Andreas, i cili banon në shtëpi të saj. Kur policia i arreston të dy punëtorët e rinjë, sepse dyshon ndër të tjera se mos ata shpërndajnë trakte socialiste në fabrikë, Pellageja, për t’i shpëtuar, merr përsipër t’i shpjerë fshehurazi vetë traktet. Kjo qe puna e saj e parë revolucionare.
Ajo merr pjesë në demostratën punëtore të 1 Majit, të cilën e kanë organizuar Pavli me shokët.

Në gjyqin carist kundër drejtonjësve të demostratës, Pavli dhe shokët e tij qëndrojnë të papërkulur; Pavlin e dënojnë me internim në Siberi. Këto ngjarje nuk e trembin Pellagenë; përkundrazi ajo vendos që tanimë të jepet e tëra pas luftës revolucionare. Ajo e ndihmon aktivisht organizatën e partisë në shpërndarjen e letërsisë ilegale në krahina, bën agjitacion në fshatra. Në shpirtin e saj s’mbeten as gjurmët e nënshtrimit, të mosbesimit dhe të frikës së saj të dikurshme. Kur një ditë, në një stacion treni, policët e diktojnë me një valixhe me trakte dhe e arrestojnë, ajo qëndron para tyre me trimëri; dhe me zë të lartë, që ta dëgjojnë të gjithë, thërret: ,,Popull, bashko fuqitë e tua! Të vërtetën nuk do ta zhdukin as në një det prej gjaku…’’
Romani, pra, mbaron me burgosjen e protagonistëve, megjithatë vepra të ngjall një ndjenjë të fuqishme optimiste:  lexonjësi sheh qartë në të se çështja për të cilën lufton Nëna, Pavli e Andrea do të triumfoj.

''Personazhet''
Ndodhitë e jetës personale në roman mpleksen e varen nga ngjarjet, me karakter politik e shoqëror, kështu që romani është një pasqyrë e gjërë, tipike, e luftës revolucionare të proletariatit rus. Gorki ka gjetur tani në përfaqësuesit revolucionarë të klasës punëtore heronjtë, tipat pozitivë, plot guxim e dashuri për të shtypurit që do t’i japin fund shfrytëzimit e do të ndërtojnë një botë të re, të lirë e të lumtur. Dhe këta tipa ai i përshkruan me mjeshtëri të lartë artistike në romanin ''Nëna”.

''Pavli''
Pavli është tip i punëtorit bolshevik. Gjakftohtësia, burrëria, urrejtja dhe përbuzja për armikun, zotësia për të fituar dashurinë e shokëve të tij, besimi i madh në fitoren, janë disa veçori të karakterit të tij. Njeri me vullnet çeliku, ai ndjek rrugën e vet, pa marrë parasysh kurrfarë pengese. Etja për arsim e përpjekja për të zgjeruar dijen janë anë të natyrës së tij luftonjëse. Ai është i dhënë me mish e me shpirt pas çështjes se çlirimit të klasës punëtore, së cilës i kushton gjithë mendimet, ndjenjat dhe veprimet e tija. Largon edhe ndjenjën e dashurisë për të mos pasur pengesë në rrugën e detyrës së tij. Gjithmonë i pari ai kërkon të jap shembull gatishmërie për sakrifica dhe shkon në vendin më të rrezikshëm. Për Pavël Vllasovin kuptimi i jetës është te lufta, te përpjekja; ai shfrytëzon çdo rast për të zgjuar ndërgjegjen e punëtorëve dhe për të propaganduar idetë socialiste. Prandaj edhe refuzon të arratiset nga burgu, se dëshiron të parashtroj publikisht në gjyq programin e partisë së vet. Dhe atje, nga i akuzuar, me guxim e me trimëri, ai kthehet në akuzonjës dhe agjitator.
''Nëna''
Figura themelore në roman është nëna e Pavlit, Pellagea Nilovna. Ajo zë vendin më të madh në vepër, është shoqëruese e gjithë ngjarjeve dhe pjesëmarrëse në to në një mënyrë ose tjetër. Çdo gjë që ndodh, lë vragë të thellë në të, kundërvepron mbi ndërgjegjen e saj, e ndryshon gradualisht. Në këtë figurë Gorki tregon si lind, si rritet luftëtari për një botë të re. Një grua e vuajtur, Nilovna, hyn në lëvizjen punëtore në fillim për dashurinë që ka ndaj të birit, më vonë prej dashurisë që ka për të gjithë ata që kërkojnë të drejtën. Ajo hyn pak nga pak në punën ilegale, merr pjesë në të në mënyrë të vendosur e pa rezerva, i kushtohet e tëra çështjes së madhe të çlirimit të punëtorëve. Në procesin e luftës dashuria e saj ndaj djalit dhe shokëve të tij rritet e kthehet në dashuri për klasën punëtore. Ajo përtërihet shpirtërisht dhe bëhet një revolucionare e ndërgjegjshme, e cila tani beson plotësisht në fitoren e fundit. Ky proces i lindjes dhe i rritjes së njeriut të ri Nilovna, ishte një fenomen që ndeshej shpesh në ato kohë. Dhe pikërisht këtu qëndron rëndësia e romanit si pasqyrim artistik i luftës për çlirimin e kiasës punëtore. Në këtë luftë shumë punëtorë nga njerëz të humbur pa vetëdije klase, tërhiqen prej saj, bëhen luftëtarë të vijës së pare.

''Rëndësia e romanit''
Duke na dhënë një pikturë të drejtë të lëvizjes shoqërore në fillim te shekullit XX, duke pasqyruar kontradiktat komplekse shoqërore, aty vihen në dukje përfaqësuesit e asaj klase e cila do të shpëtoj njerëzimin nga shfrytëzimi dhe do ta dërgoj kulturën përpara. Ideja e socializmit vë në lëvizje gjithçka në roman.
Për herë të parë në letërsinë botërore del një roman i tillë ku përshkruhet se si zhvillohet ndërgjegja socialiste e klasës punëtore dhe se si formohet karakteri i njeriut të ri në zjarrin e luftës revolucionare. Në romanin ,,Nëna” del qartë se klasa punëtore qëndron tani në pararojë të luftës së njerëzimit për liri e përparim.
Romani ''Nëna'' luajti dhe luan gjithnjë edhe sot një rol të veçantë në edukimin e punonjësve të botes me idetë e socializmit.
Romani ''Nëna'' nuk dallon vetëm për idetë e thella dhe për problemet shumë të rëndësishme që trajton; ai ka edhe një vlerë të madhe artistike: personazhet janë skalitur me mjeshtëri, në të hasim analiza të thella psikologjike, sidomos bukur është pasqyruar bota shpirtërore e Pellagesë.
Romani të mallëngjen dhe të entuziazmon; ai përshkohet i tëri nga një frymë e ngrohtë humaniste dhe heroike.
''Nëna'' është modeli i parë i përsosur i një vepre të realizmit socialist. 

Shkruar nga: ''Agon Bislimi''
Romani ,,Nëna” nga Maksim Gorki - Analiza,Këtu mund të gjeni analizën apo referatin e veprës apo romanit ,Nëna” nga Maksim Gorki.Në këtë analizë apo referat trajtohet ideja e romanit,brendia e romanit, heronjtë kryesorë,subjekti i romanit Nëna, personazhet, rëndësia e romanit,motivet,idetë socialiste,karakteret e personazheve etj.Analiza e romanit nena,romanit Nena analiza,Maksim Gorki analiza shqip,analiza te romaneve shqip,analize letrare shqip,koment,referat shqip,analiza letrare shqip,romani nena nga Maksim Gorki koment dhe analize

Përtej largësive nga Bilal Xhaferri (Analiza)




Përtej largësive

Ky roman trajton temën që ka lidhje me kohen ilire , kur Ilirët luftonin kundër pushtuesve romak .

Më konkretisht bëhet fjalë për kryengritjen e madhe Ilire të viteve 6-9 të shekullit të parë të erës së re kundër romakëve .

Këtë kryengritje e udhehoqën dy komandantë : Bato i Breukeve dhe Bato i Desidiateve ku pas nje beteje ku ai kapet i gjalle nga ushtria ilire .

Personazhi kryesor i këtij romani është Ergysi që është luftëtar i shquar i cili po kthehej nga fushëbeteja i lodhur, i rraskapitur , i uritur por me një moral të lartë siç i kishte hije ushtarit Ilir .


Në vazhdimin e veprës shkrimtari vuajtjet e Ergysit që kishte marrur rrugën për në Dardani nga Andetriumi e deri në Skardus ( Malet e Sharrit ) qe siç thoshte shkrimtari ka kaluar shtate diej e shtate hëna për të arritur në Dardani.

Gjatë udhëtimit të tij të gjatë për në keshtjellën e Buklit që i duheshin edhe shtatë ore në udhëtim .

Gjatë udhëtimit Ergysi takoi një vajzë shumë të bukur e cila jetonte në një shpelle bashke me pesë vëllezërit dhe me babain e saj .

Ajo kishte dy kova te mbushura me qumësht .

Ergysi pa e pyetur ja mori kovat dhe piu qumsht .

Pastaj Amarda e qoi në shpellën e vete i dha ushqim e kështu me radhe .

Një ditë romaket vrasin vëllezërit dhe babain e Amardës .

Pastaj Ergysi e mori me vete .

I fejuari i saj Algladi kishte shpëtuar duke u arratisur dhe ishte gjalle .

Algladi ishte i fejuar me Amardën sipas zakonit .

Ergysi nuk donte t'ia jepte Amardën edhe pse Algladi i dërgoi pleqte dëshmitar .

Ergysi e sfidoi në dyluftim Algladin dhe u plagos .

Që të mos ndodhte ndonjë tragjedi më tepër Amarda u hodh nga dritarja në humnerë duke lënë amenet qe ata të ishin të bashkuar për të luftuar si vëllezër dhe amaneti i saj u respektua dhe u zbatua.


Pertej largesive nga Bilal Xhaferri, analiza,referat,analize,referat i vepres pertej largesive,pertej largesive bilal xhaferri analiza,ese,analiza e vepres pertej largesive,permbajtja e romanit pertej largesive,permbledhje,personazhet,rendesia e vepres,subjekti i vepres
loading...



Përtej largësive

Ky roman trajton temën që ka lidhje me kohen ilire , kur Ilirët luftonin kundër pushtuesve romak .

Më konkretisht bëhet fjalë për kryengritjen e madhe Ilire të viteve 6-9 të shekullit të parë të erës së re kundër romakëve .

Këtë kryengritje e udhehoqën dy komandantë : Bato i Breukeve dhe Bato i Desidiateve ku pas nje beteje ku ai kapet i gjalle nga ushtria ilire .

Personazhi kryesor i këtij romani është Ergysi që është luftëtar i shquar i cili po kthehej nga fushëbeteja i lodhur, i rraskapitur , i uritur por me një moral të lartë siç i kishte hije ushtarit Ilir .


Në vazhdimin e veprës shkrimtari vuajtjet e Ergysit që kishte marrur rrugën për në Dardani nga Andetriumi e deri në Skardus ( Malet e Sharrit ) qe siç thoshte shkrimtari ka kaluar shtate diej e shtate hëna për të arritur në Dardani.

Gjatë udhëtimit të tij të gjatë për në keshtjellën e Buklit që i duheshin edhe shtatë ore në udhëtim .

Gjatë udhëtimit Ergysi takoi një vajzë shumë të bukur e cila jetonte në një shpelle bashke me pesë vëllezërit dhe me babain e saj .

Ajo kishte dy kova te mbushura me qumësht .

Ergysi pa e pyetur ja mori kovat dhe piu qumsht .

Pastaj Amarda e qoi në shpellën e vete i dha ushqim e kështu me radhe .

Një ditë romaket vrasin vëllezërit dhe babain e Amardës .

Pastaj Ergysi e mori me vete .

I fejuari i saj Algladi kishte shpëtuar duke u arratisur dhe ishte gjalle .

Algladi ishte i fejuar me Amardën sipas zakonit .

Ergysi nuk donte t'ia jepte Amardën edhe pse Algladi i dërgoi pleqte dëshmitar .

Ergysi e sfidoi në dyluftim Algladin dhe u plagos .

Që të mos ndodhte ndonjë tragjedi më tepër Amarda u hodh nga dritarja në humnerë duke lënë amenet qe ata të ishin të bashkuar për të luftuar si vëllezër dhe amaneti i saj u respektua dhe u zbatua.


Pertej largesive nga Bilal Xhaferri, analiza,referat,analize,referat i vepres pertej largesive,pertej largesive bilal xhaferri analiza,ese,analiza e vepres pertej largesive,permbajtja e romanit pertej largesive,permbledhje,personazhet,rendesia e vepres,subjekti i vepres

Borgjezi fisnik - Molieri (Analiza)


 Shkruar nga: Agon Bislimi


Borgjezi fisnik është një nga veprat më realiste e me permbajtje të thellë shoqërore.

Molieri vazhdon traditat e komedisë popullore, por duke e ndryshuar në komedi balet, krijon ambientin për të goditur aristokracinë dhe për të vënë në lojë borgjezët mendjelehtë e hundëpërpjetë, që përpiqen të imitojnë në çdo gjë aristokracinë e oborrit mbretëror.

Si personazh kryesor i kësaj komedie del një tregëtar i pasur, Zhurdeni, i cili është krejt i paditur, mëndjeshkurtër dhe ambicioz.

Ai kërkon t’u përngjajë fisnikëve të mëdhenj, të lidhë krushqi me ta dhe, po pat mundësi, të fitojë edhe ndonjë titull fisnikërie.

Për të përvetësuar shkëlqimin e jashtëm të zotërinjve, mënyrat, veshjet, mësimin e tyre, ai merr nga mësues privatë mësime muzike, skermi, vallëzimi, filozofie.

Këta mësues që nuk dinë gjë të madhe, janë fodullë e qesharakë me rolin e tepruar, që u mveshin arteve të tyre (Asnjë shtet s’mund të ekzistoj pa muzikë — thotë p.sh. mësuesi i muzikës. — Gjithë luftërat, gjithë çrregullimet, që ndodhin në botë, shkaktohen nga mosditja e muzikës).

Ata përfitojnë nga budallallëku i tregëtarit për ta rrjepur mirë e bukur.

Zhurdeni nga dëshira për të hyrë në marrëdhënie me shoqërinë e lartë, mban lidhje miqësore me aristokratin Dorant, duke shpresuar të njoh nëpërmjet tij markezen Dorimenë.

Doranti përfiton nga kjo mani për të shfrytëzuar me lloj-lloj mënyrash tregëtarin mendjelehtë.

Ky s’dëgjon t’i japë për grua të bijën e tij Lucilën djaloshit të ndershëm Kleont, që e dashuron për të vetmen arsye se ai është borgiez e jo aristokrat.

Atëherë Kleonti sipas dëshirës së shërbëtorit të tij, Kovjelit, vendos të përdorë dredhi për t’ja arritur qëllimit: vishet si turk dhe duke u paraqitur si i biri i sulltanit të Turqisë, i kërkon Zhurdenit të bijën për grua.

Ky e jep pëlqimin e tij dhe Kleonti martohet me Lucilën.

Në kundërshtim me Zhurdenin, simpatizues budalla i bujarëve, qëndrojnë e shoqja dhe e bija si dhe Kleonti me shërbëtorin e tij Kovjel, qe janë pajisur me mjaft cilësi pozitive: gjykim të drejtë, dashuri për punë, ndershmëri, kuptim serioz të dashurisë.

Kleoni dhe e shoqja e Zhurdenit nuk e kanë për turp që njohin haptazi prejardhjen shoqërore borgjeze të tyre.


borgjezi fisnik,analiza,borgjezi xhentelmen,borgjezi kritika letrare,referate,referat shqip,analiza, analiza letrare,borgjezi fisnik,analiza letrare te veprave te molierit,molier



loading...

 Shkruar nga: Agon Bislimi


Borgjezi fisnik është një nga veprat më realiste e me permbajtje të thellë shoqërore.

Molieri vazhdon traditat e komedisë popullore, por duke e ndryshuar në komedi balet, krijon ambientin për të goditur aristokracinë dhe për të vënë në lojë borgjezët mendjelehtë e hundëpërpjetë, që përpiqen të imitojnë në çdo gjë aristokracinë e oborrit mbretëror.

Si personazh kryesor i kësaj komedie del një tregëtar i pasur, Zhurdeni, i cili është krejt i paditur, mëndjeshkurtër dhe ambicioz.

Ai kërkon t’u përngjajë fisnikëve të mëdhenj, të lidhë krushqi me ta dhe, po pat mundësi, të fitojë edhe ndonjë titull fisnikërie.

Për të përvetësuar shkëlqimin e jashtëm të zotërinjve, mënyrat, veshjet, mësimin e tyre, ai merr nga mësues privatë mësime muzike, skermi, vallëzimi, filozofie.

Këta mësues që nuk dinë gjë të madhe, janë fodullë e qesharakë me rolin e tepruar, që u mveshin arteve të tyre (Asnjë shtet s’mund të ekzistoj pa muzikë — thotë p.sh. mësuesi i muzikës. — Gjithë luftërat, gjithë çrregullimet, që ndodhin në botë, shkaktohen nga mosditja e muzikës).

Ata përfitojnë nga budallallëku i tregëtarit për ta rrjepur mirë e bukur.

Zhurdeni nga dëshira për të hyrë në marrëdhënie me shoqërinë e lartë, mban lidhje miqësore me aristokratin Dorant, duke shpresuar të njoh nëpërmjet tij markezen Dorimenë.

Doranti përfiton nga kjo mani për të shfrytëzuar me lloj-lloj mënyrash tregëtarin mendjelehtë.

Ky s’dëgjon t’i japë për grua të bijën e tij Lucilën djaloshit të ndershëm Kleont, që e dashuron për të vetmen arsye se ai është borgiez e jo aristokrat.

Atëherë Kleonti sipas dëshirës së shërbëtorit të tij, Kovjelit, vendos të përdorë dredhi për t’ja arritur qëllimit: vishet si turk dhe duke u paraqitur si i biri i sulltanit të Turqisë, i kërkon Zhurdenit të bijën për grua.

Ky e jep pëlqimin e tij dhe Kleonti martohet me Lucilën.

Në kundërshtim me Zhurdenin, simpatizues budalla i bujarëve, qëndrojnë e shoqja dhe e bija si dhe Kleonti me shërbëtorin e tij Kovjel, qe janë pajisur me mjaft cilësi pozitive: gjykim të drejtë, dashuri për punë, ndershmëri, kuptim serioz të dashurisë.

Kleoni dhe e shoqja e Zhurdenit nuk e kanë për turp që njohin haptazi prejardhjen shoqërore borgjeze të tyre.


borgjezi fisnik,analiza,borgjezi xhentelmen,borgjezi kritika letrare,referate,referat shqip,analiza, analiza letrare,borgjezi fisnik,analiza letrare te veprave te molierit,molier



Hasta La Vista - Petro Marko (Analiza)



Hasta La Vista - Petro Marko (Analiza)


Tema e romanit  ''Hasta La Vista'' është marrë nga lufta qytetare në Spanjë, në të cilën në vitin 1936 kundër regjimit fashist luftuan vullnetarisht shumë të rinj nga mbarë bota.

Me këtë vepër Petro Marko ka dashur të paraqesë jetën dhe veprimet e vullnetarëve shqiptarë, e veçanërisht të flas për heroizmin solidar dhe për ndjenjën e internacionalizmit të intelektualit shqiptar në luftë për zhdukjen e fashizmit që në zanafillë.

Në boshtin tematiko-motivor ndërthuren edhe motive tjera siç është ai i dashurisë me antonime romantike dhe paraqitja e peizazhit të luftës qytetare në Spanjë.

Në roman trajtohet një dramë e njëmendët njerëzore, ku në mes të mirës dhe të keqes vihet në sprovë natyra dhe shpirti i njeriut, si dhe karakteri dhe morali i tij.

Në roman me një gjerësi epike jepen shumë episode aksionesh, luftimesh frontale, bombardimesh tërheqjesh, vrasjesh e plagosjesh; kapet atmosfera e vërtetë e një lufte të madhe e të përgjakshme.

Nganjëherë të duket se shkrimtari ndalet së tepërmi në këto momente e shumë pak zhytet në thellësitë psikologjike dhe të fatit të individit në atë luftë.

Figura qendrore janë Gori Gjinleka, vullnetar shqiptar dhe spanjollja e re dhe e bukur, Anita.

Siç kuptohet nga fillimi i romanit këta dy shpejt bien në dashuri, segment ky që do të behët subjekt i veprës. Dashuria e tyre lind në shikim të parë, por bëhet shumë e fortë dhe e sinqertë. Ata kanë edhe përkatësi të njëjtë ideologjike. Fatkeqësisht, kjo dashuri ndërpritet me kthimin e Gorit në atdhe. Mundësia për t’u takuar mbetet e hapur, sepse në ndarje Gori i thotë Anitës përshëndetjen spanjolle “hasta la vista”, që do të thotë mirupafshim.


Gori Gjinleka jo vetëm që është trim e luftëtar i vetëdijshëm, por njeri që gjithmonë është i gatshëm të flijohet për shokët e vet që luftojnë për të njëjtin ideal. Në të shkrimtari ka dashur të bashkojë idealin dhe realitetin dhe këtij synimi ia del me sukses. Gori Gjinleka është prototip dhe sintezë e njeriut me ideologji dhe me ndjenja.Pucelli – luftëtari garibaldian me origjinë italiane.


Posaçërisht janë të bukura dialogët e shumta ndërmjet Pucellit e Xhemal Kadës. Që të dy janë personazhe të krijuar me një liri dhe forcë të madhe kreative, ku përveç motivit ideologjik, autori me sukses e përdor edhe motivin psikologjik të tyre. Pucelli gjithmonë është optimist. Shakatë e tij ia shuajnë brengat luftëtarit që e ka pranë, në front ose gjatë pushimit.


Kjo vepër ka rëndësi sepse me këtë Petro Marko ngre njëkohësisht një përmendore të lavdishme trimave shqiptarë, që vullnetarisht morrin pjesë në këtë luftë, pjesëmarrës i së cilës ishte edhe vet autori.


romani hasta la vista analiza,analiza e romanit hasta la vista petro marko,petro marko hasta la vista,romani hasta la vista referat,referate shqip,romane shqip,hasta la vista romani shqip,romane shqip,kritika letrare petro marko,Petro Marko

loading...


Hasta La Vista - Petro Marko (Analiza)


Tema e romanit  ''Hasta La Vista'' është marrë nga lufta qytetare në Spanjë, në të cilën në vitin 1936 kundër regjimit fashist luftuan vullnetarisht shumë të rinj nga mbarë bota.

Me këtë vepër Petro Marko ka dashur të paraqesë jetën dhe veprimet e vullnetarëve shqiptarë, e veçanërisht të flas për heroizmin solidar dhe për ndjenjën e internacionalizmit të intelektualit shqiptar në luftë për zhdukjen e fashizmit që në zanafillë.

Në boshtin tematiko-motivor ndërthuren edhe motive tjera siç është ai i dashurisë me antonime romantike dhe paraqitja e peizazhit të luftës qytetare në Spanjë.

Në roman trajtohet një dramë e njëmendët njerëzore, ku në mes të mirës dhe të keqes vihet në sprovë natyra dhe shpirti i njeriut, si dhe karakteri dhe morali i tij.

Në roman me një gjerësi epike jepen shumë episode aksionesh, luftimesh frontale, bombardimesh tërheqjesh, vrasjesh e plagosjesh; kapet atmosfera e vërtetë e një lufte të madhe e të përgjakshme.

Nganjëherë të duket se shkrimtari ndalet së tepërmi në këto momente e shumë pak zhytet në thellësitë psikologjike dhe të fatit të individit në atë luftë.

Figura qendrore janë Gori Gjinleka, vullnetar shqiptar dhe spanjollja e re dhe e bukur, Anita.

Siç kuptohet nga fillimi i romanit këta dy shpejt bien në dashuri, segment ky që do të behët subjekt i veprës. Dashuria e tyre lind në shikim të parë, por bëhet shumë e fortë dhe e sinqertë. Ata kanë edhe përkatësi të njëjtë ideologjike. Fatkeqësisht, kjo dashuri ndërpritet me kthimin e Gorit në atdhe. Mundësia për t’u takuar mbetet e hapur, sepse në ndarje Gori i thotë Anitës përshëndetjen spanjolle “hasta la vista”, që do të thotë mirupafshim.


Gori Gjinleka jo vetëm që është trim e luftëtar i vetëdijshëm, por njeri që gjithmonë është i gatshëm të flijohet për shokët e vet që luftojnë për të njëjtin ideal. Në të shkrimtari ka dashur të bashkojë idealin dhe realitetin dhe këtij synimi ia del me sukses. Gori Gjinleka është prototip dhe sintezë e njeriut me ideologji dhe me ndjenja.Pucelli – luftëtari garibaldian me origjinë italiane.


Posaçërisht janë të bukura dialogët e shumta ndërmjet Pucellit e Xhemal Kadës. Që të dy janë personazhe të krijuar me një liri dhe forcë të madhe kreative, ku përveç motivit ideologjik, autori me sukses e përdor edhe motivin psikologjik të tyre. Pucelli gjithmonë është optimist. Shakatë e tij ia shuajnë brengat luftëtarit që e ka pranë, në front ose gjatë pushimit.


Kjo vepër ka rëndësi sepse me këtë Petro Marko ngre njëkohësisht një përmendore të lavdishme trimave shqiptarë, që vullnetarisht morrin pjesë në këtë luftë, pjesëmarrës i së cilës ishte edhe vet autori.


romani hasta la vista analiza,analiza e romanit hasta la vista petro marko,petro marko hasta la vista,romani hasta la vista referat,referate shqip,romane shqip,hasta la vista romani shqip,romane shqip,kritika letrare petro marko,Petro Marko

Studenti në shtëpi - Analiza



Studenti në shtëpi  -Migjeni

Ky tregim ka për temë jetën e një familjeje borgjeze krahinore. 

Personazhi kryesor Nushi, një mjek i ri, kur ishte student në një nga vendet e Evropës, ishte betuar se do të jepte një kontribut për veprime ideale. 

Por, kur kthehet në shtëpi ndeshet me zakonet patrialkale, si qëndrimi ndaj femrës etj. 

Të gjitha këto, i riu i kupton se e pengojnë përparimin e shoqërisë. 

I vetmi kontribut që e dha djali ishte për ndalimin e martesës e së motrës me një burrë të pasur, të kaluar në moshë, të shëmtuar. 

Duke mos pasur fuqi kundër zakoneve prapanike, intelektuali borgjez, nis e harron parimet e përparimit e të kulturës, për të cilat ëndërronte kur ishte student. 

Ai heq dorë nga dëshira për të kontribuar në zhvillimin e shoqërisë. 

Ky është «Falimentimi dogmatik-shpirtnuer», si shprehet autori. 

Motra e Nushit, Ageja, morri një rrugë të papëlqyer, jo sepse ishte e degjeneruar, po sepse e shtyu rrethi familjar. 

Familja pa e pyetur, i dha të burrë vetëm e vetëm sepse ishte e shtresës së vetë, kurse më vonë miratoi heshtazi marrëdhëniet e saj intime me çirakun e të shoqit.

studenti ne shtepi migjeni analiza,analize vepra,migjeni,referat,kritika letrare,analiza letrare,student ne shtepi
loading...


Studenti në shtëpi  -Migjeni

Ky tregim ka për temë jetën e një familjeje borgjeze krahinore. 

Personazhi kryesor Nushi, një mjek i ri, kur ishte student në një nga vendet e Evropës, ishte betuar se do të jepte një kontribut për veprime ideale. 

Por, kur kthehet në shtëpi ndeshet me zakonet patrialkale, si qëndrimi ndaj femrës etj. 

Të gjitha këto, i riu i kupton se e pengojnë përparimin e shoqërisë. 

I vetmi kontribut që e dha djali ishte për ndalimin e martesës e së motrës me një burrë të pasur, të kaluar në moshë, të shëmtuar. 

Duke mos pasur fuqi kundër zakoneve prapanike, intelektuali borgjez, nis e harron parimet e përparimit e të kulturës, për të cilat ëndërronte kur ishte student. 

Ai heq dorë nga dëshira për të kontribuar në zhvillimin e shoqërisë. 

Ky është «Falimentimi dogmatik-shpirtnuer», si shprehet autori. 

Motra e Nushit, Ageja, morri një rrugë të papëlqyer, jo sepse ishte e degjeneruar, po sepse e shtyu rrethi familjar. 

Familja pa e pyetur, i dha të burrë vetëm e vetëm sepse ishte e shtresës së vetë, kurse më vonë miratoi heshtazi marrëdhëniet e saj intime me çirakun e të shoqit.

studenti ne shtepi migjeni analiza,analize vepra,migjeni,referat,kritika letrare,analiza letrare,student ne shtepi

Katër përrallat e Zulullandit - Analiza

Katër përrallat e Zulullandit  

Është vepër me temë satirike.

Një cikël tregimesh që Eqrem Çabej thotë se është një vepër e papërfunduar.


Ngjarja sipas narratorit zhvillohet në një vend të huaj, në Afrikë. 


Në këtë vend jeton fisi i Zulluve, një popull i prapambetur pa vetëdije dhe ndërgjegje kombëtare, por që kishte një mentalitet vital andaj kërkonte rrugën e lirisë dhe ishte në kërkim të një prijësi i cili, do t`ia rrëfejë këtë rrugë, do t`ia tregojë rrugën e dritës. 

Konica aludon në Shqipërinë e atëhershme, aludon në popullin shqiptar që ishin mbi 90% analfabet me një prapambeturi të paparë, me një shpirt të paemancipuar siç thotë Konica. 

Andaj populli Zulu duheshe të përcaktojë për prijësin e vet Denizulla Serpe ose për Pluqet. 

Denizulla Serpe është një matropaz i cili ka hyre në vallen politike të perëndimit dhe duhet të punojë ashtu siç i thonë të tjerët. Ai jep premtime pa i kryer ato. 

Lavdërohet para popullit se e mban premtimin. Në të vërtetë ai nuk ka aftësi. Ai është një mashtrues dhe demagog i llojit të vet, por ja që ka gjetur vendin dhe bënë kuvendin. 

Kur e merr fjalën Pllugu i cili, është një idealist, atdhetar i flaktë, i cili sinqerisht do të zgjojë ndërgjegjen kombëtare të emancipimit popullin e vet. 

Ato në fillim i duartrokasin, por kur u thotë se duhet të punoni se puna është e shenjtë dhe se është më fisnike se pushka, turma për një moment ndalen dhe kur binden se këtë e bënë nga frika, atëherë dëgjohet ulërima nga të katër anët. 

Atëherë Pllugu bindet se liria është shumë larg atij, i rrëshqasin dy lot nëpër faqe. 

Turma e braktisin sheshin dhe ikin.

Katër përrallat e Zulullandit, Faik Konica Analiza,analizat,analize,faik konica analize,analize e veprave,kater prrallat e zullullandit, 

 
loading...
Katër përrallat e Zulullandit  

Është vepër me temë satirike.

Një cikël tregimesh që Eqrem Çabej thotë se është një vepër e papërfunduar.


Ngjarja sipas narratorit zhvillohet në një vend të huaj, në Afrikë. 


Në këtë vend jeton fisi i Zulluve, një popull i prapambetur pa vetëdije dhe ndërgjegje kombëtare, por që kishte një mentalitet vital andaj kërkonte rrugën e lirisë dhe ishte në kërkim të një prijësi i cili, do t`ia rrëfejë këtë rrugë, do t`ia tregojë rrugën e dritës. 

Konica aludon në Shqipërinë e atëhershme, aludon në popullin shqiptar që ishin mbi 90% analfabet me një prapambeturi të paparë, me një shpirt të paemancipuar siç thotë Konica. 

Andaj populli Zulu duheshe të përcaktojë për prijësin e vet Denizulla Serpe ose për Pluqet. 

Denizulla Serpe është një matropaz i cili ka hyre në vallen politike të perëndimit dhe duhet të punojë ashtu siç i thonë të tjerët. Ai jep premtime pa i kryer ato. 

Lavdërohet para popullit se e mban premtimin. Në të vërtetë ai nuk ka aftësi. Ai është një mashtrues dhe demagog i llojit të vet, por ja që ka gjetur vendin dhe bënë kuvendin. 

Kur e merr fjalën Pllugu i cili, është një idealist, atdhetar i flaktë, i cili sinqerisht do të zgjojë ndërgjegjen kombëtare të emancipimit popullin e vet. 

Ato në fillim i duartrokasin, por kur u thotë se duhet të punoni se puna është e shenjtë dhe se është më fisnike se pushka, turma për një moment ndalen dhe kur binden se këtë e bënë nga frika, atëherë dëgjohet ulërima nga të katër anët. 

Atëherë Pllugu bindet se liria është shumë larg atij, i rrëshqasin dy lot nëpër faqe. 

Turma e braktisin sheshin dhe ikin.

Katër përrallat e Zulullandit, Faik Konica Analiza,analizat,analize,faik konica analize,analize e veprave,kater prrallat e zullullandit, 

 

Doktor Gjilpëra - Analiza



''Doktor Gjilpëra'' - Analiza

Është kryevepra në prozë e shkrimtarit Faik Konica

Lexo edhe biografinë e : Faik Konica

Ky roman i papërfunduar u botua në disa numra të gazetës «Dielli», në Amerikë më 1924. 

Vepra paraqet apo shtron problemin e Konicës, të shkolluar në perëndim, i cili në kohën e pjekurisë së tij krijuese kthehet në Shqipëri duke u përpjekur të bëhet apostull i qytetarisë për vendin e tij të prapambetur. 

Kjo vepër merret kryesisht me portretizimin dituror, moral e shpirtëror të protagonistit, Dr. Gjilpërës, duke e vendosur atë në mjediset shqiptare të viteve 20-ta.
        

 Vepra ndahet në dy pjesë. 

Në pjesën e parë autori merret me përshkrimin e personazhit gjatë kohës kur ishte për studime jashtë atdheut, kurse në pjesën e dytë përshkruhet kthimi në atdhe, kërkimet dhe zbulimet e tij në jetën shqiptare të kohës. Kështu Dr. Gjilpëra zbret nga bota e përrallës evropiane në realitetin e ashpër shqiptar.
          

Që në faqet e para ballafaqohemi me përshkrimin e një shtëpie të bukur diku në kodrat e rrethit të Tiranës, kurse më pastaj ngjarja do të zhvillohet diku në Petërburg. 

Dr. Gjilpëra i diplomuar për mjekësi ai kthehet në vendin e tij me bindje se, i madh mund të bëhet në atdheun e tij. Mirëpo, që në takimin e parë me atdheun ai ndeshet me mjerimin e popullit dhe egërsinë e pushtetit. 

Shoqëria shqiptare sundohet nga Komorra, në krye të së cilës është ministri Salemboza. 

Shtresa tjetër e shoqërisë janë të ashtuquajturit të diturit «Doktorët e Tiranës». 

Një shtresë tjetër janë familjet e pasura dhe të paditura, kurse shtresa tjetër , më e gjëra, është shtresa e popullit. 

Dr. Gjilpëra dhe nëpërmjet tij Faik Konica, përpiqet të studiojë të gjitha këto shtresa të shoqërisë shqiptare, me synimin që kjo shoqëri të përparojë. 

Të dijshmit e qytetit, Doktorët, Protagoras Dhalla dhe Dr. Emurllahu janë shtresat më mashtruese të shoqërisë: shpallen si prijës të dijes, e në të vërtetë janë injorantë. 

Njëri është progres e tjetri proturk. Në të tria këto shtresa gjenden njerëz të prishur fizikisht e moralisht. Shtresimi i fundit, populli, gëzon shëndet, jeton jetën e vet autentike. 

Është e vetmja shtresë ku, mund të ekzistojë optimizmi për rindërtimin e shoqërisë shqiptare. 

Në këtë roman nëpërmjet protagonistit autobiografikDr. Gjilpërës, Faik Konica shpreh idetë e tij për shoqërinë shqiptare të kohës.

Lexoni edhe një analizë tjetër: Doktor Gjilpëra 


Shih edhe: 

Faik Konica (1875 – 1942) - Biografia
 

analiza e romanit dr gjilpera,doktor gjilpera referat,referati dr gjilpera faik konica


loading...


''Doktor Gjilpëra'' - Analiza

Është kryevepra në prozë e shkrimtarit Faik Konica

Lexo edhe biografinë e : Faik Konica

Ky roman i papërfunduar u botua në disa numra të gazetës «Dielli», në Amerikë më 1924. 

Vepra paraqet apo shtron problemin e Konicës, të shkolluar në perëndim, i cili në kohën e pjekurisë së tij krijuese kthehet në Shqipëri duke u përpjekur të bëhet apostull i qytetarisë për vendin e tij të prapambetur. 

Kjo vepër merret kryesisht me portretizimin dituror, moral e shpirtëror të protagonistit, Dr. Gjilpërës, duke e vendosur atë në mjediset shqiptare të viteve 20-ta.
        

 Vepra ndahet në dy pjesë. 

Në pjesën e parë autori merret me përshkrimin e personazhit gjatë kohës kur ishte për studime jashtë atdheut, kurse në pjesën e dytë përshkruhet kthimi në atdhe, kërkimet dhe zbulimet e tij në jetën shqiptare të kohës. Kështu Dr. Gjilpëra zbret nga bota e përrallës evropiane në realitetin e ashpër shqiptar.
          

Që në faqet e para ballafaqohemi me përshkrimin e një shtëpie të bukur diku në kodrat e rrethit të Tiranës, kurse më pastaj ngjarja do të zhvillohet diku në Petërburg. 

Dr. Gjilpëra i diplomuar për mjekësi ai kthehet në vendin e tij me bindje se, i madh mund të bëhet në atdheun e tij. Mirëpo, që në takimin e parë me atdheun ai ndeshet me mjerimin e popullit dhe egërsinë e pushtetit. 

Shoqëria shqiptare sundohet nga Komorra, në krye të së cilës është ministri Salemboza. 

Shtresa tjetër e shoqërisë janë të ashtuquajturit të diturit «Doktorët e Tiranës». 

Një shtresë tjetër janë familjet e pasura dhe të paditura, kurse shtresa tjetër , më e gjëra, është shtresa e popullit. 

Dr. Gjilpëra dhe nëpërmjet tij Faik Konica, përpiqet të studiojë të gjitha këto shtresa të shoqërisë shqiptare, me synimin që kjo shoqëri të përparojë. 

Të dijshmit e qytetit, Doktorët, Protagoras Dhalla dhe Dr. Emurllahu janë shtresat më mashtruese të shoqërisë: shpallen si prijës të dijes, e në të vërtetë janë injorantë. 

Njëri është progres e tjetri proturk. Në të tria këto shtresa gjenden njerëz të prishur fizikisht e moralisht. Shtresimi i fundit, populli, gëzon shëndet, jeton jetën e vet autentike. 

Është e vetmja shtresë ku, mund të ekzistojë optimizmi për rindërtimin e shoqërisë shqiptare. 

Në këtë roman nëpërmjet protagonistit autobiografikDr. Gjilpërës, Faik Konica shpreh idetë e tij për shoqërinë shqiptare të kohës.

Lexoni edhe një analizë tjetër: Doktor Gjilpëra 


Shih edhe: 

Faik Konica (1875 – 1942) - Biografia
 

analiza e romanit dr gjilpera,doktor gjilpera referat,referati dr gjilpera faik konica


Kronikë në gur - Analiza

Këtu mund të gjeni analizën e romanit Kronikë në gur nga Ismail Kadare

Kliko mbi titullin e romanit për të lexuar analizën përkatëse Kronikë në gur
kronike ne gur personazhet, kronike ne gure ismail kadare, romani kronike ne gur, kronike ne gur analize

ismail kadare kronik ne gur, kronike ne gur permbledhje,kronik ne gur ismail kadare,kronike ne gur ismail kadare,ismail kadare kronike ne gur,kronik ne gur,referat,ese,referate,vepra letrare,romani,ismail kadare







loading...
Këtu mund të gjeni analizën e romanit Kronikë në gur nga Ismail Kadare

Kliko mbi titullin e romanit për të lexuar analizën përkatëse Kronikë në gur
kronike ne gur personazhet, kronike ne gure ismail kadare, romani kronike ne gur, kronike ne gur analize

ismail kadare kronik ne gur, kronike ne gur permbledhje,kronik ne gur ismail kadare,kronike ne gur ismail kadare,ismail kadare kronike ne gur,kronik ne gur,referat,ese,referate,vepra letrare,romani,ismail kadare







Koprraci - analiza


Shkruar nga: Agon Bislimi



,,Koprraci '' (1668).
Molieri demaskon fuqinë shkatërruese të parasë, duke vënë në skenë një tip të zotëruar nga makutëria e të hollave, që arrin në shkallën sa të vë në rrezik lumturinë e mbarë familjes.
Gjithë komedia vërtitet rreth personit të Harpagonit, mishërim i koprracisë.
Ai arrin deri aty sa natën fshehurazi shkon e vjedh tërshërën në stallën e kuajve të tij.
Harpagoni i pasur, neqez, fajdexhi, me gjithë se plak, kërkon të marrë për grua një vajzë të re, së cilës s’i dihet soji e fisi, Marianën, dhe ta martoj pa prikë të bijën, EIizën, me një zotëri të shkuar nga mosha.
Po i biri Kleanti, që dashuron Marianën, merret vesh me Valerin, një djalosh që ka hyrë në shërbim të Harpagonit nga dashuria që ka për Elizën.
Shërbëtori i Kleantit, Shigjeta, i vjedh Harpagonit arkën e florinjve dhe ia kthen vetëm me kusht, që të heqë dorë nga Mariana.
Komedia mbaron me martesën e Marianës me Kleantin dhe të Elizës me Valerin.  

Lakmia e parave zhduk çdo ndjenjë njerëzore tek Harpagoni.
Duke u përpjekur të kursej, i mundon fëmijët e tij.
Figura e tij është shumë antipatike , e tmershme dhe qesharake njëkohësisht. 

Shkruar nga: Agon Bislimi


Postime të ngjashme:
  
Tartufi

Don Zhuani

Zhan Batist Molier

Zhan Batist Pokëlen(Molieri)-biografia dhe krijimtaria letrare

Borgjezi fisnik

 kopraci analiza,referat,vepra letrare,veper letrare,referate,kritika letrare,analiza a vepres kopraci,koprraci analiza,molieri,komedia kopraci analiza,komedia koprraci analiza,referat
loading...

Shkruar nga: Agon Bislimi



,,Koprraci '' (1668).
Molieri demaskon fuqinë shkatërruese të parasë, duke vënë në skenë një tip të zotëruar nga makutëria e të hollave, që arrin në shkallën sa të vë në rrezik lumturinë e mbarë familjes.
Gjithë komedia vërtitet rreth personit të Harpagonit, mishërim i koprracisë.
Ai arrin deri aty sa natën fshehurazi shkon e vjedh tërshërën në stallën e kuajve të tij.
Harpagoni i pasur, neqez, fajdexhi, me gjithë se plak, kërkon të marrë për grua një vajzë të re, së cilës s’i dihet soji e fisi, Marianën, dhe ta martoj pa prikë të bijën, EIizën, me një zotëri të shkuar nga mosha.
Po i biri Kleanti, që dashuron Marianën, merret vesh me Valerin, një djalosh që ka hyrë në shërbim të Harpagonit nga dashuria që ka për Elizën.
Shërbëtori i Kleantit, Shigjeta, i vjedh Harpagonit arkën e florinjve dhe ia kthen vetëm me kusht, që të heqë dorë nga Mariana.
Komedia mbaron me martesën e Marianës me Kleantin dhe të Elizës me Valerin.  

Lakmia e parave zhduk çdo ndjenjë njerëzore tek Harpagoni.
Duke u përpjekur të kursej, i mundon fëmijët e tij.
Figura e tij është shumë antipatike , e tmershme dhe qesharake njëkohësisht. 

Shkruar nga: Agon Bislimi


Postime të ngjashme:
  
Tartufi

Don Zhuani

Zhan Batist Molier

Zhan Batist Pokëlen(Molieri)-biografia dhe krijimtaria letrare

Borgjezi fisnik

 kopraci analiza,referat,vepra letrare,veper letrare,referate,kritika letrare,analiza a vepres kopraci,koprraci analiza,molieri,komedia kopraci analiza,komedia koprraci analiza,referat

Don Zhuani - Analiza




Shkruar nga: Agon Bislimi


,,Don Zhuani” (1665).
Molieri në këtë vepër demaskon fort e tallet keq me klasën e privilegjuar të fisnikëve, që gëzonte një fuqi të madhe politike dhe pengonte ngritjen e borgjezisë.
Legjendën spanjolle mjaft të përhapur të Don Zhuanit, bandill e bukurosh, e përdori si një mjet të volitshëm për të arritur qëllimet e tija thjesht satirike, për të paraqitur trajtat negative të klasës fisnike: degjenerimin, parazitizmi  moskokëçarjen, egoizmin e pakufi etj.
Kundra Don Zhuanit dhe veseve të tij prej aristokrati shfaqet edhe i ati, i cili thotë: Fisnikëria s’vlen asnjë pare, kur i mungojnë cilësitë morale... Unë e mbaj për më të Iartë  birin e hamallit, në qoftë se është i ndershëm, se sa tw birin e mbretit, po jetoi ky si ju”.
Po aqë mprehët e po me atë forcë shprehet kundra edhe shërbëtori i Don Zhuanit, Sganareli, që thotë:
,,A mos vallë kujtoni ju që, vetëm sepse jeni aristokratë dhe mbani paruke të bardhë të përdredhur mirë e bukur; kapelë me pupla, rrobe të qëndisura me ar dhe fiongo bojë zjarri, kini, po në atë kohë, më shumë mend se të tjerët dhe ju lejohet gjithçka, pasi s’ka njeri që të guxojë t’ju thotë të vërtetën?”
Me figurën e Don Zhuanit Molieri deshi të tregonte se aristokracia frenge gjindej në shthurje të plotë morale dhe s’kishte as një të drejtë për atë ndikim politik që gëzonte.
Me këtë vepër ai goditi gjithashtu edhe një herë hipokrizinë klerikale.
 don zhuani molieri analiza,kritika letrare,analiza,permbajtja,referati,referat per don zhuanin,Don Zhuani referat per vepren don zhuani,don zhuani,molieri referat,kritika,personazhet,permbajtja e vepres don zhuan

loading...



Shkruar nga: Agon Bislimi


,,Don Zhuani” (1665).
Molieri në këtë vepër demaskon fort e tallet keq me klasën e privilegjuar të fisnikëve, që gëzonte një fuqi të madhe politike dhe pengonte ngritjen e borgjezisë.
Legjendën spanjolle mjaft të përhapur të Don Zhuanit, bandill e bukurosh, e përdori si një mjet të volitshëm për të arritur qëllimet e tija thjesht satirike, për të paraqitur trajtat negative të klasës fisnike: degjenerimin, parazitizmi  moskokëçarjen, egoizmin e pakufi etj.
Kundra Don Zhuanit dhe veseve të tij prej aristokrati shfaqet edhe i ati, i cili thotë: Fisnikëria s’vlen asnjë pare, kur i mungojnë cilësitë morale... Unë e mbaj për më të Iartë  birin e hamallit, në qoftë se është i ndershëm, se sa tw birin e mbretit, po jetoi ky si ju”.
Po aqë mprehët e po me atë forcë shprehet kundra edhe shërbëtori i Don Zhuanit, Sganareli, që thotë:
,,A mos vallë kujtoni ju që, vetëm sepse jeni aristokratë dhe mbani paruke të bardhë të përdredhur mirë e bukur; kapelë me pupla, rrobe të qëndisura me ar dhe fiongo bojë zjarri, kini, po në atë kohë, më shumë mend se të tjerët dhe ju lejohet gjithçka, pasi s’ka njeri që të guxojë t’ju thotë të vërtetën?”
Me figurën e Don Zhuanit Molieri deshi të tregonte se aristokracia frenge gjindej në shthurje të plotë morale dhe s’kishte as një të drejtë për atë ndikim politik që gëzonte.
Me këtë vepër ai goditi gjithashtu edhe një herë hipokrizinë klerikale.
 don zhuani molieri analiza,kritika letrare,analiza,permbajtja,referati,referat per don zhuanin,Don Zhuani referat per vepren don zhuani,don zhuani,molieri referat,kritika,personazhet,permbajtja e vepres don zhuan

Poema e mjerimit- Analiza

 Për tu dërguar tek postimi përkatës kliko mbi titullin e mëposhtëm:

 Poema e mjerimit

 

poema e mjerimit analiza,kritika,koment,analize e vepres poema e mjerimit

loading...

 Për tu dërguar tek postimi përkatës kliko mbi titullin e mëposhtëm:

 Poema e mjerimit

 

poema e mjerimit analiza,kritika,koment,analize e vepres poema e mjerimit

Fjalët e qiririt

                 
Fjalet e qiriut,Naim Frasheri,Fjalet e qirit


                  

                        ''Fjalët e qiririt''



Poeti në këtë vjershë e krahason veten me një lajmëtar ditësh të lumtura, me një edukator e udhëheqës të popullit.

Ai i kishte vënë vetes për detyrë të bëhet mësues dhe edukator i njerëzve nga çdo pikëpamje.

Kjo shihet edhe nga kjo vjershë, që është nga të parat që e shkroi Naim Frashëri.

Që në titull të kësaj vjershe kemi një figurë të bukur poetike që quhet simbol.

Fjalët e qiriut janë fjalët e poetit dhe këto lihen të nënkuptohen.

                             Autori : Dr. Agon Bislimi 

Shih edhe:

''Naim Frashëri''

Fjalët e qiririt

fjalet e qiriut, analize,koment,analiza, kritika letrare, komente per poezi, fjalet e qiririt
loading...
                 
Fjalet e qiriut,Naim Frasheri,Fjalet e qirit


                  

                        ''Fjalët e qiririt''



Poeti në këtë vjershë e krahason veten me një lajmëtar ditësh të lumtura, me një edukator e udhëheqës të popullit.

Ai i kishte vënë vetes për detyrë të bëhet mësues dhe edukator i njerëzve nga çdo pikëpamje.

Kjo shihet edhe nga kjo vjershë, që është nga të parat që e shkroi Naim Frashëri.

Që në titull të kësaj vjershe kemi një figurë të bukur poetike që quhet simbol.

Fjalët e qiriut janë fjalët e poetit dhe këto lihen të nënkuptohen.

                             Autori : Dr. Agon Bislimi 

Shih edhe:

''Naim Frashëri''

Fjalët e qiririt

fjalet e qiriut, analize,koment,analiza, kritika letrare, komente per poezi, fjalet e qiririt

Para agimit - Shevqet Musaraj

Kliko mbi titullin e meposhtem:

Para agimit - Shevqet Musaraj

loading...
Kliko mbi titullin e meposhtem:

Para agimit - Shevqet Musaraj

Namazi

Syzat