Skip to main content

Pse nuk duhet të specializoni në QKUK - Prishtinë?









 - Muaji korrik, është muaji kur një nxënës 18 vjeçar që sapo ka vendosur të studiojë vendos po ashtu për fatin e vet. Shumë të rinj, të freskët, plot jetë dhe ambicie konkurrojnë në fakultetin e mjekësisë, dhe ata që pranohen i gëzohen tej mase . Të mbushur plot jetë, plot shpresa dhe shumë plane për të ardhmen përfundojnë fakultetin e mjekësisë pas 6-10 vitesh. 

- Pavarësisht vështirësive, buzëqeshje dhe gëzim ka në fytyrat e të sapodiplomuarve. Pasi përfundon çdo gjë dhe vjen koha e punësimit , fillojnë edhe hapat e "stresit postdiplomik" te quajmë ne. Edhe pse të gjithë që posedojnë një "diplomë" meritojnë të punësohen, gjithsesi nuk shkon ashtu! Duhet të mundohesh e stërmundohesh për të gjetur një " krah të fortë" për ndihmë dhe poqë se nuk e gjen, mund të " futesh gishtat në gojë dhe të fishkëllesh". Ambicia bie, frustrimi dhe zhgënjimi rritet, dhe ti si 24-30 vjeç/e je ende një ‘’bebe e rritur’’ sepse prindërit vazhdojnë të të financojnë. Por prapë një copë shprese mbet, se do të hapet specializimi dhe ti do të fitosh vendin që të takon, atë që si student/e i/e dalluar e ke ëndërruar gjithmonë. Po çfarë ndodh? Hapet konkursi,me kritere të cilat e zhvlerësojnë gjithë mundin e një kandidati potencial, një kandidati që mund të bëhet një profesionist i shkëlqyer në fushën e vet...pas konkursit atëherë kur sheh njoftimet e kupton që ke humb mundësinë kundrejt kandidatëve që nuk i ke menduar kurrë si konkurrent, ( pa nënvlerësime) mirëpo gjithsecili meriton vendin e vet, për aq sa ka punuar dhe studiuar. Dhe në 80% të rasteve nuk janë të merituara, 10% me meritë dhe përqindja tjetër thjesht fat. Epo secili pak a shumë e din, e pret, nuk është befasi për askënd. Pas përpjekjeve të mundimshme më në fund e fiton edhe specializimin. Sapo futesh në botën tjetër atë realen, të vërtetën, e jo irealen e studentit, atëherë fjala shpresë, ambicie , dhe ëndërr zhduken tërësisht. Para se të përballesh me shumë strese për një shkollim të mirëfilltë, fillon lufta për ekzistencë.

Tanimë sigurisht 90% prej nesh kanë krijuar familje. Dhe vazhdon i njëjti avaz prindërit kujdesen për ‘’bebet e mëdha’’ dhe ‘’bebet e tyre të vogla’’. Gjithsesi me përpjekje të shumta që gjenerata të specializantëve bëjnë, arrijnë të sigurojnë një pagesë minimale, subvencione të cilave iu gëzohen shumë sepse në momentin që del ajo pagesë del dhe blen ushqimin për shtëpi, "pampersat" për fëmijë dhe psherëtinë në heshtje me zemërim për çmimet e larta, kosto e madhe e jetës, e të ardhurat minimale....

• Mbahen kujdestaritë, disa në numër më shumë e disa më pak por asnjëherë nuk e di njeri, sa shkon "pazari". Sepse mjerisht prej 4 a 5 brenda muajit vetëm pagesa e njërës nga kujdestaritë del, ndonjëherë edhe dy. Dëshpërohen, brengosen, stresohen, nervozohen aq shumë për këto pagesa të kujdestarive, sepse me siguri ka planifikuar se çka duhet të paguajë apo blejë me "paratë e kujdestarive" ndonjëherë dhe ndonjë kredit të paguash, dhe gjatë gjithë kohës të kujtohet sa i vështirë ka qenë ai 24 orësh, plot e përplot me pacientë dhe raste të rënda.

• Ankohen specializantët , flasin specialistët dhe tregojnë se si edhe ata kanë kaluar nëpër të njëjtat rrugë. Vallë për 18 vite s'ka pas asnjë ndryshim pyesim ne ? Kurse përgjigja që marrim është:" veç edhe ma keq është bo". 

• Sikur t’i ktheheshim aspektit të studimit, specializanti nuk i ka as kushtet minimale për të dalë specialist.

• Me aq sa kanë mundësi specialistët trajnojnë të rinjtë, mirëpo kushtet mungojnë, aparatet s'punojnë, disa janë të prishura me vite të tëra, me siguri edhe "korrozioni i ka kap". 

• Po ashtu një pjesë e specializantëve "vjedh zanat", një pjesë mund edhe interesim të mos ketë, por ka edhe të tillë që ambicia u është shuar. Krijohet një ambient plot luftë, frikë, stres, zhgënjim dhe frustrim.

• Mungon planifikimi, mbikëqyrja, orientimi , dhe të humb busulla.

• Nuk ka as nivelizim të punës, meqë dikush "thyen shpinën" kurse dikush tjetër jo dhe aq. Tenton të bësh "diçka" por sinqerisht nuk mund të bësh asgjë. Në atë moment e kupton që në vendin tonë vlen ‘’Ligji i xhunglës’’, ku vetëm i forti mbijeton.

I ke dy zgjedhje të rrish t’i përshtatesh xhunglës apo të ikësh?

Ky është realiteti që e pret çdo 18 vjeçar të lumtur që është pranuar në Fakultetin e Mjekësisë...dhe ky është një cikël që vazhdimisht përsëritet. 

Përzemërsisht mjeku/mjekja.
loading...

Lexo edhe:

Postimet e fundit






Popular posts from this blog

Vjershe per 28 nentorin nga Suhejla Topojani - Kaçanik

28 Nëntori

Shumë zemra rënkonin
Shumë lotë pikonin
Shumë fëmijë u vranë
Vetëm se ishin shqiptarë.

Tani erdhi paqja
Tani erdhi liria
Gëzohemi të gjithë
Se erdhi Pavarësia.

Mirë se erdhe Pavarësi
Mirë se erdhe 28 Nëntor
Jemi të gëzuar të gjithë
Të bashkuar e unik

Vjershe apo poezi nga Suhejla Topojani - Kaçanik


vjersha per 28 nentorin,28 nentori vjersha shqip,vjersha dhe poezi per 28 nentorin,28 nentori poezi shqip,vjersha te bukura per 28 nentorin,pavaresine e Shqiperise,shqipnise,

Ese per 8 marsin diten e nenes

Nje dite qe mbart respekt,dashuri te pafund,per ato qe na dhane jete nga jeta e tyre.Per ato qe naten e bene dite dhe na mekuan me qumesht nga gjiri i tyre. Per ato qe gjenden prane sado larg qe te jemi ,sa here zemrat tona deshperohen,sa here shpirtrat tane renkojne. Per ate krijese te Zotit,mbushur me kaq dashuri,me kaq miresi.Ndaj sot ne kete dite te shenuar po mbeshtes koken dhe mendimet e mija ne prehrin e nenes sime,ne prehrin e nenave tuaja,ne ate preher ku loti thahet si me magji,dhe brengat dhe trishtimet largohen. Aty ku paste diell, drite, paqe, lumturi, qofshin ngahera nenat tona. Gezuar festen e 8 Marsit per te gjitha nenat e botes,per ato me te dhemshurat,me te mirat, me te shtrenjtat. Dera e urimeve eshte e hapur, se ne shpirtin e nje nene nuk ka nevoje te trokasesh.

Burimi: http://www.mesoshqip.org/2013/02/ese-per-8-marsin-diten-e-nenes.html#ixzz4295n81u9
ese per 7-8 marsin ese per 7 dhe 8 marsin ese per 7dhe8 marsin poezi per nenen per 8 mars poezi per 7…

Ese per 7 marsin diten e mesuesit

Ese per 7 marsin diten e mesuesit 7 marsi eshte dita e vetme e cila i kushtohet mesuesit, kjo me te vertete e nje dite me vend dhe nje dite qelluar, me vjen mire qe ne kemi nje dite qe ta falemnderojme mesuesin per te gjitha te mirat dhe veshtiresite qe i kalon dhe i ka kaluar per te na mesuar neve. Mesuesi eshte sikur babai/nëna jonë i/e dyte, ai/ajo na mesoi shkronjat A,B,C... dhe numrat 1,2,3... Ne per 7 mars shfrytezojme rastin qe si per falenderim mesuesit ti japim dhurata, ku zakonisht i dhurojme lule si simbol lumturie dhe dashurie ndaj tij.

Burimi: http://www.mesoshqip.org/2013/02/ese-per-7-marsin-diten-e-mesuesit.html#ixzz4296FqRjS ese per 7-8 marsin ese per 7 dhe 8 marsin ese per 7dhe8 marsin ese per 7 marsin shqip per 8 mars poezi urime per 8 mars ese per 7 marsin 7 marsi poezi
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Labels

Show more