Ruaje këtë postim Ruaje këtë postim

Merrni njoftime per postimet e reja

Search This Blog

Showing posts with label Avni Tafili. Show all posts
Showing posts with label Avni Tafili. Show all posts

Jo pa u sprovuar, jo

Jo pa u sprovuar, jo,
e ndaj sprovave të mos qëndrosh i palëkundur.
Aty qëndron çështja jote dhe e vërteta e saj!
Jo pa u sprovuar, jo,
e ndaj sprovave të mos qëndrosh i palëkundur.
Aty qëndron çështja jote dhe e vërteta e saj!

Nëse të tjerët s'janë të mirë

Nëse të tjerët s'janë të mirë,
pse ti s'bëhesh pra i miri?
Ata, këta...
Cili je ti?
Ti e di cilëve u përket,
por s'ke kohë të flasësh për veten,
je duke folur për të tjerët.
Ata, këta...
Por do të vijë ai moment,
sigurt, sigurt do të vijë,
kur vërtet do të flasësh,
jo për veten, por me veten !
Para se të vijë,
hajde ti, afroju vetes,
sa shumë je larguar,
sa shumë.
Avni Tafili
 
 
Nëse të tjerët s'janë të mirë,
pse ti s'bëhesh pra i miri?
Ata, këta...
Cili je ti?
Ti e di cilëve u përket,
por s'ke kohë të flasësh për veten,
je duke folur për të tjerët.
Ata, këta...
Por do të vijë ai moment,
sigurt, sigurt do të vijë,
kur vërtet do të flasësh,
jo për veten, por me veten !
Para se të vijë,
hajde ti, afroju vetes,
sa shumë je larguar,
sa shumë.
Avni Tafili
 
 

Aq më e madhe të jetë dashuria e njeriut ndaj Zotit



Aq më e madhe të jetë dashuria e njeriut ndaj Zotit,
aq më i dashur, më i butë, më i matur,
më durimtar ndaj krijesave të Zotit bëhet!
E pra, ata që deklarohen se bëjnë për hir të Zotit,
duke nëpërkëmbur nderin e dinjitetin,
duke fyer e bërë padrejtësi krijesave të Tij,
s'mund t'u thuhet ndryshe veçse gënjyen!
Urrejtja s'rritet me dashurinë, ajo rritet me injorancën,
zilinë, kryelartësinë e mendjemadhësinë.
E dashuria, me devotshmërinë e zemrave!

Avni Tafili


Aq më e madhe të jetë dashuria e njeriut ndaj Zotit,
aq më i dashur, më i butë, më i matur,
më durimtar ndaj krijesave të Zotit bëhet!
E pra, ata që deklarohen se bëjnë për hir të Zotit,
duke nëpërkëmbur nderin e dinjitetin,
duke fyer e bërë padrejtësi krijesave të Tij,
s'mund t'u thuhet ndryshe veçse gënjyen!
Urrejtja s'rritet me dashurinë, ajo rritet me injorancën,
zilinë, kryelartësinë e mendjemadhësinë.
E dashuria, me devotshmërinë e zemrave!

Avni Tafili

S'ia kthen shpinën rrugës drejt suksesit veçse ai që...

S'ia kthen shpinën rrugës drejt suksesit veçse ai që s'arrin dot ta provojë dallimin e ditës nga nata, dhe argumentet e tyre ! Sa i lehtë është ky veprim, por të tillët ende pa shikuar plotësisht, thonë- Shikuam.
S'ia kthen shpinën rrugës drejt suksesit veçse ai që s'arrin dot ta provojë dallimin e ditës nga nata, dhe argumentet e tyre ! Sa i lehtë është ky veprim, por të tillët ende pa shikuar plotësisht, thonë- Shikuam.

Kur shoh me vëmendje botën e kafshëve dhe meditoj

Kur shoh me vëmendje botën e kafshëve dhe meditoj, ndonjëherë mendoj se, u krijuan edhe për të dhënë shembuj të qartë të karaktereve njerëzore.
Avni Tafili
 
Kur shoh me vëmendje botën e kafshëve dhe meditoj, ndonjëherë mendoj se, u krijuan edhe për të dhënë shembuj të qartë të karaktereve njerëzore.
Avni Tafili
 

Të jesh besnik, bujar, i drejtë e i dhembshëm

Të jesh besnik, bujar, i drejtë e i dhembshëm kur përhapet pabesia, koprracia, padrejtësia e vrazhdësia, s'je thjesht besnik, bujar, i drejtë e i dhembshëm, por edhe prijës drejt tyre.
Lum për ata që qëndrojnë të përkushtuar në virtytet e larta dhe ftojnë drejt tyre me sjelljet e veprat e tyre !
Mund të jesh njëri prej tyre?
Bëhu prej tyre, bëhu prej ngadhënjimtarëve !
Avni Tafili
 
Të jesh besnik, bujar, i drejtë e i dhembshëm kur përhapet pabesia, koprracia, padrejtësia e vrazhdësia, s'je thjesht besnik, bujar, i drejtë e i dhembshëm, por edhe prijës drejt tyre.
Lum për ata që qëndrojnë të përkushtuar në virtytet e larta dhe ftojnë drejt tyre me sjelljet e veprat e tyre !
Mund të jesh njëri prej tyre?
Bëhu prej tyre, bëhu prej ngadhënjimtarëve !
Avni Tafili
 

Jo përderisa për t’u zgjuar...

Jo përderisa për t’u zgjuar vendosim zhurmues! Jo.
Jo përderisa për t’u zgjuar vendosim zhurmues! Jo.

Nuk mjafton veç lufta të jetë e drejtë

Nuk mjafton veç lufta të jetë e drejtë, ajo duhet edhe drejtë të zhvillohet.
Jo rrëmbim, rrënim, shkatërrim e shkelje. Kjo është luftë e epshit, e lakmisë, e injorancës, errësirës!
 
Jo e rrugës së drejtë! Aty, brenda drejtësisë së saj, veç guximit e vendosmërisë, dhembshuri, mëshirë e falje.
 
Lufta e drejtë, për të çliruar njerëz, jo për të rrënuar!
Nuk mjafton veç lufta të jetë e drejtë, ajo duhet edhe drejtë të zhvillohet.
Jo rrëmbim, rrënim, shkatërrim e shkelje. Kjo është luftë e epshit, e lakmisë, e injorancës, errësirës!
 
Jo e rrugës së drejtë! Aty, brenda drejtësisë së saj, veç guximit e vendosmërisë, dhembshuri, mëshirë e falje.
 
Lufta e drejtë, për të çliruar njerëz, jo për të rrënuar!

Nëse ti i shqetësuar e i pikëlluar je ngarkuar me çështje që s'të përkasin

Nëse ti i shqetësuar e i pikëlluar je ngarkuar me çështje që s'të përkasin, të tjerët të qetë e të gëzuar janë duke bërë atë që u përket !
Avni Tafili
 
 
Nëse ti i shqetësuar e i pikëlluar je ngarkuar me çështje që s'të përkasin, të tjerët të qetë e të gëzuar janë duke bërë atë që u përket !
Avni Tafili
 
 

Një thënie për vetëpërmbajtjen nga Avni Tafili

Vetëpërmbajtja,
virtyt madhështor!

Avni Tafili
Vetëpërmbajtja,
virtyt madhështor!

Avni Tafili

Mbaje veten, kur ka lëkundje!


Mbaje veten, kur ka lëkundje!
Këtu dëshmohet qëndrueshmëria jote.
Ata që mbahen e qëndrojnë, do të arrijnë.
Do t'ia dalin mbanë!
Të kapurit fort për qëllimin e jetës.
Edhe kur të tjerët dalldisen, tronditen, tremben, ti vazhdoje ecjen tënde me qëndrueshmëri duke e shtuar qëndrueshmërinë!
Jepja gjërave të drejtat e tyre.
Le të jesh shembulli i tyre në ecje të qëndrueshme. Arriji gjërat, duke i bërë mirë vetes e familjes, e mbarë shoqërisë.
Po, me qëndrueshmëri!


Mbaje veten, kur ka lëkundje!
Këtu dëshmohet qëndrueshmëria jote.
Ata që mbahen e qëndrojnë, do të arrijnë.
Do t'ia dalin mbanë!
Të kapurit fort për qëllimin e jetës.
Edhe kur të tjerët dalldisen, tronditen, tremben, ti vazhdoje ecjen tënde me qëndrueshmëri duke e shtuar qëndrueshmërinë!
Jepja gjërave të drejtat e tyre.
Le të jesh shembulli i tyre në ecje të qëndrueshme. Arriji gjërat, duke i bërë mirë vetes e familjes, e mbarë shoqërisë.
Po, me qëndrueshmëri!

I nderuari njeri, mirë se vjen!

I nderuari njeri, mirë se vjen! Besoj se ti vlen, meriton më shumë! Prandaj jam pranë teje. Të pret e ardhmja e ndritur. E gjithë ajo që kërkoj prej teje: Të lexosh për të menduar; të mendosh për të kuptuar; të kuptosh për të ndryshuar!
Avni Tafili
I nderuari njeri, mirë se vjen! Besoj se ti vlen, meriton më shumë! Prandaj jam pranë teje. Të pret e ardhmja e ndritur. E gjithë ajo që kërkoj prej teje: Të lexosh për të menduar; të mendosh për të kuptuar; të kuptosh për të ndryshuar!
Avni Tafili

Mos u shpërqendro !


Mos u shpërqendro ! Do t'u mjaftonte për këshillë atyre që janë nisur drejt sukseseve të larta.

Mos u shpërqendro ! Do t'u mjaftonte për këshillë atyre që janë nisur drejt sukseseve të larta.

Aty ku s'ka marre


Aty ku s'ka marre, ka vdekje !
Këtë nuk e kuptojnë të vdekurit.

Aty ku s'ka marre, ka vdekje !
Këtë nuk e kuptojnë të vdekurit.

Disa të rinj më thanë

Disa të rinj më thanë: -Me pak fjalë, si mund të forcohet a dobësohet njeriu? U thashë: -Nëse shoqërohet me të fortë, forcohet, nëse me të dobët, dobësohet.

Avni Tafili
Disa të rinj më thanë: -Me pak fjalë, si mund të forcohet a dobësohet njeriu? U thashë: -Nëse shoqërohet me të fortë, forcohet, nëse me të dobët, dobësohet.

Avni Tafili

Kur sulmohesh prej njerëzve....

Kur sulmohesh prej njerëzve, padrejtësisht, dije se je më i ngritur se ata!
Këtë e përkujtojnë njerëzit, por atë që harrojnë, është lënia mënjanë e gabueshmërisë së tyre.
Andaj, ji falënderues duke u penduar e kërkuar falje.
Avni Tafili
 
 

Kur sulmohesh prej njerëzve, padrejtësisht, dije se je më i ngritur se ata!
Këtë e përkujtojnë njerëzit, por atë që harrojnë, është lënia mënjanë e gabueshmërisë së tyre.
Andaj, ji falënderues duke u penduar e kërkuar falje.
Avni Tafili
 
 

Thyerja e shigjetës


Thyerja e shigjetës

Kjo errësirë, ai njeri, që fjala mbi supe i është rënduar. Dhe gjendjes, e njerëzve, fort iu është gjunjëzuar. Po si harroi ! O ti që me duart e tua, i dobësuar, ankohesh ! O ti që i mërzitur u kërruse ! O ti që i zemëruar, këmbët në tokë thellë i ngule !

Si iu mbështete dobësisë, kur vetja jote për fuqinë e lëvizjes duke u dridhur ! Si iu mbështete fjalës, kur ajo me dobësinë njerëzore doli, ti asaj po i gjunjëzohesh !

Ç'ka ai kraharor, i ftohur, ndërsa ti për ngrohtësi duke vuajtur ! O ti që hape sytë, i trishtuar prej vetes, ndërsa ajo nisjen, ardhjen tënde duke pritur ! Ç'ka ajo zemër, e ngushtuar, e dashuruar pas zgjerimit, ti me shtangien tënde, ajo nuk mund të qajë, lotët e saj në sy të shpërthejnë !

O mendje forcërisht e mbyllur, me fjalët që furishëm godasin, po si fëmijëve, kur këmbët me duar u ngatërrohen !

Larg tyre, sytë guximshëm duke i hapur, shigjetat trimërisht me duar duke i pritur ! Derisa ato të thyhen, larg zemrës tënde. Jo! Zemra le të qëndrojë, të qëndrojë e fortë, e mbushura plot me shkënditë e së vërtetës. Do të qëndrojë.

E pse të rëndohesh, kur i rënduari më tepër rëndohet, derisa me duart e tij, veten nuk e kap, e fuqishëm ta shtrëngojë, ta shtrëngojë ! Ka nevojë për goditjen tënde, e pse të mos e godasësh, kur ajo pret lëkundjen, dridhjen tënde ! E pse të mos e bësh veten të qajë, kur ajo e katandisur pas katandisjes, e dobësuar pas dobësisë, e dëshpëruar pas dëshpërimit !

Le të kthehesh, le të çohesh e ta shikosh qiejt e lart, atje lart, lart ! Nuk arrin atje e mbyllura mendje, e ngushtuara zemër, i kërrusuri trup.

Larg, mbi tokë. Jo nën të.
Ku është shpirti yt !
Njihe Zotin e tij.
Njihe veten tënde.
Po pret, ardhjen tënde po pret !

Thyerja e shigjetës

Kjo errësirë, ai njeri, që fjala mbi supe i është rënduar. Dhe gjendjes, e njerëzve, fort iu është gjunjëzuar. Po si harroi ! O ti që me duart e tua, i dobësuar, ankohesh ! O ti që i mërzitur u kërruse ! O ti që i zemëruar, këmbët në tokë thellë i ngule !

Si iu mbështete dobësisë, kur vetja jote për fuqinë e lëvizjes duke u dridhur ! Si iu mbështete fjalës, kur ajo me dobësinë njerëzore doli, ti asaj po i gjunjëzohesh !

Ç'ka ai kraharor, i ftohur, ndërsa ti për ngrohtësi duke vuajtur ! O ti që hape sytë, i trishtuar prej vetes, ndërsa ajo nisjen, ardhjen tënde duke pritur ! Ç'ka ajo zemër, e ngushtuar, e dashuruar pas zgjerimit, ti me shtangien tënde, ajo nuk mund të qajë, lotët e saj në sy të shpërthejnë !

O mendje forcërisht e mbyllur, me fjalët që furishëm godasin, po si fëmijëve, kur këmbët me duar u ngatërrohen !

Larg tyre, sytë guximshëm duke i hapur, shigjetat trimërisht me duar duke i pritur ! Derisa ato të thyhen, larg zemrës tënde. Jo! Zemra le të qëndrojë, të qëndrojë e fortë, e mbushura plot me shkënditë e së vërtetës. Do të qëndrojë.

E pse të rëndohesh, kur i rënduari më tepër rëndohet, derisa me duart e tij, veten nuk e kap, e fuqishëm ta shtrëngojë, ta shtrëngojë ! Ka nevojë për goditjen tënde, e pse të mos e godasësh, kur ajo pret lëkundjen, dridhjen tënde ! E pse të mos e bësh veten të qajë, kur ajo e katandisur pas katandisjes, e dobësuar pas dobësisë, e dëshpëruar pas dëshpërimit !

Le të kthehesh, le të çohesh e ta shikosh qiejt e lart, atje lart, lart ! Nuk arrin atje e mbyllura mendje, e ngushtuara zemër, i kërrusuri trup.

Larg, mbi tokë. Jo nën të.
Ku është shpirti yt !
Njihe Zotin e tij.
Njihe veten tënde.
Po pret, ardhjen tënde po pret !

Namazi

Syzat