Please enable / Bitte aktiviere JavaScript!
Veuillez activer / Por favor activa el Javascript!
Rapitful Shqip

Bojkoto produktet e Serbisë

Bojkoto produktet e Serbisë

Sado i dëshpëruar të jem këtë ditë, sepse festa e sotme nuk përkon me realitetin tonë

Sado i dëshpëruar të jem këtë ditë, sepse festa e sotme nuk përkon me realitetin tonë, kur dihet se kjo festë do të duhej të më gjente i lirë, me kryeministrin tim shqiptar, me gjuhën time zyrtare shqipe, me lirinë e përdorimit të flamurit tim kombëtar, mua që të gjithë këto më mungojnë, me zemër të thyer, por krenar, sepse kam arritur të paktën ta kuptoj realitetin dhe të guxoj ta shpreh atë, ia uroj festën e 28 nëntorit. Dhëntë Zoti që dita nesërme të jetë më e mirë se dita e sotme dhe dita e sotme të jetë më e bukur se dita e djeshme.

Burimi: Iljasa Salihu

Share/Bookmark
       
   

Biznesi i ilaçeve krijon sëmundje të reja mendore



Është historia e gjigantit që ha fëmijët e tij.

Shtetet e Bashkuara të Amerikës, në emër të “Perëndisë” së konsumit të paskrupullt, të mirëqënies me çdo kusht, dhe Big Farma-s, lobi i lobeve (226.000.000 $ investuar vitin e kaluar përkundër 153 në sigurimet e planetit, 144 në naftë dhe gaz e 141 në internet), kanë futur një dogmë të re në mendjet e qytetarëve: ilaçit psikiatrik, kapërdije poshtë dhe ai të “ngre” lart, por askush nuk thotë se sa dëm të bën. Jepet edhe në qoftë se ju ngordh qeni apo macja, për të kapërcyer dhimbjen.

Viti 1988 është viti kur filloi epoka e ilaçeve kundër depresionit: Eli Lilly ofron për shitje Prozac-un (i cili në Evropë do të fillojë të përhapet në mesin e viteve nëntëdhjetë). Menjëherë mbërrin pjesa tjetër e antidotit kundër paranojës, instinktit të vetëvrasjes, çrregullimit bipolar, haluçinacioneve, atakut të panikut, ankthit, iluzioneve, manive të ndryshme e çdo rasti tjetër.

Perandoria Liberale i administron ato si “bukë për gjellë”, me spote publicitare në TV që premtojnë sukses në jetë dhe lumturi të përjetshme në çmimin e pilulave magjike. Dhe rezultati, që shkakton jep mornica, duket sheshit: një në pesë amerikane sot merr të paktën një psiko-medikament, duke përfshirë ilaçet kundër depresionit, neuroleptiket dhe gjithashtu anksiolitikët. Tendencëa shpërtheu në një ritëm rekord: 25 vjet më parë, vetëm një amerikan në njëqind mbushej me molekula të këtij lloji. Madje edhe fëmijët janë bërë objektiv ideal për trajtimin e humorit: më shumë se dhjetë për qind e atyre që janë tashmë në shkollë kanë qenë të diagnostikuar me çrregullim të deficitit të vëmendjes (ADHD), dhe gjysma e këtyre mjekëve japin në receta tableta.

BIZNESI I ilaçeve psikoaktive përtej oqeanit është me vlerë rreth 35 miliardë dollarë në vit. Një minierë ari për kompanitë farmaceutike. Një ushqim që bie nga qielli, por jo në mënyrë të rastësishme. Mjafton në fillim të shpikësh një përbërës të ri aktiv (nganjëherë jo edhe aq i ri, ndryshon përbërjen dhe ja, loja u krye), dhe më vonë, në bazë të patentës, të prodhojë sërish një tjetër sëmundje nervore, dhe kështu mijëra pacientë që vihen ne lëvizje nga instinkti i mbijetesës (ose të dashurit e tyre) do t’u besojnë psikiatërve, të cilët nga ana e tyre udhëzohen të imponuar prej industrisë së ilaçeve.

Bibla e Referencës është Manuali i Statistikave të çrregullimeve mendore, botuar nga Shoqata Amerikane Psikiatrike (APA) dhe tani në edicionin e tij të pestë, i cili përmbledh simptomat e brezit të vjetër dhe të ri, duke zgjeruar lidhjet e gjendjes së sëmurë. “ Ai që dikur ishte një ndryshim i thjeshte i humorit i shkaktuar nga ardhja e menstruacioneve, sot, në DSM 5, është zyrtarisht një çrregullim”, thotë Robert Whitaker, një gazetar nga Bostoni, i njohur në të gjithë botën për hetimin në librat e tij mbi skandalin e sëmundjeve të krijuara “në tavolinë” dhe efektet e dëmshme të barnave psikotrope, domethënë “I çmendur në Amerikën” e 2001 dhe “Anketa e një epidemie: Rritja e jashtëzakonshme në aftësitë e kufizuara psikiatrike në epokën e bumit të drogave psikiatrike”.

“Një person, vazhdon gazetari, po vuan nga depresioni nëse pas dy javësh nga vdekja e një anëtari të familjes tregon shenjat e trishtimit. Edhe harresa tek të moshuarit është sqaruar si një çrregullim. Simptomëe e çrregullimeve mendore është edhe rrezimi i lëkurës. Por gjëja më e tmerrshme është se në vitin 1980, në dalje të versionit të parë të manualit, gjëndja e ankthit të butë dhe depresionit janë transformuar në çrregullime mendore për t’u çrrënjosur vetëm nëpërmjet ilaçit. “Një nga arsyet e suksesit të madh, sipas Whitaker, “është bashkëfajësia mes bluzave të bardha dhe kompanive farmaceutike, e cila gjithashtu përkthehet në kompensim monetar për të parët, në bazë të dozimit që janë në gjendje të përcaktojnë në recetë, ose kur zbulojnë simptoma të reja dhe diagnoza të tjera “.

Një taktikë e hollë që mund të prangosë “pacientin”, të përkeqësojë kushtet e shëndetit dhe të shkaktojë efekte anësore zinxhir. “Një hulumtim amerikan mbi ata që marrin antidepresantë thotë Whitaker, tregon se ka një rrezik gjashtë herë më të madh që ato të mbeten në depresion se sa ata që nuk I ndjekin kurat. Sipas një studimi të kryer në Kanada, probabiliteti i rënies në siklet është madje i dyfishtë. Ilaçet kundër depresionit mund të shkaktojnë episode maniakale e në atë pikë, është diagnostikuar tek individi një çrregullim bipolar”. Një shembull tjetër: “Një (SSRI) frenues selektiv i rikapjes së serotoninës, në teori duhet të rrisë nivelin e serotoninës në tru. Kjo është e vërtetë në afatshkurtër, por në afatgjatë sistemi nervor prodhon më pak serotoninë për të kompensuar praninë e molekulës. Dhe në fund dëmton funksionin natyror të neurotransmetuesve”.

/Il Messaggero/
Share/Bookmark
       
   

Sëmundjet më misterioze në botë



Ekzistojne njerez te cilet vuajne nga semundje shume te rralla, per te cilat shume pak njerez mund te kene degjuar diçka, qe nga sindroma e Lizes ne boten e çudirave qe mund te kete qene burim frymezimi per Lewis Carroll, deri tek semundja qe mund te kete çmendur nje mbret anglez. Ekzistojne shume semundje te erreta qe nga shume njerez as qe imagjinohen…


Morgelon

Sipas Fondacionit te Kerkimeve rreth Morgelonit, rreth 14.000 persona ne te gjithe boten vuajne nga ndjesia e zvarritjeve, pickimeve, djegjes, kruajtjes dhe shperthimi i fibrave te çuditshme blu, te zeza dhe te kuqe qe karakterizojne kete semundje. Kjo semundje gjithashtu shoqerohet ne shumicen e rasteve me rraskapitje, humbje te perkohshme te kujteses, dhimbje nyjesh dhe ndryshime te imazheve vizuale. Ky grupim simptomash u quajt Morgelon ne vitin 2002, nga nje nene e cila besonte se djali i saj dy vjeçar vuante nga kjo semundje. Emertimi vjen nga shek. 17, kur ne France u shfaq nje gjendje e çuditshme e lekures dhe kur femijet vdiqen ne menyre misterioze, pasi i kishin dale “floke te zinj”. Megjithate, ka nje debat shume te gjere rreth faktit, nese kjo gjendje e lekures ekziston me te vertete. Shumica e doktoreve besonin se kjo semundje mund te ishte nje forme iluzioni, gjate se cilit te semuret besonin se ishin te infektuar nga nje lloj paraziti. Ne kete menyre, fibrat qe shfaqeshin ne menyre misterioze ne lekure mund te ishin thjesht ekzema apo zgjebe. Qendra e Kontrollit dhe e Parandalimit te Semundjeve ne Shtetet e Bashkuara ka pranuar kohet e fundit se duhet bere nje kerkim shkencor intensiv rreth kesaj semundjeje te pashpjegueshme dhe qe po prek gjithnje e me shume njerez.


Progeria

Progeria eshte nje semundje e lindur, pra nje difekt apo dem i fetusit. Te prekurit nga kjo semundje vdekjeprurese kane nje pamje rrenqethese, si pasoje e plakjes se parakohshme dhe zakonisht vdesin ne moshen 13-vjeçare. Vonesa e thelle e rritjes fillon qe ne periudhen 9 ose 24 mujore dhe çon drejt zhvillimeve anormale te fytyres si per shembull nje fytyre e vogel joproporcionale, fryrje, sy te dale dhe nofull te pazhvilluar.
Deri ne moshen 2-vjeçare bien te gjithe floket, vetullat dhe qerpiket. Organizata Kombetare e Çrregullimeve te Rralla (NORD) e Shteteve te Bashkuara ne nje raport ka thene se te semuret humbasin te gjithe shtresen yndyrore poshte lekures dhe me kalimin e kohes elasticiteton ne muret arteriale, duke shkuar keshtu drejt atakut kardiak apo infarktit qe ne moshe shume te vogel ne 90 perqind te rasteve. Simptomat e kesaj semundjeje jane te njejtat me ato te plakjes qe ne njerezit normal vjen gradualisht dhe per nje kohe shume te gjate. Femijet me progeria zakonisht vuajne nga semundje qe prekin moshat e medha dhe qe shkaktojne vdekje ne te gjithe boten siç jane ato kardiovaskularet. Ne shumicen e rasteve ata vuajne nga hipertensioni, ataket kardiake, zemer e zmadhuar etj., te cilat jane raste qe lidhen ngushte me plakjen.


Alergjia e Ujit

E njohur se ka infektuar vetem 30 persona deri ne ditet e sotme, alergjia e ujit ose “aquagenic urticaria” eshte nje rast ekstremisht shume i rralle semundjeje, por ekzistenca e saj eshte konfirmuar nga Bordi i Mbikqyrjes Mjekesore. Te prekurit duket se kane alergji nga uji. Zakonisht ky çrregullim shfaqet ne etapat e vona te jetes dhe shpesh si nje pasoje e çekuilibrit hormonal qe pason lindjen tek femrat. Nje rast i tille eshte evidentuar ne Britanine e Madhe ne prill te ketij viti, duke bere qe nje nene 21-vjeçare ta kishte te pamundur te pinte uje apo ta zinte shiu ne rruge, pasi lekura e saj zhvillonte menjehere nje djegje jashtezakonisht te dhimbshme. Ajo mund te lahet maksimalisht 10 sekonda çdo jave dhe mund te pi vetem Koka Kola dietike. Rasti i saj nuk eshte teresisht alergji, por me teper nje ndjeshmeri e larte ndaj joneve qe ndodhen ne ujin e pa distiluar.


Sindroma e theksit te huaj

Ata qe vuajne nga sindroma e theksit te huaj e gjejne veten, duke folur ne menyre te pashpjegueshme ne nje dialekt te panjohur. Jane regjistruar vetem 60 raste te ketij fenomeni shume misterioz. Ne fillim, doktoret e shpjeguan ate si problem psikiatrik por ne vitin 2002, shkencetaret e Universitetit te Oxfordit ne Angli, zbuluan se te prekurit nga kjo semundje kishin te njejtat anomali ne tru qe i shkaktonin rritje te zerit ne bisede, zgjatjen e zanoreve dhe shume çrregullime te tjera. Sipas gazetes se “Neurolinguistikes”, te semuret nuk duhet qe domosdoshmerisht te njohin theksin qe ata perdorin. Zeri i tyre i ri nuk flet me doemos me nje theks te huaj, por ndryshimet e tyre ne te folur shpesh ngjasojne me thekse te ndryshme te botes. Rasti i pare i evidentuar ka qene ai i nje gruaje norvegjeze ne vitin 1941, e cila zhvilloi vetvetiu nje theks te forte gjerman dhe si pasoje u izolua nga komuniteti i saj.


E qeshura e vdekjes

E qeshura e vdekjes, me shume e njohur si Kuru, ka qene nje ekskluzivitet i disa njerezve tribale ne Guinene e Re. Kjo semundje, e cila karakterizohet nga shperthimi i papritur i te qeshurave manjake, ka qene tema kryesore e te gjitha gazetave ne vitin 1950 dhe terhoqi doktore nga e gjithe bota. Fizikanet amerikane dhe australiane observuan meshkuj dhe femra me gjymtyre qe i dridheshin, dhe qe qetesoheshin vetem ne gjume. Por, pas nje deri ne tre muajsh te semuret fillonin te tundeshin, ngecnin, te humbisnin aftesine per te qendruar ne kembe apo edhe ulur, t’i kryqezoheshin syte, te humbisnin aftesine e te folurit normal para se te vdisnin. Instituti Kombetar i Çrregullimeve Neurologjike dhe te Goditjeve raportoi se, autopsite e te vdekurve kane evidentuar se vdekjet ishin shkaktuar nga shfaqja e vrimave ne tru te njohura si “swiss-cheesing” (vrimat e djathit). Me pas, fizikanti amerikan Carleton Gajdusek, punoi shume gjate per te gjetur shkakun e kesaj semundjeje te tmerrshme dhe arriti ne konkluzionin se, infeksioni ishte perhapur ne te gjithe fshatin si pasoje e zakonit te tyre makaber qe te hanin pjesetaret e familjes pasi vdisnin. Kur kanibalizmi u eliminua plotesisht, epidemia u zhduk bashke me te. Ne vitin 1976, Carleton Gajdusek u nderua me çmimin Nobel per punen e tij.


Fibrodysplasia ossificans progressiva (FOP)

Ne vitin 1938, kur amerikani Harry Eastlack ishte vetem pese vjeç, theu kemben. Fraktura nuk u ngjit ne menyre adeguate, ijet dhe gjuri i tij u ngriten per lart dhe ne menyre shume te çuditshme iu zhvillua nje rritje shume e madhe kocke ne kofshe. Deri ne moshen 20-vjeçare, shtylla e tij kurrizore kishte filluar te shkrihej dhe te mpiksej ne vetvete. Kur ai vdiq ne moshen 39-vjeçare ne vitin 1973, ishte ne gjendje te levizte vetem buzet e tij. Ai vuante nga fibrodysplasia ossificans progressiva (FOP), nje semundje shume e rralle e cila prek nje ne 2 milion njerez si pasoje e se ciles te gjitha nyjet dhe ligamentet e trupit i nenshtrohen nje lloj metamorfozeje te çuditshme, veçanerisht nje transformim kockash. Çrregullimi eshte i lindur dhe karakterizohet nga nje deformim i gishtit te madh te kembes, i cili eshte i dukshem qe ne lindje. Eastlack e dhuroi skeletin e tij per studime rreth kesaj semundjeje dhe ne ditet e sotme eshte ekspozuar ne Muzeumin Mutter ne Filadelfia. Shoqata Nderkombetare e FOOP-it vazhdon edhe sot e kesaj dite me studime dhe kerkime per kete çrregullim tejmase te çuditshem dhe te rralle.


Sindroma e Lizes ne Boten e Cudirave

Sipas Manualit te Oxfordit te Mjekesise Klinike, te semuret me sindromen e Lizes ne Boten e Çudirave, i perceptojne objektet shume here me te vegjel seç jane ne te vertete. Sindroma, gjithashtu e njohur si pamja micropsia ose Lilipute, mund te ndikoje edhe ne sensing e te degjuarit, prekurit si edhe vete imazhin e trupit. Sindroma shoqerohet gjithashtu me dhimbje koke, migrene dhe eshte emertuar ne baze te librit “Liza ne Boten e Çudirave” te Lewis Carroll, ne te cilin Liza perjeton shume eksperimente dhe ndjesi te çuditshme, te ngjashme me ato qe perjetohen nga te prekurit me semundjen e micropsias. Fakti qe Caroll vuante nga migrena eshte e mire dokumentuar dhe shume njerez spekullojne se ai mund te kete vuajtur vete nga kjo semundje, gje qe e ka lehtesuar mjaft punen e tij.


Porphyria

Urina dhe jashteqitja lejla e bejne semundjen porphyria shume te neveritshme dhe te turpshme. Prophyria te çon drejt komplikacioneve ne prodhimin e “heme”, nje proteine vitale per qelizat e kuqe te gjakut dhe gjithashtu prek lekuren dhe sistemin nervor. Krizat e forta te çojne ne dhimbje te tmerrshme te barkut, spazem ne stomak, perzjerje, vjellje si dhe konstipacion. Toksina qe zhvillohet per shkak te prodhimtarise se ulet te proteines heme, mund te shkaktoje edhe ngjyrosjen e pjeseve te trupit sidomos pas ekspozimit ndaj diellit. Ndonjehere dhembet dhe thonjte e gishtave mund te marrin nje ngjyre te kuqerremte dhe jane pikerisht keto toksina qe çonje drejt ngjyrosjes se urines dhe jashteqitjes. Thuhet se, nga kjo semundje mund te kene vuajtur Mbreteresha Mary e Skocise, Vincent Van Gogh, Mbreti Nebuchadnezzar si edhe mbreti anglez i shek 18 George III, i cili besohet se eshte çmendur pikerisht si pasoje e kesaj semundjeje.


Pica

Magpie (laraska), ose sipas emrit te saj latin Pica, mund te haje çdo gje ashtu si edhe te semuret me sindromen Pica. Ne shumicen e rasteve, te semuret qe mund te jene gra shtatzena ose femije zhvillojne nje oreks te çuditshem per substance jo ushqimire, si per shembull boje, argjil, plasteline apo balte ose thjesht produkte qe konsiderohen si ingrediente ushqimore si oriz i pabere, miell ose kripe. Nje rast i tille mund te konsiderohet sindroma pica kur ky lloj oreksi zgjat per me shume se nje muaj dhe te semuret i perkasin nje moshe qe konsiderohet si e papershtatshme per ngrenien e ketyre produkteve. Studiuesit mjeksore e kane lidhur kete sindrome ne menyre logjike me nje defiçence mineralesh ne trup, por sipas Organizates Kombetare te Çrregullimeve te Rralla, ekspertet kane ende shume pune per te zbuluar nje kauze te vertete si dhe kure per kete çrregullim te çuditshem.


Sindroma Moebius

Moebius eshte ekstremisht shume e rralle, gjenetike dhe karakterizohet nga paraliza e plote e fytyres. Te prekurit nga kjo semundje nuk mund ti mbyllin syte, te shikojne nga njera ane ne tjetren dhe as te formojne ndonje shprehje fytyre. Shpesh here kjo semundje shoqerohet me anomali gjymtyresh, kembe te shtremberuara apo me mungese gishtash. Sipas Fondacionit te Sindromes Moebius, shumica e rasteve jane te izoluar dhe pa histori familjare edhe pse te prekurit mund te jetojne jete te gjate dhe te shendetshme. Pjesetaret e familjes shpesh mesohen te dallojne gjuhen e trupit, qendrimin dhe tonet vokale si komunikues emocionesh dhe ndonjehere thojne se e harrojne qe I afermi I tyre vuan nga paraliza e fytyres. Organizata NORD ka listuar edhe disa simptoma te tjera qe perfshijne ndjeshmeri te larte ndaj diellit, kruajtje dhe fryrje. Semundja gjithashtu mund te shkaktoje edhe rritje te madhe flokesh ne pjesen e ballit.
Share/Bookmark
       
   

T'ia thyesh dikujt zemrën dhe pastaj ti thuash: të dua

T'ia thyesh dikujt zemrën dhe pastaj ti thuash: të dua,
është e njejtë sikur t'ia djegësh shtëpinë dhe pastaj ti thuash: a e do një dhomë për vendbanim.

Burimi: Senad Ramadani

Share/Bookmark
       
   

Kosova po zbrazet, ndërsa të pasurit thonë se patriotizëm është mos braktisja e atdheut

Kosova po zbrazet, ndërsa të pasurit thonë se patriotizëm është mos braktisja e atdheut. Jo ore horra, më falni more morra, tradhtarë janë ata që i vjelën qytetarët për 15 vjet radhazi, të cilët gjendjen e tyre vetjake e shikonin dhe e shikojnë me gjendjen e përgjithshme të popullit. Fatkeqësisht, gjendja e tyre ekonomike ishte për merak, kurse jo edhe ajo e popullit!

Burimi: Iljasa Salihu

Share/Bookmark
       
   

Drejtësia dhe padrejtësia

Drejtësia është obligative për çdonjërin, ndaj çdonjërit dhe në çdo rast, ndërsa padrejtësia është kategorikisht e ndaluar dhe nuk lejohet në asnjë rast !!!
|IbnTejmije|

Burimi: Senad Ramadani

Share/Bookmark
       
   

Mos u bëni shkaktarë që të shkatërroni jetën e vajzës suaj duke e martuar me dikë që ajo nuk do

Prindër të nderuar:
Mos u bëni shkaktarë që të shkatërroni jetën e vajzës suaj duke e martuar me dikë që ajo nuk do.
Thotë Muhamedi alejhi selam:" Martohuni me ato që i doni"
Mashkulli mund ti posedoj vetëm dy mangësi: Mungesë të besimit dhe mungesë të edukatës dhe moralit.
Varfëria, origjina, nacionaliteti, shkollimi, pozita,martesa,..., në Islam nuk llogariten mangësi.
Më mirë e varfër dhe e lumtur
se e pasur gjithnjë duke vuajtur !!!


Burimi: Senad Ramadani

Share/Bookmark
       
   

Të mos habitemi nëse një ditë do të bëhemi shumicë në Maqedoni

Të mos habitemi nëse një ditë do të bëhemi shumicë në Maqedoni, por do të udhëhiqemi prej maqedonasve, udhëheqje kjo e shoqëruar me diskriminim të hapur. Nuk ju duket i ngjashëm ky paralajmërim me rastin e klasave në shkolla të mesme, të cilat janë të mbushura vetëm me nxënës shqiptarë, por të cilët detyrohen të mësojnë vetëm në gjuhën maqedonase, ani pse edhe Ministri i Arsimit thuhet dhe shkruhet se është shqiptar. Kështu ndodhë kur jeton me fantazinë se një ditë edhe Car Dushani do të zbulohet se paskësh qenë shqiptar dhe i tërë projekti vrasës “Shkupi 2014” sa ora do të bëhet i shqiptarëve dhe kështu të gjithë ata që e kishin kundërshtuar këtë projekt do të trajtësohen në tradhëtarë. Kjo mendësi nga dita në ditë po zbulohet, por nuk e di se sa po jemi të vetëdijshëm për këtë gjëmë?

Burimi: Iljasa Salihu

Share/Bookmark
       
   

Fati mua më rrëzoi në Hamburg, në vitin 2005

"Fati mua më rrëzoi në Hamburg, në vitin 2005. Uroj që fati të sillet me ju ndryshe, për të mirën e krejt kombit tonë". (Luan Krasniqi, letër Kadaresë. Libri "Mëngjeset në Kafe Rostand", 2014, f. 336)
Share/Bookmark
       
   

Është e urrejtur për mua të shoh një burrë duke qëndruar

Është e urrejtur për mua të shoh një burrë duke qëndruar, nuk punon as për këtë dunja e as për dunjanë tjetër(Ahiretin).
|Abdullah bin Mesudi|

Burimi: Senad Ramadani

Share/Bookmark
       
   

Pak si shumë pa lidhje

Pak si shumë pa lidhje, që e zhveshura të përzgjidhet për veshjen më të mirë! Iljasa Salihu


Share/Bookmark
       
   

Sa herë?


Sa herë je zgjuar duke mos ditur si t'ia fillosh?
Sa herë je lënduar duke mos ditur si t'reagosh?
Sa herë je zhgënjyer duke mos ditur si t'mendosh?
Sa herë je hutuar duke mos ditur si t'veprosh?

Sa herë ke vrarë duke mos ditur se duhet t'shpëtosh?
Sa herë ke qeshur duke mos ditur se duhet t'vajtosh?
Sa herë ke folur duke mos ditur se duhet t'pushosh?
Sa herë ke vdekur duke mos ditur se duhet t'jetosh?
Sa herë, mendo, sa herë kështu duhet t'vazhdosh?
  
Shpresim Ademaj
Share/Bookmark
       
   

Analiza e romanit "Viti i mbrapshtë" - Ismail Kadare

 Analiza e romanit "Viti i mbrapshtë" - Ismail Kadare

Ngjarjet e romanit "Viti i mbrapshtë" ndodhin në vitin 1914. Në këtë vit Shqipëria fiton pavarësinë. Kështu vendosën Gjemania, Anglia, Austro-Hungaria, Franca, Italia dhe Rusia. Secili prej këtyre shteteve përpiqet ta tërheqë pas vetes kombin e ri. Gjë që shpjegon serinë e aleancave me synime të caktuara, si dhe ushtritë e huaja që ngatërrohen në këmbët e njëra-tjetrës, por pa u ndeshur mes tyre. Rivaliteti mes serbëve dhe turqëve i ndërlikon edhe më tepër punët.

Atëherë emërohet një mbret, një austriak, i cili nuk mund të pranohet nga myslimanët pa u bërë synet.Jemi në zemër të një komedie të përforcuar nga një vodevil i luajtur nga diplomatët e akredituar në Shqipëri. Dhe Ismail Kadareja qesëndis historianët e ardhshëm, kur të tundohen për të vënë rregull në tërë këtë mishmash të pashpjegueshëm dhe të pakuptueshëm, për të mos thënë absurd. Jemi larg luftës së proletariatit kundër imperializmit.

Përveç faktit se, nga gjithë kjo histori e ngatërruar, ngrihet zëri modest i fshatarëve të thjeshtë që ndërgjegjësohen për çështjen kombëtare. Të keqarmatosur, të keqkomanduar, ata enden kuturu andej-këndej, diku duke dalë fitimtarë, por duke humbur përfundimisht. Sidoqoftë, nuk ka asnjë dyshim se këta këmbëzbathur shkruajnë, në syrin e Kadaresë, epopenë e vërtetë shqiptare.

Share/Bookmark
       
   

Nëse maqedonasit duan që përnjëmend Maqedonia të mos ndahet

Nëse maqedonasit duan që përnjëmend Maqedonia të mos ndahet, atëherë njëherë e përgjithmonë duhet ta kuptojnë dhe pranojnë se copëtimi i shtetit pamundësohet vetëm nëse ndahet pushteti me shqiptarët dhe të tjerët. Kështu që, ruajeni shtetin prej ndarjes, përmes ndarjes së pushtetit!



Burimi:Iljasa Salihu
 

Share/Bookmark
       
   

Kryeparaziti ka të drejtë kur flet për parazitët

Kryeparaziti ka të drejtë kur flet për parazitët, mu ashtu sikurse ka të drejtë të flet prodhuesi për prodhimet e tij me cilësi të dobëta, që edhe kur i shet këto produkte i shet shtrenjtë, sepse ka cilësi ky në mashtrim. Parazitët në fjalë nuk janë asgjë tjetër, pos një argument i pranisë së kryeparazitëve dhe si të tillë ata nuk janë parazitë, por viktima të kryeparazitëve, të cilët fatkeqësisht janë shtrirë mirë në dyshemetë e pushtetit!



Burimi:Iljasa Salihu
 

Share/Bookmark
       
   

Fashitja e moralit, shkërmoqja e ndërgjegjes dhe humbja e dinjitetit

Fashitja e moralit, shkërmoqja e ndërgjegjes dhe humbja e dinjitetit, bëri që vrasësi të dënohet me një burgim qesharak shtëpiak dhe profesori, politikani dhe ish rektori të mos kërkojë prej studentes dituri, por shërbim përmes gjymtyrëve për ta kënaqur kështu një kafshë me pamje njeriu. Ashtu siç kam shkruar edhe më herët, shoqëria jonë po nuk ju krikthye vlerave morale, të kota do të jenë titujt, zhvillimi teknologjik, politikanët pedantë dhe gjithçka do të jetë e kotë. Fatkeqësisht, fashitjen e morali për ta hapur kështu derën e të këqijave, pa u skuqur fare e mundësuan këngëtaret tona, disa shkrimtarë tanë që e përurojnë degjenerimin përmes romaneve dhe disa profesorë që i kalojnë studentetet jo në sajë të asaj që kanë mësuar, por në sajë të bukurisë së tyre dhe gadishmërisë së ndonjërës për t’ia bërë ndonjë “të mirë” profesorit “pa grua” në shtëpi.



Burimi:Iljasa Salihu
 

Share/Bookmark
       
   

Maqedonasit nuk po lindin fëmijë, ndërsa shqiptarët shumicën e fëmijëve po i përcjellin për në mërgim

Maqedonasit nuk po lindin fëmijë, ndërsa shqiptarët shumicën e fëmijëve po i përcjellin për në mërgim. Kurse, Maqedonia po plaket, të cilën dhe shoqërinë e së cilës mund ta shpëtojnë vetëm të moralshmit dhe të diturit!



Burimi:Iljasa Salihu
 

Share/Bookmark
       
   

Më lehtë se ne vështirë se dikush përçahet

Më lehtë se ne vështirë se dikush përçahet. Sakaq dhe sa keq, më vështirë se ne vështirë se dikush pajtohet. Madje edhe atëherë kur nuk pajtohemi, nuk e pranojmë një mospajtim zyrtar, por bëhemi se gjoja mes nesh asgjë nuk ekziston, kurse në të vërtetë ndasitë tona të panevojshme prekin edhe shtresat më të thella të tokës. Kësaj i thonë hipokrizi, ndërsa këtë gjëmë hipokritët nuk po e quajnë mëkat i madh, por aftësi. Përditë çuditë e popullit tim po ma vrasin vetë çudinë, gjë që nesër mund të mos habitem për asgjë. Vetëm atëherë, kjo mendësi do të jetë fundi i njeriut dhe pragu i robotizimit të tij. Ti mund të bëhesh edhe robot, por nesër do të përgjigjesh, shpërblehesh apo do të dënohesh vetëm si njeri!



Burimi:Iljasa Salihu
 

Share/Bookmark
       
   

Unë jam sërish i dashuruar pas një buzëqeshje

Unë jam sërish i dashuruar pas një buzëqeshje. Sërish kam besuar se do vdes nga dashuria dhe... kam pasur frikë se mos humb dikë shumë special (që gjithsesi e kisha humbur)... por kam mbijetuar. Dhe jetoj akoma. Dhe jeta nuk më lodh. Edhe ti nuk duhet të lodhesh. Jeto! Është me të vërtetë e bukur t'a përqafosh jetën e të jetosh me pasion, të humbësh me klas e të fitosh duke tentuar, sepse bota i përket atij që tenton.
Charlie Chaplin

Share/Bookmark
       
   

Nuk është e ndershme për një politikan dhe shkrimtar siç është...

Nuk është e ndershme për një politikan dhe shkrimtar siç është Ben Blushi që të shkruajë në librin e tij “Hëna e Shqipërisë” se shoqëria shqiptare do të ngelte shumë mbrapa nëse feja islame jo vetëm si besim, por edhe sistem jete do të përqafohet prej shqiptarëve, duke mos sjellë asnjë argument të shëndoshë për këtë pohim, përpos një të sëmurë që jep shembull nga kisha në kohën e mesjetës, që aq shumë e kishte penguar shkencën dhe zhvillimin. Madje thotë se shkenca, njeriu dhe teknologjia filloi të ecë përpara vetëm pasi kishën dhe priftërinjtë i kishin murguan. Kjo është e vërtetë, por e thënë në vend dhe analogji të gabuar, sepse feja islame asnjëherë nuk ka pasur problem me përparimin dhe shkencëtarët, përkundrazi shkencëtarët më të shquar njëherësh ishin edhe teolog. Rreth kësaj problematike me të drejtë hoxha i ndjerë Jakup Hasipi kishte thënë se muslimanët filluan të futen në dekadencë vetëm pasi hoqën dorë prej fesë, kurse perëndimi filloi të përparojë materialisht (duke mbetur mbrapa moralisht) vetëm pasi hoqi dorë prej fesë së krishtere. Ajo që bie ndesh në pohimin e z. Blushit është fakti kur thotë se shqiptarët do të ngelin mbrapa, ku pas pak vetë e dëshmon se shqiptarët tashmë janë shumë mbrapa. Nëse ata janë mbrapa, atëherë si paska mundësi të thuhet se ata do të ngelin mbrapa? Më vjen keq që ende kemi intelektual të atillë që fenë islame mëtojnë ta kuptojnë përmes qëndrimeve të kishës në mesjetë dhe të atyre të ISIS-sit. Ky lloj i shkrimtarëve është sikurse spermatozoidi që asnjëherë nuk mbërrin te veza!

Burimi: Iljasa Salihu

Share/Bookmark
       
   

RREGULLAT E REJA TË KOMUNIKACIONIT


1. Lidhu me rripin e devotshmërisë.
2. Ec në rrugën e të devotshmëve.
3. Zbato Kur’anin dhe Sunetin e Resulullahut.
4. Kujdes nga kthesat e nefsit dhe të epsheve.
5. Largoju gropave të shejtanit.
6. Bëj kujdes për atë që shkruajnë dy melekët e tu.
7. Mos harro bagazhin e vdekjes.
8. Komisioni i varrit.
9. Paramendo në çdo moment pikën e kontrollit, e cila quhet “Ahiret”.

Përshtati: Hoxhë Valdet Kamberi

Share/Bookmark
       
   

Edukoni fëmijët tuaj më këto tri cilësi

"Edukoni fëmijët tuaj më këto tri cilësi: - Ta duan Pejgamberin sal Allahu alejhi we selem - ta duan famijlen e tyre dhe të mësojnë Kur'anin".
-Muhamedi sal Allahu alejhi we selem

Share/Bookmark
       
   

lejohet që gruaja ta kryejë umren për burrin e saj të vdekur, me të cilin nuk kishte pasur fëmijë?

Pyetje:
A lejohet që gruaja ta kryejë umren për burrin e saj të vdekur, me të cilin nuk kishte pasur fëmijë?
Përgjigje:
Po, lejohet kryerja e umres, haxhit, dhënia e sadakasë për burrin tënd të vdekur, nuk ka asnjë ndales këtu.
Lejohet gruaja t'ia kryej haxhin(ose umren) burrit të saj dhe burri t'ia kryej haxhin(ose umren) gruas së tij, sipas mendimit unanim të dijetarëve.
Gjithashtu, të lejohet ty motër e nderuar t'ia kryesh haxhin edhe atyre që nuk i ke të afërt.
Të gjitha këto lejohen inshallah.
Shejh Abdullah el Humejd, rahimehullah.
Nga arabishtja:
Suad Shabani
Share/Bookmark
       
   

Njerëzit do të zbulojnë personalitetin tënd kur të hidhërohesh

Njerëzit do të zbulojnë personalitetin tënd kur të hidhërohesh.
Ata do të zbulojnë nivelin tënd të elegancës sipas asaj që do të sillesh me ata që të kanë bërë keq dhe zemërbardhësinë tënde atëherë kur do të bësh mirë pa kthim. Hoxhë Bekir Halimi
‪#‎vetëzhvillim‬
Share/Bookmark
       
   

JETA ME ALLAHUN KA SHIJE TJETËR!


1. Ec përpara dhe mos e rrit zërin, shiu është ai që i rrit lulet, e jo bubullima!
2. Shpirtrat më të mirë janë ato që nuk i mohojnë të mirat edhe përskaj mospajtimeve!
3. Distanca nuk e afron dhe nuk e largon askënd.. zemrat janë ato që e bëjnë atë!
4. Abdullah ibën Mesudi, Allahu qoftë i kënaqur me të, tha: Përgjatë qëndrimit tënd në namaz ti troket në derën e Mbretit, dhe ai që troket në derën e Mbretit, atij i hapet”.
5. Dynjaja është shumë e lirë! Atë mundet ta posedon çdokush nga ne, pasaniku dhe fukaraja, mbreti dhe ministri, mirëpo, Xheneti është i shtrenjtë, nëse nuk mundesh ta posedosh me veprat e tua të mira, nuk mundesh ta posedosh me pasurinë dhe arin tënd!
6. Çdo gjë që e njeh nuk do të thotë se të qetëson zemrën, disa gjëra janë më të bukura nëse mbeten të panjohura!
7. Shpirtrat më të shtrenjtë janë ato që e përjetuan dhembjen dhe mundohen që të tjerët mos ta shijojnë shijen e saj!
8. Rrëfehet se brengën e pastron loti, dhe zemrën e ringjall sexhdeja, dhe ëndrrën e realizon lutja!
“Jeta me Allahun me të vërtetë ka shije tjetër!!”.
Nga arabishtja: Irfan JAHIU

Share/Bookmark
       
   

28 Nëntori – Ditë e shenjtë arbërore - Ese për 28 nëntorin

 Shkruar nga: Engjëll KOLIQI 


Si çdo popull, edhe ne kemi kremten tonë kombëtare. Bile mund të themi se Dita Jonë e Madhe – 28 Nëntori, është diçka më shumë se një kremte kombëtare, siç e kam thënë, jorastësisht, edhe në titull «DITA E SHENJTË ARBËRORE». Dikush që nuk e njeh mirë historinë tonë kombëtare, mund të pyes: pse?! Përgjigja është e shkurtër dhe shumë e qartë: sepse të mirat e rralla, kombit tonë të shumëvuajtur, por gjithmonë krenar, i kanë ardhur mu në këtë ditë.

28 Nëntori i parë arbëror ishte ai i vitit 1443, kur Kryeheroi Ynë, Gjergj Kastrioti – Skënderbeu, e ngriti për herë të parë në historinë e këtij kombi Flamurin me Shqiponjën Dykrenore dhe me yllin gjashtëcepësh në mes dy krenash, në Kalanë e Krujës, ku valoi plot 25 vjet. Gjergji, deri në vdekje luftoi me atë flamur në dorë dhe kurrë nuk diti për humbje. Ai flamur valoi i pamposhtur në Kalanë e Krujës dhe në kulla e kala të tjera arbërore, për 25 vjet, sa Kryeheroi Ynë udhëhoqi popullin dhe Shqipërinë.

Pas vdekjes së Tij (më 1468), pushtuesit otomanë depërtuan në të gjitha trojet arbërore dhe ia ndaluan valimin flamurit tonë. U dashtën edhe 444 vite pritje e vuajtje, tmerr e robëri nën atë pushtues, si dhe shumë ekzode e zbrazje masive të trojeve tona nga qeniet arbërore, derisa rifilloi sërisht valimi i Flamurit të Arbërit. T’i kemi parasysh arbëreshët, që ikën përterj detit, ose në veri (në Dalmaci), me qëndresën e tyre stoike dhe me ruajtjen fanatike të gjuhës, traditave dhe kulturës së të parëve. Qindra mijëra shqiptarë, duke mos mundur ta durojnë terrorin e pushtuesve, kishin ikur në shumë vende të botës – deri në Amerikë, Afrikë, Azi e deri në Australi.
 
Edhepse të mërguar, qeniet arbërore nuk ndejtën kurrë duarkryq, por gjithherë, në mënyra të ndryshme ishin të vënë në shërbim të kombit dhe të atdheut të braktisur nga dhuna e pushtuesve. Sidomos vlen të përmendet gjysma e parë e shekullit XIX, kur figurat e ndritura të kombit themeluan një lëvizje mbarëkombëtare, për të mbajtur gjallë shpirtin arbëror dhe për ta ndihmuar lirimin e atdheut nga pushtuesit. Kjo lëvizje, në historinë tonë, u regjistrua me germa ari dhe u quajt: Rilindja Kombëtare Shqiptare. Ndër rilindasit e parë duhet veçuar: Vëllezërit Frashëri, Jeronim De Radën, Jani Vreton dhe shumë të tjerë.

Në kohën kur gërshetimi joparimor i interesave ishte shtrirë në mbarë hapësirat ballkanike e më së rëndi rëndonte supet e popullit tonë, liderët e kombit filluan artikulimin e zëshëm të aspiratave të ligjshme kombëtare, për liri dhe pavarësi. Nën trysninë e fuqive të mëdha të kohës, në Kongresin e Berlinit të vitit 1878, Perandoria Osmane u detyrua t’ua njohë autonominë disa vendeve fqinje, si: Serbisë, Greqisë, Bullgarisë dhe Malit të Zi, gjë që nuk ndodhi edhe me Shqipërinë, që në vorbullën e interesave dhe të marrëveshjeve ruso-turke, mbeti ende nën kthetrat otomane.

Të ndaluar të marrin pjesë në Kongresin e Berlinit dhe të indinjuar thellë nga pazarllëqet që u bënë për copëtimin e tokave tona, krerët shqiptarë, të udhëhequr nga Abdyl Frashëri, Haxhi Ymer Prizreni, Pashko Vasa e të tjerë, më 10 Qershor 1978, në Prizren mbajtën Kuvendin Mbarëkombëtar dhe themeluan Lidhjen Shqiptare të Prizrenit, duke shpallur kështu autonominë e Shqipërisë. U bë edhe një kabinet qeveritar dhe u organizua një administratë mbarëkombëtare, mirëpo Turqia – e tërbuar nga ky akt i shqiptarëve, me “bekimin” dhe heshtjen edhe të fuqive të mëdha të kohës, me një fushatë shumë të egër ushtarake dhe me terror, pas tre vjetësh – më 1881 e shuajti Lidhjen e Prizrenit dhe autonominë shqiptare.

Shqiptarët nuk janë dorëzuar kurrë. Ata gjithmonë e luftonin pushtuesin dhe e forconin Lëvizjen Çlirimtare Kombëtare – me pushkë e me penë. Në vitin 1899, nën drejtimin e Haxhi Zekës, u mbajt në Pejë edhe nhjë kuvend i madh mbarëkombëtar, që historia e njeh si Lidhja e Dytë e Prizrenit. Në fillim të shekullit XX, Perandoria Osmane që shtrihej në tri kontinente (Azi, Europë dhe Afrikë) dhe e ndarë në 33 vilajete, katër nga të cilat ishin shqiptare, nga sulmet që nga të gjitha anët i bënin popujt liridashës, ishte dobësuar dukshëm. Njëri nga Vilajetet shqiptare ishte Vilajeti i Kosovës, me kryeqytet Shkupin, që përfshinte territoret e Dardanisë së dikurshme.

Luftërat çlirimtare, që plasën në të gjitha viset e pushtuara, i dhanë një goditje të rëndë “të sëmurit nga Bosfori”. Si pjellë e konçesioneve, që kishte fituar Serbia në Kongresin e Berlinit, në vorbullën e interesave, me marrëveshjen e fshehtë ruso-turke, kombit tonë i ishte imponuar edhe fronti verior, sepse shumë troje tona u pushtuan nga Serbia, që me sulme barbare deri në gjenocid i kishte detyruar të shpërngulen shumë shqiptarë nga trojet e tyre, që si rezultat pati spastrimin e mbi 700 vendbanimeve të Krahinës së Toplicës nga fara arbërore.

Në vitin 1908, e dobësuar shumë nga sulmet që i vinin nga të katër anët, Perandoria Osmane u detyrua të bëjë reforma dhe të lëshojë pe në shumëçka, në vendet e pushtuara. Xhonturqit, edhe nën trysninë e fuqive të mëdha të kohës, me këto reforma u kishin njohur disa të drejta popujve të pushtuar, përfshirë edhe shkollimin në gjuhën e tyre amtare dhe shprehjen e identitetit kulturor. Në nëntor të vitit 1908, nën drejtimin e At Gjergj Fishtës, në Manastir u mbajt Kongresi i Alfabetit, ku u njësua alfabeti i gjuhës shqipe. Në të gjitha viset shqiptare filloi organizimi i shkollave kombëtare.

Në vitin 1909, kur u organizua kryengritja e madhe e popullit arab kundër Turqisë, kur shpërthej edhe lufta e madhe italo-turke në Tripoli dhe kur plasën luftërat ballkanike, krerët e kombit filluan ta mobilizojnë edhe popullin tonë. Në pranverën e vitit 1910, Idriz Nikollë Seferi, bashkë me Dom Mikel Tarabulluzin, në zyrën famullitare në Stubëll të Karadakut, kishin hartuar planin e Luftës së Kaçanikut. Trimat e ardhur nga viset e Karadakut dhe të Moravës, nën udhëheqjen e Idriz Seferit dhe ata të ardhur nga Carraleva dhe nga viset tjera të Kosovës, nën udhëheqjen e Isë Boletinit, ishin bashkuar në Stagovë, prej nga futen në Grykën e Kaçanikut dhe i dërmojnë taborret e Turgut Pashës.

Lufta e Kaçanikut ishte fillimi i kryengritjes mbarëkombëtare për çlirim nga zgjedha pushtuese otomane, që në vitin 1911 – nën drejtimin e Dedë Gjo’ Lulit, ishte zgjeruar në Malësinë e Shkodrës dhe në krahinat fqinje, deri në Shqipërinë e Mesme, për t’u zgjeruar edhe në jug, kështuqë në vitin 1912  ishte përfshirë mbarë Shqipëria – nga Janina deri në Mitrovicë e nga Durrësi deri në Preshevë.

Tashmë vërehej qartë se Perandoria Osmane po kapitullonte, prandaj fuqitë e mëdha të kohës kishin filluar tregtimin mbi tokat që do të dilnin nga kthetrat otomane. Pamëshirësitë absurde kundrejt shqiptarëve, mbi tavolinat diplomatike, nuk kishin fund. Derisa Serbisë, Bullgarisë, Greqisë e Malit të Zi u ishte njohur pavarësia, më 17 tetor 1912 fuqitë e mëdha kishin vendosur që Shqipërisë t’i njihej një autonomi, ende nën varësi nga Turqia. Duke mos përballuar më turpet dhe absurdet diplomatike të fuqive të mëdha, krerët e kombit tonë, që me pushkë e me penë e kishin udhëhequr Lëvizjen Kombëtare Çlirimtare, kishin vendosur mbajtjen e një kuvendi mbarëkombëtar dhe shpalljen e pavarësisë së Shqipërisë.

Duke iu përgjighjur thirrjes së Ismail Qemalit, më 28 Nëntor 1912, në Vlorë ishin mbledhur krerët e të gjitha krahinave shqiptare: Luigj Gurakuqi, Sali Gjuka, Bedri Pejani, Rexhep Mitrovica, Vehbi Agolli, Dom Nikollë Kaçorri, Jani Minga. Avdi Toptani, Pandeli Cale, Llesh Nosi, Mid’hat Frashëri, Mehmet Tërralla, Hasan Hysen Budakova, Sherif Efendi Dibra, Hajdin Draga, Dhimitër Mborja, Dhimitër Zografi, Shefqet Taiu e shumë të tjerë. Për shkak të pengesave gjatë rrugës, Isë Boletini me mbi 10 mijë kalorës nga Kosova, kishte mbërritur vetëm të nesërmen.

Kuvendi Kombëtar i Vlorës shpalli Pavarësinë e Shqipërisë dhe zgjodhi Qeverinë e parë të Shtetit Shqiptar. Kryetar i Kuvendit e natyrisht edhe kryetar i parë i Qeverisë së shtetit Shqiptar, u zgjodh Ismail Qemali, i cili, kur po e ngriste Flamurin e qëndisur nga Marigona, në fjalën e Tij solemne, ndër të tjera ka thënë: “Fqinjtë tanë nuk duhet të gënjehen me lakmi, se shqiptari s’e duron robërinë. Historia e shekujve të kaluar e dëshmon këtë të vërtetë. Ky truall është atdheu ynë. Ne e kemi gjuhën tonë, zakonet tona, kulturën tonë. Ndaj, sot, të mbledhur në këtë kuvend të madh historik, ne shprehim para gjithë botës vullnetin e popullit tonë sovran”. Më shumë se një e treta e delegatëve të Kuvendit ishin nga viset e Kosovës. Pavarësia u shpall për të gjitha trojet shqiptare dhe ministrat u zgjodhën nga të gjitha krahinat shqiptare.

Megjithë ndërhyrjet e parreshtura diplomatike të Ismail Qemalit dhe të Qeverisë Shqiptare, në të gjitha institucionet e qarqeve ndërkombëtare, gjashtë fuqitë e mëdha të kohës, të involvuar në gërshetim interesash, kanë lejuar copëtimin e tokave shqiptare. Kështu, në konferencën e ambasadorëve në Londër, më 1913, pa përfillur luftën çlirimtare as vullnetin e popullit tonë, u morën vendime tragjike kundër Shqipërisë dhe shqiptarëve.

Më shumë se gjysma e toka tona iu dhuruan fqinjëve: Greqisë, Serbisë, Malit të Zi dhe Bullgarisë (sllavomaqedonasit në atë kohë nuk kishin identitet kombëtar, pra ishin bullgarë). Kështu, ambasadorët e gjashtë fuqive të mëdha të asaj kohe, kanë përligjur gjakderdhjen në Ballkan, duke lënë të hapura varrë që do të kullonin gjak gjatë gjithë shekullit XX. E njëjta gjë ndodhi edhe në vitin 1920, që për shkak të vendimeve të tilla, edhe pas Luftës së Parë Botërore, tokat tona mbetën të pushtuara nga vendet e përmendura. Me të drejtë, i Madhi At Gjergj Fishta e shan Europën e asaj kohe, duke e quajtur edhe kurvë: “Oj Zanë këndojmë, o të vajtojmë deshta me thanë...”.

28 Nëntori i tretë Shqiptar ndodhi në vitin 1944, kur Shqipëria u çlirua përfundimisht nga pushtuesit fashistë, mirëpo diplomacia ndërkombëtare, sërish na e la një Shqipëri të cunguar, duke njohur dhe përligjur edhe brenda shtetit shqiptar një diktaturë të egër komuniste, që shkatërroi edhe ato pak të arritura në rrafshin kombëtar – politik, ekonomik, kulturor... Ai regjim pushtuesve (grekërve, serbëve e sllavomaqedonasve), heshtas u lejonte dhunën e pandalshme mbi shqiptarët në trojet e tyre të pushtuara, deri në spastrime etnike e gjenocid.

28 Nëntori i vitit 1955, mu në kohën e gjenocidit rankoviqian mbi shqiptarët e Kosovës, në Prekaz të Drenicës lindi kryekomandantin Adem Jasharin, i cili do të niste Luftën Çlirimtare vendimtare, për t’u çliruar nga zgjedha serbiane. 28 Nëntori i vitit 1997 e shpalli botërisht Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës. 28 Nëntori i vitit 2001, e solli me krenari, në qendrën e kryeqytetit të Kosovës, në Prishtinë, kryeheroin tonë Gjergj Kastriotin – Skënderbe, i cili edhe sot u jep zemër shqiptarëve dhe u garanton se një ditë të afërme do të jenë pronarë të ligjshëm të të gjitha tokave të tyre.

Në këtë festë të madhe, që sivjet po e kremtojmë edhe në shenjë të 600 Vjetorit të lindjes së Gjergj Kastriotit – Skënderbe, të 450 vjetorit të Mesharit të Dom Gjon buzukut dhe të 95 Vjetorit të lindjes së Shenjtëreshës së Dashurisë, Gonxhe Bojaxhiu -  Nëna Tereze, uroj që së shpejti ta kremtojmë bashkë 28 Nëntorin e shpalljes dhe njohjes së shtetit shqiptar mbi të gjitha trojet arbërore.

Zoti e bekoftë Ditën Tonë të Shenjtë – 28 Nëntorin!
Zoti e bekoftë Shqipërinë dhe të gjitha tokat shqiptare jashtë kufijve të saj administrativë!
Zoti i bekoftë të gjitha qeniet arbërore!
Gëzuar!
Share/Bookmark
       
   

Poezi për 28 nëntorin shkruar nga Bledi Lorenci

Data 28 nentor
Nje dite e shenuar
Feste e madhe eshte ne Vlor
Te gjithe me flamur ne duar

Shqiptaret ane e mban
Do te sulen drejte Shqiperise
Te festojne per shtetin Shqiptar
100 vjetorin e pavarsise

E tere Bota,te na kete zili
Per kete te bukur Shqiperi
Qe eshte me e forte se kurre
Jane bashkuar per te njejtin flamure

Nga Kosova e Mali zi
Jane pergatitur per lavdi
Ndjekin hapat e heronjeve Kombetar
Qe ne Vlore u bashkuan per flamurin Shqiptar
Share/Bookmark
       
   

Populli - Lapidari i Vargjeve për Ismail Qemalin

...Erdhi lajmi i zi për Vlorën
ullinjtë ulën kurorën
Shqipëria e la këngën
se një plag' ju hap në zëmër.
Shushica vrapin e ndali,
thonë vdiq 'Smail Qemali.
Flamurin e mbuloi zia,
vajton për të zotnë e tija...

...Kur mbi arqe ku ish Plaku
u duk ngjyr'e një bajraku...
ish bajraku Italisë!
Gjëmoj zër'i djalërisë!

Na u duk se Plaku vetë
nëpër heshtje diç na pyet,
sikur pyeti më përpara
"Ku ësht'flamuri që vara?"

...Vlora bëri si e deshi,
me bajrak të saj'e veshi,
veshi Plakun me bajrak
me bajrakun ngjyrë gjak!
Me një shkab'të zez'në mes,
dhe i vdekuri që s'vdes
mori udhën për në Vlorë...

Mbyllur det' edhe stere
Kush do pyes? ... edhe përse?
E kush pyet për Shqipërinë,
Rreth me male një shketinë
E pa zë dhe e pa zotë
Vetëm vlente për një botë
Që të bënej ndonjë ditë,
Një thërime një kafshitë
Për atë e për këtë,
Vleft'e saja hë për hë,

Dele dajos........
Kur nji ditë,
Vjen e çfaqet një Profitë;
Ish njI plak i bardhë borë,
Nji bajrak me zok në dorë;
Çan tokë e çan detë
Si i çan rrufeja retë;
Edhe zbriti mu atje
Ku i than nga se për se
Po atje në atë vëndë,
Dy të prishurit na mëndë,
Jo që nuk i than "miserdhe"
Po i than dhe "shko nga erdhe!"

Plaku gjorë e plaku mjerë,
Ku do vejë e ku do bjerë,
Nëpër erë e nëpër shira
Nëpër gropa me shëllira?

Iku ditë e iku natë
I mungon dhe buk' e thatë;
Edhe buka i mungonte,
Vëtan zêmra i valonte.

Si ish baltë, këmba kridhej,
Si ish plakë, trupi dridhej,
Andej ruhej nga armiku,
Këtej ruhej nga i ligu.

Mirpo plaku bëri krahë;
Kaloj male, kaloj brigje,
Kaloj pellgje të pa vahë,
Kaloj pyje të pa shtigje
Syr' i tija një yll shihte
Dita yllin po e fshihte.

Plaku iku, iku, iku
Pas ca dite një mëngjes,
Kur dëgjon një zë kikiku,
Një qytet i gjithë u ndes.

Ish një vend, një vend i lirë
Që në gjuhën më të mirë
Që në gjuhën e Asllanit,
I thon vëndi i jataganit;

I thon Vlon' e i thon Vlorë
Ku Shqiponja dy krenorë,
Gjeti gjithë ata që deshi,
Djem baroti, djem arbreshi,
Me besë burri armatosur,
Trimëri që s'ka të sosur,

E kush ishte ai plakë?
E kush ishte ajo flakë?
Si një yll që është këputur
Në një arqe brenda futur,

Na harriti.... Kuje sotë
Nuk na erdhi si e deshëm,
Po në dhe se fusëm dotë
Pra në zêmra do t'a ngjeshim.
Dhe aty do rroj sa malet
Shpirti tija nuk do falet
Nuk do falet po si Dielli,
Ku bashkohen det e qielli,
Atje shuhet ashtu duhet,
Qarko botës zë e muhet;

Mirpo dielli dhe atëherë,
Shkrep dhe shtie mbi të tjerë;
Dielli mbet gjithnjë Diell,
Kurdoherë me kokë në qiellë,

Edhe Plaku këtë ditë,
Si njeri mbaroi jetë
Mir po Plaku i vërtetë
Ish Profit dhe mbet Profit;
Dhe qëndron ashtu si ishë;
Do mbaj emrin si e kishë;
Emr'i tija i vërtetë;
Esht Nëntor njëzet' e tetë.
Share/Bookmark
       
   

Poezi për 28 nëntorin - Ali Asllani - Ismail Qemali


Mbyllur det' edhe stere
Kush do pyes? ... edhe përse?
E kush pyet për Shqipërinë,
Rreth me male një shketinë
E pa zë dhe e pa zotë
Vetëm vlente për një botë
Që të bënej ndonjë ditë,
Një thërime një kafshitë
Për atë e për këtë,
Vleft'e saja hë për hë,
Dele dajos........

Kur nji ditë,
Vjen e çfaqet një Profitë;
Ish njI plak i bardhë borë,
Nji bajrak me zok në dorë;
Çan tokë e çan detë
Si i çan rrufeja retë;
Edhe zbriti mu atje
Ku i than nga se për se
Po atje në atë vëndë,
Dy të prishurit na mëndë,
Jo që nuk i than "miserdhe"
Po i than dhe "shko nga erdhe!"

Plaku gjorë e plaku mjerë,
Ku do vejë e ku do bjerë,
Nëpër erë e nëpër shira
Nëpër gropa me shëllira?

Iku ditë e iku natë
I mungon dhe buk' e thatë;
Edhe buka i mungonte,
Vëtan zêmra i valonte.

Si ish baltë, këmba kridhej,
Si ish plakë, trupi dridhej,
Andej ruhej nga armiku,
Këtej ruhej nga i ligu.

Mirpo plaku bëri krahë;
Kaloj male, kaloj brigje,
Kaloj pellgje të pa vahë,
Kaloj pyje të pa shtigje
Syr' i tija një yll shihte
Dita yllin po e fshihte.

Plaku iku, iku, iku
Pas ca dite një mëngjes,
Kur dëgjon një zë kikiku,
Një qytet i gjithë u ndes.

Ish një vend, një vend i lirë
Që në gjuhën më të mirë
Që në gjuhën e Asllanit,
I thon vëndi i jataganit;

I thon Vlon' e i thon Vlorë
Ku Shqiponja dy krenorë,
Gjeti gjithë ata që deshi,
Djem baroti, djem arbreshi,
Me besë burri armatosur,
Trimëri që s'ka të sosur,

E kush ishte ai plakë?
E kush ishte ajo flakë?
Si një yll që është këputur
Në një arqe brenda futur,

Na harriti.... Kuje sotë
Nuk na erdhi si e deshëm,
Po në dhe se fusëm dotë
Pra në zêmra do t'a ngjeshim.
Dhe aty do rroj sa malet
Shpirti tija nuk do falet
Nuk do falet po si Dielli,
Ku bashkohen det e qielli,
Atje shuhet ashtu duhet,
Qarko botës zë e muhet;

Mirpo dielli dhe atëherë,
Shkrep dhe shtie mbi të tjerë;
Dielli mbet gjithnjë Diell,
Kurdoherë me kokë në qiellë,

Edhe Plaku këtë ditë,
Si njeri mbaroi jetë
Mir po Plaku i vërtetë
Ish Profit dhe mbet Profit;
Dhe qëndron ashtu si ishë;
Do mbaj emrin si e kishë;
Emr'i tija i vërtetë;
Esht Nëntor njëzet' e tetë.
Share/Bookmark
       
   

Gjergj Fishta - 28 Nanduer 1913 - Poezi per 28 nentorin

Oj Zanë, t'këndojm… t'vajtojm, deshta me thanë;
Pse sot ditë kangët s'asht për mue e tye.
Po ç'gzim kjo ditë ne mundet me na dhanë,
Kur, qe; mbas nji motmoti q'iu pëlqye
Europës shqiptarin zot n'shpi t'vet me lanë
E kujt pose Hyut, n'këtë jetë mos me i shërbye,
Shqiptari i ndam' prap me vedvedi gjindet
E shk'asht ma zi, prej vedit edhe s'bindet…
………………………………………………………………….
Flamuri kombtar nuk ka ç'ka ban nder ne,
Po kje se dashtni nuk kem' për Atdhe!
E, drue dashtni për Atdhe nuk ka shqiptari;
Me gjasë, s'çan krye shqiptari për komb t'vet,
As për at gjuhë të ambël qi i la i Pari,
As pse Shqipnia n'vedi u ba sot shtet;
Pse e shoh se veç atje ku xhixhllon ari
Pa frymë e tue dihatë vrap ai nget,
Si Krishtin shiti Juda Iskarjot,
Drue Adheu ndër ne po shitet për një zallotë…
A thue mos fola keq?… Po lypi t'falun,
Përse ktu vetë me fue nuk due kërkëndin,
E pse asht mirë fjalën n'zemër t'fryt m'e ndalue,
Por ai, qi të liruem me e pasë s'don vendin,
A prej së tjerëve s'don me ia lshue rendin
A thue ai s'asht Judë? Po, kambë e krye Iskariota!,
E pra kso nipash ka edhe shum Kastriota…
E po për ata qi detyrë e nder harrue,
Qi marrë e turp kaherë flakërues mbas shpinet,
M'visar t'Atdheut me t'huej shkojn tue tregue
Kush ndyet mbas Frankut rrejtë, kush mbas stërlinet
Kush pse dinari tepër i ash lakmue.
E Atdheun' prej t'huejsh me e qitun duen bashtinët,
Thue edhe për ta ndokuj do t'i vijë çuda,
Kur them se nuk janë tjetër veçse Juda?…
Po, Juda janë e gjinde janë tradhtarë.
Mori
M'kamë kryekungujt prej si u vunë,
Duel padija n'krye të vendit;
Njerzt e kënuen u poshtnune,
Metën t'urtit jashtë kuvendit.
Duel me faqe t'bardhë trathtari,
Shpirt e fis qi ka kuletën;
U ndëshkue pa dhimë Shqyptari,
Qi për fis nep gjan e jetën.
Shqynis zani atbotë i humi,
T'huejt mi qafë i a vunë themrën,
E e mloj skami, terri e gjumi,
Djelmt e vet i a lnurën zemrën.
E Shqyptarët jo veç s'e nisen
Për kto punë përjashta Momin.
Por ma fort, medje, e konisen.
Msue gjithmonë me ndërue llomin…
E njikshtu, qitash, njaj i cilli
S'e la mrendë e detit vala,
S'e la ferri, toka e qilli,
N' Shqypni majet porsi njala.
Share/Bookmark
       
   

Çka është miniumi si fitohet dhe për çka përdoret?

Çka është miniumi si fitohet dhe për çka përdoret?

Eshte oksid i Perzier ( 2PbO x PbO2) i cili përfitohet me nxehje të oksidit të plumbit(II) në formë të pluhurit në prani të ajrit në 500 C 6PbO + O2 ---> 2Pb3O4

Eshte pluhur kristalor me ngjyrë të kuqe që në ujë nuk tretet. I tretur në tretës organik përdoret për lyerje të sipërfaqeve të hekurit dhe çelikut.
Share/Bookmark
       
   

Në sa modifikime egziston oksidi i plumbit (II) PbO për çka perdoret dhe me çfarë emri njihet ?

Në sa modifikime egziston oksidi i plumbit (II) PbO për çka perdoret dhe me çfarë emri njihet ?

Në dy modifikime ( me ngjyrë të verdhë dhe kristale rombike dhe me ngjyr të kuqe dhe kristale tetragonale).

Perdoret si ngjyrë për pikturim me emër masikot.
Share/Bookmark
       
   

Cilat janë komponimet e plumbit (shëno emrat dhe formulat)?

Cilat janë komponimet e plumbit (shëno emrat dhe formulat)?

Oksidi i plumbit (II) PbO , Karbonati bazik i plumbit ( II) Pb(OH)2 2PbCO3, Oksidi i plumbit (IV) PbO2 ,Miniumi (Pb3O4).
Share/Bookmark
       
   

Cilat janë vetitë e plumbit ?

Cilat janë vetitë e plumbit ?

Plumbi është metal i rëndë me ngjyrë të bardhë në të kaltër.

Eshte shumë i butë prehet lehtë me thikë.

Në atmosfer me lagështi dhe në prani të oksidit te karbonit (IV) plumbi mbulohet shpejt me një shtresë të hollë të oksidit të plumbit e cila gradualisht shndërrohet në karbonat bazik të polumbit Pb(OH)2 x 2PbCO3 e cila mbron nga oksidimi i mëtutjeshëm .

Formon komponime me numra oksidues +2 dhe +4.
Share/Bookmark
       
   

Në sa mënyra (metoda) bëhet rafinimi i plumbit ?

Në sa mënyra (metoda) bëhet rafinimi i plumbit ?

Rafinimi i plumbit bëhet në dy mënyra :

A)Periodike

B)Kontinuale 
Share/Bookmark
       
   

Çka është plumbi bruto dhe çfarë pastërtie ka dhe me çka bëhet pasurimi ?

Çka është plumbi bruto dhe çfarë pastërtie ka dhe me çka bëhet pasurimi ?

Plumbi i papërpunuar ose plumbi bruto ka pastërti 96-99%.

Pasurimi apo rafinimi bëhet me metoda elektrolitike apo me rishkrirje.
Share/Bookmark
       
   

Aftësia e një politikani

Aftësia e një politikani qëndron në kompromiset e shëndosha dhe në ikjen e krijimit të hipotekave. Njëherë të thonë vjedh e merr sa të duash, shfrytëzoje rastin që të bëhesh i pasur, shëtitu dhe bën dashuriçka, ku nesër po mëtove të kërkosh diçka për të mirën e popullit, pala tjetër – koalicioni ta mohon me krekosje kërkesën, si dhe po u rebelove për këtë gjë, të thotë të kesh kujdes se dosjen e krimit e kam në sirtar, ku sa ora mund të prishesh me gruan dhe me familjen në përgjithësi. Një politikan, kushdo qoftë ai dhe në çfarëdo pozite qoftë ai, po arriti të mos joshet prej të mirave materiale, siç janë vjedhja dhe imoraliteti, ai gjithherë do të ketë zë të arsyeshëm!

Burimi: Iljasa Salihu





Share/Bookmark
       
   

Politikanët shqiptarë nuk i besojnë shëndetësisë së vendi

Politikanët shqiptarë nuk i besojnë shëndetësisë së vendit. Ata shkojnë jashtë shtetit të tyre për t’u mjekuar. Për fat të keq, ata në vend se ta rregullojnë njëherë e mirë shëndetësinë e vendit, ata me lehtësi po marrin rrugë për në spitalet e shtrenjta evropiane. Vetëm nëse nuk arrijnë të mjekohen atje, kthehen në vendlindje për të vdekur si heronj, që populli të thotë se heroikisht vdiqën aty ku edhe lindën. Politikanët e sotëm, një duhet ta kuptojnë; populli më nuk po ha kashtë, që gjërat të mos i kuptojë!

Burimi: Iljasa Salihu

Share/Bookmark
       
   

Dhëntë Zoti që të famshmit tanë të mos përdorin fare lëndë narkotike

Dhëntë Zoti që të famshmit tanë të mos përdorin fare lëndë narkotike, sepse edhe për së vdekuri do të turpërohen, ani pse të gjallët thonë se krenohem me atë që vdiq si rrjedhojë e mbi dozës. Unë mendoj se secili njeri i mençur do të turpërohej për të tilla gjëra, pavarësisht se për kë bëhet fjalë, por i kuptoj disi; duan të ngushëllohen disi!

Burimi:Iljasa Salihu

Share/Bookmark
       
   

Si filloi realisht shërbimi i inteligjencës në Izrael

 Si filloi realisht shërbimi i inteligjencës në Izrael

Një libër e shpjegon me hollësi: “Spiunë kundër Armagedonit: Në brendësi të luftërave të fshehta të Izraelit”

Komuniteti i inteligjencës izraeliane lulëzoi nga një shërbim spiunazhi i quajtur Shai (një akronim për Sherut Yediot, fjalët hebraisht për “Shërbim Informacioni”). Ai qe dega e inteligjencës së Haganah, organizatës klandestine më të madhe të komunitetit hebre në Palestinë. Haganah dhe njësitë e ndryshme të saj, përfshi forcën goditëse, luftuan arabët palestinezë dhe britanikët deri sa këto të fundit u larguan më 14 maj të 1948.
Atë 30 qershor, një gjysmë duzine burrash të veshur me uniformë ushtarake arritën në zyrën e Shai-t në Tel Aviv. Ky qe një grup unik, në një situatë unike. Në mes të luftës së parë të tij, ndërsa shtetet fqinje arabe kishin pushtuar Izraelin e sapolindur, ata luftonin me gjetjen e mënyrave për të plotësuar kërkesat e sigurisë dhe mbrojtjes të vendit, duke ndërtuar njëkohësisht një demokraci jetëgjatë. Burrat që u mblodhën në atë ditë të shënuar të nxehtë e të lagësht qenë etërit themelues e agjencive sekrete që të bëheshin komuniteti izraelian i inteligjencës.
Ata kishin përvojë të madhe në operacione të fshehta: spiunazh, trafikim dhe grumbullim informacioni me të gjitha mënyrat, megjithëse mizore lufta kryesore për pavarësi sioniste. Disa kishin qenë aktivë me forcat britanike në Europë dhe Afrikën Veriore, në emër të mundjes së nazistëve.
Por kur vinte puna tek demokracia, ata vetëm kishin qenë vëzhgues dhe asnjëherë pjesëmarrës të plotë. Ata i kishin parë britanikët në punë, si operativë të inteligjencës që luftonin lëvizjet klandestine hebreje në Palestinë dhe si politikanë në Nënën e Demokracisë atje në Londër. Dhe i pëlqyen të dyja.
Megjithatë, problemi i tyre ishte se nuk kishte asnjë recetë të gatshme për mbrojtjen e një vendi në luftë pa i marrë nëpër këmbë vlerat demokratike të tij, veçanërisht në Lindje të Mesme, ku nocionet perëndimore nuk kishin asnjë mbështetës natyral.
Isser Be’eri, Komandanti i Shai-t, qëroi fytin për vëmendje. “Sapo vij nga një takim me ha-Zaken”—“Plakun”, tha ai, një referim për David Ben-Gurion, Kryeministrin e parë karizmatik të Izraelit, i cili gjithashtu po drejtonte luftën si Ministër i Mbrojtjes. Oficerët e Shai-t në mënyrë të pandërgjegjshme u drejtun një çikë më shumë, ndërkohë që një anonçim nga orakulli flokëbardhë i Izraelit dukej i afërt. Në moshën 62 vjeçare, Ben-Gurion ishte shtetari më i moshuar dhe fanari drejtues i vendit, pa përjashtuar asnjë.
Ben-Gurion sapo kish përfunduar së thëni shefit të Shai-t se mbrojtja e Izraelit duhej të përfshinte inteligjencën. Jo inteligjencë të mirë, por inteligjencë të madhe. Shai, dega e inteligjencës e Haganah-it, do të asimilonte veten dhe grupe të tjera klandestine para shtetërore sioniste të tjera për të prodhuar disa agjenci në një komunitet. Fillimisht të gjitha do të mbanin emra që fillonin me Shin Mem — inicialet hebraishte për Sherut Modi’in (Shërbim Inteligjence), pasuar nga një shifër e vetme, si në stilin britanik të MI5 dhe MI6. Formalizimi i një strukture të re për komunitetin e inteligjencës do të kërkonte 8 muaj.
Më 8 shkurt të 1949, pak përpara zgjedhjeve të para të përgjithshme për Kneset, parlamentin izraelian, dhe përpara nënshkrimit të marrëveshjeve të armëpushimit me shtetet arabe, Ben-Gurion mblodhi këshilltarët kryesorë të tij dhe bëri zyrtare ndarjen e re të punës për agjencitë e sigurisë. Funksionet civile dhe ushtarake do të ndaheshin dhe komuniteti ishte konceptuar që të përshtatej për një shtet modern që e kishte fituar luftën e tij për pavarësi. Ndarja e punës e Ben-Gurion ishte si më poshtë:
Inteligjenca ushtarake: Be’eri kishte anonçuar në qershor të 1948 se tash e prapa do të kryesonte agjencinë dominuese në komunitetin e rij, në të kohë i quajtur Departamenti i Inteligjencës së Ushtrisë. I njohur më pas Aman, akronimi për Agaf ha-Modi’in ose “Dega e Inteligjencës”, njësisë ju caktuan funksione të gjera, përfshi grumbullim informacioni lidhur me ushtritë arabe, censurimin e gazetave dhe radiove izraeliane, ruajtjen e sigurisë brenda ushtrisë izraeliane dhe një çikë kundërspiunazh.
Një shërbim sekret i brendshëm: Harel, një veteran i Shai-t, do të ishte drejtor i agjencisë që do të quhej Shabak, një akronim për Sherut ha-Bitachon ha-Klali ose “Shërbimi i Sigurisë së Përgjithshme”. Më pas, inicialet e tij në anglisht do të thonin “Agjencia e Sigurisë së Izraelit”, por rëndom u bë i njohur në mbarë botën prej dy inicialeve të para hebraisht të tij si Shin Bet.
Harel më pas do e ndryshonte emrin e tij nga Isser Halperin. I lindur në Rusi në vitin 1912, ai mbërriti në Palestinën para shtetërore në 1930 dhe doli vullnetar entuziast që të ishte luftëtar klandestin. Specialiteti i tij në Shai ishte survejimi i hebrenjve të djathtë që refuzonin autoritetin e Ben-Gurion dhe Haganah. Qënia në krye të Shin Bet i përshtatej mjaft mirë, pasi ai i shikonte armiqtë brenda kufijve të Izraelit po aq të rrezikshëm sa ata jashtë tij.
Agjencia u ngarkua në fillim me detyra të shumta që përfshinin kapjen e spiunëve të huaj dhe spiunimin e qytetarëve izraelianë të konsideruar si të dyshimtë, kryesisht minoranca arabe. Bile për një periudhë të shkurtër kohe Shin Bet kishte në ngarkim të gjitha burgjet, ashtu si dhe sigurinë e të gjitha ndërtesave qeveritare, me një fokusim special në laboratorët e armëve dhe fabrikat e armëve.
Përgjegjësia e fundit ju transferua brenda pak viteve më pas një njësie sigurie brenda Ministrisë së Mbrojtjes. Ekzistenca e kësaj njësie nuk u zbulua për më shumë se tri dekada, kur doli në dritën e diellit nën emrin Lakam, një akronim për Lishka le-Kishrei Mada, Zyra e Komunikimit Shkencor. Qe pikërisht Lakam, me Eitan si shefin e saj në mesin e viteve Tetëdhjetë, që menaxhoi Pollard dhe shkaktoi tension të jashtëzakonshëm me aleatin jetik të Izraelit, Amerikën.
Një shërbim inteligjence të jashtme: Spiunazhi jashtë Izraelit do të ishte në duart e Departamentit Politik të Ministrisë së Jashtme. Dy vjet më pas, në 1951, ai do të transformohej në Mossad, nën drejtimin e Reuven Shiloah. Një njeri që i ruante sekretet për nga natyra, ai caktoi prioritetet që u bënë tipari dallues jetëgjatë i inteligjencës izraeliane. Shiloah dekretoi që Mossad do të duhej të vendoste operativë në vendet arabe dhe se agjencitë izraeliane kishin detyrim që të shërbenin si mbrojtës hebreo – sionistë të njerëzve të tyre anembanë botës. Gjithashtu Shiloah këmbënguli në zhvillimin e teknologjisë moderne, duke qëndruar në të njëjtin hap me më të fundit e metodave të spiunazhit nëpërmjet ruajtjes së lidhjeve me agjencitë mike në Europë dhe në Shtetet e Bashkuara.
Një shërbim emigracioni klandestin: Ha-Mossad le-Aliyah Bet, “Instituti për Aliyah B”, do të vazhdonte rolin e tij nga periudha përpara pavarësisë së Izraelit. Pavarësisht fjalës Mossad në emrin e tij, ky institut nuk qe aspak pjesë e agjencisë së famshme të spiunazhit të jashtëm.
Në fillimet e viteve Pesëdhjetë, Aliyah B do të shpërbëhej në një proces kontradiktor që i pa të ndara disa prej funksioneve të tij: disa për një njësi të quajtur Bitzur brenda Mossad-it të ri dhe disa për një agjenci të re të quajtur Nativ.
Në vitet e para të tij, komuniteti embrional i inteligjencës qe i paaftë. Kjo përfshin rastin e vetëm në të cilën një i dyshuar izraelian u dënua qëllimisht me vdekje dhe kjo ndodhi tamam në ditët në të cilën qenë organizuar linjat vepruese e komunitetit të inteligjencës: 30 qershor 1948.
Sipas udhëzimeve të shefit të inteligjencës ushtarake Be’eri, Kapiteni Meir Toubiansky u akuzua se po spiunonte për britanikët dhe jordanezët. Pa asnjë avokat apo konsiderim real të mohimeve të tij, Toubiansky u ekzekutua nga një skuadër pushkatimi. Tri oficerë inteligjence qenë prokurorët, gjykatësit dhe ekzekutuesit.
Do të duheshin pak vite deri kur Ben-Gurion ta pranonte padrejtësinë, duke e rehabilituar reputacionin e Toubiansky dhe duke e kompensuar familjen e tij.
Paaftësitë më të mëdha të kësaj periudhe të hershme përfshinin gjithashtu një episod absurd në të cilin spiunët e Izraelit bënë grevë. Në atë që quajt Revolta e Spiunëve, punonjësit e Departamentit Politik të Ministrisë së Jashtme refuzuan që të lëviznin në Mossad-in e ri të Reuven Shiloah.
Me mbështetjen e plotë të Kryeministrit, Shiloah u përgjigj me riorganizimin e funksioneve të inteligjencës për të përjashtuar profesionistët e Ministrisë së Jashtme. Emërimet speciale u bënë qëllimi i vetëm i Aman-it, që krijoi shpejt një njësi sekrete ushtarake për të vendosur agjentë në vendet arabe.
Megjithatë, në më pak se dy vjet, u bë e qartë se Shiloah, megjithëse brilant, nuk ishte i prerë për të qenë administrator. Në shtator të 1952 ai u zëvendësua nga Harel, i cili kishte qenë goxha i zënë me detyrat e tij e sigurisë së brendshme.
Etika e punës dhe integriteti moral i Harel e kishin impresionuar Kryeministrin, i cili besonte se kishte gjetur njeriun e duhur për një detyrë akoma jo të kuptuar plotësisht. Duke pasur përgjegjësi për Shin Bet brenda vendit dhe Mossad jashtë tij, Harel u bë shefi suprem i inteligjencës izraeliane.
Ai mbante një titull unik: Memuneh, “Njeriu Përgjegjës” i komunitetit të inteligjencës. Megjithëse Amos Manor u bë kreu titullar i Shin Bet, ai përkulej përpara vjetërsisë së Harel.
Në shpërblim, Memuneh shfaqi besnikëri të pakushtëzuar dhe ra dakord që të merrte përsipër pothuajse gjithçka për qeverinë. Në të vërtetë, me kërkesën e Ben-Gurion, kjo përfshinte përdorimin e agjencive të inteligjencës si mjete politike për partinë në pushtet Mapai. Ndërsa etërit themelues të Izraelit besonin tek demokracia, ata kishin gjithashtu zakonin e palëkundur e identifikimit të interesave politike të tyre me ato të shtetit.
Vendi vetëm sapo e fillonte marshimin e tij të gjatë larg nga zakonet klandestine e nëndheut hebre që luftonte për pavarësi. Midis shumicës së gjerë të izraelianëve, partia Mapai ishte praktikisht sinonim me shteti. Sigurisht që ajo kontrollonte shumicën e institucioneve të tij: fabrikat industriale, sindikatat, hierarkinë ushtarake dhe komunitetin e inteligjencës.
Harel ishte i lumtur t’i shërbente partisë në pushtet, por disa prej operativëve të tij ishin ngurrues në zbatimin e udhëzimeve dukshëm të çuditshëm. Një ditë do të ishin duke luftuar kontrabandistët e tregut të zi; në një tjetër do të përpiqeshin që të gjenin dhe arrestonin subversivë dhe pastaj do t’i bashkoheshin oficerëve të inteligjencës ushtarake të Aman-it në hapjen e mijërave letrave nga jashtë, duke shpresuar që të kapnin para kontrabandë.
Në kërkimin për subversion, Ben-Gurion dhe Mapai i tij morën një qëndrim të thjeshtë bazuar në besimin se “ata që nuk janë me ne janë kundër nesh”. Kështu, Harel urdhëroi operativët e Shin Bet që të infiltronin partitë e tjera politike të Izraelit. Shumë prej tyre as nuk e çanë kokën se po bënin një gjë të tillë.
Harel po vepronte më shumë si një polici sekrete e stilit sovjetik më shumë sesa një agjenci inteligjence profesioniste në një shtet demokratik. Ai spiunonte partitë e krahut të djathtë, fanatikët fetarë dhe vendoste mikrofonë në zyrat e drejtuesve të një partie të krahut të djathtë. Ai i interpretonte mosmarrëveshjet politike, nganjëherë të nxehta, si subversive dhe të rrezikshme për shtetin.
Manor, që kish qenë në Izrael prej vetëm pak vitesh dhe fliste hebraisht me theksin e Hungarisë ku kish lindur, u përshtat më shumë me vlerat e një vendi të lirë, ai i urdhëroi agjentët e Shin Bet që të ndalonin spiunimin e entiteteve politike dhe shkatërroi arkivat e thashethemeve dhe informacioneve të tjera rreth kundërshtarëve të Ben-Gurion.
U desh pak kohë, por vazhdoi që ta bëjë Shin Bet shumë më profesionist. Agjencia u bë e aftë në zbulimin e tradhtisë si nga izraelianët, ashtu dhe nga spiunët e huaj të vendosur brenda shoqërisë izraeliane.
Arritja më e madhe e Harel erdhi si një rrjedhojë e papritur e spiunazhit nga ana e izraelianëve brenda më të madhit të vendeve fqinje arabe, Egjiptit. Aksionet e Aman qenë larg nga të lavdishmet dhe dështuan që ta destabilizojnë tokën e piramidave.
Në verën e 1954, një pjesë jashtëzakonisht sekrete e inteligjencës ushtarake e specializuar në sabotazh, Unit 131, nisi një seri misionesh në Egjipt që izraelianët më pas do ta quanin Esek Bish: Rotten Affair.
Në zemër të tyre ishte një përpjekje për të futur një pykë midis Shteteve të Bashkuara, Britanisë e Francës nga njëra anë dhe Egjiptit, i udhëhequr nga Presidenti karizmatik Gamal Abdel Nasser nga ana tjetër. Izraeli vendosi që të vendosë bomba anembanë Egjiptit në një përpjekje për ta bërë vendin që të dukej si një partner i paqëndrueshëm dhe jo i besueshëm për Perëndimin. Izraeli shpresonte që të provokonte Britaninë në rimendimin e vendimit të saj për t’i tërhequr forcat nga Kanali i Suezit.
Unit 131 rekrutoi studentë hebrenj egjiptianë idealistë që donin të ndihmonin Izraelin dhe që shpresonin të vendoseshin atje një ditë. Ata qenë udhëzuar që të përdornin bomba të bëra vetë për të sulmuar institucionet amerikane dhe britanike në Egjipt. Aman e quajti këtë Operation Susannah. Të rinjtë egjiptianë qenë të paaftë dhe, duke rënë si dominotë, ata u arrestuan shumë shpejt njëri pas tjetrit. Izraeli nuk pranoi asnjë përgjegjësi. Dy prej tyre u varën dhe disave ju dhanë burgime të gjata.
Me një ndjenjë të fortë për mosbesnikërinë, Harel dyshoi fuqishëm se rrjeti qe tradhtuar nga kryeoperativi i Aman, Avri El-Ad. Harel ndoqi instinktet e tij dhe gjeti se El-Ad po fshihej në Gjermani. Ekipi operacional i përbashkët Mossad – Shin Bet hyri në veprim, duke udhëtuar në vendndodhjen e El-Ad dhe duke e joshur që të kthehej në Izrael.
El-Ad refuzoi ta pranonte se i kish tradhtuar hebrenjtë egjiptianë dhe, në të vërtetë, nuk kishte asnjë provë për të. Kështu, në një gjyq izraelian që kërkonte fshehtësi totale, ai u dënua pse kish kontakte të paautorizuara me inteligjencën egjiptiane dhe u dënua me 10 vjet burg.
Një tjetër kapje e rëndësishme spiuni nga Harel qe Ze’ev Avni. Ai kishte ardhur nga Zvicra gjatë luftës së pavarësisë në 1948 dhe kishte arritur të gjente punë në Ministrinë e Jashtme me lehtësi të pabesueshme.
Në mesin e viteve Pesëdhjetë, Avni ishte emëruar në ambasadën izraeliane në Beograd. Atje, ai i shkaktoi dëm të madh sigurisë kombëtare nga mbledhja e të gjitha kodeve të përdorura nga Ministria e Jashtme dhe dhënia e tyre KGB-së.
Punëdhënësit e tij nuk e dinin se Avni ishte një agjent i stërvitur i KGB-së, që u shërbente padronëve të tij në Moskë për shkak të besimit të tij në vëllazërinë komuniste mbarëbotërore. Edhe Mossad nuk kishte dijeni lidhur me këtë fakt. Në fakt, ai e përdorte Avni në mënyrë të herëpashershme për të rekrutuar jugosllavë dhe të huaj në Beograd për të bërë spiunazh për Izraelin. Më pas Avni filloi t’i nxiste shefat e Mossad që ta transferonin jashtë Ministrisë së Jashtme në mënyrë që të punonte në spiunazh me kohë të plotë.
Duke i mbikëqyrur dosjet e personelit me instinktet e tij të kundërspiunazhit të mprehura mjaft mirë, Harel gjeti arsye ta dyshonte Avni dhe entuziazmin e tij për të punuar jashtë orarit.
Qartazi, mënyra më e mirë për ta sjellë Avni në Tel Aviv ishte që të pretendohej se i ofrohej një punë në Mossad. Në prill të 1956, aspak në dijeni se ishte në bela, Avni fluturoi drejt atdheut dhe u arrestua nga Shin Bet i Harel dhe i Manor. I marrë në pyetje, komunisti i përkushtuar fillimisht refuzoi të bashkëpunonte. Shin Bet nuk kishte asnjë provë kundër tij, kështu që i duhej një pohim prej tij.
Si lëvizje përfundimtare të dëshpëruar, Manor i tregoi të dyshuarit artikuj rreth një fjalimi sekret të mbajtur nga lideri sovjetik Nikita Khrushchev. Avni nuk e dinte se teksti origjinal ishte siguruar vetëm disa ditë më parë, nga njerëzit e Manor në Evropën Lindore, një goditje inteligjence që e mrekulloi CIA-n. Fjalimi zbulonte shumë prej tmerreve të diktaturës së Stalinit, mjaftueshëm sa të trondiste marksistët më të zjarrtë.
Në fund, fjalimi i Khrushchev e theu Avni. Hetuesve të Shin Bet nuk u mbeti gjë tjetër veçse të habiteshin nga zhgënjimi i menjëhershëm i tij ndaj komunizmit sovjetik. Ai rrëfeu gjithçka rreth karrierës së tij si agjent i KGB-së dhe përmendi emrat e kontakteve të tij, një “debriefing” që izraelianët e gjetën mjaft të dobishëm. Tani, Harel mësoi se rusët po përpiqeshin të fusnin spiunë në shtetin hebre. Avni qe aq bashkëpunues sa që pasi u dënua me 15 vjet burg, u vendos si informator i Shin Bet në një qeli me të dyshuar të tjerë si tradhtarë.
Dukshëm që Harel po ndeshej me qenie njerëzore tejet të pazakonta, miq dhe armiq. Midis stafit të inteligjencës së tij, ai bëri maksimumin për të frymëzuar krenari të qenin në një vëllazëri ekskluzive. “Ju jeni krijesa të rralla në një xhungël të egër”, u komentonte vartësve të tij.
Duke qenë krejtësisht njerëzore, ata e shijonin lavdërimin e thënë në mënyrë të çuditshme. Sigurisht që nuk qenë në lojën e spiunazhit për para. Rrogat e paguara punonjësve të Shin Bet dhe Mossad qenë në linjë me ato të paguara nëpunësve publikë të thjeshtë në Izrael – të ulëta sipas standardeve perëndimore, por ato dyfishoheshin për operativë në shërbim të jashtëm. Puna ishte kërkuese, e rrezikshme dhe orari i pakufizuar. Më së paku, Harel mund të siguronte që operativët e tij ta shikonin veten si specie të mbrojtura.
Gjithashtu, agjentët e tij e dinin se udhëtimet jashtë vendit, një luks i rrallë në ato ditë për izraelianët, qenë midis bene fiteve plus të punës së tyre. Ata që punonin në degën mbështetëse, jo normalisht në terren, qenë gjithashtu të kualifikuar për ta gëzuar këtë benefit. Herë pas here, teknikë, mekanikë dhe sekretarë dërgoheshin jashtë me misione që nuk kërkonin ndonjë kualifikim specifik, si për shembull të vepronin si korrierë apo për roje.
Në shpërblim, Harel kërkonte besnikëri totale dhe përkushtim të mëtejshëm ndaj detyrave. Vetë Hareli ishte shembull: puno, mos harxho. Në vend të hoteleve të kushtueshme apo ngrënieve në restorante luksoze, ai do të zgjidhte alternativa më të lira dhe më asketike, edhe teksa udhëtonte shpesh në Europë, Shtetet e Bashkuara dhe Amerikë të Jugut.
Mëkati më i keq ishte të gënjeje. “Ata na stërvisin që të gënjejmë, të vjedhim dhe të fabrikojmë skema kundër armiqve tanë”, shpjegon një operativ i lartë në Mossad, “por ne nuk mund t’i lejojmë këto gjëra që të na korruptojnë. Ne jemi të detyruar që të shikojmë në to në mënyrë që standardet tona morale të mbesin të larta”./Bota.al
Share/Bookmark
       
   

Maqedonia priste se Greqia do të fundosej ekonomikisht

Maqedonia priste se Greqia do të fundosej ekonomikisht, që pastaj kjo të mund t’i thoshte se emrin nuk do ta ndërrojë kurrë, sepse ai që një gjë të tillë me ngulm po e kërkon, së shpejti do të bëhet kufomë e shëmtuar. Fatkeqësisht për mendësinë e shtetit tonë, tani dëgjuam se Greqia i shpëtoi tronditjeve ekonomike dhe se pritet së shpejti të forcohet mirë dhe dendur. Maqedonia duke e pritur një gjë të tillë, harroi se vetë është duke shkuar drejt fundosjes. Në Maqedoni, anijën ekonomike e fundosën politikanët ekonomist, të cilët sot e kësaj nate po merren me histori. Kësaj pune kështu i thonë: “Pritë gomar se del bar. Bari u tha gomari ngordha tha”!



Burimi:Iljasa Salihu
 

Share/Bookmark
       
   

Jemi ata që ishim!

Jemi ata që ishim! Ishim ata që nuk duhej të ishim, por jemi të tillë çfarë jemi, ndaj lus Zotin të bëhemi njerëz më të mirë dhe më punëtor

Deshëm apo nuk deshëm, historia jonë përmes personaliteteve tona, dëshmon se dukshëm është e lidhur me serbet. Ahmet Zogu u rikthye në Shqipëri me ndihmën e serbëve. Esat Pasha në një peridhë të caktuar kohore bashkëpunoi me serbet. Miladin Popoviqi dhe Dushan Mugosha qenë dy figura kyçe që e ndihmuan Enver Hoxhën në themelimin e Partisë Komuniste. Llahtaria e Tivarit ishte njëra prej këtyre peshqesheve që Enverit atë kohë ia bën miqtë e tij serb. Sali Berisha në kohën kur bota i kishte vërë embargo Serbisë, ai e kishte furnizuar me gjëra që asaj i duheshin. Huligani Ivan Bogdanov pamë se me krenari e bartte një tatuazhë në krahun e tij të majtë me figurën e Skendërbeut. Edi Rama ia kishte dhënë çelësin në shenjë nderimi Goran Bregoviqit, njeriut që i kishte kënduar në mënyrën sipërore hegjemonisë serbe, mbase ishte edhe shok i ngushtë i Radovan Karagjiqit dhe i cili në vitin 2006 nuk guxonte të kthehej në Sarajevë që ishte vendlindja e tij.

Pastaj vetë vizita e Ramës në Beograd ishte edhe një sihariq përpara botës se Serbia ka filluar të përmirësohej dhe se me Serbinë duhet të lidhim ura bashkëpunimi, edhe pse ajo një gjë të tillë nuk e meriton, ngaqë nuk e njeh dhe as që dëshiron ta njeh fajësinë e saj kundrejtë Kosovës.

E pra të nderuar lexues, unë nuk jam historian, por këto janë fakte që mund të analizohen prej atij që të paktën di shkrim dhe lexim. Të tillë jemi. Unë nuk pendohem assesi që jam pjesë e këtij populli, por asnjëherë nuk fluturoj në prani të erës së rreme të llojit të nacionalizmit që elitat tona e kanë përqafuar, por vetëm përpiqem ta kuptoj faktin se kush ishim dhe pse kështu jemi siç jemi. Për ta parë me shumë ngjyra këtë panoramë, fillimisht duhet të zhvishemi prej gjitha ideologjive të shumta, ideologji këto që ditën t’i prodhojnë vetëm kokat e tiranëve.



Burimi:Iljasa Salihu

Share/Bookmark
       
   

Populli ka të drejtë t’i kritikojë ashpër politikanët

Populli ka të drejtë t’i kritikojë ashpër politikanët, sepse si rrjedhojë e besimit të popullit politikanët zotërojnë pushtetin apo opozitën, ndërsa politikanët nuk kanë fare të drejtë t’i kritikojnë pjesëtarët e popullit, ngase politikanët nuk e zgjodhën popullin, nuk i dhanë asnjëfarë mandati popullit që të jetë apo të mos jetë popull, pavarësisht mëtimeve të herëpasherëshme të politikanëve për ta zhbërë edhe popullin si popull.

Populli mund të vritet me ndonjë lloj bombe, por të zhbëhet as që bëhet fjalë!



Burimi:Iljasa Salihu
 

Share/Bookmark
       
   

Një intelektual i mirëfilltë

Një intelektual i mirëfilltë do t’i përgëzonte prijësit politik në punë të mira dhe do t’i kritikonte ata për veprat e tyre të këqija. Natyrisht, nuk ka lider në botë që nuk i ka këto dy anë. Rrjedhimisht, më vjen keq për disa intelektual që mezi presin të gabojë diçka Edi Rama që pastaj ta kritikojnë ashpër dhe në anën tjetër kurrë nuk e përgëzojnë për ndonjë punë të mirë. Po ashtu më vjen keq edhe për ata që mezi presin ta veprojë ndonjë gjest të mirë Edi Rama që pastaj ta ngrisin në qiell me tufë lavdesh dhe në anën tjetër kurrë nuk e thanë asnjë kritikë për të bëmat e tij të këqija. Njëlloj më vjen keq edhe për ata që kështu veprojnë me Sali Berishën. Megjithëkëtë, unë kam të drejtë të vij në përfundim se ky apo ai përfundimisht është njeri i keq, edhe pse në peshoren e tij rëndon ndonjë vepër e mirë. Unë kam të drejtë të mendoj kështu, por mund të mos jetë vlerësimi im i saktë. Saktë gjykon vetëm Llogarimarrësi!



Burimi:Iljasa Salihu
 

Share/Bookmark
       
   

Nëse me shekullarizëm kuptojmë ndarjen e fesë prej shtetit

Nëse me shekullarizëm kuptojmë ndarjen e fesë prej shtetit (ndarje e trupit prej shpirtit që kjo është e barabartë me vdekje, edhe pse feja është edhe trup), atëherë duhet që edhe shteti të mos përzihet në punë fesë. Parimisht, secilit punëtor dhe punonjës përgjatë punës i njihet e drejta për pushim të shkurtër dhe të gjatë. Në këtë pushim unë mund të bëj ç’të dua, përderisa nuk cenohet vërtetë dikush prej veprës sime. Unë mund të bëj përkulje (pompa) në këtë kohë, por unë mund edhe mund t’i përulem Krijuesit tim. Pamendësisht, në FSK falja e namazit bëhet e dënueshme! Në këtë lloj mendësie të mbrapshtë, mund të bësh gjithçka, pos ta adhurosh në kohë pushimi Zotin Lavdiplotë. Ndonëse i shkon për shtati një Kosove gjer në fyt me krim dhe me korrupsion kjo këmishë e zezë, që me gjasë paskësh lindur e vdekur!



Burimi:Iljasa Salihu
 

Share/Bookmark
       
   

Më se e natyrshme është që të krenohemi me vizitën e z. Ramës në Luginë të Preshevës

Më se e natyrshme është që të krenohemi me vizitën e z. Ramës në Luginë të Preshevës dhe me mikpritjen e atjeshme nga ana e vëllezërve tanë preshevarë. Ndërsa pas kësaj krenarie të kuptueshme, duhet edhe një gjë ta kuptojmë. Serbia nikoqire përmes mysafirit të saj zyrtar, do të shihet me imazh më të larë përpara botës. Në panoramën e saj bota do të sheh më pak gjak dhe shumë më shumë gjelbërim dhe ujë të kulluar, për të cilën mendoj se z. Kurti nuk do të pajtohej, sepse ajo ende është "xhunub" ndaj Kosovës. Prandaj, duhet theksuar se përgjatë kësaj vizite kanë fituar shumë edhe serbët, përpos atyre që janë mësuar ta luajnë rolin e viktimave duke pasur për qëllim fitimin e ndonjë gjësendi. Madje me këtë vizitë është hapur dera e Shqipërisë ndaj Serbisë për një pritje të ngjashme, mbase edhe për ndonjë bashkëpunim të mëtutjeshëm.



Burimi:Iljasa Salihu
 



Share/Bookmark
       
   
  •