Ruaje këtë postim Ruaje këtë postim

Merrni njoftime per postimet e reja

Search This Blog

Ese: Libri shoku im më i mirë - shkruar nga Xhesika Mersinllari


Libri shoku im më i mirë

Më thonin dikur: lexo librat e shkollës, lexo se do të të duhen…! Por unë nuk e kuptoja.
Unë librin mësova ta dua tani ne keto rrethana . Ndoshta kur njeriu eshte i merzitur , i lodhur , i ngarkuar menderisht , ka kohë të mendojë më shumë , ka kohë të rrijë më shumë me veten…

Rrëmbej një libër që më godet nga titulli dhe nis të ecë nëpër rreshtat e tij. Nis të ecë njëlloj siç nis të ecë një fëmijë që s’ka hedhur kurrë më parë hapa në jetën e tij. Unë eci ngadalë, ndaloj, kthehem pas, pushoj, eci sërish me hapa më të shpejtë e papritur e ndjej se po fluturoj. Po, po, po fluturoj, por jo me trup, por me shpirt. Teksa lexoj shpirti im fluturon . Imagjinata ime kalon çdo kufi. Mendja ime përshkon hapësira pa fund dhe unë përshkroj oqeane, depërtoj në qiej pa fund, bëj gara me erën, sfidoj kohën…

Mësova ta dua librin, sepse libri më thotë shumë gjëra që në fakt unë i di, por kam nevojë të m’i thotë dikush, pa më qortuar, pa më bërë të ndihem fajtor, pa më gjykuar, pa më thënë se jam gatuar mirë apo keq. Kur unë lexoj më duket sikur flas me dikë dhe ky dikush ka një zë aq të ngrohtë e aq të dashur sa s’di ta them me fjalë. Libri eshte nje jete tjeter, eshte nje udhetim i mrekullueshem qe te con ne bote te ndryshme, te panjohura , te njeh me gjera e ndodhi qe ti nuk i ke imagjinuar kurre. Eshte nje mesim, dituri dhe nje menyre e bukur per tu larguar nga monotonia e merzitshme e diteve.

Mendoj se po te lexonim te gjithe me shume, me shume sesa dalim rrugeve ne kete dimer te ftohte neper kafenete e zymta dhe me smog....do ishim me pak te merzitur dhe sdo merzisnim te tjeret gjithashtu, sepse libri eshte nje mik qe na buzeqesh gjithmone.

Keto dite kam filluar te lexoj nje liber te mrekullueshem  . Jam duke e mbaruar dhe me ka futur ne nje bote tjeter, fantazi dhe ngjyra magjepsese. Kam mesuar shume gjera nga ky roman, gjera qe mendoja se i dija por kam qene shume gabim . Ja pra cfare libri... te hap syte...

Kam mësuar se njerëzit edhe mund të të zhgënjejnë: dikush të tradhëton, dikush të gënjen, dikush të përdor, dikush të do me interes, dikush të fyen, dikush kënaqet kur ti je keq… Kam mesuar se sa herë që mes njerëzve ndihem keq, një libër më bën të ndihem mirë sepse brenda tij dikush ka të njejtën dhimbje si unë, vuan si unë, madje më hap zemrën e më thotë gjëra që edhe unë i mendoj e i ndjej njëlloj si ai. Kështu unë duke kërkuar shokun, gjej veten në libër.

Punoi: Xhesika Mersinllari

Libri shoku im më i mirë

Më thonin dikur: lexo librat e shkollës, lexo se do të të duhen…! Por unë nuk e kuptoja.
Unë librin mësova ta dua tani ne keto rrethana . Ndoshta kur njeriu eshte i merzitur , i lodhur , i ngarkuar menderisht , ka kohë të mendojë më shumë , ka kohë të rrijë më shumë me veten…

Rrëmbej një libër që më godet nga titulli dhe nis të ecë nëpër rreshtat e tij. Nis të ecë njëlloj siç nis të ecë një fëmijë që s’ka hedhur kurrë më parë hapa në jetën e tij. Unë eci ngadalë, ndaloj, kthehem pas, pushoj, eci sërish me hapa më të shpejtë e papritur e ndjej se po fluturoj. Po, po, po fluturoj, por jo me trup, por me shpirt. Teksa lexoj shpirti im fluturon . Imagjinata ime kalon çdo kufi. Mendja ime përshkon hapësira pa fund dhe unë përshkroj oqeane, depërtoj në qiej pa fund, bëj gara me erën, sfidoj kohën…

Mësova ta dua librin, sepse libri më thotë shumë gjëra që në fakt unë i di, por kam nevojë të m’i thotë dikush, pa më qortuar, pa më bërë të ndihem fajtor, pa më gjykuar, pa më thënë se jam gatuar mirë apo keq. Kur unë lexoj më duket sikur flas me dikë dhe ky dikush ka një zë aq të ngrohtë e aq të dashur sa s’di ta them me fjalë. Libri eshte nje jete tjeter, eshte nje udhetim i mrekullueshem qe te con ne bote te ndryshme, te panjohura , te njeh me gjera e ndodhi qe ti nuk i ke imagjinuar kurre. Eshte nje mesim, dituri dhe nje menyre e bukur per tu larguar nga monotonia e merzitshme e diteve.

Mendoj se po te lexonim te gjithe me shume, me shume sesa dalim rrugeve ne kete dimer te ftohte neper kafenete e zymta dhe me smog....do ishim me pak te merzitur dhe sdo merzisnim te tjeret gjithashtu, sepse libri eshte nje mik qe na buzeqesh gjithmone.

Keto dite kam filluar te lexoj nje liber te mrekullueshem  . Jam duke e mbaruar dhe me ka futur ne nje bote tjeter, fantazi dhe ngjyra magjepsese. Kam mesuar shume gjera nga ky roman, gjera qe mendoja se i dija por kam qene shume gabim . Ja pra cfare libri... te hap syte...

Kam mësuar se njerëzit edhe mund të të zhgënjejnë: dikush të tradhëton, dikush të gënjen, dikush të përdor, dikush të do me interes, dikush të fyen, dikush kënaqet kur ti je keq… Kam mesuar se sa herë që mes njerëzve ndihem keq, një libër më bën të ndihem mirë sepse brenda tij dikush ka të njejtën dhimbje si unë, vuan si unë, madje më hap zemrën e më thotë gjëra që edhe unë i mendoj e i ndjej njëlloj si ai. Kështu unë duke kërkuar shokun, gjej veten në libër.

Punoi: Xhesika Mersinllari
loading...

Related Posts :



Namazi

Syzat